บทที่ 33: คุณกำลังตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า?!

บทที่ 33: คุณกำลังตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า?!

สุสานผานซานมาถึงแล้ว

ด้วยความเร็วในการบินของเย่โม่ ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

นี่คือสุสานที่ตั้งอยู่นอกเมืองหลวงปีศาจ ล้อมรอบด้วยภูเขา

ตอนนี้เป็นเวลาตีสอง ท้องฟ้ามืดสลัว แต่ไม่ได้ส่งผลต่อเย่โม่ที่มีทั้ง “การมองเห็นเหนือมนุษย์” และ “การมองเอกซเรย์”

บินอยู่บนท้องฟ้าสูงพันเมตร เย่โม่ยังสามารถมองเห็นมดตัวหนึ่งบนพื้นได้อย่างชัดเจน

เมื่อเขามาถึง ก็พบว่าบริเวณด้านนอกสุสานถูกปกคลุมด้วยม่านแสงสีเหลืองอ่อน ห่อหุ้มสุสานทั้งแห่งเอาไว้

“นี่มัน… บาเรีย!”

เย่โม่จำได้ว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ฝีมือของสิ่งแปลกประหลาด แต่เป็นฝีมือของมนุษย์ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านบาเรีย

ในบรรดาอาชีพสายสนับสนุนของมนุษย์ มีอาชีพหนึ่งเรียกว่า “ผู้สร้างบาเรีย”

หน้าที่หลักคือสร้างบาเรีย เพื่อควบคุมสิ่งต่างๆ ภายใน หรือสร้างเกราะป้องกันเพื่อปกป้องผู้คนจากการรุกรานภายนอก

อาชีพนี้ได้รับความนิยมมากในช่วงหลังของวันสิ้นโลก ทุกเมืองปลอดภัยล้วนต้องการผู้สร้างบาเรียจำนวนมาก

เย่โม่ใช้นิ้วดีดม่านแสง เมื่อปลายนิ้วสัมผัส เขารู้สึกถึงแรงสะท้อนกลับอย่างรุนแรงจากบาเรีย

แรงสะท้อนนี้แข็งแกร่งมาก ถึงขั้นสามารถดีดสิ่งแปลกประหลาดวันสิ้นโลกระดับหกกระเด็นออกไปได้!

“สามารถสร้างบาเรียที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ตั้งแต่ช่วงต้นของวันสิ้นโลก คนๆนี้ไม่ธรรมดาเลย!”

เย่โม่เอ่ยชม โดยประเมินว่าความแข็งแกร่งของบาเรียนี้เทียบเท่าผู้สร้างบาเรียเลเวล 60

ยากจะเชื่อว่านี่เป็นฝีมือของมนุษย์ในช่วงเวลานี้ เพราะตอนนี้ผู้สร้างบาเรียของมนุษย์ส่วนใหญ่ยังอยู่แค่ราวเลเวล 20 เท่านั้น ไม่รู้ว่าทำได้ยังไง

บาเรียระดับนี้สามารถป้องกันไม่ให้สิ่งแปลกประหลาดด้านในหลบหนีออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เย่โม่จึงไม่คิดจะทำลายมัน

เขาบินวนรอบบาเรียหนึ่งรอบ

เขารู้ว่าบาเรียทุกแห่งต้องมีทางเข้าอย่างน้อยหนึ่งจุดที่สามารถผ่านได้ง่าย

และก็จริง

ทางด้านทิศใต้ของบาเรีย เย่โม่พบทางเข้า

ตรงทางเข้า เขาเห็นชายชราผมขาวในชุดยาม กำลังเดินวนไปมาด้วยความกระวนกระวาย

“หรือว่านี่จะเป็นคนเฝ้าสุสานที่เขาพูดถึงในเน็ต…”

ในช่วงเริ่มต้นของ ‘การฟื้นคืนของผีนับหมื่น’ ผู้คนยังไม่รู้เรื่องเขตต้องห้ามผี

ดังนั้นแม้สุสานผานซานจะกลายเป็นเขตต้องห้ามผีแล้ว ก็ยังไม่ได้รับความสนใจมาก

ทุกคนคิดว่าเป็นแค่เหตุการณ์ผิดปกติทั่วไป จึงมีเพียงชายชราคนนี้ถูกทิ้งไว้เฝ้าประตู

เย่โม่ดูออกว่าชายชราคนนี้กลัวจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว…

“คุณคือคนที่ผู้บังคับบัญชาส่งมาช่วยพวกเราใช่ไหม!”

“ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้ว!”

ทันทีที่เย่โม่ลงจอด ตั้งใจจะถามอะไรบางอย่าง เขากลับถูกชายชราวิ่งเข้ามาจับแขนแน่น ไม่ยอมปล่อย เหมือนเข้าใจว่าเขาเป็นเจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งมาแก้ปัญหา

ก็ไม่แปลกที่ชายชราจะเข้าใจผิด ใครจะมาสุสานตอนกลางดึกกันล่ะ?

เย่โม่เลยปล่อยให้เข้าใจแบบนั้นไป เพราะเป็นโอกาสดีที่จะได้ข้อมูล

“ฉันมาจัดการเรื่องนี้ ที่สุสานเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

แม้เขาจะไม่ใช่เจ้าหน้าที่ แต่ก็มาจัดการสิ่งแปลกประหลาดจริงๆ ดังนั้นก็ไม่ได้พูดโกหก

คนเฝ้าสุสาน “???”

“ผมรายงานไปหมดแล้ว ตอนคุณมาเขาไม่ได้อธิบายให้ฟังเหรอ?”

เย่โม่ตอบอย่างนิ่งๆ “ฉันไม่ชอบฟังต่อๆ กันมา ฉันอยากรู้สถานการณ์จริง จะได้วางแผนได้ดีขึ้น ถามก็ตอบมาก็พอ”

“ได้ๆ!” ชายชราพยักหน้า แล้วเล่าเหตุการณ์อีกครั้ง

“ปัญหาเริ่มเมื่อคืนตอนสองทุ่ม!”

“ตอนนั้นผมอยู่เวรในสุสาน ได้ยินเสียงซ่าๆ มาจากข้างใน!”

“เพื่อนร่วมงานอีกสองคนออกไปดู ผมรู้สึกไม่ดีเลยไม่ออกไป แต่ไปที่ห้องกล้องวงจรแทน แล้วก็เห็น… สิ่งแปลกประหลาดนับไม่ถ้วนคลานออกมาจากหลุมศพ บางตัวเหมือนมัมมี่เต็มไปด้วยแผลเน่า บางตัวมีหน้าผีอยู่บนหลัง แขนขาเหมือนสัตว์ประหลาด คลานอยู่บนพื้น…”

“พวกนั้นไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสิ่งแปลกประหลาดวันสิ้นโลก และที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ พวกมันออกไปจับคนกลับมา! แค่ไม่กี่ชั่วโมง คนแถวนี้ก็ถูกจับไปแทบหมด! พวกมันฝังคนทั้งเป็นใต้ดิน ผมก็ไม่รู้ว่าเก็บไว้เป็นอาหารหรืออะไร…”

“ต่อมามีบางตัวพยายามคลานออกมาจากจอทีวี ผมเลยไม่กล้าดูต่อ รีบหนีออกมา! เพื่อนร่วมงานผมสองคน… คงไม่รอดแล้ว…”

“ผมหนีมาถึงขอบสุสาน แล้วเจอทีมลาดตระเวนของผู้เชี่ยวชาญจากทางการ พวกเขาช่วยกันสร้างบาเรียนี้ แล้วกลับไปแจ้งข่าว บอกให้ผมเฝ้าไว้ รอคนมาจัดการ”

“หลังจากนั้นผมก็เจอคุณ เรื่องที่เหลือคุณก็รู้แล้ว…”

เย่โม่พยักหน้า

เขาได้ข้อมูลมาบ้าง แต่ไม่ได้มีอะไรสำคัญมาก

ดูเหมือนสิ่งแปลกประหลาดในเขตต้องห้ามนี้จะถือกำเนิดจากสุสาน

หลังจากเกิดแล้ว ก็ออกไปล่าเหมือนมดงาน จับมนุษย์มาเป็นอาหาร

“มีอะไรต้องระวังอีกไหม?” เย่โม่ถามต่อ

“มี! มีจริงๆ!” ชายชราพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว

“มีอะไรที่น่ากลัวมาก!”

“บางครั้งจะมีสิ่งแปลกประหลาดบางตัวเข้าไปในโลงศพ แล้วไม่นานก็ออกมา!”

“แต่ตอนออกมา… หนึ่งตัวกลายเป็นสองตัว! จำนวนเพิ่มเป็นสองเท่า!”