บทที่ 255 - เจ้าหน้าที่สืบสวนคาดเดาล่วงหน้า การลงมือของจักรวรรดิเกาะตะวันออก การสะกดจิต

บทที่ 255 - เจ้าหน้าที่สืบสวนคาดเดาล่วงหน้า การลงมือของจักรวรรดิเกาะตะวันออก การสะกดจิต

"ไม่ใช่นะ ปกติพี่ฮ่าวไม่ใช่คนพูดมากขนาดนี้"

"ใช่ แต่ตั้งแต่พี่ฮ่าวขึ้นรถตำรวจมาก็พูดไม่หยุดเลย ขนาดเจ้าหน้าที่สืบสวนไม่สนใจ พี่แกก็ยังเจื้อยแจ้วไม่หยุด ฉันว่ามันต้องมีอะไรแอบแฝงแน่ๆ"

"พวกนายว่าพี่ฮ่าวกำลังสะกดจิตอยู่หรือเปล่า อย่าลืมสิว่าพี่ฮ่าวมีทักษะสะกดจิตนะ"

ผู้ชมต่างตั้งข้อสังเกตจากสิ่งที่เห็น

พวกเขารู้นิสัยใจคอของฉินฮ่าวดี และตั้งแต่ฉินฮ่าวขึ้นรถมา เขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเลย

ดังนั้นพวกเขาก็เลยอดที่จะเดาไปต่างๆ นานาไม่ได้

"เอาล่ะ แค่นี้แหละ พักผ่อนให้ดีๆ ก็พอ"

หมอเริ่มรู้สึกระแวงแล้ว จึงเลิกคุย พอจัดการเสร็จก็ลุกขึ้นยืน สั่งเสียอีกประโยคแล้วเดินออกไป

"หึหึ พักผ่อนให้สบายนะ"

เจ้าหน้าที่จางมองฉินฮ่าวอย่างมีความหมายแล้วปิดประตู

"เฮ้อ ความรู้สึกแบบนี้ดีจังเลยน้า"

ฉินฮ่าวนอนลงบนเตียง พูดพร้อมรอยยิ้ม

"พวกนายดูสิ ตอนนี้ฉันแค่ต้องนอนเฉยๆ บนเตียง วันนี้ก็ได้เงินหนึ่งร้อยล้านแล้ว ส่วนพรุ่งนี้ก็จะได้วันละห้าร้อยล้าน ลองคิดดูสิตื่นเต้นไหมล่ะ"

ผู้ชมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ให้ตายสิ

พวกเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ากลไกการให้รางวัลของรายการเปลี่ยนไปแล้ว

สามวันแรก วันละ 100 ล้าน

แต่หลังจากพรุ่งนี้เป็นต้นไป ก็จะเป็นวันละ 500 ล้านแล้ว

นี่ไม่ได้หมายความว่าฉินฮ่าวแค่ต้องนอนอยู่ที่นี่ เงินก็จะเพิ่มขึ้นเองหรอกเหรอ

"ให้ตายสิ พอพูดแบบนี้ฉันถึงนึกขึ้นได้"

"ใช่ นอนเฉยๆ ได้วันละ 500 ล้าน จะมีเรื่องดีๆ แบบนี้อีกที่ไหน ถ้าฉันเป็นพี่ฮ่าว ฉันจะไม่ออกไปไหนเลย"

ผู้ชมเริ่มตื่นเต้นและพูดคุยกันอย่างออกรส

วันละร้อยล้าน วันละห้าร้อยล้าน นี่มันรายได้ระดับที่บริษัทในตลาดหลักทรัพย์หลายแห่งยังทำไม่ได้เลยนะ

เวลาล่วงเลยไป

ฟ้าเริ่มมืดลง

เวลานี้ที่กลุ่มเจ้าหน้าที่สืบสวน ทุกคนดูอิดโรยกันมาก โดยเฉพาะพวกแฮกเกอร์ที่ต้องจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์มาทั้งเช้า แต่ละคนดูเหนื่อยล้าเต็มที

"ไม่ใช่นะ หรือว่าฉินฮ่าวจะซ่อนตัวมิดชิดเลย ทำไมถึงไม่มีความเคลื่อนไหวมาตั้งนาน"

โจวจวินขมวดคิ้วแน่น คิดยังไงก็คิดไม่ออก

"ถ้าเขาซ่อนตัว พวกเรานี่แหละที่จะเดือดร้อน อย่าลืมนะว่าเขายังมีหน้ากากหนังมนุษย์อีกสองใบ ถ้าเขากลายเป็นคนธรรมดา นายคิดว่าพวกเราจะหาตัวเขาเจอเหรอ"

ผู้อาวุโสอวิ๋นเทียนพูดแทรกขึ้น

เมื่อได้ยินดังนั้น บรรยากาศในกลุ่มเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ตึงเครียดอยู่แล้วยิ่งอึดอัดเข้าไปอีก

"เดี๋ยวก่อน"

ผู้อาวุโสคนหนึ่งในทีมวิเคราะห์พูดขึ้นกะทันหัน

"พวกนายว่า เป็นไปได้ไหมที่ฉินฮ่าวจะปลอมตัวเป็นคนธรรมดา แล้วเข้าไปในเรือนจำ"

"อย่าลืมนะว่าตอนที่ฆ่าเจ้าหน้าที่สืบสวนของจักรวรรดิเกาะตะวันออกสองคนนั้น ฉินฮ่าวก็ใช้วิธีนี้แหละ"

"ให้คนธรรมดารุมอัด หรือไม่ก็ไปอัดคนธรรมดา หรือขั้นรุนแรงคือฆ่าคนธรรมดา แค่นี้ก็เข้าไปในเรือนจำได้อย่างสมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น อวิ๋นเทียนก็ชะงักไป ก่อนจะเริ่มครุ่นคิด

จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าเป็นไปได้มากทีเดียว เพราะก่อนหน้านี้หมอนั่นก็เคยใช้วิธีนี้มาแล้ว

ถ้าเข้าไปในฐานะอาชญากรธรรมดา ทางพวกเขาไม่มีทางได้รับแจ้งแน่นอน

เพราะไม่ใช่ฉินฮ่าว แถมยังไม่ใช่บุคคลเฝ้าระวังพิเศษด้วย

อวิ๋นเทียนรีบส่งความคิดนี้ไปให้เบื้องบนพิจารณาอย่างรวดเร็ว

"นี่มัน"

เมื่อโจวจวินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกลังเล แต่ก็ต้องยอมรับว่าการตรวจสอบดูสักหน่อยก็จำเป็นเหมือนกัน

"ตอนนี้ ตรวจสอบดูว่าวันนี้มีนักโทษใหม่เข้าเรือนจำบ้างไหม ถ้ามี ให้ส่งข้อมูลทั้งหมดมาให้ดูเดี๋ยวนี้"

โจวจวินตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและสั่งการทันที ไม่ว่าจะมีหรือไม่เขาก็ต้องดู

สำหรับฉินฮ่าว ต้องยึดคติว่ายอมจับผิดดีกว่าปล่อยผ่านอย่างเด็ดขาด

จะปล่อยให้หมอนั่นมีช่องโหว่แม้แต่นิดเดียวไม่ได้

ที่ห้องพักในเรือนจำ

"คุณซื่อสือ เจ้าหน้าที่สืบสวนดินแดนศูนย์กลางเรียกดูข้อมูลนักโทษใหม่ของวันนี้ทั้งหมดแล้วครับ"

เจ้าหน้าที่สืบสวนคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ สีหน้าเคร่งเครียด

"เรียกดูข้อมูลนักโทษใหม่ของวันนี้งั้นเหรอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซื่อสือก็ชะงัก ขมวดคิ้วเข้าหากัน

"หมายความว่ายังไง หรือว่า"

ในฐานะเจ้าหน้าที่สืบสวนระดับสูงของจักรวรรดิเกาะตะวันออก เขาไม่ใช่คนโง่ ไม่นานเขาก็นึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง

"ฉินฮ่าวมีทักษะการแปลงโฉม ในเมื่อเขากล้าปลอมตัวเป็นคนอื่นมาถล่มกลุ่มเจ้าหน้าที่สืบสวนได้ เขาก็ต้องปลอมตัวเข้ามาในเรือนจำได้เหมือนกัน"

ปรมาจารย์ดาบวายุพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ

"พวกเราไม่ค่อยรู้ทางหนีทีไล่ของฉินฮ่าว แต่เจ้าหน้าที่สืบสวนดินแดนศูนย์กลางรับมือกับเขามานาน ต้องรู้ทางเขาแน่ๆ งั้นก็แปลว่า"

"ตอนนี้ฉินฮ่าวมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะอยู่ในเรือนจำ เพียงแต่เจ้าหน้าที่สืบสวนดินแดนศูนย์กลางยังไม่แน่ใจเท่านั้น"

"คุณซื่อสือ ดูเหมือนว่าพวกเราต้องลงมือแล้ว การเรียกดูข้อมูลต้องใช้เวลา ซึ่งเวลานั้นมากพอให้พวกเราเดินตรวจตราทั่วเรือนจำได้รอบหนึ่งเลย"

พูดจบ เจ้าหน้าที่สืบสวนของจักรวรรดิเกาะตะวันออกก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกันและเดินออกจากห้องพักไป

"ยอดเยี่ยม สมกับเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนชื่อดังของจักรวรรดิเกาะตะวันออก"

"ใช่ เจ้าหน้าที่สืบสวนดินแดนศูนย์กลางยังมัวแต่ตรวจสอบความจริงอยู่เลย แต่กลุ่มเจ้าหน้าที่สืบสวนของเราบุกโจมตีก่อนเลย"

"นี่แหละคือความแตกต่าง"

ในห้องไลฟ์สดของจักรวรรดิเกาะตะวันออก เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี

ตอนนี้ฉินฮ่าวยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองใกล้จะถูกเปิดโปงแล้ว

หลักๆ เป็นเพราะวิธีพวกนี้เขาใช้บ่อย กลุ่มเจ้าหน้าที่สืบสวนอาจจะหลงกลครั้งแรก แต่ไม่มีทางหลงกลซ้ำซากหรอก แบบนั้นมันโง่เกินไป

"มีใครอยู่ไหม"

ภายในเรือนจำที่มืดมิด เสียงของฉินฮ่าวก็ดังขึ้น

"ฉันรู้สึกว่าแขนมันปวดขึ้นเรื่อยๆ ช่วยตามหมอมาดูให้หน่อยได้ไหม"

"มีใครอยู่ไหม"

"แกร้องโวยวายหาอะไร เจ็บก็ทนเอาสิ ตอนที่แกฆ่าคนแกไม่คิดบ้างล่ะว่าคนอื่นเขาจะเจ็บไหม"

เสียงตวาดอย่างรำคาญของเจ้าหน้าที่จางดังแว่วมาและค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ

"พี่ชาย รอตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันไปดูมันหน่อย น่ารำคาญชะมัด เป็นแค่ฆาตกรแท้ๆ ยังจะเรื่องมากอีก"

"อืม ระวังตัวด้วยล่ะ"

ผู้คุมพยักหน้าและมองตามแผ่นหลังของเจ้าหน้าที่จางไป

ไม่นานเจ้าหน้าที่จางก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องของฉินฮ่าว เขาเปิดช่องหน้าต่างเล็กๆ มองเข้าไปด้วยความหงุดหงิด

"แกร้องหาอะไร ดึกป่านนี้แล้วหมอกลับบ้านไปหมดแล้ว ทนเอาสิ ไกลหัวใจ ไม่ตายหรอก"

"อะแฮ่ม งั้นเจ้าหน้าที่จางช่วยหายาแก้ปวดให้ฉันหน่อยได้ไหม วางใจเถอะ ไม่ให้เหนื่อยฟรีหรอก"

ฉินฮ่าวกระแอมเบาๆ หยิบธนบัตรสีแดงปึกหนึ่งมูลค่าหนึ่งหมื่นหยวนออกมา

"แก ไปเอามาจากไหน แกแอบเอาเข้ามาเหรอ"

เมื่อเห็นเงินก้อนโตอยู่ตรงหน้า เจ้าหน้าที่จางก็อึ้งไป แววตาฉายแววหวาดระแวงอย่างรุนแรง

ในใจตื่นตระหนกสุดๆ

ต้องรู้ก่อนนะว่าก่อนที่ไอ้หมอนี่จะเข้ามา พวกเขาค้นตัวแล้วค้นตัวอีก

แล้วเงินหมื่นนี่มันโผล่มาจากไหน

แต่ในจังหวะที่เขากำลังสับสนนั่นเอง

ดวงตาของฉินฮ่าวก็ทอประกายประหลาดวูบหนึ่ง น้ำเสียงเริ่มล่องลอย ราวกับดังก้องอยู่ในหูของทุกคน