บทที่ 119 :  เทรุมิอยากกลับไปพร้อมกับร่างสถิตย์ของหกหางเหรอ?

บทที่ 119 :  เทรุมิอยากกลับไปพร้อมกับร่างสถิตย์ของหกหางเหรอ?

“ซาโตรุ?”

เหล่าบรรดาอันบุจากหมู่บ้านคิริที่อยู่ที่นั้นพอได้ยินเทรุมิพูดว่าชายหน้าตาดีที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาคือซาโตรุ ทุกคนก็ตกตะลึง

ยางิว ซาโตรุ

นี่กำลังพูดถึงซาโตรุ นินจาที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกและเป็นเจ้าของขีดจำจัดทางสายเลือดที่เหนือกว่าใครทั้งหมดในโลกนินจาใช่ไหม?

ทุกคนมองดูซาโตรุอย่างสงสัย

ซาโตรุ….นินจาในตำนานที่ถือเป็นศัตรูตัวฉกาจของหมู่บ้านคิริ และยังถูกตัดสินโดยท่านเทรุมิว่าเป็นนินจาที่ชั่วร้ายที่สุด

แต่ปัญหาก็คือ

ซาโตรุดูไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์เลย ให้ความรู้สึกว่าเขาเข้ากับคนอื่นได้ง่าย แถมยังดูอัธยาศัยดีอีกด้วย

ทำไมท่านเทรุมิถึงบอกว่าซาโตรุเป็นนินจาที่ชั่วร้ายที่สุด?

ตอนนี้บรรดาอันบุจากหมู่บ้านคิริรู้สึกสับสนมาก

“เทรุมิ เมย์งั้นเหรอ?” ซาโตรุขมวดคิ้วเล็กน้อย เหลือบมองเทรุมิและคิดในใจเงียบๆ

ผู้หญิงที่เรื่องเยอะที่สุดดันปรากฏตัวขึ้นมา

เขาเคยมีเรื่องมากมายกับเทรุมิ เพราะภารกิจของเขา

แน่นอนว่า

เขาชนะได้ในทุกครั้ง

แม้ว่าศัตรูจะเป็นผู้หญิงที่สวย แต่เขาก็ไม่อ่อนข้อและต่อสู้อย่างดุเดือด

ทำให้เขาก็ได้รับการยกย่องจากเทรุมิว่าเป็นศัตรูที่อันตราย

ซาโตรุจิ้มเข้าไปที่หน้าอกของเทรุมิด้วยอมยิ้ม แล้วถอนหายใจ "ฉันไม่ได้เจอเธอมาสองปี โตขึ้นเยอะเลยนะ"

ใหญ่กว่าคุเรไนเล็กน้อย แต่ก็ยังเล็กกว่าซึนะจังมาก

คนที่ลวมลามคนอื่น สมควรได้รับโทษ!

“ท่านมิซึคาเงะ!”

“ซาโตรุ นายอย่าอวดดีให้มันมาก นี่คืออาณาเขตของหมู่บ้านคิริของเรา!”

อันบุทั้งหมดตกตะลึง และหลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็ดึงคุไนออกมาพร้อมๆ กัน และยืนล้อมรอบอยู่ข้างหน้าเทรุมิและจ้องมองที่ซาโตรุอย่างระมัดระวัง

ทีแรกพวกเขาก็สงสัยว่าทำไมซาโตรุทีดูเหมือนไม่เป็นอันตรายต่อใครถึงถูกตามล่า และทำไมท่านเทรุมิถึงมองว่าเขาคนนี้เป็นนินจาที่ชั่วร้ายที่สุด

แต่หลังจากเห็นพฤติกรรมของซาโตรุแล้ว พวกเขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

เพราะท่านเทรุมิ มิซึคาเงะรุ่นที่ 5 แห่งหมู่บ้านคิริ ถูกลวมลามใช่ไหม?

ไม่แปลกใจเลยที่ซาโตรุถูกมองว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจ ที่ต้องถูกกำจัดโดยหมู่บ้านคิริ!

“ตรงไหนของพื้นดินที่เขียนชื่อหมู่บ้านคิริไว้? อย่าเอาแต่ใจตัวเองให้มากนักสิ” ซาโตรุวางมือไว้บนคิ้ว มองดูหมู่บ้านที่เพิ่งโดนเผา เขาตั้งใจมองหาราวกับว่ามีอะไรอยู่บนพื้น

จะมองหาชื่อหมู่บ้านได้ที่ไหน

ต่อให้อันบุจะมีท่าทีที่นิ่งอยู่เสมอ แต่ตอนนี้พวกเขาต่างก็รู้สึกอึ้งกับนิสัยซาโตรุมาก

แม้ว่าที่แห่งนี้จะอยู่ในอาณาเขตของหมู่บ้านคิริ แต่ก็ต้องเขียนชื่อแปะว่านี้เป็นไว้อาณาเขตของตัวเองสิ พูดแต่ปากแบบนี้ใครจะไปรู้ว่าจริงหรือไม่ ถูกต้องไหม?

“ถึงจะนายหล่อ แต่ก็เสียของซะจริง” เทรุมิระเบิดจักระสีฟ้าอ่อนออกมา ปริมาณจักระนั้นสูงมาก นี่แหละพลังระดับคาเงะ

“อย่างน้อย..ก็เอาให้เหลือแค่กระดูกแล้วกัน” เทรุมิประสานอินและสิ่งที่มีอุณหภูมิสูงคล้ายลาวาสีแดงเข้มก็พ่นออกมาจากปากของเธอ

ลาวาก็เหมือนกับคลื่นลูกเล็ก ปกคลุมไปที่ซาโตรุอย่างหิวกระหาย ลาวาพวกนั้นกระเด็นออกมาและกัดเซาะพื้นดินจนเสียหาย

แม้แต่หินแข็งๆ ก็ยังถูกลาวาเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านทันที ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าคาถานี้มีผลคล้ายกับลาวาจริง!

“ทุกคนระวังไว้ ท่านมิซึคาเงะกำลังโกรธแล้ว” อันบุต่างก็กระโดดถอยหลัง รักษาระยะห่างจากซาโตรุ

เมื่อเทรุมิโกรธ เธอจะใช้กำลังทั้งหมดที่มี พวกเขากลัวที่จะโดนลูกหลงจากขีดจำกัดทางสายเลือดที่ทรงพลังของเทรุมิ

เพราะไม่ว่าผู้ใด หากถูกลาวาแผดเผา คงได้กลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

“ฉันรู้ว่าฉันหล่อ แต่อย่าทำตัวเป็นสาวเรื่องเยอะเกินไปหน่อยเลย” ซาโตรุถืออมยิ้มไว้ในปาก ยืนเอามือล้วงกระเป๋า และลาวาลูกใหญ่นั้นก็ลอยหยุดนิ่งอยู่ข้างหน้าเขาเหมือนกับถูกแช่แข็ง

ราวกับว่าลาวาพวกนั้นถูกกั้นด้วยกำแพงที่มองไม่เห็น และลาวาก็ไหลลงสู่พื้นหลังจากนั้นไม่กี่วินาที มันก็กัดเซาะเข้าไปด้านในพื้นดินด้วยอุณหภูมิที่สูง

“ไม่เป็นอะไรเลยเหรอ!?”

อันบุทุกคนต่างก็ตกตะลึง พวกเขาจ้องมองไปที่ซาโตรุอย่างสับสนเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้รับอันตรายอะไรเลย กระทั่งเสื้อผ้าของเขาก็ไม่ถูกไฟไหม้ เหลือเชื่อจริง

ขีดจำกัดทางสายเลือดของท่านเทรุมิ ก็ไม่สามารถทำร้ายซาโตรุได้เลยหรอกเหรอ?

เป็นไปได้ยังไง!

มนุษย์ที่มีเนื้อเลือดปกติจะต้านทานอุณหภูมิที่สูงมากของลาวาได้ยังไงกัน?

ยิ่งไปกว่านั้นลาวาเข้าไปใกล้ซาโตรุ ก็ดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างขวางกั้นเอาไว้ และลาวาทั้งหมดก็ไหลลงสู่พื้นดิน

นี่เป็นขีดจำกัดทางสายเลือดของซาโตรุใช่หรือไม่?

“อย่ากลัวไปเลย นั่นเป็นขีดจำกัดทางสายเลือดของเขา” เทรุมิแลบลิ้นเลียลาวาที่ติดที่มุมปากของเธอ แสดงให้เห็นถึงเสน่ห์อันเปี่ยมล้น พร้อมด้วยร่องรอยของความกล้าหาญที่ปรากฏบนใบหน้า เธอเองก็ระวังตัวจากซาโตรุอยู่เหมือนกัน

อันบุจากหมู่บ้านคิริรู้ดีว่าท่านเทรุมิของพวกเขามีท่าทีที่เป็นมิตรมาก และเป็นคนที่มีคุณธรรม เป็นคนสดใสและตรงไปตรงมา

แต่ตอนนี้ที่เธอโกรธนั้นเป็นเพราะเธอเกลียดซาโตรุมาก!

เธอเคยออกไปนอกหมู่บ้านเพื่อทำภารกิจ แต่เธอพบกับซาโตรุแทบจะทุกครั้ง และเธอก็ล้มเหลวในภารกิจทุกครั้ง เพราะซาโตรุคนนี้แหละทำให้ภารกิจของเธอล้มเหลวอย่างไม่มีชิ้นดี

เธอต่อสู้กับซาโตรุหลายครั้งต่อหลายครั้ง แต่มันล้มเหลวแทบทุกครั้ง

พลังที่แปลกประหลาดของซาโตรุ ทำให้เธอรู้สึกรำคาญตลอด

"นายมันก็แค่ไอ้บ้าคนหนึ่ง" เทรุมิกัดฟันของเธอเบาๆ และภาพตอนที่ถูกซาโตรุลวนลามในอดีตก็ผุดมา เช่น จิ้มทะลวงข้ามสหัสวรรษ จับหน้าอก และล็อคตัวเธอลงกับพื้นก่อนจะตีก้น

เป็นเรื่องปกติที่จะพ่ายแพ้ในโลกนินจา เพราะมีคนจำนวนมากที่มีความแข็งแกร่งเกินระดับคาเงะ

แต่...เพราะการถูกทำให้อับอายเช่นนี้…. นี่นะเหรอศักดิ์ศรีของพวกผู้ชาย และศักดิ์ศรีของการเป็นผู้หญิงล่ะ ต้องโดนลวมลามและทำให้อับอายแบบนี้น่ะเหรอ?

เธอยอมรับความล้มเหลวนี้ไม่ได้เด็ดขาด

ซาโตรุลวนลามเธอก่อนแฟนในอนาคตของเธองั้นเหรอ?

ตลกร้ายสิ้นดี!

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะของมิซึคาเงะรุ่นที่ 5 ผู้ที่แข็งแกร่งและสง่างามกลับต้องถูกตรึงลงกับพื้นและตีก้น แบบนี้มันได้เหรอ?

หากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป มันสามารถทำให้ผู้คนหัวเราะจนตายได้เลย

“ซาโตรุ ฉันขอจัดการให้นายตายคามือฉันสักครั้งได้ไหม?” ความโกรธแวบขึ้นมาในดวงตาที่สวยงามของเทรุมิ และจักระสีฟ้าอ่อนทั้งหมดก็ระเบิดออกมา พื้นดินรอบตัวเธอสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“แต่ก่อนอื่นนายต้องบอกฉันก่อน”

“เกิดอะไรขึ้นในหมู่บ้านนี้” เทรุมิเหลือบมองที่ซาโตรุที่ถือร่างสถิตย์อยู่ในมือ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามว่า "คนที่นายกำลังถืออยู่ในมือคือนินจาถอนตัวแห่งหมู่บ้านคิริของเรา นั่นคือร่างสถิตย์ของหกหางใช่ไหม?"

นินจาทั้งหมดในหมู่บ้านริมแม่น้ำนี้ถูกกวาดล้างและทั้งหมู่บ้านก็ถูกเผาจนราบเป็นหน้ากลอง ซาโตรุก็อยู่ที่นั่นพร้อมกับร่างสถิตย์ของหกหางในมือของเขา

เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

“ท่านมิซึคาเงะ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ ต้องเป็นซาโตรุนี้แหละที่โจมตีหมู่บ้านและต้องการยึดครองร่างสถิตย์ของหกหาง!”

อันบุทั้งหมดเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ พวกเขาจ้องมองที่ซาโตรุอย่างระแวดระวัง และรอคำสั่งของเทรุมิ

ทันทีที่เทรุมิสั่งการ พวกเขาก็จะเข้าปิดล้อมซาโตรุโดยเร็วที่สุด

อันบุทุกคนเชื่อว่าน่าจะเป็นซาโตรุ ที่กวาดล้างหมู่บ้านนี้ เพื่อจับร่างสถิตย์ของหกหาง

ถ้าไม่อย่างนั้นจะะอธิบายเรื่องนี้ได้ยังไง อธิบายว่าซาโตรุบังเอิญอยู่ที่นั่นหลังจากที่หมู่บ้านถูกทำลายแล้ว แต่เขาบังเอิญอุ้มร่างสถิตย์ของหกหางขึ้นมาอยู่ในมือของเขางั้นเหรอ?

ท้ายที่สุดแล้วยังไงซาโตรุก็เป็นนินจา ที่เป็นศัตรูของหมู่บ้าน

ซาโตรุพูดเบาๆ “ไม่จำเป็นต้องอธิบาย แล้วแต่เธอจะคิดเลย”

ไม่จำเป็นต้องอธิบายมาก เพราะยังไงซะเขาก็แข็งแกร่งและไร้เทียมทานอยู่แล้ว

แม้ว่าเขาจะถูกโจมตีหรือไม่ก็ตาม หมู่บ้านคิริก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเขาอยู่ดี

เทรุมิเหลือบมองเหล่าอันบุแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "พวกนายเดาผิด เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาหรอก"

“ครับ ท่านมิซึคาเงะ” อันบุต่างเคารพในตัวเทรุมิและนินจาทุกคนในหมู่บ้านคิริเองก็เคารพเทรุมิเป็นอย่างมาก

ทั้งหมดเป็นเพราะพลังของเทรุมิที่ช่วยรักษาหมู่บ้านคิริของพวกเขาเอาไว้ได้

“ถึงแม้นายจะเป็นคนเหลาะแหละ ลามก น่ารังเกียจ และไร้ยางอาย แต่ด้วยความแข็งแกร่งของนาย นายคงไม่ทำอะไรที่น่าเบื่อ เช่น การทำลายหมู่บ้านและร่างสถิตย์ของหกหางหรอกไช่ไหม?” เทรุมิพูดด้วยท่าทางรังเกียจ และมีการใช้คำที่กำกวม

เธอเกลียดซาโตรุมาก แต่เธอก็รู้จักนิสับของซาโตรุดีอีกด้วย

คนแบบซาโตรุเขาไม่สนใจที่จะทำลายหมู่บ้านและจับฆ่าชาวบ้านทิ้งขว้างแบบนี้หรอก

ถึงแม้ว่าเราจะเป็นศัตรูกันก็เถอะ

“ถึงแม้หน้าอกของเธอจะใหญ่เกินตัว แต่เธอก็ดูไม่ได้ไร้สมองขนาดนั้นเลยแฮะ” ซาโตรุเขย่าร่างสถิตย์ของหกหางในมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ "แสงอุษาทำลายหมู่บ้านริมน้ำของเธอและต้องการจับร่างสถิตย์ของหกหาง"

“แต่น่าเสียดายที่พวกเขาถูกฉันตัดหัวไปก่อน”

ซาโตรุพูดต่อว่า "เอาล่ะ ร่างสถิตย์ของหกหางนี้ฉันจะรับไว้แล้วกันนะ"