บทที่ 110 : ข่าวการตายของอาสึมะ ชิกามารุกลายเป็นเลขา

บทที่ 110 : ข่าวการตายของอาสึมะ ชิกามารุกลายเป็นเลขา

"อาสึมะได้พบสมาชิกสองคนของแสงอุษาตอนที่เขากำลังทำภารกิจ ตอนนี้ได้ข้อสรุปแล้วว่าอาสึมะนั้น...ตายแล้ว" ซึนาเดะกัดริมฝีปากของเธอเบาๆ มันมีร่องรอยของความโกรธในดวงตาของเธอ เธอรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของอาสึมะ มันจึงยากที่จะเชื่อว่าอาสึมะได้ตายในสนามรบ

องค์กรแสงอุษา

องค์กรแสงอุษาเป็นพวกกลุ่มสารเลวที่รังสร้างแต่ปัญหาจริงๆ

ซึนาเดะได้แต่โทษตัวเอง เพราะเธอส่งอาสึมะและทีมที่ที่สิบออกไปทำภารกิจ

ความยากของภารกิจอยู่ที่ระดับ B และด้วยความแข็งแกร่งของอาสึมะ เขาน่าจะสามารถจัดการภารกิจนี้ได้อย่างง่ายดาย

แต่เธอไม่คิดเขาว่าจะได้พบกับสมาชิกขององค์กรแสงอุษา

ทั้งยังมีถึงสองคน!

“อาสึมะตายแล้วเหรอ?”

ใบหน้าของนินจาที่มารวมกันเริ่มเปลี่ยนสีไป พวกเขาเบิกตากว้างและมองดูซึนาเดะด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

ซารุโทบิ อาสึมะ คนนั้นแข็งแกร่งมาก เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำในกลุ่มโจนินระดับสูง เมื่อตอนที่เขายังหนุ่ม เขามีก็ชื่อเสียงมากแล้วในหมู่บ้าน เคยปฎิบัติภารกิจในฐานะสิบสองนินจาองครักษ์ของไดเมียว

ระดับพลังขนาดนี้จะแพ้ให้กับแสงอุษางั้นเหรอ?

สมาชิกขององค์กรแสงอุษาดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าที่คิดไว้แล้วสิ

“พวกแสงอุษาคงจะดื้อมากเลยสินะ” ซาโตรุหยิบอมยิ้มออกมาแกะแล้วโยนเข้าปาก เขาลูบคางเหมือนกำลังใช้ความคิด

สมาชิกของแสงอุษาที่อาสึมะเจอน่าจะเป็นฮิดันและคาคุซึใช่ไหม?

คงเป็นงั้นแน่

ดูเหมือนจะเผลอไปเจอคนของแสงอุษาจริงๆ สินะ

อาสึมะคือตั๋วกินข้าวฟรีระยะยาวของเขา ทุกครั้งที่เขาไม่มีเงิน เขาก็จะเข้าไปหาอาสึมะและให้อาสึมะเลี้ยงเนื้อย่างและสุกี้ยากี้ระดับเกรดเอให้เขา

แต่ตอนนี้อาสึมะกลับเสียชีวิตในสนามรบ เขาจึงรู้สึกปวดหัวอย่างมาก

“อาจารย์อาสึมะ...ผมผิดเอง ถ้าผมไม่โดนศัตรูจับไป อาจารย์อาสึมะก็คง...” โจจิคุกเข่าลงบนพื้น ร้องไห้ทั้งน้ำมูกและน้ำตาไหลปนกันไปหมด เขาโทษตัวเองเพราะเขาถูกศัตรูจับได้ จึงทำให้อาสึมะได้ตายในสนามรบ

“โจจิ...” ใบหน้าของอิโนะเปลี่ยนไปเป็นมืดมน หัวใจของเธอก็ปวดร้าวราวกับมีมีดมากรีด เธอเคารพอาจารย์อาสึมะอย่างมาก เพราะท้ายที่สุดอาจารย์อาสึมะก็เสียสละตัวเองเพื่อหยุดยั้งศัตรู เขาช่วยชีวิตเด็กๆ ทีมที่สิบไว้ได้ทุกคน

หากทีมที่สิบถอยทันทีที่พบศัตรู อาจารย์อาสึมะก็คงถอยออกมาได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

ตอนี้ทุกคนในทีมที่สิบกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้อาจารย์อาสึมะของพวกเขาตาย

ชิกามารุไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา เขาก้าวไปข้างหน้าเพื่อรายงานด้วยความเคารพ "ท่านโฮคาเงะ ชื่อของสมาชิกแสงอุษาสองคนนั้นคือ คาคุซึและฮิดัน"

หากมองจากภายนอกเขาอาจดูไม่เป็นอะไร แต่จริงๆ แล้วเขากำลังกำไฟแช็กในมือไว้แน่น

"จากการวิเคราะห์สถานการณ์การต่อสู้ของอาจารย์อาสึมะ สมาชิกขององค์กรแสงอุษาที่ชื่อฮิดันดูเหมือนจะมีความปรารถนาที่จะเป็นอมตะ”

“ส่วนฮิดันสามารถเชื่อมโยงกับผู้คนผ่านทางเลือด หลังจากที่ฮิดันได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่เกี่ยวข้องก็จะได้รับบาดเจ็บเช่นเดียวกัน” เสียงของชิกามารุขาดหายไปเล็กน้อย เขากำลังพยายามระงับความเศร้าโศกในใจ เพื่อรายงานข้อมูลทั้งหมดของภารกิจนี้

นินจาทุกคนตกตะลึง สมาชิกขององค์กรแสงอุษาชื่อฮิดันสามารถเชื่อมโยงกับผู้คนผ่านทางเลือดได้

ฮิดันที่ได้รับบาดเจ็บและผู้ที่เชื่อมต่อกันนั้นจะได้รับบาดเจ็บแบบเดียวกัน

แสดงว่าฮิดันจะไม่มีวันตายเหรอ?

ขีดจำกัดทางสายเลือดนี้ช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว อาจทัดเทียมความเป็นอมตะ!

ไม่น่าแปลกใจที่คนแข็งแกร่งอย่างอาสึมะจะพ่ายแพ้ให้กับฮิดันจากแสงอุษา

ซึนาเดะถามต่อไป “คาคุซึล่ะ?”

ชิกามารุตอบ "คาคุซึไม่ได้แสดงความสามารถออกมาครับ"

อิโนะได้แต่ร้องไห้ออกมา "ชิกามารุ อาจารย์อาสึมะไม่อยู่แล้วนะ...ทำไมนายถึงยังนิ่งได้ขนาดนี้!

หลังจากที่อาจารย์อาสึมะเสียชีวิตในสนามรบ ชิกามารุกลับยังสามารถวิเคราะห์สติปัญญาและท่าทีของศัตรูได้อย่างใจเย็น

ท่าทีที่สงบนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาไม่เป็นห่วงอะไรอาจารย์เลย…

“อิโนะ ชิกามารุเศร้ากว่าพวกเราทุกคนเลยนะ” โจจิปาดน้ำตาและมองอิโนะด้วยความโกรธ

เขาคือคนที่รู้จักชิกามารุดีที่สุด และเขาก็รู้ว่าตอนนี้ชิกามารุเศร้ากว่าใครทั้งนั้น

แต่เพื่อล้างแค้นอาจารย์อาสึมะ เราทำได้เพียงแค่เก็บอารมณ์ทั้งหมดไว้ และวิเคราะห์ทุกอย่างของศัตรูอย่างใจเย็น

“ตามที่รายงานครับท่านโฮคาเงะ ได้โปรดพิจารณาด้วย ผมจะขอกลับไปรักษาบาดแผลก่อน” ชิกามารุยังคงไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา เขาเดินออกไปและกำไฟแช็กในมือไว้แน่น

“ทุกคนจงพยายามตรวจสอบที่อยู่ของสมาชิกองค์กรแสงอุษาอย่างเต็มที่ แต่อย่าทำอะไรหลังจากค้นพบที่อยู่องค์กรแสงอุษา รีบรายงานให้ฉันทราบทันที ทุกคนไปได้เเล้ว” ซึนาเดะโบกมือเล็กๆ ของเธอเพื่อให้ทุกคนออกไป แต่ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและความแค้น

ไม่ว่าจะเพื่อหมู่บ้านหรือเพื่ออาสึมะ สมาชิกของแสงอุษาทุกคนต้องชดใช้ด้วยความเจ็บปวด!

"รับทราบ"

นินจาทั้งหมดออกไปอย่างรวดเร็ว

ภายในห้องใต้หลังคา

ชิกามารุเอนตัวพิงประตู จุดไฟแช็กในมือพลางมองดูเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้ ร่องรอยความโศกเศร้าปรากฏในดวงตาของเขา

เขาไม่สามารถปิดกลั้นความโศกเศร้าได้อีกต่อไป ได้แต่ปิดหน้าและร้องไห้ออกมา

“อาจารย์อาสึมะ” ชิกามารุนั่งอยู่บนพื้น พิงประตูที่เย็นเฉียบ ปิดหน้าที่เต็มไปน้ำตาของเขา และนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมด

เขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบันไม่มีทางเอาชนะสมาชิกทั้งสองคนของแสงอุษาได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงอดทนต่อความเกลียดชังและความเศร้าโศก ใช้สติปัญญาวิเคราะห์ท่าทีของศัตรูอย่างใจเย็น จากนั้นก็มาส่งข่าวต่อให้กับคนที่แข็งแกร่งในหมู่บ้านเพื่อจะได้ออกไปจัดการมัน

“ร้องไห้ออกมาให้สุดเสียงเถอะ แล้วเธอก็จะรู้สึกดีขึ้นเอง” ซาโตรุปรากฏตัวออกมาจากอากาศ เอนหลังพิงกับราวเหล็กของทางเดิน พลางมองดูชิกามารุที่กำลังร้องไห้อย่างขมขื่น

“อาจารย์ซาโตรุ อาจารย์อาสึมะน่ะยังคงกังวลถึงเรื่องความปลอดภัยของพวกเราจนถึงช่วงสุดท้ายของเขา” ชิกามารุร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

ก่อนที่อาสึมะจะตายนั้น เขาไม่กลัวตายเลยสักนิดเดียว ทั้งยังบอกทีมที่สิบอีกว่า

อย่าคิดอะไร หนีไปซะ

"งั้นเหรอ?" ซาโตรุอมอมยิ้ม ตัวเขาได้พูดคุนกับเด็กๆ ในทีมที่สิบหลายครั้ง และทุกครั้งที่เขารับประทานอาหารกลางวัน สมาชิกทั้งหมดของทีมที่สิบก็จะอยู่ที่นั่นด้วย

“เช่นนั้นจงจำจุดอ่อนนี้ไว้ซะ มันจะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น” ซาโตรุชี้ไปที่หน้าอกของชิกามารุด้วยอมยิ้ม “ฉันจะให้คำแนะนำนี้แก่เธอในฐานะอาจารย์”

“ชีวิตมีค่ามากกว่าความเกลียดชัง จงอย่าตายด้วยความคิดแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ทำเท่าที่ทำได้ก็พอ”

เขาชื่นชมชิกามารุมากที่ตัดสินใจได้เฉียบแหลมยิ่ง

ชิกามารุหยุดร้องไห้แล้วพูดออกมาทันที

“ไม่ต้องห่วงครับ อาจารย์ซาโตรุ ผมจะล้างแค้นอาจารย์อาสึมะอย่างสุดความสามารถเอง” ชิกามารุปิดไฟแช็กแล้วมองดูซาโตรุด้วยสายตาที่จริงจัง

ชีวิตของเขาได้อาจารย์อาสึมะช่วยไว้ ดังนั้นเขาจะต้องฝึกอย่างหนักเพื่อให้มีชีวิตอยู่ เพื่ออาจารย์อาสึมะ

“อาจารย์ซาโตรุ ผมได้ยินมาว่าคุณมีเงิน 10 ล้านเรียวหลังจากที่คุณทำภารกิจได้” ชิกามารุเลิกเศร้าโศกและจ้องที่ซาโตรุ

เขาได้ยินจากอาจารย์อาสึมะว่าซาโตรุเป็นนินจาที่พิเศษที่สุดในหมู่บ้าน กระทั่งโฮคาเงะก็ไม่มีสิทธิ์สั่งซาโตรุไปปฏิบัติภารกิจได้

ยกเว้นว่ามีเงินเท่านั้น

10 ล้านเรียว...

“โอ้? เจ้าเด็กนี้ เธอจะจ้างฉันงั้นเหรอ?” ซาโตรุสนใจ

“ผมไม่มี 10 ล้านเรียวหรอก แต่ผมสามารถหาเงินได้ 10 ล้านเรียวได้ นั่นคือคำมั่นที่ผมให้ได้ ผมมอบมันให้คุณได้เพียงนี้ และที่เหลือผมจะทยอยส่งให้คุณช้าๆ”ชิกามารุหยิบเหรียญออกมา

"นานแค่ไหน?" ซาโตรุถาม

"สามปี" ชิกามารุคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างหนักแน่นว่า "อีกสามปี ผมจะให้เงินคุณ 10 ล้านเรียว"

ซาโตรุขมวดคิ้วเล็กน้อย มันง่ายมากที่เขาจะจัดการกับสมาชิกของแสงอุษา เพราะเขารู้จุดอ่อนของทุกคน แต่สามปีนั้นนานเกินไป

ในความเป็นจริง มันก็โอเคกับข้อเสนอนี้ดี เพราะฮิดันและคาคุซึต่างก็เป็นนินจาถอนตัวระดับ S และแต่ละคนก็มีค่าหัวเป็นรางวัลหลายร้อยล้านเรียว

ภารกิจนี้สามารถสร้างรายได้ให้เขามากมาย

อีกทั้งความสามารถของฮิดันก็น่าสนใจมาก เขาอยากเห็นมันจริงๆ

ซาโตรุหยิบเหรียญขึ้นมาแล้วยิ้มเล็กน้อย “ตกลง ฉันรับข้อเสนอของเธอแล้ว”

"แต่มีข้อแม้นิดหน่อย"

"โปรดบอกผมมาได้เลยครับ" ชิกามารุกล่าว

“เธอและโจจิมีหน้าที่รับผิดชอบในการทำงานทั้งหมดของซึนะจังและจัดการงานของหมู่บ้านในนามของเธอ” ซาโตรุกล่าว

ชิกามารุมีความสามารถในการจัดการงานในหมู่บ้าน คงจะสามารถทำหน้าที่แทนซึนาเดะได้เลย

พอซึนาเดะมีเวลามากขึ้น เขาก็จะสามารถเที่ยวเล่นกับซึนาเดะได้ทุกวัน

“ผมรับปากครับ” ชิกามารุนั้นยังคงไม่รู้ว่าภาระงานในแต่ละวันของโฮคาเงะนั้นมันมากมายแค่ไหน

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นเธอก็รอฟังข่าวดีได้เลย” ซาโตรุยิ้ม

เวลาเดียวกัน ที่อีกด้านของประตู

"งี่เง่า" ซึนาเดะเอนตัวพิงประตู และแอบฟังการสนทนาระหว่างทั้งสองคน มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย ความอบอุ่นได้ลอยเข้ามาในหัวใจของเธอ

เธอรู้ว่าซาโตรุไม่สนใจที่จะล้างแค้นให้อาสึมะหรอก ที่เขาทำไปทั้งหมดเป็นเพราะค่าหัวที่ชิกามารุจะให้ราคา 10 ล้านเรียวต่างหาก

อีกอย่างคือ เขาจะให้ชิกามารุเข้ามาทำงานแทนเธอ งานรายวันอันมหาศาลของโฮคาเงะ

ชิกามารุยังไม่รู้เลยว่าภาระงานของโฮคาเงะมีมากแค่ไหน ถ้าเขารู้ เขาคงจะพูดไม่ออกเลยใช่ไหมนะ?

แต่คงไม่มีใครสามารถผิดสัญญากับซาโตรุได้ ดังนั้นถ้าพ่อและแม่ของชิกามารุรู้เข้า พวกเขาก็คงทำได้เพียงกัดฟันและอดทนเอาไว้