บทที่ 35 : ฉันจะจัดการนายด้วยท่าไม้ตายที่อาจารย์ซาโตรุสอนเอง

บทที่ 35 : ฉันจะจัดการนายด้วยท่าไม้ตายที่อาจารย์ซาโตรุสอนเอง

“อย่ากังวล คอยดูฉันเถอะ ฉันจะจัดการเขาในครั้งเดียวเอง” ปลายนิ้วของคันคุโร่ขยับ เส้นจักระสีฟ้าอ่อนโผล่ออกมาเมื่อเขากำลังจะเปิดใช้งานหุ่นเชิด

*ปัง*

ก้อนหินได้บินผ่านมาโดนมือของคันคุโร่ไป

“คิดจะมาทำเก่งอะไรในหมู่บานคนอื่นมิทราบ ไอ้คนนอก” เสียงเย็นชาดังก้องไปทั่วกลุ่มคน

ทุกคนในกลุ่มมองไปยังที่มาของเสียงนั้น

สิ่งที่ดึงดูดสายตาคือ

ซาสึเกะที่กำลังนั่งอยู่บนต้นไม้และโยนก้อนหินเล็กๆ ในมือเล่น มีก้อนหินสองสามก้อนอยู่ในมือและเขาก็กำลังจ้องคันคุโระ

“แกคิดว่าแกแข็งแกร่งมากเหรอ? หากต้องการต่อสู้ ฉันจะไปสู้กับแกเอง”

"หน็อย ไอ้เจ้าซาสึเกะ" นารูโตะทั้งหมดหยุดการเคลื่อนไหวชั่วคราว มองซาสึเกะบนต้นไม้ด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"งานดีมากเลย" เทมาริมองไปทางซาสึเกะที่กำลังนั่งอยู่บนต้นไม้และเธอก็ทำเป็นไม่สนใจนัก

คันคุโระจับมือที่ปวดเล็กน้อยแล้วมองซาสึเกะด้วยสายตาเย็นชา

'เจ้าหมอนี้ปรากฏตัวที่นั่นตอนไหนกัน?'

'ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีมันโผล่มา แสดงว่าความแข็งแกร่งของเขาน่าจะสูงกว่าฉันมาก'

"ฉันน่ะเกลียดเด็กที่ทำเป็นเก่ง คิดว่าตัวเองเจ๋งซะเต็มประดาอย่างแกที่สุดเลย!" คันคุโร่สูดจมูกเข้ามา ขยับห้านิ้วเล็กน้อย ด้ายจักระขยับตามพันรอบพื้นผิวของหุ่นเชิด และผ้าพันแผลจำนวนมากก็ถูกปล่อยออกมาอย่างช้าๆ

*บูม*

พื้นดินสั่นสะเทือน ทรายจำนวนมากออกมาจากพื้นดิน กลิ้งไปมาและปั่นป่วนราวกับคลื่นลูกใหญ่ และร่างแยกของนารูโตะก็สลายไปในทันที

"ทราย?" นารูโตะหยุดชั่วคราว มองดูทรายจำนวนมากที่ร่วงหล่นมาอยู่ตรงหน้าเขา

“พอได้แล้ว คันคุโร่ นายกำลังทำให้หมู่บ้านเสื่อมเสีย” เสียงราบเรียบได้ดังขึ้น

ทุกคนในที่นี่ต่างตกใจเล็กน้อย

เมื่อมองไปยังที่มาของเสียง

เด็กชายผมแดงมีน้ำเต้าอยู่บนหลังกำลังยืนคว่ำบนลำต้นของต้นไม้ มองลงไปที่พวกเขาด้วยสายตาที่ไร้อารมณ์

กาอาระ!

ใบหน้าของซาสึเกะเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขามองไปที่กาอาระด้วยสายตาไร้อารมณ์

'หมอนี่ มาอยู่ข้างๆ เราตั้งแต่เมื่อไรกัน?'

'กลบกลิ่นอายได้เก่งมาก ราวกับนินจาระดับสูงไม่มีผิด!'

'ไอ้เจ้าคนที่มีน้ำเต้าอยู่บนหลังคนนี้'

'แข็งแกร่งมาก!'

"เข้าใจแล้ว ฉันผิดเอง" หัวใจของคันคุโร่สั่นไหว แผ่นหลังเย็นขึ้นมา เขาดึงเส้นจักระกลับเข้าที่และโยนโคโนฮะมารุลงที่พื้น

เขากลัวกาอาระมาก

หลังจากได้รับการช่วยเหลือ โคโนฮะมารุก็รีบวิ่งไปหานารูโตะ กอดเอวของนารูโตะพร้อมกับสั่งน้ำมูกและร้องว่า "พี่นารูโตะ ผมกลัวมากเลย"

เมื่อครู่เขากลัวมากจริงๆ

นารูโตะพูดด้วยความตื่นตระหนก “อย่าเอาขี้มูกมาถูเสื้อผ้าของฉันนะ!”

“พี่นารูโตะ พี่ทุเรศเกินไปแล้ว พี่ซาสึเกะเท่กว่าอีก” โคโนฮะมารุเงยหน้าขึ้นมองนารูโตะด้วยความรังเกียจ

“ให้ตายเถอะ ดันไปชอบไอ้คนขี้อวดซะได้” นารูโตะกัดฟัน มองซาสึเกะแล้วก็มองไปทางกาอาระ

เมื่อครู่เขาอุตส่าห์จะเอาชนะคันคุโระอย่างงดงาม และช่วยโคโนฮะมารุเอาไว้

แต่ด้วยการปรากฏตัวของซาสึเกะ จุดสนใจทั้งหมดก็ถูกฉกฉวยไป

“บอกชื่อมา” กาอาระห้อยหัวลงบนลำต้นของต้นไม้ ดวงตาที่ไร้ความรู้สึกของเขาจ้องมองไปที่ซาสึเกะอย่างเรียบเฉย

ซาสึเกะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วตอบด้วยใบหน้าเย็นชาไม่แพ้น้ำเสียง “อุจิวะ ซาสึเกะ”

"ผู้ใช้ทราย กาอาระ" กาอาระกล่าว "ซาสึเกะ ฉันจะจำชื่อนายไว้"

"ฮึม" ซาสึเกะแค่นเสียงอย่างเย็นชา

นารูโตะดูสับสน มองซาสึเกะ แล้วก็กาอาระ แล้วพูดซ้ำหลายครั้ง

เขาถูกไอ้พวกนี้มองผ่านไปเลย!

“พี่นารูโตะ น่าอายมากเลยอะ” โคโนฮะมารุพูดอีกครั้ง

นารูโตะขยับผ้าที่หน้าผาก ชี้ไปที่กาอาระด้วยความโกรธและตะโกนเสียงดัง

“จ-จ-จำฉันไว้เลยนะ ฉันชื่ออุซึมากิ นารูโตะ และฉันจะเป็นคนที่จะเป็นโฮคาเงะในอนาคต!”

“ใครจะสนใจแกล่ะไอ้โง่” หลังจากที่คันคุโร่เหน็บแนม เขาก็หันหลังกลับและจากไปโดยมีหุ่นที่มีผ้าพันรอบอยู่บนหลัง

"ไปกันเถอะ"

กาอาระเองก็ไม่สนใจนารูโตะ

“ไอ้บ้านี้ หยุดเลยนะ!” นารูโตะรู้สึกถูกเยาะเย้ย จึงประสานอินและสร้างร่างแยกสองคนรอบตัวเขา

ร่างแยกปรากฏขึ้นและเริ่มก่อกระสุนวงจักรบนฝ่ามือของนารูโตะ

“ฉันจะใช้กระสุนวงจักรที่อาจารย์ซาโตรุสอนเอาชนะแกเอง!” ดวงตาของนารูโตะเต็มไปด้วยความโกรธ ยามนี้เขาโกรธมาก

กาอาระและคนอื่นๆ สนใจแค่ซาสึเกะ พวกเขาไม่สนใจเขาเลย

'โธ่เว้ย!'

'ฉันต้องทำให้ไอ้พวกนี้จำชื่อของฉันได้ ฉันคือ อุซึมากิ นารูโตะ!'

"หืม?"

กาอาระและคนอื่นๆ ผงะเล็กน้อย ทุกคนหยุดและมองย้อนกลับไปที่กระสุนวงจักรบนฝ่ามือของนารูโตะ

สามารถสร้างจักระลงบนฝ่ามือได้จริงหรือ?

เป็นวิชาคาถาที่อาจารย์ซาโตรุสอน?

ซาโตรุเป็นใครกัน?

แต่ช่างเรื่องนั้นไปก่อน...คาถานี้มันอันตรายมาก!

“ไอ้เจ้านี้มันโง่เง่าสุดๆ ไปเลยแฮะ” ซาสึเกะขมวดคิ้ว มองดูนารูโตะที่กำลังจะใช้กระสุนวงจักรอยู่

ก่อนที่การสอบจูนินจะเริ่มขึ้น ไอ้สุดยอดเจ้างี่เง่าคนนี้กลับเปิดเผยไพ่เด็ดของทุกคนในทีมเจ็ดให้แก่เกะนินจากหมู่บ้านซึนะงาคุเระเสียอย่างนั้น

แล้วมันจะเอาไปใช้ทีเผลอได้ยังไงกันเล่า?

“ไอ้ผมแดงจอมอวดดี จำชื่อนี้ให้ขึ้นใจเลย อุซึมากิ นารูโตะ!” นารูโตะรีบวิ่งไปหากาอาระโดยมีกระสุนวงจักรอยู่ในมือ

“ส่วนนี้คือกระสุนวงจักรที่อาจารย์ซาโตรุสอนให้ฉัน ฉันจะทุบนายด้วยท่าไม้ตายที่อาจารย์ซาโตรุสอนเอง!”

นารูโตะซื่อสัตย์และเชื่อฟังคำสั่งของยางิว ซาโตรุจริงๆ

ก่อนที่จะใช้ท่าต่างๆ จงอย่าลืมตะโกนออกมาด้วยแรงที่มี

นี่คือท่าที่อาจารย์ซาโตรุสอน!

“ไอ้โง่ อย่ายุ่งกับกาอาระสิ!” สีหน้าของคันคุโร่กลับกลายเป็นน่าเกลียด

นารูโตะ มันทำอะไรของมันกันวะ?

ทั้งงี่เง่าและโง่เขลา ทำไมถึงไปกล้ายั่วยุกาอาระกัน

ถ้ากาอาระโกรธ ทุกคนจะต้องตายแน่!

"เทมาริ" คันคุโร่ปลดหุ่นออกแล้วจ้องมองไปที่นารูโตะที่เข้ามาใกล้อย่างแน่วแน่

"ได้" เทมาริพยักหน้าเล็กน้อย และถือพัดเหล็กไว้ข้างหลังเธอ

พวกเขาพร้อมที่จะเคลื่อนไหวเพื่อป้องกันไม่ให้นารูโตะเข้ามายั่วยุกาอาระ

เพราะถ้ากาอาระลงมือ ไอ้โง่ที่ชื่อนารูโตะก็จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

หากมีผู้ใดตายที่นี่ มันย่อมจะส่งผลต่อแผนการหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

“ถอยไป มันกำลังเล็งฉันอยู่” กาอาระวางมือบนหน้าอกแล้วมองนารูโตะ

"เข้าใจแล้ว" คันคุโร่เก็บหุ่นเชิดไป

ใบหน้าสวยของเทมาริพลันกลับกลายดูเคร่งเครียดขึ้นมา

*บูม*

พื้นสั่นสะเทือนและมีทรายจำนวนมากลอยขึ้นมาจากพื้น มันกลิ้งไปมาอย่างอิสระราวกับสิ่งมีชีวิต ห่อหุ้มร่างกายของกาอาระจนกลายเป็นลูกบอลทราย

*ตู้ม*

เกิดการระเบิดบนพื้นผิวของลูกบอลทราย ทรายขนาดใหญ่ก่อตัวเป็นเกลียวและหมุนด้วยความเร็วที่รวดเร็วมาก และในที่สุด ลายก้นหอยก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของลูกบอลทราย

แต่กระสุนวงจักรกลับไม่อาจทำลายลูกบอลทรายจนหมด

กระสุนวงจักรนั้นแข็งแกร่ง แต่ขาดพลังทะลุทะลวง

“ไอ้สารเลว การโจมตียังไม่จบหรอกนะ!” หลังจากที่นารูโตะพูดจบ ร่างเงาสองร่างก็ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา และแต่ละร่างทั้งสองก็ถือกระสุนวงจักรไว้ในมือ

“ไอ้เจ้าบื้อนี้มันใช้กระสุนวงจักรสามลูกพร้อมกันได้ยังไง?” แม้แต่ซาสึเกะก็ผงะเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างแยกสองร่างมีกระสุนวงจักรอยู่ในมือ

เขาไม่สามารถใช้กระสุนวงจักรได้สามครั้งในหนึ่งวัน

เพราะมันเกินกำลังจักระมาก

แต่นารูโตะมีจักระมากกว่าเขาอีกเหรอ?

*บูม*

ร่างแยกสองร่างนั้นใช้กระสุนวงจักรโจมตีพื้นผิวของลูกบอลทราย และจักระก็บิดเกลียวอย่างเร็วมาก ทั้งสองทำให้ลูกบอลทรายส่ายไปมาทันที

“มันสามารถทะลวงทะลุการป้องกันของกาอาระได้ นี่มันวิชาประหลาดอะไรเนี่ย?” คันคุโร่ถึงกับตกตะลึง

ทรายที่กาอาระใช้ป้องกันนั้นเสริมด้วยจักระ ซึ่งมีความแข็งเท่ากับเหล็ก

แต่นารูโตะที่ดูโง่ๆ กลับใช้ทำวิชาประหลาดที่สามารถทะลุการป้องกันของกาอาระได้ในคราวเดียว

ท่วงท่าที่อาจารย์ซาโตรุสอนงั้นเหรอ?

ซาโตรุเป็นใครกัน?