บทที่ 45 - ร่างธาตุ-อสูรเงาวายุคลั่ง

บทที่ 45 - ร่างธาตุ-อสูรเงาวายุคลั่ง

༺༻

ทั้งสองคนนั่งอยู่บนหลังของแรดมังกร

ชุดเกราะที่กว้างขวางและโล่ที่หนักอึ้ง ทำให้ลู่ชางรู้สึกอุ่นใจขึ้นไม่น้อย

เทรันด์ไม่เหมือนกับชายอ้วนเมื่อวาน เขาเป็นคุณลุงที่มีความเก๋าเกมมากกว่า

แม้จะมองไม่เห็นรูปร่างภายใต้ชุดเกราะ แต่ก็พอจะดูออกได้จากเส้นสายที่แข็งกร้าวบนใบหน้าว่าเขาน่าจะมีกล้ามเนื้อที่บึกบึน

ระดับ 3 ถือเป็นจุดเปลี่ยนผ่านอย่างหนึ่ง

ได้ยินมาว่าผู้เปลี่ยนอาชีพส่วนใหญ่ในโลกนี้ จะหยุดอยู่ที่ระดับ 3 กันเป็นแถว

การเลื่อนจากระดับ 3 ไปเป็นระดับ 4 คือกำแพงสูงชัน

คนธรรมดาทั่วไปก้าวข้ามได้ยากมาก

ดังนั้นจึงมักจะเห็นนักผจญภัยระดับ 2 เป็นคนหนุ่มสาวอายุประมาณ 20 ปี

แต่ทว่านักผจญภัยระดับ 3 กลับมีตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าๆ ไปจนถึงห้าหกสิบปีเลยทีเดียว...

[อสูรเงาวายุคลั่ง - การกลายพันธุ์ธาตุ]

มอนสเตอร์ระดับลอร์ดขั้นสาม

จากการสำรวจมีแนวโน้มสูงมากที่จะเป็นสายพันธุ์พิเศษ ข้อมูลบอกว่าในตอนที่ผู้สังเกตการณ์ทำการสำรวจอยู่ไกลๆ กลับถูกมันสังเกตเห็นตัวตนและถูกไล่ล่า

จนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด

ข้อมูลนี้ยังบ่งบอกอีกว่า ประสาทสัมผัสของมันไวมาก และระยะการติดตามก็ไกลมากเช่นกัน

[ผู้สังเกตการณ์] เป็นอาชีพสายที่ไม่ใช่การต่อสู้ เชี่ยวชาญการสังเกตเป้าหมายจากระยะไกล ตรวจหาดักซ่อนเร้น ค้นหาหน่วยที่พรางตัวได้ ขณะเดียวกันยังมีความสามารถในการค้นหาจุดอ่อนและช่องโหว่ของศัตรูอีกด้วย

ได้ยินว่าผู้สังเกตการณ์ระดับ 5 ขึ้นไป ถึงขั้นสามารถระบุตำแหน่งที่แม่นยำของคนคนหนึ่งได้จากระยะห่างหมื่นลี้เลยทีเดียว

เพื่อความสะดวกในการสังเกตสถานการณ์ภายนอก หน้าต่างของห้องโดยสารจึงทั้งใหญ่และใสกระจ่าง

«ตะเกียงนิรันดร์» สว่างขึ้น

เงามืดในป่าแห่งนี้ถูกปัดเป่าหายไปในพริบตา

"ใกล้มากแล้ว"

ไมเซอร์แม้จะยังมองไม่เห็น แต่ก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของศัตรู

มันคือเสียงลมที่สั่นไหวและเสียดสีกับผืนป่า ภูมิประเทศแถบนี้รายล้อมไปด้วยต้นไม้ทุกทิศทุกทาง

บึ้ม—

แรดมังกรพุ่งชนต้นไม้จนหักสะบั้น วิ่งตรงไปข้างหน้าในแนวเส้นตรง!

การวิ่งอ้อมไปมาจะทำให้ถูกโจมตีได้ง่าย!

เฟี้ยว!

"มาแล้ว!"

ลู่ชางสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวของธาตุ!

บึ้ม!

ดวงตายังไม่ทันจะหันไปมอง!

ผืนดินก็ได้ชู «กำแพงหนัก» ขึ้นมาแล้ว!

โครม โครม โครม!

กำแพงหนักสามชั้นผุดขึ้นข้างกายในพริบตา! ทันใดนั้น ก็มีความรู้สึกถึงแรงปะทะของดินและหินส่งผ่านมา!

ปัง!

กำแพงหนักชั้นแรกถูกชนจนเกิดรอยร้าวละเอียดนับไม่ถ้วน!

เร็วมาก!

ตัวเขาเองยังไม่ทันได้เห็นร่องรอยของศัตรูด้วยตาเลย!

อีกฝ่ายกลับเริ่มเปิดฉากโจมตีแล้ว!

หากไม่ใช่เพราะเขามีประสาทสัมผัสต่อธาตุที่ไวมาก บางทีอาจจะถูกโจมตีก่อนจริงๆ

แต่จากการโจมตีครั้งนี้ ในที่สุดเขาก็ระบุตำแหน่งของอีกฝ่ายได้

การโจมตีสายเวทมนตร์ — «เฉือนเงา»

เฟี้ยว!

ลู่ชางสัมผัสได้ถึงธาตุมืดที่เข้มข้นฟาดฟันมาทางนี้!

ปัง!

ทว่าการฟันที่พุ่งเข้ามาทั้งสองครั้งนี้ กลับฟันลงบนม่านพลังที่ลู่ชางสร้างขึ้นกลางอากาศโดยตรง

«ม่านพลังแข็งแกร่ง (เลเวล: 188)»

ม่านพลังส่งเสียงดังทึบๆ สองครั้ง

การฟันทั้งสองครั้งนี้ไม่ได้สร้างผลลัพธ์ใดๆ เลย

«กระสวยน้ำแข็งความเร็วสูง»

«อสนีบาตวับ»

«ฝูงลมไร้เสียง»

«วายุระเบิด»

«เสาพุ่งทะยานขวางกั้น»

«เถาวัลย์พิษเฆี่ยนตี»

...

น้ำแข็งลากหางยาว ทะลวงผ่านต้นไม้ทีละชั้น

เปรี้ยง—

บึ้ม!

อสนีบาตวับพาดผ่านต่อเนื่อง!

ใต้เท้าของแรดมังกร เงามืดแผ่ขยายออก—

«บึงเงาจมดิ่ง (ขั้นสอง) (เลเวล: 152) — ขอบเขตกว้างขวางเป็นพิเศษ กลมกลืนไปกับเงามืด จมดิ่ง แผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ตกหลุมอย่างรวดเร็ว เหนียวหนึบ»

เสาพุ่งทะยานพุ่งเข้าชนไปทั่ว!

พายุหอบเอาฝูงลมไร้เสียงระเบิดออกในพริบตา!

บึ้ม!

เวทมนตร์กว่าสิบชนิดระเบิดออกพร้อมกัน ทำลายป่าไม้ด้านข้างทีละชั้นพังทลายลงทันที!

และเจ้า [อสูรเงาวายุคลั่ง] ที่เดิมทีแอบซ่อนอยู่ระหว่างต้นไม้ ก็ปรากฏสู่สายตาของลู่ชาง

มันมีความเร็วที่สูงมาก และเป็นเงาดำที่พรางตัวได้

ร่างกายของมันเหมือนกับลมที่โปร่งใสผสมปนเปกับเงาที่ขุ่นมัว ในระหว่างที่วิ่งมันดูเหมือนกับกลุ่มก๊าซสีดำที่กำลังเคลื่อนที่

ในช่องว่างระหว่างต้นไม้นั้น มองเห็นได้ไม่ชัดเจนเลย

แต่ทว่า...

เมื่อผืนป่าเป็นแถบ ถูกลู่ชางซัดจนปลิวกระจายและบดขยี้ในพริบตา!

มอนสเตอร์ตัวนี้ก็ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวอีกต่อไป!

แทบจะในพริบตาที่มันตระหนักถึงภัยคุกคาม

มันก็กลายเป็นกระแสลมสีดำทันที พุ่งทะลวงมาทางลู่ชาง!

"ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย?"

รูม่านตาของลอสเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง!

ก่อนหน้านี้ลู่ชางสังหารมอนสเตอร์ลอร์ดขั้นสามในพริบตา เขามักจะใช้เวทมนตร์แค่สองถึงสามอย่างเท่านั้น ซึ่งนั่นสำหรับนักเวทระดับ 2 ก็ถือว่าเกินจริงไปมากแล้ว

แต่ตอนนี้เวทมนตร์ที่ระเบิดออกมาในพริบตานี้มันคืออะไรกัน?

เฮ้!

ป่าทั้งแถบนั่นถูกนายซัดจนกระจุยหมดแล้วนะ!

นี่คือพลังของนักเวทระดับ 2 จริงเหรอ?

พลังที่เขาแสดงออกมาก่อนหน้านี้ เป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็งงั้นเหรอ? บ้าน่า?

ในใจของลอสเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ขณะที่ตกตะลึง ลอสก็ได้เตรียมพร้อมรับมือศัตรูแล้ว

"คุ้มครอง!"

ติ้ง—

บนตัวลู่ชางมีม่านแสงบางๆ สว่างขึ้น

«เวทคุ้มครอง (เลเวล: 2)»

เวทคุ้มครองของนักเยียวยาระดับ 3

นักเยียวยาแตกต่างจากนักเวท พวกเขามีศาสตร์เวทที่ไม่ต้องร่ายอยู่ไม่น้อย

สามารถปลดปล่อยออกมาได้ในทันที แต่ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟู

ใช่แล้ว... นั่นก็คือทักษะที่มีระยะเวลาคูลดาวน์ และสามารถสะสมจำนวนครั้งการใช้ได้นั่นเอง

ส่วนเทรันด์ก็ได้ขยับกายบิดตัวมาบังหน้าลู่ชางไว้ แล้วหันหน้าเข้าหาทิศทางของมอนสเตอร์

ลู่ชางหรี่ตาลงเล็กน้อย

มอนสเตอร์ตัวนี้ คือการกลายพันธุ์ธาตุ

มันสูญเสียร่างกายที่เป็นเนื้อหนังไป และกลายเป็นร่างธาตุ

การโจมตีทางกายภาพที่ไม่มีการลงอาคมธาตุ แทบจะไม่มีผลใดๆ กับร่างธาตุเลย

แต่ทว่า ร่างธาตุที่ถูกโจมตีด้วยธาตุที่แพ้ทาง จะได้รับความเสียหายมหาศาล

เขาน่าจะใช้ «กางเขนแสงศักดิ์สิทธิ์» จัดการมันให้บาดเจ็บหนักได้โดยตรง

หรือใช้ «หอกแสงทะลวง» ขั้นสอง ก็น่าจะสร้างผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมได้เช่นกัน

แต่เมื่อเห็นเทรันด์ที่มายืนขวางข้างหน้าเขา

ในใจของลู่ชางก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา

เขาอยากจะดูว่าพวกเขาสู้กันยังไง

อุตส่าห์จ่ายเงินตั้งเยอะจ้างพวกเขามา แต่กลับยังไม่ได้ดูการต่อสู้ของพวกเขาเลย

แม้จะเป็นเพียงเพื่อความปลอดภัย แต่เมื่อคิดว่าหลังจากนี้อีกสักพักอาจจะยังต้องพึ่งพาพวกเขา

ก็น่าจะดูเสียหน่อยว่าพวกเขาสามารถปกป้องเขาได้ถึงระดับไหน

ไม่อย่างนั้นต้องจ้างคนใหม่ทุกครั้งมันก็ลำบาก เมื่อเทียบกับการจัดทีมกับคนที่ไม่รู้จัก การสู้ไปพร้อมกับคนที่รู้จักจะปลอดภัยกว่า

ปัง!

บอสที่กลายเป็นกระแสลมสีดำพุ่งเข้ามาดุจหอกที่ทิ่มแทง!

แต่ยังไม่ทันจะเข้าใกล้ลู่ชาง ก็ชนเข้ากับม่านพลังที่มองไม่เห็นดังปัง!

«ม่านพลังแข็งแกร่ง (เลเวล: 188)»

ม่านพลังระเบิดเสียงดังสนั่น

การโจมตีครั้งนี้ ทำลายการป้องกันของม่านพลังแข็งแกร่งของเขาไม่ได้

ลู่ชางพอดูออกว่ามอนสเตอร์ตัวนี้เร็วมากและซ่อนตัวเก่ง แต่พลังโจมตีกลับค่อนข้างต่ำ

ปัง!

บอสตัวนี้กระดอนถอยกลับไปอย่างรุนแรง ราวกับลูกบอลสีดำที่เด้งถอยไปในระยะหนึ่ง แล้วก็พุ่งกลับมาหาลู่ชางอีกครั้งทันที!

เทรันด์ตะโกนก้อง: "คู่ต่อสู้ของแกคือข้า!"

ในวินาทีนี้!

ลู่ชางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ทรงพลังระเบิดออกมาจากตัวเทรันด์!

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่าบนตัวของอีกฝ่าย ดูเหมือนจะมีความรู้สึกเกลียดชังพุ่งสูงขึ้น!

«ทักษะการต่อสู้: ยั่วโทสะ»

มีการยั่วโทสะด้วยแฮะ

ลู่ชางกระโดดถอยหลังเบาๆ กระโดดลงจากหลังแรดมังกรโดยตรง!

ยังไม่ทันจะถึงพื้น กระสวยน้ำแข็งขนาดใหญ่ก็ก่อตัวขึ้นใต้เท้า

ครืด—

น้ำแข็งแช่แข็งเท้าทั้งสองข้างไว้

ลู่ชางเหยียบอยู่บนกระสวยน้ำแข็ง รักษาระดับความเร็วให้เท่ากับแรดมังกร และใช้วิธีนี้ในการบิน

༺༻