บทที่ 465 - สองทหารแมลงระดับราชันผู้ตื่นตระหนก

บทที่ 465 - สองทหารแมลงระดับราชันผู้ตื่นตระหนก

ราชาโลหิตค่อยๆ ลืมตาขึ้น เสี่ยวซิ่งก็มองเห็นรูปร่างหน้าตาของนางได้อย่างชัดเจน

สมกับที่เป็นลูกสาวของเสี่ยวอี หน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ ขอกดไลก์ให้เลย

ราชาโลหิตมีเส้นผมสีดำสลวยเหมือนกับเสี่ยวอี แต่ในแววตากลับไม่มีความใสซื่อเหมือนเสี่ยวอี ดูเหมือนกำลังโกรธเคืองเล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากัน

"เจ้า ทำไมถึงเป็นรูปลักษณ์แบบนี้"

จักรพรรดิคุกสวรรค์ก็งุนงงเช่นกัน ทุกคนต่างก็รักศักดิ์ศรี แม้จะเป็นแม่แมลงมานานและถูกบังคับให้คลอดลูก แต่ส่วนลึกในจิตวิญญาณก็ยังไม่ยินยอมที่จะเปลี่ยนเพศของตัวเอง รู้สึกอับอายขายหน้าเป็นอย่างยิ่ง

แต่หลังจากจำแลงกายแล้ว ก็ถือว่าเป็นร่างกายที่แท้จริงของตัวเอง เจ้านี่กลับยังคงอยู่ในรูปลักษณ์ของเพศหญิง

หน้าไม่อายจริงๆ

ราชาโลหิตเงยหน้าขึ้น จากนั้นก็ยืนขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ทันใดนั้นความงดงามก็ปรากฏสู่สายตา จักรพรรดิคุกสวรรค์และเซียนเย่หมัวรีบหันหน้าหนีทันที เหลือเพียงเสี่ยวซิ่งที่กำลังชื่นชมอย่างออกรส

แม้ทั้งสองจะมีชีวิตอยู่มานับไม่ถ้วนปี ผ่านอะไรมามากมาย แต่ผู้หญิงที่ราชาโลหิตจำแลงกายมา พวกเขาไม่กล้ามองจริงๆ

น่าอับอายขายหน้า เสื่อมเสียศีลธรรม เสื่อมเสียศีลธรรม

ราชาโลหิตไม่สนใจเลยว่าตัวเองจะโป๊ ก้มหน้าลงชื่นชมร่างกายของตัวเองอย่างพอใจ

ผิวพรรณขาวผ่องดุจหยก ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน หน้าอกเต่งตึง สะโพกงอนงาม เอวคอดกิ่วราวกับกุมได้ด้วยมือเดียว

ที่สำคัญที่สุดคือ หน้าตาเหมือนกับแม่บุญธรรมมาก

พอใจที่สุด

ราชาโลหิตพยักหน้าอย่างพอใจ และวินาทีต่อมา เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายเธอ

"จำแลงกายกันหมดแล้วหรือ ไม่เลว"

ดวงตาของอิ่งเม่ยเรียบเฉยไร้ระลอก ทหารแมลงพิเศษทั้งสามจำแลงกายแล้ว การทำอะไรหลายๆ อย่างก็จะสะดวกขึ้นมาก

จากนั้น นางก็หันไปมองราชาโลหิต คิ้วขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

"ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ราชาโลหิตรีบหยิบเสื้อผ้าจากแหวนมิติออกมาสวมใส่ทันที คำพูดของคนอื่นนางอาจจะไม่ฟัง แต่คำพูดของอิ่งเม่ยนางต้องฟัง

ใครๆ ก็รู้ว่าอิ่งเม่ยเป็นคนเจ้าระเบียบแค่ไหน ไม่มีใครสามารถผูกมิตรกับนางได้

อิ่งเม่ยปรายตามองจักรพรรดิคุกสวรรค์และเซียนเย่หมัว น่าเสียดายที่ทหารแมลงสองตัวนี้แอบเปลี่ยนเพศของตัวเอง ทำให้เผ่าแมลงไม่สามารถให้กำเนิดทายาทที่พิเศษได้

ช่างเถอะ มีราชาโลหิตก็ถือว่าใช้ได้ คุณภาพของทหารแมลงตัวผู้ก็ถือว่าเพิ่มขึ้นมาแล้ว

เรื่องที่ราชาโลหิตทั้งสามจำแลงกาย ฉืออานหลินก็ได้รับรู้แล้ว

แต่ไม่รู้ทำไม ราชาโลหิตถึงกลายเป็นผู้หญิงไปได้ ไม่รู้ว่าชินกับการคลอดลูกแล้วหรือเปล่า

ฉืออานหลินถอนหายใจ อาจจะเป็นเพราะเจ้านี่มีความฝันแบบนี้มาก่อนก็ได้ เขาทำได้เพียงสนับสนุน

แต่ในเมื่อจำแลงกายเป็นมนุษย์แล้ว ต่อไปจะปล่อยให้อิ่งเม่ยทำตามอำเภอใจไม่ได้ เจ้านี่ชอบให้รางวัลทหารแมลงด้วยการให้มีลูก ตอนนี้เมื่อจำแลงกายเป็นมนุษย์แล้ว ทางที่ดีอย่าทำเรื่องแบบนี้อีก เพราะมันอาจจะไม่เหมาะสม

ร่างแยกกลับมาจากที่ของเซียนชิงเหลียนแล้ว ก็กลับเข้าไปในดินแดนเทพดับสูญอีกครั้ง

ส่วนร่างต้นของฉืออานหลิน ตอนนี้กำลังศึกษาไข่ของจักรพรรดิหงส์อัคคีอยู่

ไม่ผิดจากที่คาดไว้ จักรพรรดิหงส์อัคคีไม่สามารถนำมาสังเคราะห์ได้จริงๆ อาจจะเป็นเพราะยังอยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์

น่าเสียดาย ทั้งที่สามารถช่วยยกระดับให้อาจารย์ได้แท้ๆ

ฉืออานหลินลูบไข่ใบนี้ จู่ๆ ก็ได้กลิ่นหม้อไฟลอยมา

เรื่องนี้ก็ไม่รู้ว่าจะบอกอาจารย์ดีไหม ถ้าบอกความจริง อาจารย์ต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแล้วไปหาแม่บุญธรรมแน่ๆ ถึงตอนนั้นแม่บุญธรรมอาจจะมาจัดการเขาแทน

แต่ถ้าโกหก เขาอาจจะต้องเป็นแพะรับบาป

แต่ฉืออานหลินคิดว่านี่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องแย่อะไร เพราะสิ่งมีชีวิตหลายชนิดก็มักจะกินเปลือกไข่ของตัวเองอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นพออาจารย์กินเข้าไป รสชาติหม้อไฟก็อาจจะสร้างความประทับใจที่ดีให้ตั้งแต่แรกเกิดก็ได้

เขาส่งไข่ของอาจารย์ให้เทียนอิน ให้เทียนอินแช่ไข่ไว้ในแหล่งกำเนิดชีวิต และคอยรักษาอาจารย์ทุกวัน

จากนั้น ฉืออานหลินก็นึกถึงปัญหาหนึ่ง

เมื่ออาจารย์เกิดใหม่จากการฟักไข่ ไม่รู้ว่าฟักออกมาแล้วจะกลับไปอยู่จุดสูงสุดเลย หรือต้องเริ่มฝึกฝนใหม่ตั้งแต่ต้น จะเป็นรูปลักษณ์ผู้ใหญ่ หรือรูปลักษณ์เด็ก

ถึงจะกลายเป็นเด็กตัวเล็กๆ ก็ไม่เป็นไร มีราชินีแมลงตั้งเยอะคอยเป็นแม่นมให้ รับรองว่าเลี้ยงดูให้เติบโตมาได้อย่างดีแน่นอน

ไม่รู้ว่าอาจารย์มีลูกในอนาคต จะคลอดออกมาเป็นไข่หรือเปล่า

จัดการเรื่องของอาจารย์เสร็จ ฉืออานหลินก็ติดต่อไปหาอิ่งเม่ย บอกอิ่งเม่ยว่าทหารแมลงที่จำแลงกายแล้วอย่าให้พวกมันสืบพันธุ์อีก

และในเวลานี้ อีกด้านหนึ่ง อิ่งเม่ยก็อึ้งไปเล็กน้อย มองดูราชาโลหิตที่กำลังนอนตัวสั่นเทาอยู่บนพื้น แล้วถอนหายใจ

เกือบไปแล้ว เธอเกือบจะให้ทหารแมลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดสองตัวผสมพันธุ์กันแล้ว

ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว ในเมื่อจำแลงกายไปแล้ว

ดังนั้น อิ่งเม่ยจึงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองจักรพรรดิคุกสวรรค์และเซียนเย่หมัว

องค์จักรพรรดิสูงสุดบอกแค่ว่าห้ามทหารแมลงตัวเมียสืบพันธุ์ ไม่ได้ห้ามทหารแมลงตัวผู้

สองตัวนี้เป็นทหารแมลงที่ยอดเยี่ยมที่สุด พอดีเลยให้พวกมันไข่ทิ้งไว้ให้ทหารแมลงระดับราชาขึ้นไป

พอดีมีสองตัว เอาไปจับคู่กับแฝดมิติว่างเปล่าก็แล้วกัน

ดังนั้น เซียนเย่หมัวและจักรพรรดิคุกสวรรค์จึงตกตะลึงเมื่อพบว่าตัวเองสูญเสียการควบคุมร่างกายไปแล้ว

พวกเขามองไปที่ราชาโลหิต ในใจเกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา หรือว่า

แม้ราชาโลหิตจะกลายเป็นผู้หญิงและหน้าตาดี แต่พอนึกถึงว่าเจ้านี่เคยเป็นผู้ชายมาก่อน พวกเขาก็รู้สึกขนลุกซู่

อยากจะพูดแต่ก็ถูกอิ่งเม่ยควบคุมไว้ และวินาทีต่อมา แฝดมิติว่างเปล่าที่มีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวสองตัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา

แฝดมิติว่างเปล่าเป็นทหารแมลงพิเศษของเผ่าแมลงเงาโลหิต รูปร่างหน้าตาจึงคล้ายกับทหารแมลงเงาโลหิต มีเคียวคู่ที่ดูน่ากลัว ร่างกายเต็มไปด้วยหนามแหลม

จากนั้น แฝดมิติว่างเปล่าทั้งสองตัวก็ค่อยๆ เดินเข้ามา โก่งสะโพกขึ้น แล้วหมอบลง

ส่วนร่างกายของพวกเขาก็เดินไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ แล้วปีนขึ้นไปบนตัวของแฝดมิติว่างเปล่า

ไม่เอา

อย่างน้อยก็รอให้พวกเรากลับคืนร่างเดิมก่อนสิ

ด้านข้าง ราชาโลหิตเห็นฉากนี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เธอฉลาด ไม่ได้เปลี่ยนเพศ

แต่ไม่รู้ทำไม พอไม่ได้สืบพันธุ์ ในใจของราชาโลหิตกลับรู้สึกผิดหวังอยู่ลึกๆ

ไข่ของราชินีแมลงสีฟ้าสั่นไหวเล็กน้อย ฉืออานหลินรอคอยการฟักตัวของมารดาแมลงอย่างคาดหวัง

ราชินีแมลงตัวนี้ได้หลอมรวมกับไวรัสสุดยอด ต่อมาฉืออานหลินก็ใส่หุ่นรบเข้าไปด้วย ดังนั้นราชินีแมลงตัวนี้อาจจะสร้างหุ่นรบออกมาก็ได้

ดังนั้นสำหรับราชินีแมลงตัวนี้ ฉืออานหลินจึงค่อนข้างคาดหวัง

ราชินีแมลงตัวก่อนหน้าอย่างอี๋เมิ่ง ภายหลังก็มีทักษะใหม่เพิ่มขึ้นมา ฉืออานหลินดูคำอธิบายคร่าวๆ ทักษะนี้คือเมื่อร่วมรักแล้วจะสามารถเพิ่มพลังการฝึกฝน พละกำลัง และความแข็งแกร่งของร่างกายให้กับคู่รักได้ แต่ฉืออานหลินไม่มีทางมอบราชินีแมลงให้คนอื่นไปร่วมรักแน่นอน ดังนั้นทักษะนี้ของอี๋เมิ่งจึงถือว่าไร้ประโยชน์ไป

แต่ทักษะอื่นของอี๋เมิ่งยังถือว่าดีทีเดียว อย่างเช่นวิชาเสน่ห์ที่แม้แต่ระดับโบราณก็ยังถูกทำให้หลงใหลได้ชั่วขณะ และยังมีวิชาฟ้ามายาที่ช่วยให้สิ่งมีชีวิตในโลกใบเล็กจับคู่กันได้ดีขึ้น ทำให้อัตราการเกิดเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ปลาที่ฉืออานหลินเลี้ยงไว้ในทะเลสาบดาราวิญญาณ ออกไข่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเลยทีเดียว

แม้แต่อัจฉริยะต่างเผ่าที่ฉืออานหลินสะสมไว้ ก็ยังมีทายาทออกมาด้วย

ถึงตอนนั้น โลกใบเล็กก็จะมีครบทุกเผ่าพันธุ์

และคนของเผ่าพันธุ์เหล่านี้ จะไม่มีความขัดแย้งใดๆ ทั้งสิ้น เพราะทุกคนล้วนเป็นลูกน้องของฉืออานหลิน