ตอนที่ 33 - อยากตายหรือมีชีวิตรอด?

ไปทำภารกิจเสี่ยงตายในหนังกันเถอะ ตอนที่ 33 - อยากตายหรือมีชีวิตรอด?

****โน๊ตจากผู้แปล : เนื้อเรื่องช่วงโลกความจริง ผู้แปลเคยสรุปย่อๆให้ในบทนำ ซึ่งบางอย่างก็ไม่ได้สรุปไว้ให้ ถ้าอ่านแล้วงงก็ขออภัยด้วยนะ****

ในสายตาของพวกมัน --- ชีหยานนั้นมีเพียงคนเดียว! ไม่มีทางที่จะสู้กับพวกมันได้! แถมหัวซานเฟย์ ยังตั้งค่าหัวของชีหยานไว้ถึง 500,000 หยวน!

และนั่นคือเหตุผลที่พวกมันพุ่งเข้าหาชีหยานอย่างบ้าคลั่ง!

ส่วนทางด้านชีหยานที่หลังจากกลับมาจากผจญภัยเสี่ยงตายในหนังแล้ว ทำให้เขาไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาวางแผนและตัดสินใจอย่างรวดเร็ว! ชีหยานคว้าแท่งเหล็กที่ตกอยู่ใกล้ๆพร้อมกับรีบวิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นบนทันที!

เนื่องจากเหล่าลูกน้องของหัวซาน เฟย์ วิ่งไล่ล่าชีหยานมาเป็นระยะทางกว่า 5-6 ไมล์ แถมยังวิ่งท่ามกลางพายุฝนอีกด้วย! ทำให้พวกมันในตอนนี้นั้นเหนื่อยล้าถึงขีดสุด … ถ้าไม่ใช่เพราะเงินรางวัล 500000 หยวนแล้วล่ะก็ พวกมันคงล้มเลิกความตั้งใจไปนานแล้ว

และเมื่อเห็นว่าเป้าหมายของพวกมันเลือกที่จะหนีไปยังชั้นบนของตึก --- ที่เมื่อไปถึงชั้นบนสุดก็จะเป็นทางตัน!  ทำให้พวกมันระเบิดแรงเฮือกสุดท้ายออกมา แล้วพุ่งขึ้นบันไดตามชีหยานไปทันที!

อย่างไรก็ตาม นั่นก็อยู่ในแผนของชีหยาน เขาไม่มีท่าทีลังเลแม้แต่น้อยและยังคงวิ่งขึ้นไปยังชั้นบน

หลังจากที่กลับมาจากอาณาจักรฝันร้าย สภาพร่างกายของขชีหยานนั้นอยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อม! แตกต่างจากพวกมันที่วิ่งไล่ล่าเขามาอย่างเหน็ดเหนื่อย บวกกับการวิ่งไล่ตามเขาขึ้นบันได ยิ่งบั่นทอนกำลังของพวกลูกน้องหัวซาน เฟย์จนเมื่อยล้า! จนขาของพวกมันสั่นไม่หยุด!

และแล้วเหยื่อรายแรกของชีหยานก็ขึ้นมาถึงยอดตึก! มันคือหัวหน้ากลุ่มของลูกน้องกลุ่มนี้! คนที่ถือมีดทำครัว!  ถึงแม้มันจะหอบหายใจอย่างหนัก แต่มันก็ยังคงจ้องมองชีหยานราวกับจ้องมองภูเขาธนบัตรมูลค่าครึ่งล้านกองอยู่ตรงหน้า!

หัวหน้ากลุ่มพุ่งเข้าหาชีหยานอย่างบ้าคลั่ง แต่เมื่อมันพุ่งมาได้เพียงครึ่งเมตร ชีหยานได้พุ่งสวนเข้าหามันอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้แท่งเหล็กเสียบเข้ากลางอกมันอย่างโหดร้าย! --- มันกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่จะล้มลงแล้ว แน่นิ่งไป

ลูกน้องที่เหลือได้วิ่งมาถึงแล้ว แต่เมื่อพวกมันเห็นสภาพของหัวหน้ากลุ่มที่นอนแน่นิ่งอยู่ ดวงตาของพวกมันก็เบิกกว้าง พร้อมกับใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นขาวซีด! เมื่อพบว่าบนหน้าอกของหัวหน้ามีรูตรงหน้าอกที่กว้างประมาณสองนิ้ว พร้อมกับเลือดที่กำลังไหลทะลักออกมาราวกับน้ำพุเลือด! ถึงแม้ว่าบาดแผลจะไม่ใหญ่นัก แต่ดูจากเลือดที่ทะลักออกมา … ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหมดหวังแล้ว

ทันใดนั้นเอง!เหล่าลูกน้องที่เหลือได้หันไปเห็นชีหยานอยู่ที่ขอบตึก --- ชีหยานกำลังจ้องมองพวกมันพร้อมกับหัวเราะเยาะเย้ย --- พวกมันรีบพุ่งเข้าหาชีหยานทันที แต่ในจังหวะนั้นเอง ชีหยานก็คว้าท่อระบายน้ำของตึก แล้วโหนตัวลงไป!

แคร็ง แคร็ง ---!

แต่ช่างน่าเสียดาย ที่ดูเหมือนว่าเหล็กยึดท่อระบายน้ำจะไม่สามารถรองรับน้ำหนักตัวของชีหยานได้ --- ความจริงแล้วชีหยานต้องการโหนมันเพื่อลงไปยังชั้นล่างสุด แต่เมื่อมันกำลังจะพังแบบนี้ เขาจึงต้องจำใจรีบเหวี่ยงตัวเองเข้าไปในตึกแทน!

ชีหยานกลิ้งหลุนๆมายังพื้นของชั้นสี่ จากนั้นเขาก็รีบวิ่งลงบันไดหนีไป!

เหล่าลูกน้องที่เหลือกำลังยืนอยู่ชั้นบนสุดตรงขอบตึกบริเวณที่ชีหยานกระโดดลงไป แต่เมื่อพวกมันได้ยินเสียงชีหยานวิ่งลงบันได พวกมันก็ตะโกนสาปแช่งพร้อมกับวิ่งไล่ตามไปทันที!

เนื่องจากพวกมันยังมีจำนวนมากเกินไป ชีหยานจึงไม่คิดที่จะสู้กับพวกมันในตอนนี้ ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือ ‘วิ่งไล่จับ’ ปล่อยให้พวกมันไล่ตามเขาไปเรื่อยๆจนหมดแรง!

และเมื่อพวกมันหมดแรง … ก็จะถึงเวลาโต้กลับ!

เหล่าลูกน้องของหัวซาน เฟย์ ในตอนนี้นั้นเปรียบเหมือนดั่งหมาน้อยที่เห็นกระดูกแสนอร่อย พวกมันยังคงไล่ล่าชีหยานอย่างไม่ลดละ แต่ในตอนนี้ใบหน้าของพวกมันแต่ละคนแสดงออกถึงความเหนื่อยล้าถึงขีดสุด

ชีหยานยังคงเล่นวิ่งไล่จับกับพวกมันไปรอบๆตึกก่อสร้าง ก่อนที่เขาจะวิ่งเข้าไปในโรงงานที่อยู่ใกล้ๆ

“หยุดก่อน!”

รองหัวหน้ากลุ่มได้พูดขึ้น เขาสั่งบอกให้คนทั้งหมดหยุด --- ราวกับเสียงสวรรค์ลูกน้องทุกคนที่กำลังเหนื่อยหอบจนถึงขีดจำกัดได้หยุดไล่ตามทันที พร้อมกับเริ่มพักหายใจ

“มารดามันเถอะ! เจ้าบ้านั่นมันเป็นนักวิ่งโอลิมปิกรึไง? มันเอาแต่วิ่งหนีไปมาอยู่นั่นแหละ! ฟังนะ! ทำตามแผน! พวกแกส่วนหนึ่งเฝ้าหน้าทางเข้าโรงงานเอาไว้ อีกส่วนหนึ่งไล่ตามมันไป! หลังจากฆ่ามันได้แล้วเงินค่าหัวค่อยมาแบ่งเท่าๆกัน!”

รองหัวหน้ากลุ่มหันไปสบตากับลูกน้องที่เขาไว้ใจอีกสามคน ก่อนที่จะพยักหน้าให้กัน พร้อมกับเดินเข้าไปในโรงงาน

เมื่อเข้ามาโรงงาน รองหัวหน้ากลุ่มก็หันไปพูดกับลูกน้องที่ไว้ใจของมันว่า

“ฉันจะไปกับแก ส่วนที่เหลืออีกสองคนก็ไปด้วยกัน แยกกันไปซ้าย ขวา ถ้าเจอมันก็ตะโกนออกมาได้เลย! พวกที่เฝ้าอยู่หน้าทางเข้าฉันยังไม่ค่อยไว้ใจพวกมันนัก มันอาจจะไม่ทำตามคำสั่งฉันแล้วเรียกคนอื่นมาเพิ่มอีกก็ได้! คนยิ่งเยอะตัวหารเงิน 500000 หยวนก็ยิ่งเยอะ! เราต้องรีบคว้าโอกาสนี้ จับตัวเจ้าสุนัขบ้านั่นให้ได้!”

หลังจากนั้นพวกมันก็แยกกันไปเป็นสองกลุ่มเพื่อตามหาชีหยาน

…

…

“อ๊ากกกก”

“เจี๊ยกกกก”

“ม่ายยยยย”

ไม่กี่นาทีต่อมาเสียงร้องระงมก็ดังออกมาจากภายในโรงงาน ลูกน้องทั้งสามคนที่เฝ้าอยู่หน้าโรงงานต่างหันมามองหน้ากัน ก่อนที่จะมีคนหนึ่งพูดอย่างตะกุกตะกักว่า

“เสียงนั่น .. เหมือนเสียงของคนในกลุ่ม ...”

“ไร้สาระ!เสียงนั่นน่าจะเป็นเสียงของเจ้าชีหยานที่กำลังถูกทุบตีเสียมากกว่า!”

ลูกน้องอีกสองคนรีบพูดแย้งด้วยความโกรธ

แต่ในตอนนั้นเอง

เพล้ง---!

ได้มีร่างๆหนึ่งพุ่งทะละออกมาจากหน้าต่าง! และกลิ้งไปยังพวกมันทั้งสาม --- ถึงแม้ร่างๆนั้นจะอยู่ห่างจากทั้งสามราวๆ 5 - 6 เมตร และมีใบหน้าบุบบี้จนดูไม่ออก แต่พวกมันก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าร่างๆนี้คือร่างของรองหัวหน้ากลุ่ม!!

หลังจากนั้นก็มีร่างไร้วิญญาณถูกโยนออกมาอีกสามร่าง เนื้อตัวของพวกมันเต็มไปด้วยเลือดเหมือนดั่งเช่นร่างของรองหัวหน้า

ทั้งสามจ้องมองไปยังร่างของพวกพ้องที่เต็มไปด้วยเลือดด้วยความตื่นตระหนก พวกมันรู้สึกราวกับถูกหินก้อนใหญ่ทับอกจนไม่สามารถหายใจได้

และในตอนนั้นเอง ชีหยานได้ชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างบานที่โยนศพเพื่อนๆของมันออกมา พร้อมกับยิ้มโชว์ฟันขาวๆของเขา จากนั้นก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นแล้วทำท่าปาดคอตัวเอง

ลูกน้องทั้งสามเห็นแบบนั้น ก็รู้สึกราวกับถูกกริชแหลมทิ่มแทง พวกมันกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไป

และนั่นคือสิ่งที่ชีหยานต้องการ! เขารีบวิ่งตามทั้งสามคนไปทันที! ภาพของคนสี่คนที่วิ่งตามกันไปติดๆในตอนนี้ดูราวกับเด็กที่กำลังละเล่นเลียนแบบรถไฟ ปู๊นปู๊น --- แต่เมื่อพวกมันเห็นว่าชีหยานวิ่งเข้ามาจนเกือบจะถึงตัว พวกมันก็วิ่งแยกกันเป็นสามทางทันที! และนั่นทำให้ชีหยานต้องเลือกว่าจะไล่ตามใครเพียงคนเดียว!!

อย่างไรก็ตาม

พวกมันคงลืมไปแล้วว่า กลุ่มของพวกมันไล่ล่าตามชีหยานท่ามกลางสายฝนมาหลายไมล์ และนั่นทำให้พวกมันในตอนนี้อยู่ในสภาพเหนื่อยล้า! นี่ยังไม่นับที่พวกมันวิ่งไล่จับกับเขาขึ้นลงตึกอีกนะ!

หลังจากที่แยกกันไปเป็นสามทาง หนึ่งในนั้นก็วิ่งหนีไปได้ไม่ถึง 30 เมตร มันก็ถูกชีหยานคว้าตัวได้! หลังจากฆ่ามันเรียบร้อย ชีหยานก็พุ่งตามอีกคนไป และสามารถทำให้มันสลบไปในอีก 100 เมตรต่อมา

ตอนนี้ก็เหลือคนสุดท้าย มันคือคนที่ได้ยินเสียงร้องในตอนแรก --- ฮั่วซี

เมื่อมันเห็นชีหยานวิ่งเข้ามาใกล้ มันก็หวาดกลัวจนวิ่งหนีต่อไปไม่ไหว และคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอนชีหยานทันที

เพราะในตอนนี้ --- มันคือคนสุดท้ายในกลุ่มที่ยังเหลืออยู่ ชีหยานจ้องมองฮั่วซีพร้อมกับสูดหายใจลึก แต่ในตอนนั้นเอง! หน้าต่างแจ้งเตือนของระบบฝันร้ายก็ได้ปรากฏขึ้น

[คุณได้ต่อสู้อย่างดุเดือดในโลกแห่งความจริง : ค่าสเตตัสความแข็งแรง เพิ่มขึ้น 1]

[คุณได้ต่อสู้อย่างดุเดือดในโลกแห่งความจริง : ค่าสเตตัสความว่องไว เพิ่มขึ้น 1]

[คุณได้รับการโจมตีอย่างดุเดือดในโลกแห่งความจริง : ค่าสเตตัสร่างกาย เพิ่มขึ้น 1 ]

ชีหยานจ้องมองค่าสเตตัสที่เพิ่มขึ้นอย่างสงบ … ดูเหมือนว่าหลังจากที่ผ่านภารกิจแรกมาแล้ว และมีระบบฝันร้ายติดอยู่กับตัว ไม่ว่าจะอยู่ในโลกไหน เขาก็สามารถต่อสู้และฝึกฝนเพื่อเก็บแต้มสเตตัสได้

หลังจากนั้นระบบฝันร้ายก็อธิบายเพิ่มว่า นี่เป็นโบนัสสำหรับเพลเยอร์หน้าใหม่ เมื่อฝึกฝนหรือต่อสู้ในโลกจริงหรือโลกอื่นที่ไม่เกี่ยวกับอาณาจักรแห่งฝันร้าย เพลเยอร์จะได้รับ EXP 1.5 เท่า

ชีหยานจ้องมองหน้าต่างข้อมูลอยู่สักพักก่อนที่จะใช้เชือกมัดฮั่วซี ซึ่งมันก็ยอมให้ชีหยานมัดโดยไม่ขัดขืน จากนั้นเขาก็ลากฮั่วซีไปยังอีกคนที่สลบอยู่ แล้วมัดมัน ก่อนที่จะพาพวกมันทั้งสองกลับไปในโรงงานอีกครั้ง เมื่อมาถึง ชีหยานก็ผลักฮั่วซีลงบนพื้นแล้วกล่าวว่า

“อยากตายหรือมีชีวิตรอด?”