บทที่ 206 - ให้ความร่วมมือ? ฉันไม่เคยสนใจเรื่องพรรค์นั้นหรอก

บทที่ 206 - ให้ความร่วมมือ? ฉันไม่เคยสนใจเรื่องพรรค์นั้นหรอก

ห้าปาร์ตี้จากแผนกชั้นเลิศถึงกับยืนมองตาค้าง

พวกเขาไม่รู้มาก่อนว่าเฉินหมิงมีสกิลสายมิติ

รู้แค่ว่าเขามีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งมากๆ แถมยังสามารถอัญเชิญสัตว์อสูรระดับราชันออกมาได้ด้วย

"ลูกพี่ใหญ่เป็นถึงผู้เปลี่ยนอาชีพสายมิติเลยเหรอเนี่ย!"

สมาชิกในปาร์ตี้จี้เย่มองหน้ากันเอง

เอาจริงๆ นะ...

ตอนที่แพ้ให้กับเฉินหมิงกลางลานกว้างในค่ายพักแรมก่อนหน้านี้

พวกเขาก็ไม่ได้ถึงกับไม่ยอมรับหรอกนะ แต่ก็แอบรู้สึก... อัดอั้นตันใจนิดๆ

ก็แหม ตามหลักแล้ว

มีผู้เปลี่ยนอาชีพคนไหนบ้างล่ะที่เลเวลยี่สิบกว่าๆ แล้วอัญเชิญสัตว์อสูรที่มีพลังต่อสู้ระดับราชันออกมาได้?

แถมตอนนั้นก็ไม่ได้เห็นเฉินหมิงลงมือสู้ด้วยตัวเองเลยสักนิด

ดังนั้น พวกเขาก็เลยอยากจะเห็นฝีมือที่แท้จริง 'ของตัวเขาเอง' มาตลอด

ยังไงซะลูกพี่ใหญ่คนนี้ก็ไม่ใช่อาชีพสายอัญเชิญนี่นา

บนเกาะด้านหลัง

คนจากทุกฝ่ายย่อมคอยสังเกตการณ์อยู่

ถึงจะเป็นดันเจี้ยน

แต่การท้าทายเพื่อเข้าดันเจี้ยนวิหารสมุทรมายานั้น ก็ไม่ได้แยกมิติของดันเจี้ยนออกไปต่างหาก

ดังนั้นในช่วงที่เรือกำลังมุ่งหน้าไปยังเกาะปะการัง พวกเขาก็ยังสามารถมองเห็นได้ชัดเจน

เพียงแต่ไม่สามารถยื่นมือเข้าไปก้าวก่ายได้

ตอนนี้

เมื่อเห็นฉากที่เฉินหมิงยกมือขึ้นแหวกทะเล

หลายคนก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

คนของสมาพันธ์วอโค่วที่ก่อนหน้านี้ยังปากดีเยาะเย้ยพลโล่ระดับ C ว่าอวดดี ถึงกับหุบปากเงียบกริบ

"นี่มันวิชาอะไรกัน?"

"ซี๊ด... แหวกทะเลเป็นทางเดินได้เลยเหรอ?"

อีกด้านหนึ่ง

คนของเผ่าคนแคระดำทำหน้าแบบว่า 'ว่าแล้วเชียว' แฝงความโกรธแค้น

"ที่แท้ก็มีอาชีพที่สองเป็นสายมิติด้วยนี่เอง!"

ครั้งก่อนในดันเจี้ยนข้ามมิติ

ไอ้ผู้เปลี่ยนอาชีพดาวบลูสตาร์ตัวแสบคนนี้ ก็ใช้สกิลมิตินี่แหละในการทะลวงผ่านกระแสพลังทะลวงมิติไปได้

แล้วก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้พวกเขาสูญเสียอัจฉริยะระดับ SSS ไปหนึ่งคน

พอได้ยินคำพูดของเผ่าคนแคระดำ

สมาพันธ์วอโค่ว, สมาพันธ์ประภาคาร และเผ่าหมิงไห่ก็เข้าใจทันที

เผ่าหมิงไห่ขมวดคิ้วครุ่นคิด เริ่มประเมินความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเฉินหมิง

ส่วนสมาพันธ์วอโค่วยังคงท่าทีเดิม

"ชิ... ก็แค่ลูกไม้ปาหี่"

"ดูอลังการเฉยๆ เอาเข้าจริงก็ทำอะไรไม่ได้หรอก"

...

บนผืนน้ำ

เรือที่เฉินหมิงนั่งเริ่มแล่นไปตาม 'ทางเดินมิติ' ที่แหวกน้ำออกเป็นเส้นตรง

ทั้งสองข้างทางราวกับมีกำแพงมิติที่มองไม่เห็นขนาบอยู่

พวกสัตว์ประหลาดทะเลที่ดุร้ายถูกกันเอาไว้อยู่นอกกำแพงมิตินั้น

"บุ๋งๆๆ!"

สัตว์ประหลาดทะเลลำตัวยาวเรียวหลายตัวว่ายวนอยู่รอบๆ กำแพงมิติ พยายามพุ่งชนเพื่อโจมตีอยู่ตลอดเวลา

แต่ไม่ว่าจะพุ่งชนอย่างบ้าคลั่งแค่ไหน

ก็ไม่อาจทะลวงเข้ามาได้เลย

ตลอดเส้นทางนี้ เฉินหมิงทำเรือแล่นผ่านไปได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

คนกว่ายี่สิบชีวิตบนเรือ รวมทั้งฉีอวี่คง

ต่างมองภาพนี้ด้วยความประหลาดใจ

พวกเขาผ่านบททดสอบการขึ้นเกาะเพื่อเข้าดันเจี้ยนมาแล้วเมื่อวานนี้

จำนวนสัตว์ประหลาดทะเลนี่เยอะจนเรียกได้ว่านับไม่ถ้วน

ราวกับต้องเผชิญกับฝูงสัตว์ประหลาดบุก

และสิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือ ยืนหยัดให้รอดจากฝูงสัตว์ประหลาด พร้อมกับคุ้มกันเรือให้ไปถึงเกาะปะการังให้ได้

ต้องรู้ไว้ว่าสัตว์ประหลาดทะเลพวกนี้ดุร้ายมาก

แถมแต่ละตัวยังมีพลังร้ายกาจ ถ้าเผลอพลาดท่าเข้าไปพัวพันในการต่อสู้ล่ะก็ ไม่ตายก็คางเหลือง!

ถึงพวกเขาจะอาศัยความร่วมมือของทั้งยี่สิบปาร์ตี้ผ่านมันมาได้ก็เถอะ

ความยากถือว่าอยู่ในระดับปานกลางค่อนข้างสูง

แต่เฉินหมิงแค่ตัวคนเดียว กลับจัดการได้สบายๆ ราวกับปอกกล้วยเข้าปาก

แถมตลอดทางก็ไม่ต้องออกแรงสู้เลยแม้แต่น้อย

'ฟิ้ว——'

ท่ามกลางการ 'ต้อนรับ' อย่างอุ่นหนาฝาคั่งของสัตว์ประหลาดทะเล

เรือลำนี้ก็ค่อยๆ แล่นผ่านเส้นทางนี้ไป

ไปถึงเขตที่มีหมอกปกคลุมโดยไม่มีอะไรบุบสลายเลยแม้แต่นิดเดียว

"ลูกพี่ ทะลุหมอกไปก็จะเป็นเกาะปะการังแล้ว"

ฉีอวี่คงเตือนสติ

"เกาะปะการังทางทิศตะวันออกตอนนี้โดนเผ่าหมิงไห่กับสมาพันธ์ประภาคารยึดครองอยู่ แต่ข้างบนนั้นก็มีคนของเผ่าคนแคระดำกับสมาพันธ์วอโค่วอยู่ด้วย"

เฉินหมิงพยักหน้า

เท่ากับว่าเกาะปะการังที่ควรจะเป็นของพวกเขา ตอนนี้โดนกองกำลังทั้งสี่ร่วมมือกันฮุบไปแล้วสินะ

"ลูกพี่ ลองดูซิว่าเดี๋ยวเราจะใช้แผนไหนดี?"

ฉีอวี่คงสูดหายใจลึก เตรียมพร้อมรบ

"เราต้องร่วมมือกันยังไงบ้าง?"

เอาจริงๆ ตอนนี้เขายังไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมถึงเอามาแค่ห้าปาร์ตี้

จำนวนผู้เปลี่ยนอาชีพของทั้งสี่กองกำลังบนเกาะ อย่างน้อยก็ต้องเป็นร้อยคนเลยนะ

ระหว่างที่คุยกันอยู่

เรือก็แล่นเข้าไปในเขตหมอกจัดเสียแล้ว

"ให้ความร่วมมือ? ฉันไม่เคยสนใจเรื่องพรรค์นั้นหรอก"

"หา?"

...

บนเกาะ

เมื่อเห็นเรือที่เฉินหมิงนั่งแล่นเข้าไปในหมอกอย่างฉลุย

กลุ่มคนที่อยากจะดูว่าพลโล่ระดับ C คนนี้จะมีฝีมือแค่ไหนถึงกับต้องผิดหวัง

หลังจากเข้าสู่ม่านหมอกในด่านป้องกันเกาะก็จะไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีกแล้ว

เพียงแต่ฝ่ายที่พ่ายแพ้จากการตีเกาะหรือป้องกันเกาะ จะถูกเด้งออกมาจากเกาะปะการัง

และต้องนั่งเรือฝ่าด่านมาใหม่ตั้งแต่ต้น

ถ้าเรือพัง...

ก็ต้องว่ายน้ำกลับมาเอง

"ไม่ต้องห่วงหรอก เกาะปะการังทิศตะวันออกมีคนของพวกเราทั้งสี่ฝ่ายคุมอยู่"

"มันตัวคนเดียวทำอะไรไม่ได้หรอก"

"มีผู้เปลี่ยนอาชีพเผ่าหมิงไห่อยู่ด้วย ไอ้ชาวหัวเซี่ยจอมโอหังคนนี้ต้องได้รู้ซึ้งถึงความเป็นจริงแน่"

ถึงวิธีผ่านด่านทางน้ำของเฉินหมิงจะน่าทึ่งมากจริงๆ

ระดับการควบคุมมิติก็ถือว่าสูงลิบลิ่ว

แต่การที่หมอนั่นพกมาแค่ห้าปาร์ตี้แล้วคิดจะบุกขึ้นเกาะ นี่มันเพ้อเจ้อชัดๆ

ขนาดเมื่อวานยี่สิบปาร์ตี้รุมตีเกาะทิศตะวันออกยังแพ้ไม่เป็นท่าเลย

ดังนั้นคนจากทั้งสี่กองกำลังจึงไม่ได้กังวลอะไร

พวกเขาแค่รู้สึกว่า ไอ้หนุ่มหน้าใหม่จากสมาพันธ์หัวเซี่ยคนนี้มีของอยู่บ้าง

คงต้องคอยจับตาดูหน่อยแล้วล่ะ

แต่ถ้าถามว่ามันจะเป็นภัยคุกคามต่อการชิงทางเข้าได้ไหม?

หึ

ไร้สาระสิ้นดี

...

ไม่นานนัก

เรือก็ฝ่าเขตหมอกจัดเข้าไปได้สำเร็จ

เฉินหมิงถึงได้เห็นหน้าตาของเกาะปะการังชัดๆ ซะที

สิ่งที่เห็นคือแนวปะการังเรียงรายโผล่พ้นน้ำขึ้นมาอยู่เบื้องหน้า

มันเชื่อมต่อกันจนกลายเป็นพื้นที่กว้างพอสมควร

ผิดจากที่คิดไว้ว่าจะเป็นแผ่นดินผืนใหญ่

ในพื้นที่นี้มีแค่โขดหินปะการังโผล่ขึ้นมาเป็นหย่อมๆ อย่างหนาแน่น

ตรงกลางยังมีแอ่งน้ำขังอยู่เป็นหลุมเป็นบ่อ

บนเกาะปะการังโล่งแจ้งแห่งนี้ สามารถมองเห็นผู้เปลี่ยนอาชีพจากทั้งสี่กองกำลัง

แค่ยืนอยู่บนเกาะปะการังก็กินพื้นที่ไปไม่น้อยแล้ว

ทางเข้าดันเจี้ยนวิหารสมุทรมายานี่มันจะอนาถาเกินไปแล้วมั้ง

อย่างน้อยก็น่าจะให้เป็นเกาะเล็กๆ สิ

"ลูกพี่ จะบวกมั่วซั่วจริงๆ ดิ?"

ใกล้จะถึงด่านโจมตีเกาะแล้ว

ฉีอวี่คงก็ยังอดห่วงไม่ได้

กำลังคนแค่นี้ จะไปสู้กับพวกนั้นได้ยังไง

คำตอบที่ได้รับจากฉีอวี่คง คือน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเฉินหมิง

"เอาเรือไปเทียบซะ"