ตอนที่ 70: โกลเด้น รีทรีฟเวอร์และแมวส้มคลอดลูกวันเดียวกัน!
ตอนที่ 70: โกลเด้น รีทรีฟเวอร์และแมวส้มคลอดลูกวันเดียวกัน!
ตอนที่ 70: โกลเด้น รีทรีฟเวอร์และแมวส้มคลอดลูกวันเดียวกัน!
ทุกเย็น เจียงเฟิงจะไปที่บ้านของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์หวังหวังและแมวส้ม เพื่อตรวจดูอาการของว่าที่คุณแม่ทั้งสองตัว
หมาและแมวไม่ต้องอาศัยคนช่วยทำคลอดครับ พวกมันอาจจะคลอดตอนกลางคืน แล้วพอถึงเช้าวันรุ่งขึ้นก็คลอดเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ขณะที่เจียงเฟิงเดินไป เขาก็พูดกับชาวเน็ตไปด้วย:
“ผมกำลังจะไปดูอาการโกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับแมวส้มของผมครับ ทั้งสองตัวท้องมานานแล้ว และน่าจะคลอดภายในสองสามวันนี้แหละ”
“ผมคอยไปเช็คดูพวกมันทุกวัน แต่วันนี้ยังไม่ได้ไปเลยครับ”
“โกลเด้น รีทรีฟเวอร์อยู่ในบ้านหมาที่ลานบ้าน ส่วนแมวอยู่ในบ้านแมวในห้องครับ”
ขณะที่พูด เจียงเฟิงก็เดินเข้าไปในลานบ้านของเขา
[นั่นมันโกลเด้น รีทรีฟเวอร์จอมมารยาหรือเปล่าเนี่ย? ว่าแล้วเชียวว่าไม่เห็นหน้ามันมาพักใหญ่แล้ว!]
[โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวนั้นหน้าตาดีใช้ได้เลยนะ!]
[มันน่าจะใกล้คลอดแล้วล่ะ ฉันจำได้ว่ามันท้องมานานแล้วเหมือนกัน]
[ถ้าคลอดแล้ว ขอแบ่งฉันสักตัวได้ไหมคะ?]
เจียงเฟิงเดินตรงไปที่บ้านหมา ทันทีที่ไปถึง เขาก็เห็นบอร์เดอร์ คอลลี่ สองตัวยืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่แถวนั้นเหมือนกัน
เมื่อได้ยินเสียงเจียงเฟิงเดินมา โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็ชะโงกหน้าออกมาจากบ้านหมาและพยายามจะส่งยิ้มหวานยั่วเสน่ห์ให้
รอยยิ้มของมันดูเยียวยาจิตใจมาก
เจียงเฟิงสังเกตเห็นว่าบรรยากาศวันนี้ดูแปลกไป...
“ดูเหมือนมันจะคลอดแล้วนะครับ”
เขากระซิบเบา ๆ จากนั้นก็เดินไปที่บ้านหมาของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์
โกลเด้น รีทรีฟเวอร์หันหน้ามาทางเจียงเฟิง แลบลิ้นและยิ้มแฉ่ง
ร่างกายของมันดูเหมือนพยายามจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้ และมันถึงกับขยับตัวบังมิดเมื่อเห็นเจียงเฟิง
เจียงเฟิงเอื้อมมือไปดันร่างอันอวบอั๋นของมันออกไปด้านข้างเบา ๆ
ภายใต้ขนสีทองนั้น มีลูกหมาตัวน้อย ๆ หลายตัวซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ หลับตาพริ้ม ปากขยับอ้าและหุบ สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด
โดรนถ่ายภาพจากมุมสูง และทุกคนก็สามารถมองเห็นฉากในบ้านหมาได้อย่างชัดเจน
“คลอดแล้วจริง ๆ ด้วย!”
“หนึ่ง สอง สาม สี่...”
“พระเจ้าช่วย มันคลอดลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์มาตั้งเจ็ดตัวเลยเหรอเนี่ย!”
“แกเป็นพี่น้องน้ำเต้าหรือไง!”
แววตาของเจียงเฟิงฉายความรู้สึกดีใจออกมา
เขาหยิบลูกหมาขึ้นมาดูใกล้ ๆ ตัวหนึ่งก่อน
ลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์แรกเกิดมีขนอ่อน ๆ ปกคลุมทั่วทั้งตัวแล้ว ไม่ได้ตัวโล้น จมูกของมันมีรอยย่นเล็กน้อย ตังยังไม่ลืม ปากขยับอ้าและหุบอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับส่งเสียงครางหงิง ๆ เบา ๆ
หลังจากเขาอุ้มลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ขึ้นมา หวังหวังก็รีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ทันที ใช้จมูกดมมือของเจียงเฟิงเบา ๆ สายตาของมันละไปจากลูกของมันไม่ได้เลย
เจียงเฟิงวางลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ลง แล้วมองดูตัวอื่น ๆ
ลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ทั้งเจ็ดตัวดูแข็งแรงและขยับตัวดุ๊กดิ๊กไปมา
หวังหวังดูเป็นกังวล ราวกับกลัวว่าเจียงเฟิงจะเอาลูกของมันไป
เจียงเฟิงจับลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ทั้งหมดซุกกลับเข้าไปให้เรียบร้อย จากนั้นก็ลูบหัวหวังหวัง “ดูแลลูกดี ๆ นะ คืนนี้นอนก็ระวังอย่าไปทับพวกมันเข้าล่ะ เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมอาหารหมามาให้แกนะ”
ไหลฟู่และไหลไฉต่างก็อยู่ใกล้ ๆ ในเวลานี้ พวกมันไม่ได้ทะเลาะกับโกลเด้น รีทรีฟเวอร์หวังหวังเหมือนปกติ กลับดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ ราวกับว่าเป็นห่วงอาการของหวังหวังเช่นกัน
จากนั้น เจียงเฟิงก็ลูบหัวบอร์เดอร์ คอลลี่ สีทอง อย่างไหลไฉ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า:
“ไหลไฉ ดูหวังหวังเป็นตัวอย่างสิ คลอดทีเดียวเจ็ดตัวเลยนะ”
“ทำไมแกถึงมีลูกแค่ตัวเดียวล่ะฮึ!”
ตอนที่ไหลไฉท้อง ครอบครัวของเจียงเฟิงเตรียมบ้านหมาหลังใหญ่และอาหารมากมายไว้ให้มันอย่างดี เฝ้ารอคอยการลืมตาดูโลกของลูกบอร์เดอร์ คอลลี่ หลายตัวอย่างใจจดใจจ่อ
อย่างไรก็ตาม ไหลไฉกลับคลอดลูกออกมาแค่ตัวเดียว ซึ่งก็คือจินฮวาน้อยนั่นเอง
จินฮวาน้อยได้รับความรักอย่างเต็มเปี่ยมจากพ่อแม่ และได้รับการดูแลเอาใจใส่จากครอบครัวเจียงเฟิงเป็นอย่างดี จึงเติบโตมาอย่างแข็งแรงสมบูรณ์
ไหลไฉเอียงคอ ดูเหมือนจะไม่เข้าใจสิ่งที่เจียงเฟิงพูด แต่เจียงเฟิงก็ไม่ได้ว่าอะไรต่อ แค่ยิ้มบาง ๆ
ส่วนจินฮวาน้อยกลับดูสนใจลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์แรกเกิดเป็นพิเศษ และจ้องมองพวกมันตาไม่กระพริบ
ดูเหมือนมันอยากจะผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ และถึงขนาดอยากจะเป็นพี่ใหญ่คอยคุมลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์พวกนี้ในอนาคตด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นฉากที่มีหมาฝูงใหญ่ ชาวเน็ตก็รู้สึกมีความสุขมาก
[ลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์น่ารักจังเลย ฉันขอรับเลี้ยงสักตัวได้ไหมคะ?]
[ฉันไม่แนะนำให้เลี้ยงโกลเด้น รีทรีฟเวอร์นะ พวกมันขนร่วงเยอะมาก แถมยังกินจุและอึเยอะด้วย!]
[แต่โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก็น่ารักจริง ๆ นะ ดูแล้วใจฟูสุด ๆ เลย!]
[เจ้าของไร่ ขอโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ให้ผมสักตัวเถอะ!]
[เจ้าของไร่น่าจะเลี้ยงหมาบ้าน ๆ นะ หมาบ้าน ๆ ออกลูกเก่ง ฉลาดมาก แถมยังต้อนแกะได้ด้วย]
[หมาในไร่ปศุสัตว์นี่ดีทุกตัวเลย!]
คอมเมนต์เลื่อนผ่านหน้าจออย่างต่อเนื่อง
หลังจากตรวจดูลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์เสร็จ เจียงเฟิงก็ลูบหัวโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวแม่
เขาคงต้องยุ่งไปอีกหลายวัน เพราะต้องคอยแวะมาเช็คที่บ้านหมาวันละหลาย ๆ รอบ หวังหวังเพิ่งเคยเป็นแม่ครั้งแรก เขาเลยกังวลว่ามันอาจจะเผลอทำร้ายลูกตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจ
จากนั้นเจียงเฟิงก็เหลือบไปมองคอมเมนต์
เมื่อเห็นข้อความของทุกคน เขาก็ตอบกลับไปว่า:
“ผมไม่แจกลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์หรอกครับ ผมสามารถเลี้ยงพวกมันไว้ที่นี่ได้ทั้งหมด ก็แค่ต้องซื้ออาหารหมาเพิ่มแค่นั้นเอง”
“ผมชอบหมาบ้าน ๆ มากเลยนะ โดยเฉพาะท่าทางซุ่มซ่ามเงอะงะของพวกมันตอนเด็ก ๆ น่ารักเป็นพิเศษเลยล่ะ”
“แต่หมาบ้าน ๆ ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระก็มีข้อเสียอยู่อย่างนึง ซึ่งผมก็ยังหาวิธีฝึกพวกมันไม่ได้เหมือนกัน”
“นั่นก็คือ ช่วงประมาณห้าทุ่มเที่ยงคืน หมาบ้าน ๆ ชอบเห่าใส่ความว่างเปล่า แล้วพวกมันก็จะเห่าแบบนั้นไปสองสามชั่วโมงเลย ผมมีวัวกับแกะอยู่ที่นี่เยอะมาก เพราะงั้นถ้ามีเสียงดังรบกวนมันจะเป็นปัญหามากครับ แต่โกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับบอร์เดอร์ คอลลี่ ไม่เป็นแบบนั้นนะ พวกมันจะเห่าก็ต่อเมื่อมีเรื่องสำคัญเท่านั้น”
เมื่อได้ยินเจียงเฟิงพูด ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย
หลายคนที่อาศัยอยู่ในชนบท หรือมีหมาบ้าน ๆ ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระอยู่ในลานบ้าน ล้วนเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วทั้งนั้น
หลังห้าทุ่มไปจนถึงตีหนึ่งตีสอง หมาบ้าน ๆ สามถึงห้าตัวจะมารวมตัวกันแล้วก็เอาแต่เห่าใส่ความว่างเปล่าโดยไม่มีสาเหตุ
หมาบ้าน ๆ ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระนี่แปลกดีนะครับ ตอนกลางวันพวกมันจะไม่เห่า แต่พวกมันดันชอบเห่าตอนดึก ๆ ที่เงียบสงัดซะงั้น
มันก็เหมือนกับพวกคนแก่ที่ออกมาออกกำลังกายตอนเช้า แล้วก็ส่งเสียงร้องดัง ๆ ตามท้องถนนนั่นแหละครับ
ถ้าไม่ฝึกเรื่องนี้ล่ะก็ มันจะสร้างความรำคาญได้มากเลยทีเดียว
“แต่ในอนาคตผมก็อาจจะเลี้ยงพวกมันอยู่ดีครับ มีหมาบ้าน ๆ อยู่ในไร่ปศุสัตว์เยอะแยะ ถ้าหมาของใครคลอดลูก ผมก็อาจจะรับมาเลี้ยงที่บ้านก็ได้”
เจียงเฟิงพูดเสริม
จากนั้น เขาก็ลุกขึ้นยืนและเดินกลับเข้าไปในบ้าน
แมวส้มอาศัยอยู่ในห้องนั่งเล่นที่อยู่ตรงประตูทางเข้า และบอร์เดอร์ คอลลี่ น้อยก็อยู่ที่นั่นด้วย
บ้านพักของเจียงเฟิงดูเรียบง่ายจากภายนอก แต่ภายในมีทั้งห้องน้ำ ห้องนอน ห้องนั่งเล่น และแม้แต่ห้องคอมพิวเตอร์ การตกแต่งภายในถือว่าดีทีเดียวครับ
เขาเปิดประตู บังคับให้โดรนบินเข้าไปข้างใน และเปิดโหมด “ไลฟ์สดในร่ม”
ในโหมดไลฟ์สดในร่ม โดรนจะบินอย่างนิ่งและช้ามาก
เจียงเฟิงเดินมาที่บ้านแมวซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ และบอกกับทุกคนว่า:
“แมวส้มก็ท้องมานานแล้วเหมือนกันครับ เมื่อวานท้องมันยังป่องอยู่เลย”
บ้านแมวมีลักษณะเหมือนเต็นท์ มีทางเข้าอยู่ด้านหน้า และมีผ้าห่มนุ่ม ๆ ปูอยู่ข้างใน
เจียงเฟิงย่อตัวลงครึ่งหนึ่งและมองเข้าไปที่ทางเข้าบ้านแมว เมื่อเห็นภาพนั้น เขาก็ถึงกับอึ้งไปเลย
แมวส้มก็คลอดลูกแล้วเหมือนกัน!
เขาเห็นลูกแมวแรกเกิดหลายตัวซุกอยู่ในอ้อมกอดของแมวส้ม หลับตาพริ้มและกำลังดูดนมอยู่
เจียงเฟิงไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีในวินาทีนั้น
“พระเจ้าช่วย ผมยังไม่ทันได้เริ่มดูแลลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์เลย แมวส้มก็คลอดลูกซะแล้ว”
ขณะที่พูด เขาก็อุ้มแมวส้มขึ้นมา และค่อย ๆ นับจำนวนลูกแมวแรกเกิดที่อยู่ข้างใต้
มีทั้งหมดห้าตัวครับ
ในบรรดาลูกแมวแรกเกิด มีแมวลายสลิดสีดำสองตัว แมวสามสีหนึ่งตัว แมวสีขาวหนึ่งตัว และแมวสีดำอีกหนึ่งตัว
“มาอีกห้า! แล้วผมจะดูแลทั้งหมดนี่ยังไงไหวล่ะเนี่ย!”
เจียงเฟิงอุทานออกมาไม่หยุด
“ผมต้องไปเตรียมขวดนมให้พวกมันแล้ว ผมจะช่วยทำความสะอาดลูกแมวพวกนี้ก่อน”
เจียงเฟิงหยิบทิชชู่เปียกมา อุ้มลูกแมวขึ้นมาทีละตัว และทำความสะอาดบริเวณก้นของพวกมัน ซึ่งจะช่วยกระตุ้นให้ลูกแมวฉี่ออกมาได้
แมวส้มอยู่ในบ้านและไม่ได้ขัดขวางการกระทำของเจียงเฟิงเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนมันจะแอบหวังให้เจียงเฟิงเอาลูกแมวทั้งหมดไปเลี้ยงแทนซะด้วยซ้ำ
“ผมคงต้องยุ่งหัวหมุนแน่ ๆ เลย พระเจ้าช่วย คลอดวันเดียวกันหมดเลย แถมยังตั้งหลายตัวอีกต่างหาก!”
ถึงแม้เจียงเฟิงจะบ่น แต่บนใบหน้าของเขาก็ยังมีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏอยู่
ไร่ปศุสัตว์เป็นสถานที่สำหรับเลี้ยงสัตว์อยู่แล้ว การเลี้ยงหมาแมวเพิ่มอีกนิดหน่อยก็ถือเป็นแค่กิจกรรมเสริมเท่านั้นแหละครับ
แฟนคลับเก่าแก่ในไลฟ์สดต่างก็มีความสุขมากเช่นกัน
[โกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับแมวส้มคลอดลูกวันเดียวกันเลย ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้!]
[ฮ่าฮ่า ฉันเริ่มจินตนาการแล้วสิว่าลูกโกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับลูกแมวพวกนี้โตขึ้นมาจะหน้าตาเป็นยังไง!]
[คุณเลี้ยงเยอะขนาดนี้ไหวเหรอ? สตรีมเมอร์ ฉันขอแนะนำให้คุณส่งมาให้ฉันสักตัวนะ อย่าทำตัวเป็นคนไม่รู้คุณคนล่ะ!]
[ส่งมาให้ฉันด้วย! ฉันอยากได้โกลเด้น รีทรีฟเวอร์!]
[สาวกทาสแมวอยู่ไหน? มารวมตัวกันไปขโมยแมวเถอะ!]
[ไร่ปศุสัตว์แห่งนี้คึกคักจริง ๆ เลย!]