บทที่ 575: ชอบคนผมยาว (ฟรี)

วันรุ่งขึ้น

ปากบอกว่าไม่เอาๆ แต่ร่างกายซื่อตรงมาก ตั้งแต่เช้าตรู่ เว่ยจื่อเจิ้นก็มายืนเฝ้าหน้าประตูบ้านหลี่หม่าฮุยแล้ว

ในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคล

ต่อให้เป็นประเทศญี่ปุ่นที่ที่ดินแพงราวกับทอง หลี่หม่าฮุยก็ยังมีบ้านเดี่ยวเป็นของตัวเอง

ประตูเปิดออก ภรรยาชาวญี่ปุ่นของหลี่หม่าฮุย โค้งคำนับให้เว่ยจื่อเจิ้นอย่างนอบน้อม

"เชิญเข้ามาก่อนค่ะ คุณเว่ย สามีของฉันรออยู่ด้านในแล้ว"

อีกฝ่ายโค้งให้ขนาดนี้ ทำให้เว่ยจื่อเจิ้นทำตัวไม่ถูก

"เข้ามาข้างในก่อน!" เสียงของหลี่หม่าฮุยดังมาจากด้านใน

เว่ยจื่อเจิ้นรีบเดินเข้าไป

เมื่อเปลี่ยนรองเท้าเรียบร้อย แล้วเดินเข้าไป ก็เห็นหลี่หม่าฮุยกำลังหาว

เว่ยจื่อเจิ้นพูดว่า "ให้ผมไปรอข้างนอกดีไหม?"

หลี่หม่าฮุยส่ายหน้า "ไม่ต้องพิธีรีตองขนาดนั้นหรอก"

"มานั่งก่อน เดี๋ยวฉันสั่งอาหารเช้าให้"

พูดจบหลี่หม่าฮุยก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งอาหาร

ไม่ว่าจะพักอยู่ตรงไหนในนิคมอุตสาหกรรม ไม่ว่าจะเวลาไหน แค่อยากกินก็กดสั่งได้เลย

"นายอยากกินอะไร?" หลี่หม่าฮุยถาม

เว่ยจื่อเจิ้นพูดว่า "ปาท่องโก๋หนึ่ง น้ำเต้าหู้หนึ่ง เสี่ยวหลงเปาหนึ่งเข่ง เอาซอสพริกกับน้ำส้มสายชูด้วย"

หลี่หม่าฮุยพยักหน้า กดสั่งให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

"งั้นฉันเอาตามนายอีกหนึ่งชุดดีกว่า" หลี่หม่าฮุยยิ้ม

เว่ยจื่อเจิ้นยิ้ม ท่าทางเกรงใจ "ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคงไม่กล้ากินเยอะขนาดนี้"

"แค่นี้ก็สิบกว่าหยวนแล้ว เสียดายเงิน"

หลี่หม่าฮุยหัวเราะ "ฉันก็เหมือนกัน เมื่อก่อนก็เสียดายเงิน"

"ดูฉันตอนนี้สิ อ้วนขึ้นเยอะเลย"

ขณะทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ ภรรยาของหลี่หม่าฮุยก็ยกกะละมังใส่น้ำมา

เขาล้างหน้าจนเสร็จเธอก็ช่วยซับน้ำให้ ขณะนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

"ฉันไปเปิดประตูก่อนนะ น่าจะอาหารเช้ามาถึงแล้ว" หลี่หม่าฮุยลุกขึ้นยืน

เขาวิ่งไปเปิดประตู ที่หน้าประตูมีหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง มันพูดซ้ำๆ ว่า "กรุณารับอาหาร กรุณารับอาหาร"

นี่คือหุ่นยนต์ที่กลุ่มเฟยหวงผลิต

ไม่ว่าจะอาหารสามมื้อหลัก อาหารรอบดึก หรือของจากซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงที่สั่งออนไลน์ ทั้งหมดจะมีหุ่นยนต์มาส่ง

บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

หลี่หม่าฮุยใช้มือจิ้มที่หัวหุ่นยนต์หนึ่งที สแกนลายนิ้วมือเรียบร้อย

เมื่อท้องกลมๆ ของหุ่นยนต์ก็เปิดออก เขาก็หยิบอาหารเช้าทั้งหมดออกมา

ภรรยาของเขารีบถือถาดมารับ

"ผมซื้อแตงโมที่คุณชอบ แล้วก็พวกซุปมาเผื่อด้วย" หลี่หม่าฮุยพูด

"ขอบคุณนะคะ" ผู้หญิงโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

"ไปกินข้าวก่อนเถอะ ไม่ต้องดูแลผมแล้ว" หลี่หม่าฮุยโบกมือ

หลี่หม่าฮุยไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงชอบกินแตงโมตอนเช้า

จะว่าเฉพาะตอนเช้าก็ไม่ใช่ เพราะเธอกินแตงโมเช้า กลางวัน เย็น ต้องสั่งมาทานคู่กับทุกมื้ออาหาร

"อ้อ เอาโทรศัพท์ผมไปสิ วันนี้ผมไม่กินข้าวที่บ้านนะ มื้อกลางวันกับเย็นอยากกินอะไรคุณก็กดสั่งเองได้เลย" หลี่หม่าฮุยยื่นโทรศัพท์ให้เธอ

มีแค่โทรศัพท์ของเขาเท่านั้นที่สั่งอาหารได้ฟรี

ภรรยาของเขาก็ใช้โทรศัพท์ของตัวเองสั่งได้เช่นกัน แต่ไม่ฟรี

แค่แตงโมชิ้นเล็กๆ ก็ยังมีราคาสูงกว่าสิบหยวน

บวกกับเธอชอบกินขนมอบรสเลิศอีก วันหนึ่งต้องจ่ายเป็นร้อยหยวน

กลุ่มเฟยหวงสาขาญี่ปุ่นมีสวัสดิการพิเศษอย่างหนึ่งที่สำนักงานใหญ่ไม่มี

ขอแค่มีคนหนึ่งในครอบครัวทำงานที่กลุ่มเฟยหวง คนอื่นๆ ในครอบครัวก็สามารถกินอาหารฟรีได้

แต่ต้องใช้โทรศัพท์ของคนในครอบครัวที่ทำงานกลุ่มเฟยหวงสั่งเท่านั้น

ภรรยาของหลี่หม่าฮุยรับอาหารเช้าไปพร้อมรอยยิ้ม

เธอจัดวางอาหารของทั้งสองคนบนโต๊ะ โค้งให้พวกเขา แล้วเดินเข้าห้องของตัวเองด้วยความดีใจ

เว่ยจื่อเจิ้นมองอยู่ตลอด ดวงตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

หลี่หม่าฮุยตบไหล่เขา "เฮ้! เดี๋ยวอาหารก็เย็นหมดหรอก"

เว่ยจื่อเจิ้นเกาหัวอย่างเก้อเขิน "ขอโทษครับ!"

หลี่หม่าฮุยส่ายหน้า "กินเสร็จแล้วพวกเราไปจัดการเรื่องของนายดีกว่า"

ทั้งสองคุยไปกินไปจนกินอาหารเช้าเสร็จ

……

กลุ่มเฟยหวงสาขาญี่ปุ่น ศูนย์จัดหาคู่

ภายในในตกแต่งหรูหรา มีพนักงานพาหลี่หม่าฮุยกับเว่ยจื่อเจิ้นเข้าไป

พอมาถึงที่นี่ เว่ยจื่อเจิ้นตื่นเต้นจนเกือบจะเก็บอาการไม่ได้

ผู้หญิง ผู้หญิง มีแต่ผู้หญิงเต็มไปหมด

สาววัยยี่สิบต้นๆ จำนวนมาก กำลังเต้นรำ เรียนจัดดอกไม้ และอ่านหนังสือ

เว่ยจื่อเจิ้นมองด้วยตาเป็นประกาย แต่ท่าทีดูเขินเล็กน้อย

หลี่หม่าฮุยพูดว่า "อย่ามองแบบหื่นๆ แบบนั้นสิ จะมองก็มองอย่างเปิดเผยไปเลย"

"ที่นี่คือศูนย์จัดหาคู่ของกลุ่มเฟยหวง"

"เพิ่งเปิดใหม่ไม่นานนี้เอง"

"เมื่อก่อนฉันก็เคยมาที่นี่ แต่มันไม่ดีเท่าตอนนี้หรอก"

"เอาล่ะ เรามาดูสาวๆ กันดีกว่า"

พูดจบหลี่หม่าฮุยพาเว่ยจื่อเจิ้นไปดูห้องจัดดอกไม้ ที่นี่มีครูสอนโดยเฉพาะ

ข้างในมีสาวมากกว่าสามสิบคน ตั้งใจเรียนกันมาก

หลี่หม่าฮุยพูดว่า "พอแต่งงานแล้ว เวลานายไปทำงาน พวกเธอก็ไม่มีอะไรทำ ส่วนใหญ่ก็จัดดอกไม้กับเพื่อน หรือไม่ก็ฝึกโยคะ"

"นี่คือกิจกรรมบันเทิงของพวกเธอ"

"อืม… ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าจัดดอกไม้มันสนุกยังไง"

เว่ยจื่อเจิ้นมองสาวๆ ไม่วางตา รู้สึกว่าชอบทุกคน น่ารักทุกคน

ส่วนใหญ่สวยกว่าแฟนเก่าเขาเป็นร้อยเท่า

ไม่คิดเลยว่าชาตินี้เขาจะมีโอกาสได้ภรรยาสวยขนาดนี้

หลี่หม่าฮุยถามว่า "มีคนที่ชอบไหม?"

เว่ยจื่อเจิ้นเกาหัวเขิน "ผมชอบหมดเลย"

หลี่หม่าฮุยหัวเราะ "เหมาหมดไม่ได้นะ นายต้องเลือกหนึ่งคน"

เว่ยจื่อเจิ้นลังเลแล้วถามว่า "นิสัยพวกเธอเป็นยังไงบ้าง?"

หลี่หม่าฮุยพูดว่า "ส่วนใหญ่นิสัยดีมาก"

"เชื่อฟัง อ่อนโยน และให้เกียรตินายที่สุด"

"เอาล่ะ ดูเหมือนยังไม่มีคนที่ทำให้นายใจเต้นได้จริงๆ งั้นไปดูที่อื่นต่อ"

พูดจบ เขาก็พาเว่ยจื่อเจิ้นไปห้องอื่น

มีห้องจัดดอกไม้สองห้อง ห้องร้องเพลงสองห้อง ห้องอ่านหนังสือสองห้อง ห้องเต้นรำสองห้อง

ได้ยินว่าถ้าในอนาคตมีผู้หญิงมากขึ้น ที่นี่ก็จะขยายเพิ่มอีก

เพื่อให้หลังแต่งงานพวกเธอมีกิจกรรมยามว่าง

หลังจากพาเดินดูเกือบรอบหนึ่ง เว่ยจื่อเจิ้นก็ตื่นเต้นจนแทบเดินต่อไม่ไหว

สุดท้ายมาถึงห้องโยคะ

พอมาถึงตรงนี้ เว่ยจื่อเจิ้นก็เดินตัวงอ

"เป็นอะไรไป? ปวดท้องเหรอ?"

"ฉันจำได้ว่าที่นี่มีห้องน้ำผู้ชายอยู่ห้องเดียวนะ" หลี่หม่าฮุยพูดด้วยความกังวล

เว่ยจื่อเจิ้นส่ายหน้า สายตาจ้องเข้าไปด้านใน "พี่หลี่ พวกเธอหุ่นดีมาก"

"คนนั้นหน้ากลมน่ารักมากเลย คนใส่เสื้อแดงก็สวยมาก คนใส่เสื้อม่วงมีเสน่ห์ ดูเป็นแม่ศรีเรือนมาก"

หลี่หม่าฮุยถามว่า "งั้นนายชอบคนไหนที่สุด?"

เว่ยจื่อเจิ้นพูดว่า "ผมชอบคนนั้น คนผมยาว"

หลี่หม่าฮุยมองเข้าไป ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งผมยาวมาก

เว่ยจื่อเจิ้นชอบผู้หญิงผมยาวสินะ!

เอ๊ะ? เดี๋ยวก่อน!

นั่นอะไร?

หุ่นแบบนั้น!

เสื้อแทบจะปริออกมาแล้ว สัดส่วนโดดเด่นมาก!

ชอบผมยาวที่ไหนกัน? นายชอบหุ่นของเธอต่างหาก!

หลี่หม่าฮุยพูดเตือนว่า "กลุ่มเฟยหวงมีกฎ เมื่อเลือกแล้ว และอีกฝ่ายยินดีคุยกับนายจนได้คบกันก็ไม่เป็นไร…"

"แต่ถ้าเลิกกัน ภายในสองเดือนห้ามมานัดดูตัวซ้ำอีก"

"หากอยากมาที่นี่ใหม่ ต้องรอให้พ้นสองเดือนไปก่อน เข้าใจไหม?"

เว่ยจื่อเจิ้นพยักหน้าแรงๆ