บทที่ 21 เขาคือคนแรกที่ค้นพบความลับในการเปลี่ยนคลาส

บทที่ 21 เขาคือคนแรกที่ค้นพบความลับในการเปลี่ยนคลาส

"ยิง... ปืน... ใหญ่!!!"

ประกายไฟดวงใหญ่พวยพุ่งออกจากปากกระบอกปืนใหญ่ กระสุนระเบิดแรงสูงพุ่งเข้าใส่โกเลมหินในชั่วพริบตา

"ตู้ม!" ควันและเปลวไฟสอดประสานกัน

ทุกคนก้มหัวหลบแรงกระแทกจากระเบิด

"มันตายหรือยัง??"

"มันยังไม่ตาย!!! มันยังไม่ตาย!!!"

วิสัยทัศน์ของทุกคนถูกบดบังด้วยกลุ่มควัน แต่มีกล้องโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งซูมเข้าไปที่กลุ่มควันนั้น และหลอด HP ของมอนสเตอร์ก็ยังคงแสดงอยู่บนหน้าจอ

"กระสุนนัดเมื่อกี้ลด HP มันไปได้แค่ 1,000 เดียวเอง!!"

"เป็นไปได้ยังไงเนี่ย!! นั่นมันรถถังเลยนะ!!" ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

พื้นดินสั่นสะเทือน โกเลมหินพุ่งเข้าหารถถัง เตะรถยนต์คันเล็กที่ขวางทางกระเด็นไปไกล

หลี่หมิงกระชับมีดในมือแน่นขึ้นอีกสองส่วน "ดูเหมือนว่าเวทมนตร์เท่านั้นที่จะเอาชนะเวทมนตร์ได้สินะ!"

เขาก้าวออกไปข้างหน้า เท้าข้างหนึ่งโผล่พ้นจากเงามืดแล้ว

แท่นยิงขีปนาวุธทั้งสองข้างของรถถังประจัญบานยกตัวขึ้น ขีปนาวุธ 12 ลูกพุ่งเข้าถล่มโกเลมหินพร้อมกัน

การพุ่งชนของโกเลมหินชะงักลง

ปากกระบอกปืนใหญ่พ่นไฟออกมาอีกครั้ง กระสุนปืนใหญ่ที่ส่องประกายแสงสีขาวสว่างวาบพุ่งกระแทกร่างของโกเลมหิน

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

ทุกคนกัดฟัน เอามืออุดหู และหมอบลงกับพื้น

โกเลมหินที่ยืนนิ่งงันค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นเศษหิน ร่วงหล่นลงกับพื้น และเริ่มสลายหายไปทีละน้อย

"เราชนะแล้ว!!!" ทุกคนเริ่มโห่ร้องด้วยความดีใจ

ฝาครอบรถถังเปิดออก ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารโผล่ขึ้นมา พร้อมกับนักวิจัยในเสื้อกาวน์สีขาว

ชายหนุ่มกระโดดลงจากรถถัง เอื้อมมือไปช่วยชายในเสื้อกาวน์สีขาวลงมา แล้วยิ้ม "เป้าหมายถูกกำจัดแล้วครับ"

"ผู้เฒ่าเฉียน ผมบอกแล้วว่าเราควรใช้กระสุนเจาะเกราะ แต่คุณก็ไม่เชื่อผม!"

ชายในเสื้อกาวน์สีขาวพูดอย่างจนใจ "ใช่ๆๆ ผู้บัญชาการรถถังเซียวของเราผ่านศึกมานับไม่ถ้วนและมีประสบการณ์โชกโชนจริงๆ!"

จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดต่อ "นี่ก็เพื่อการวิจัยนั่นแหละครับ มันเป็นกระบวนการที่จำเป็น"

พูดจบ เขาก็รีบเดินไปที่เศษซากของโกเลมหิน และเริ่มสังเกตโครงสร้างของมัน

หลี่หมิงรู้จักคนคนนี้

เฉียนเซียว ผู้ที่เสียชีวิตในเดือนมิถุนายนของยุคแห่งการจุติ (Advent Era) จากการถูกอู๋เทียนชงสังหาร มีข่าวลือว่าเขาเป็นผู้ค้นพบความลับของการเปลี่ยนคลาส (Class Advancement)

การเสียสละของเขาถือเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ

"ที่แท้เขาก็เป็นนักวิจัยของทางการนี่เอง เขาเริ่มวิจัยมอนสเตอร์ตั้งแต่เนิ่นๆ เลยสินะ!" หลี่หมิงยิ้ม

"แถมยังนั่งรถถังมาด้วย! เท่ชะมัด"

จู่ๆ เฉียนเซียวก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางที่หลี่หมิงซ่อนตัวอยู่

"ด็อกเตอร์ มีอะไรอยู่ตรงนั้นเหรอครับ" ผู้บัญชาการรถถังเซียวมองตามสายตาของเขาไป

"ผมคิดว่ามีคนอยู่ตรงนั้นนะ!"

ผู้บัญชาการรถถังเซียวชักปืนพกออกมา และค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้เงามืดที่หลี่หมิงเคยอยู่

ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิป

"ประสาทสัมผัสของเฉียนเซียวมันยังไงกันเนี่ย" หลี่หมิงสงสัยมาก แต่เขาก็ถอยร่นลึกเข้าไปในเงามืดและปลีกตัวออกมาแล้ว

ผู้บัญชาการรถถังเซียวเดินมาถึงเงามืด และครู่ต่อมาก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนพร้อมกับเสื้อกันฝนสีเหลืองเก่าๆ ตัวหนึ่งในมือ

"น่าจะมีคนอยู่ตรงนี้นะ แต่หนีไปแล้วตอนที่เห็นผมเดินเข้ามา!"

ตอนนั้นเอง มีคนในฝูงชนร้องตะโกนขึ้นมา "ฉันจำเสื้อกันฝนสีเหลืองเก่าๆ ตัวนี้ได้ ด้านหลังมันมีรูขาดเป็นรูปเป็ดน้อยสีเหลืองด้วย"

ผู้บัญชาการรถถังเซียวใช้สองมือกางเสื้อกันฝนออก และก็พบว่ามีรอยขาดอยู่ด้านหลังจริงๆ

คนคนนั้นพูดต่อ "พวกคุณเคยเห็นคลิปที่มีกระต่ายเวทมนตร์ปิดถนน แล้วมีคนลึกลับเสกอาวุธในเกมออกมา จัดการมอนสเตอร์เรียบวุธเหมือนหั่นผักไหม"

"เสื้อกันฝนตัวนี้แหละที่เป็นของคนลึกลับคนนั้น!"

"ซึ่งก็หมายความว่า ถ้าคนของทางการมาไม่ทันเมื่อกี้ ยอดฝีมือลึกลับคนนี้ก็คงจะออกโรงมาจัดการกับโกเลมหินเหมือนกัน!!"

ความยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน

ด็อกเตอร์เฉียนเซียวเลิกคิ้วขึ้น "ประเทศมังกรของเรามีฮีโร่มากมายจริงๆ ผมต้องหาทางผูกมิตรกับคนลึกลับคนนี้ให้ได้ถ้ามีโอกาส"

หลี่หมิงไม่รู้เลยว่าหลังจากเขาจากมา ทุกคนก็ยังคงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับตัวเขาอยู่

เขามาถึงซูเปอร์มาร์เก็ตและซื้อเสื้อกันฝนสีเหลืองตัวใหม่มาหลายตัว

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็กลับไปที่รถบ้านและขับมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกต่อ

เวลา 12:00 น. ตรงกับช่วงเวลาสามวันพอดีนับตั้งแต่เปิดเซิร์ฟเวอร์ เหลือเวลาอีก 265 ชั่วโมงก่อนการจุติ

ผู้เล่นทุกคนต่างถืออาวุธของตน รอคอยการจุติของมอนสเตอร์

แต่กลับไม่มีปรากฏการณ์ประหลาดใดๆ เกิดขึ้นบนท้องฟ้าเลย

"พูดอีกอย่างก็คือ มอนสเตอร์จะจุติในโลกความเป็นจริงเฉพาะเวลา 06:00 น., 18:00 น. และ 00:00 น. ของทุกวัน ส่วนเวลา 12:00 น. มีไว้สำหรับสรุปผลและเฉลิมฉลองในเกมเท่านั้น"

ไม่มีประกาศใหม่ใดๆ แจ้งเตือนขึ้นมาในวันนี้ ซึ่งทำให้ผู้เล่นทุกคนประหลาดใจ

"ทำไมวันนี้ถึงไม่มีกิจกรรมตอนเที่ยงตรงล่ะ เงินฉันพร้อมแล้วนะเว้ย!!" แสงสีแดงกะพริบวาบขึ้นบนตัวผู้เล่นคนหนึ่ง

"นั่นสิ วันนี้เกมเงียบแปลกๆ รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปเลย!"

"หึๆ ทำไมพวกนายต้องคอยแต่ประกาศจากเกมด้วยล่ะ เข้าไปดูในมอลล์เกมเองไม่เป็นหรือไง"

คำพูดของผู้เล่นคนนี้ทำให้เหล่านักฝันตาสว่างขึ้นมาทันที

ในร้านค้าระบบของเกม ตั๋วชุบชีวิต (Revival Tickets) และตำราบ่มเพาะพลังปราณ (Qi Cultivation Manuals) ที่เคยขายหมดเกลี้ยงไปแล้ว ได้ถูกนำมาเติมสต็อกใหม่

ตำราบ่มเพาะพลังปราณไม่ได้ราคาเล่มละ 6 หยวนอีกต่อไป แต่กลายเป็น 600 หยวน มีหมายเหตุในมอลล์ระบุว่า: รีเฟรชทุกวันเวลา 12:00 น. จำกัดจำนวน 1.3 พันล้านเล่ม

ตั๋วชุบชีวิตไม่ได้แจกฟรีเมื่อเติมเงิน 100 หยวนอีกต่อไป แต่กลายเป็นใบละ 500 หยวน รีเฟรชทุกวันเวลา 12:00 น. จำกัดจำนวน 1.3 พันล้านใบ

จำนวนยังคงถูกจำกัดไว้เหมือนเดิม

ผู้เล่น VIP2 คนหนึ่งบ่นกระปอดกระแปด "หึๆๆ แพงขนาดนี้ จะมีใครหน้าไหนบ้าซื้อวะ"

แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องอ้าปากค้างก็เกิดขึ้น: ตำราบ่มเพาะพลังปราณและม้วนคัมภีร์ชุบชีวิตถูกขายจนหมดเกลี้ยงในเวลาไม่ถึง 1 นาที

หลี่หมิงที่คอยเฝ้าดูสถานการณ์ในมอลล์อยู่เหมือนกัน แอบเดาะลิ้นในใจ:

"ตำราบ่มเพาะพลังปราณไม่ค่อยมีประโยชน์กับผู้เล่นที่เลเวลเกิน 25 เท่าไหร่แล้ว แต่พวกเขาก็ยังแย่งกันซื้อ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะอินกับเกมนี้เอามากๆ เลยนะ!"

ตอนนี้หลี่หมิงเก็บเลเวลด้วยการลงดันเจี้ยน

ดันเจี้ยนสามารถสร้างเวลาปลอดภัย (Safe time) ได้ และเนื่องจากเลเวลของเขาสูงขึ้น เขาจึงเคลียร์ดันเจี้ยนได้อย่างรวดเร็ว

เวลาอยู่ข้างนอกในพื้นที่ป่า ตอนนี้เขามักจะรู้สึกเหมือนมีคนคอยจ้องมองเขาอยู่เสมอ

นับตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เขาถูกเยี่ยนสือและผู้เล่นอีกนับสิบคนดักซุ่มโจมตีและฆ่าตายระหว่างเก็บเลเวล เขาก็ไม่กดรับรางวัลทันทีหลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนเสร็จอีกต่อไป

แต่เขาจะออกจากดันเจี้ยนมาก่อน เพื่อดูว่ามีใครมาดักซุ่มรออยู่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนหรือเปล่า

ถ้าเขากดรับรางวัลแล้วค่อยกลับเข้าดันเจี้ยนใหม่ มันจะมีหน้าต่างยืนยันเด้งขึ้นมา

กว่าเขาจะกดปุ่มยืนยัน เขาก็คงโดนดักซุ่มฆ่าตายไปแล้ว

เขาฟาร์มดันเจี้ยนแบบนี้ไปตลอดทั้งบ่าย

หลอดค่าประสบการณ์ของเขาอยู่ที่เลเวล 24, 80%

"อีกแค่ 10 รอบ ฉันก็จะได้ไปลงดันเจี้ยนเลเวล 25 แล้ว"

หลี่หมิงรู้สึกตื่นเต้น

ระบบแจ้งเตือนเขาทันทีที่เขาออกจากดันเจี้ยน

【มีผู้เล่นในบัญชีดำอยู่ภายในรัศมี 10 เมตร โปรดระมัดระวังตัวด้วย】

เขากลับเข้าไปในดันเจี้ยนโดยสัญชาตญาณ

"ว่าแล้วเชียว!!" เขาแอบดีใจที่แผนสำรองของเขาได้ถูกนำมาใช้

เขาเปิดบัญชีดำขึ้นมา เยี่ยนสือเลเวล 24 แล้ว

เขาปลดบล็อกอีกฝ่าย

ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะส่งข้อความส่วนตัวมาหาเขาแล้ว

"ไอ้หนู มือไวดีนี่หว่า หนีรอดไปได้ด้วย!"

หลี่หมิงสวนกลับ "ก็งั้นๆ แหละ อันดับสามของโลกเอง"

"อย่ามาทำเก่งหน่อยเลย ฉันส่งคนมาดักรอแกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว ดูซิว่าแกจะกล้าโผล่หัวออกจากดันเจี้ยนหรือเปล่า"

หลี่หมิงขมวดคิ้วและพิมพ์กลับไป "มาดวลกันตัวต่อตัวไหมล่ะ ถ้าแกแพ้ ก็อย่ามาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฉันไม่เล่นเกมบ้าบออะไรกับแกหรอก ฉันแค่อยากจะจองล้างจองผลาญและฆ่าแกให้ตายซ้ำตายซากก็แค่นั้นแหละ!!!"

หลี่หมิงกัดฟันกรอด "ฉันให้โอกาสแกแล้วนะ"

พูดจบ เขาก็บล็อกเยี่ยนสือทันที

เขาบังคับตัวละครให้ออกจากดันเจี้ยน

สกิลนับสิบพุ่งเข้าใส่เขา แต่เขาก็รีบหลบกลับเข้าไปในดันเจี้ยนอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ออกไปอีกครั้ง แล้วก็หลบกลับเข้ามาใหม่

อีกไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ทำแบบเดิมซ้ำอีก

เยี่ยนสือโกรธจนกัดฟันกรอด คนนับสิบที่เขาพามาแทบจะโจมตีโดนหลี่หมิงไม่ได้เลยสักครั้ง

"เข้าไปใกล้ๆ ดันเจี้ยน แล้วสู้กับมันระยะประชิดเลย พอมันโผล่หัวออกมาเมื่อไหร่ พวกเราก็รุมสกรัมมันให้ตายคาที่ไปเลย!!"