บทที่ 13 ภารกิจสำเร็จ ปลดล็อกร้านค้า!

บทที่ 13 ภารกิจสำเร็จ ปลดล็อกร้านค้า!

หลังจากที่หลินฮ่าวออกจากห้องของซูหลานได้ไม่นาน นายหน้าก็เดินทางมาถึงพร้อมกับลูกค้าอีกแปดคน

เมื่อเห็นหลินฮ่าว นายหน้าก็เดินเข้ามาหาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"คุณหลิน"

"มากันแล้วเหรอ?"

หลินฮ่าวปรายตามองคนทั้งแปดแล้วเอ่ยขึ้น "รูปแบบห้อง การตกแต่ง และเฟอร์นิเจอร์ของบ้านทุกหลังเหมือนกันหมด พวกคุณเซ็นสัญญากันก่อนเลยดีไหม แล้วค่อยไปดูห้องกันเอง?"

"ตกลงครับ"

ทางฝั่งของหลินฮ่าวมีสัญญาเช่าฉบับจริงอยู่ เงื่อนไขที่ระบุไว้ในนั้นเหมือนกับสัญญาแสดงเจตจำนงที่เซ็นไว้ล่วงหน้าที่บริษัทนายหน้าทุกประการ เพียงแต่สัญญาชุดนี้เป็นฉบับที่หลินฮ่าวจะเก็บไว้เอง

"เงินค่าเช่าถูกโอนเข้าบัญชีของคุณเรียบร้อยแล้วนะครับ"

เมื่อเห็นว่าเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น นายหน้าก็คลี่ยิ้มออกมาหลังจากที่หลินฮ่าวหยิบกุญแจห้องออกมาส่งให้

เนื่องจากห้องพักล้วนอยู่บนชั้นหกหรือชั้นแปด ผู้เช่าจึงรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

【ปล่อยเช่าบ้านเขตพื้นที่การศึกษาโครงการคริสตัลอิมพีเรียลการ์เดนสำเร็จ * 10 ได้รับเงินทุน: 1,392,000 ต้องการถอนตอนนี้หรือไม่?】

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น เสียงของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของหลินฮ่าวทันที

เงินทุนหนึ่งล้านสามแสนเก้าหมื่นสองพัน!

แววตาของหลินฮ่าวแฝงไว้ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เพียงแค่วันเดียว แม้ว่าเขาจะได้รับค่าเช่าล่วงหน้าหนึ่งปีสำหรับบ้านเขตพื้นที่การศึกษาทั้งสิบหลัง แต่นั่นก็ทำให้เขาเปลี่ยนจากคนที่มีเงินเก็บไม่ถึงห้าหลัก กลายเป็นคนที่มีเงินทุนกว่าหนึ่งล้านได้ในเวลาเพียงวันกว่าๆ เท่านั้น!

"ข้านี่มันสุดยอดจริงๆ!"

"คุณหลิน เดี๋ยวผมจะพาพวกเขาไปดูห้องเลยนะครับ"

นายหน้าเองก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุขเช่นกัน

แม้เขาจะไม่ได้รับค่านายหน้าจากฝั่งของหลินฮ่าว แต่ลูกค้าทั้งแปดคนนั้นต่างก็ยอมจ่ายเงินแพงกว่าราคาตลาดหลายเท่าเพื่อซื้อโควตาวีไอพี เพียงเพื่อให้ได้สิทธิ์ในการเช่าบ้านเหล่านี้

ผลงานของเขาในเดือนนี้จะต้องทำให้เขาก้าวขึ้นสู่อันดับหนึ่งในการจัดอันดับพนักงานขายของบริษัทได้อย่างแน่นอน!

"เชิญเลย"

หลินฮ่าวโบกมือเบาๆ

จากนี้ไป ตราบใดที่บ้านไม่มีปัญหาอะไร เขาก็แทบจะไม่ต้องมากังวลเรื่องทางฝั่งนี้อีกแล้ว

หลินฮ่าวเดินตรงไปยังลิฟต์

【ภารกิจเสร็จสิ้น เปิดใช้งานร้านค้า!】

หลินฮ่าวหยุดชะงักฝีเท้าลง

หน้าต่างคุณสมบัติส่วนตัวปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา และในเวลาเดียวกัน แถบร้านค้าที่ก่อนหน้านี้แสดงสถานะว่า "รอการเปิดใช้งาน" ก็สว่างขึ้น

【โฮสต์】: หลินฮ่าว

【คะแนนแลกเปลี่ยน】: 1,000,000,000,000

【ฉายา】: นักออกแบบวงจรจุลภาค (ระดับเทพ)

【เงินทุน】: 139,200

【ภารกิจที่ยังไม่เสร็จสิ้น】: ไม่มี

【ภารกิจที่เสร็จสิ้น】: บ้านเขตพื้นที่การศึกษา 10 หลัง (ปล่อยเช่าแล้ว)

【เข้าสู่ร้านค้า】

【ช่องเก็บของพกพา】

หลินฮ่าวกดเข้าไปในร้านค้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

วินาทีที่ร้านค้าเปิดขึ้น สีหน้าของหลินฮ่าวก็แข็งค้างไป

สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขาคือตลาดซื้อขายขนาดมหึมา

【ป้อมปราการดาวเคราะห์อารยธรรมระดับ 12: 1,000,000,000,000 คะแนนแลกเปลี่ยน!】

【ยานรบอวกาศอารยธรรมระดับ 12: 100,000,000,000 คะแนนแลกเปลี่ยน!】

...

【วิลล่าหรูริมอ่าวระดับอัลตร้า: 2,000 คะแนนแลกเปลี่ยน!】

【บูกัตติ ชีรอน: 1,888 คะแนนแลกเปลี่ยน!】

【ปากานี ไวร่า: 1,000 คะแนนแลกเปลี่ยน!】

...

สินค้าในร้านค้าทั้งหมดนั้นมีมากมายละลานตา

ตั้งแต่ป้อมปราการดวงดาวอารยธรรมระดับ 12 ที่ต้องใช้คะแนนทั้งหมดที่เขามี ไปจนถึงเสื้อโค้ทคุณภาพสูงที่สามารถแลกได้ด้วยคะแนนเพียงไม่กี่แต้ม ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีอยู่ที่นี่

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่หลินฮ่าวจินตนาการออกหรือไม่ก็ตาม ล้วนสามารถแลกเปลี่ยนได้ทั้งสิ้น

เมื่อมองดูยานรบอวกาศและชุดเกราะจักรกลในร้านค้า หลินฮ่าวก็แทบจะน้ำลายหก

อย่างไรก็ตาม สติสัมปชัญญะของเขาก็ช่วยกดข่มความอยากที่จะแลกเปลี่ยนสองสิ่งนั้นเอาไว้

คู่มือการใช้งานระบบก่อนหน้านี้ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า หากสิ่งของที่เขาแลกเปลี่ยนมาไม่สามารถปล่อยเช่าได้ภายในเวลาที่กำหนด คะแนนแลกเปลี่ยนที่เกี่ยวข้องก็จะถูกหักออก

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับสิ่งของที่เขาแลกเปลี่ยนมา ระบบจะเป็นผู้กำหนดราคาค่าเช่าขั้นต่ำให้

เขากลับไปตรวจสอบบ้านเขตพื้นที่การศึกษา

บ้านเขตพื้นที่การศึกษาที่มีมูลค่าตลาดเกือบหนึ่งร้อยล้าน ใช้คะแนนแลกเปลี่ยนเพียงประมาณหนึ่งพันคะแนนเท่านั้น แต่คะแนนแลกเปลี่ยนสำหรับยานรบพวกนั้น โดยพื้นฐานแล้วล้วนทะลุหลักร้อยล้านทั้งสิ้น!

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ลำที่ถูกที่สุดก็มีมูลค่ามากกว่าห้าพันล้านล้านอย่างนั้นเหรอ?

และนั่นก็เป็นเพียงการประเมินในแง่ดีของหลินฮ่าวเท่านั้น

เขารู้สึกว่าคะแนนคงไม่ได้แปลงค่าอย่างตรงไปตรงมาตามมูลค่าแบบง่ายๆ เช่นนั้นแน่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสิ่งที่โลกใบนี้ยังไม่มี หลินฮ่าวรู้สึกว่าในตอนนี้ สิ่งเหล่านั้นยังไม่เหมาะสมที่จะให้เขาแลกเปลี่ยนออกมา

เขาฝืนใจละสายตาแล้วหันมาให้ความสนใจกับสินค้าฟุ่มเฟือยที่มีอยู่แล้วบนโลกใบนี้แทน

ไม่ว่าจะเป็นคฤหาสน์หรู เรือยอร์ช รถสปอร์ต หรือเครื่องบิน ที่นี่ล้วนมีครบครัน

แม้กระทั่งเครื่องบินขับไล่ เรือพิฆาต เรือบรรทุกขีปนาวุธ เรือดำน้ำ และเรือบรรทุกเครื่องบินบางรุ่น ก็สามารถนำคะแนนมาแลกเปลี่ยนในร้านค้าได้

แต่ความคิดของหลินฮ่าวในตอนนี้ชัดเจนมาก

เขารู้ดีว่าสิ่งใดที่สามารถแลกได้ และสิ่งใดที่ไม่สามารถแลกได้

บางทีในอนาคต สิ่งเหล่านี้อาจจะกลายมาเป็นสินค้าในคลังของเขา แต่สำหรับตอนนี้ พวกมันยังไม่ใช่สิ่งที่เขาควรเข้าไปยุ่ง!

"ต่อไปฉันควรจะแลกอะไรดีนะ?"

หลินฮ่าวรู้สึกลังเลใจอยู่บ้าง

ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

หลินฮ่าวก้มมองและเห็นว่าหน้าจอแสดงชื่อสายเรียกเข้าว่า "เจ้าลิง" ชื่อจริงของเขาคือ โหวต้า เป็นเพื่อนร่วมห้องสมัยมหาวิทยาลัยที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาก

หลังจากรับสาย น้ำเสียงร้อนรนของโหวต้าก็ดังแทรกเข้ามาในทันที

"เหล่าหลิน ฉันจำได้ว่านายทำงานเป็นนายหน้าใช่ไหม? เร็วเข้า ช่วยชีวิตพี่น้องคนนี้ที!"

"เกิดอะไรขึ้นเจ้าลิง? ทำไมนายถึงดูลุกลี้ลุกลนขนาดนั้น?"

หลินฮ่าวกรอกเสียงถามลงไปในโทรศัพท์หลังจากได้ยินน้ำเสียงนั้น

"บริษัทของฉันกับบริษัทพาร์ทเนอร์กำลังจะจัดงานปาร์ตี้กัน งานจะเริ่มคืนนี้แล้ว! ฉันได้รับมอบหมายให้จัดการเรื่องเช่าสถานที่และยานพาหนะ แต่ฉันดันลืมสนิทเลย"

"เรื่องยานพาหนะน่ะเรียบร้อยแล้ว ฉันเช่ารถบัสมาสองคัน แต่ฉันหาสถานที่จัดงานไม่ได้ ช่วยด้วยเพื่อน ช่วยที!"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่น่าสงสารของอีกฝ่าย หลินฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

"ไอ้ลิงเอ๊ย เรื่องสำคัญแบบนี้นายลืมไปได้ยังไง?"

"บอกความต้องการกับงบค่าเช่าที่นายสู้ไหวมาสิ เดี๋ยวฉันจะดูให้ว่ามีสถานที่ไหนที่เหมาะกับพวกนายบ้างไหม!"