บทที่ 11 วิชาดาบสั้น

"ฟึ่บ!"

เงินยี่สิบตำลึงที่อยู่ตรงหน้าหายไปในพริบตา ลู่เฉินรู้สึกว่าต้นแขนขวาของเขาเหมือนเป็นตะคริว รู้สึกชา ๆ เส้นเลือดที่ท้องแขนปูดขึ้นสองเส้น ก่อนค่อยๆ กลับเป็นปกติ ในหัวของเขาเริ่มมีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับเพลงดาบ

สำหรับวิชา ดาบสั้น นี้ ถือเป็นกระบวนดาบระดับมาตรฐาน มีเพียงหนึ่งท่าเท่านั้น:

ฟัน!

ฟันแนวนอน ฟันแนวตั้ง ฟันเฉียง ฟันกระโดด ฟันกลับหลัง...

และที่สำคัญ วิชาดาบสั้น นี้จะมีพลังสูงสุดเพียงครั้งแรกที่ฟันออกไป ถ้าต้องสู้กับคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือใกล้เคียงกัน การฟันเพียงครั้งแรกจะสังหารได้แน่นอน หากไม่สามารถสังหารศัตรูได้ในการฟันครั้งแรก พลังจะลดลงทันที อีกทั้งดาบยังสั้น ทำให้ท่าที่ตามมาไม่ค่อยได้ผล

"ถึงว่า...ฮุยเซิงถึงได้ทิ้งดาบแล้วหนีไป"

ลู่เฉินเข้าใจขึ้นมาทันที เขาแตะที่แผลตรงอกขวาที่เพิ่งโดนฟัน เลือดซึมออกมาอีกนิดหน่อยจากการฝึกดาบ โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก

การฝึกวิชาดาบสั้น จนเข้าขั้นพื้นฐานสำเร็จทำให้เขารู้สึกยินดี เขามองไปยังหน้าต่างอีกจุดหนึ่ง

"แสดงผล!"

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชาดาบสั้น]:

[1] ฝึกดาบสามวัน (ยังไม่สำเร็จ!)

[2] ได้รับหนึ่งวิญญาณ (ยังไม่สำเร็จ!)

[3] เงินสามสิบตำลึง (ยังไม่สำเร็จ!)

...

"ต้องฝึกดาบสามวัน แล้วยังต้องใช้วิญญาณอีก คงต้องรอไปก่อน"

ลู่เฉินปลดดาบสั้นที่เอวออก แล้วเริ่มฝึกวิชา ลมปราณ ต่อจนสำเร็จไปอีกหนึ่งวัน จากนั้นจึงถอดเสื้อคลุมออก นอนคว่ำบนเก้าอี้นอนเพื่อพักผ่อน ก่อนจะหลับตา เขามองไปที่หน้าต่างอีกครั้งหนึ่ง

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชา เคล็ดวิชาลับสุหนี่]:

[1] บรรลุขั้นแรกของการฝึกลมปราณ (ยังไม่สำเร็จ!)

[2] มีคู่ฝึก (สำเร็จแล้ว!)

[3] ฝึกคู่ร่วมกันสิบครั้ง (ยังไม่สำเร็จ!)

……สำเร็จแล้ว

หัวใจของลู่เฉินเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสงบใจลงและหลับตาพักผ่อน ขณะที่ในปากบ่นพึมพำว่า:

"เป็นปีศาจสาวจริงๆ~~"

……

เช้าวันถัดมา ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี

ลู่เฉินรู้สึกคันๆ ที่หน้าอก เมื่อเขาลืมตาขึ้นก็เห็นชิงเหอกำลังทำแผลที่หน้าอกให้เขา เด็กสาวทำอย่างตั้งใจ เช็ดเลือด ทำความสะอาด แล้วพันแผลให้เรียบร้อยในขั้นตอนเดียว

ฝีมือจริงๆ น่าทึ่งมาก

"รบกวนเจ้าแล้วนะ"

"ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ"

ชิงเหอเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่หน้าผากออก พลางยิ้มอย่างมีความสุข แล้วช่วยลู่เฉินสวมเสื้อชั้นในและจัดการเสื้อคลุมให้เรียบร้อย ข้างๆ นั้น เจียงหงเอ๋ออุ้มสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน เธอแต่งตัวในชุดสูงศักดิ์เช่นเดิม พลางมองลู่เฉินด้วยหางตาแล้วถามว่า:

"คิดได้รึยัง?"

ข้าต้องการแลกเปลี่ยนวิชา [วิชาวงแสง] โดยเสนอวิชา [เคล็ดวิชาเทิงหม่าน] ซึ่งเป็นวิชาระดับมาตรฐานเช่นกัน เป็นวิชาที่ใช้สำหรับโจมตี

ตามหลักแล้ว นับว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน

แต่ลู่เฉินในตอนนี้ไม่มีพลังวิญญาณ ทำให้ เคล็ดวิชาเทิงหม่าน มีค่าไม่มากสำหรับเขา เขาจึงไม่ค่อยอยากจะแลก เมื่อเห็นลู่เฉินไม่พูดอะไร เจียงหงเอ๋อยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดเย้ยว่า:

"หรือว่าจะให้เราส่งดาวคณิกาจากหอโคมแดงให้เจ้าด้วยดี?"

"......"

ลู่เฉินกลอกตา เขายังไม่เคยเห็นหน้าดาวคณิกาของหอโคมแดงเลยด้วยซ้ำ ไม่ได้มีความสนใจในเรื่องนี้ เขาจึงเสนอสิ่งที่ดูคุ้มกว่าขึ้นมาแทน เขาถามไปตรงๆ ว่า:

"พอจะแลกเป็นเม็ดยา [เปิดวิญญาณ] ได้หรือไม่?"

"เจ้ายังไม่ฝึกวิชาลมปราณอีกหรือ?"

"ยังเลย ข้ามีแค่รากวิญญาณเทียม ข้าเริ่มจากการฝึกวิทยายุทธก่อน"

เจียงหงเอ๋อครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะตอบว่า: "เม็ดยาเปิดประตูวิญญาณไม่มี แต่ข้ามีสมุนไพร ชิงหลิง ซึ่งเป็นตัวยาหลักในการปรุงยาเปิดประตูวิญญาณ กินเดี่ยวๆ ก็ได้ผลเหมือนกัน มีโอกาสห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะเปิดจุดลมปราณได้"

"โอกาสห้าสิบเปอร์เซ็นต์?"

ลู่เฉินเริ่มลังเล ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่โอกาสที่แย่ แต่ถ้าหากไม่สำเร็จ เขาก็จะเสียประโยชน์ไปมาก ขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น จู่ๆ หน้าต่างในหัวของเขาก็สั่นขึ้น

"มีอะไรอัปเดตแล้ว?"

ใจของลู่เฉินเต้นแรงขึ้น เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วแตะหน้าต่างเบาๆ พลางคิดในใจ:

"แสดงผล!"

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชาลมปราณ]

[1]: ฝึกฝนต่อเนื่องสามวัน (3/3 สำเร็จแล้ว!)

[2]: สามเม็ดมุกวิญญาณ (3/3 สำเร็จแล้ว!)

[3]: สมุนไพรชิงหลิงหนึ่งต้น (ยังไม่สำเร็จ!)

...

ลู่เฉินรู้ดีว่าข้อกำหนดที่หน้าต่างแสดงให้เห็นนั้น คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ และเมื่อมันอัปเดตอีกครั้ง ตอนนี้ขาดแค่สมุนไพรชิงหลิงเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่โอกาสแค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่จะ เปิดจุดลมปราณได้แน่นอน

"ใจเย็น!"

ลู่เฉินพึมพำเบาๆ แล้วหัวเราะออกมา:

"สมุนไพรชิงหลิงก็เอาล่ะ แต่ข้าขอเพิ่มดาวคณิกาของหอโคมแดงด้วย"

"ไม่ได้!"

เมื่อเทียบกับวิชา [เคล็ดวิชาเทิงหม่าน] ค่า สมุนไพรชิงหลิง ย่อมมีค่ามากกว่า หล่อนแค่พูดเล่นก่อนหน้านี้ เจียงหงเอ๋อจะยอมได้อย่างไร

"ก็ได้ งั้น...เพิ่มชิงเหอของพวกเจ้าด้วย"

"ฮิฮิ~"

"เจ้าฝันไปเถอะ!"

เด็กสาวหัวเราะพลางไหล่สั่น ขณะที่เจียงหงเอ๋อมองลู่เฉินด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว ส่วนจิ้งจอกน้อยในอ้อมแขนของเธอก็จ้องมองอย่างสนใจ

ลู่เฉินหัวเราะแห้งๆ แล้วถามว่า:

"เจ้ามีระดับพลังลมปราณอะไร?"

"ระดับลมปราณขั้นเก้า!"

เจียงหงเอ๋อลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ปิดบัง

"สุดยอด!"

ลู่เฉินอึ้งเล็กน้อย ระดับลมปราณมีเพียงเก้าขั้นเท่านั้น ยิ่งขึ้นไปแต่ละขั้นก็ยิ่งยากลำบาก อาจารย์ของเขาใช้เวลาทั้งชีวิตถึงได้มาถึงแค่ขั้นสามเท่านั้น เจียงหงเอ๋อคนนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลย เธอเป็นถึงเถ้าแก่เนี๊ยหอโคมแดง อายุยังน้อยแต่กลับบรรลุถึงขั้นสูงสุดของลมปราณแล้ว

อีกก้าวหนึ่ง...

นั่นคือระดับที่ผู้คนร่ำลือว่า "จอมเวทเหินหาว"

ระดับหนึ่งคือ ลมปราณ ระดับสองคือ จอมเวทเหินหาว

นี่เป็นเพียงสองขั้นของพลังที่ลู่เฉินรู้จัก เมื่อบรรลุถึงระดับจอมเวทเหินหาวได้ จะสามารถใช้พลังเวทได้จริงๆ ถึงตอนนั้นการเหินขึ้นฟ้า เดินบนดิน ย้ายภูเขาถมทะเล หรือแม้แต่ตั้งสำนักเอง ล้วนสามารถทำได้ นั่นคือการเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง

ลู่เฉินครุ่นคิดสักพักก่อนจะพูดว่า:

"เจ้าต้องช่วยข้าทำบางอย่างด้วย"

"อะไรล่ะ?"

"ช่วยข้า...ฆ่าคนสักคน!"

...

ทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลง

ชิงเหอไปที่หลังฉากแล้วนำกล่องไม้มาให้ลู่เฉิน ลู่เฉินไม่ได้รีบร้อนจะจากไป เขาให้ชิงเหอจัดห้องให้บนชั้นสาม แล้วเดินเข้าไปคนเดียว

ภายในมีกล่องสมบัติ

แปดสิบตำลึงเงิน

สี่สิบเม็ดมุกวิญญาณ

ลู่เฉินจัดวางสิ่งของให้เรียบร้อยก่อนจะเปิดกล่องไม้ดู ก็พบสมุนไพรต้นหนึ่งที่ดูเหมือนกำลังจะเหี่ยวแห้ง มันนอนนิ่งอยู่ในกล่อง ลักษณะคล้ายต้นกล้วยไม้ รากและใบเป็นระเบียบเรียบร้อย มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพร มันคือ สมุนไพรชิงหลิง สมุนไพรชั้นหนึ่งที่เขากำลังตามหา

"ถึงเวลาจะอัปเกรดอีกแล้ว!"

ลู่เฉินยิ้มกว้าง ก่อนจะยกมือขึ้นแตะหน้าต่าง:

"แสดงผล!"

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชาอมตะฉางชุน]:

[1]: ฝึกฝนต่อเนื่องสามวัน (3/3 สำเร็จแล้ว!)

[2]: สามวิญญาณคนตาย (3/3 สำเร็จแล้ว!)

[3]: สิบมุกวิญญาณ (10/10 สำเร็จแล้ว!)

...

[ชื่อ]: ลู่เฉิน

[วิชา]: อมตะฉางชุน (สามารถอัปเกรดได้) +

...

"อัปเกรด!"

มุกวิญญาณสิบเม็ดหายไป การอัปเกรดวิชา อมตะฉางชุน ครั้งนี้ไม่ได้มีความรุนแรงเหมือนครั้งก่อน ทุกอย่างเป็นไปอย่างสงบสุข วิชาถึงขั้น ชำนาญ โดยไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนในร่างกาย แรงกายของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น ผลลัพธ์ก็ยังถือว่าดีมาก

ก่อนอื่นเลย เขามีความชำนาญในวิชา อมตะฉางชุน มากขึ้น อีกทั้งลมหายใจ พลังหยางบริสุทธิ์ ที่เคยเหลือเพียงครึ่งเดียว ตอนนี้กลับถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์ และเขารู้สึกได้ชัดเจนว่าความก้าวหน้าในการสะสมพลังหยางบริสุทธิ์ทั้งเก้าลมหายใจเร็วขึ้นมาก

เร็วกว่าก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน

ซึ่งหมายความว่าเวลาที่เขาจะฝึกจนสำเร็จเป็น ร่างหยางบริสุทธิ์ จะสั้นลงอย่างมาก

นอกจากนี้ อีกไม่กี่วันข้างหน้า ปริมาณอาหารที่เขาต้องการจะเพิ่มขึ้น แรงกายก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน แต่จะเพิ่มขึ้นเท่าใดนั้น ตอนนี้ยังไม่อาจบอกได้

"ดีมาก!"

ลู่เฉินรู้สึกพอใจ แม้จะไม่ได้มีความรู้สึกว่าร่างกายพุ่งทะยานเหมือนครั้งก่อน แต่ผลลัพธ์กลับยืดยาวกว่ามาก

"แสดงผล!"

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชาอมตะฉางชุน]:

[1]: ฝึกฝนห้าวัน (0/5 ยังไม่สำเร็จ!)

[2]: ห้าวิญญาณคนตาย (0/5 ยังไม่สำเร็จ!)

[3]: ยี่สิบเม็ดมุกวิญญาณ (0/20 ยังไม่สำเร็จ!)

...

"แสดงผล!"

[เงื่อนไขในการอัปเกรดวิชาลมปราณ]:

[1]: ฝึกฝนสามวัน (สำเร็จแล้ว!)

[2]: สามเม็ดมุกวิญญาณ (สำเร็จแล้ว!)

[3]: สมุนไพรชิงหลิงหนึ่งต้น (สำเร็จแล้ว!)

......

[ชื่อ]: ลู่เฉิน

[วิชา]: วิชาลมปราณ (ยังไม่เข้าสู่ขั้นพื้นฐาน) (สามารถอัปเกรดได้!) +

......

"ในที่สุด...ในที่สุดก็สามารถฝึกลมปราณได้แล้ว!"

ลู่เฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะหน้าต่าง:

"อัปเกรด!"

"ฟู่~"

สามเม็ดมุกวิญญาณหายไปในอากาศ ต้นสมุนไพรชิงหลิงแตกละเอียดกลายเป็นผง ลู่เฉินรู้สึกมึนงงเล็กน้อย สติของเขาค่อยๆ ดิ่งลึกลงไปยังที่ที่ไม่อาจบรรยายได้...