บทที่ 63 เปลี่ยนอาชีพ! ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกร

บทที่ 63 เปลี่ยนอาชีพ! ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกร

เมื่อดวงตาของไป๋เซี่ยได้พบกับแสงสว่างอีกครั้ง เขาได้กลับมาอยู่ในบ้านไม้หลังเล็กของพารอสแล้ว

ยังคงเป็นโต๊ะไม้ตัวเดิม ยังคงเป็นราชันย์มังกรวายุหิมะในรูปลักษณ์เด็กน้อยคนเดิม ในยามนี้นางกำลังมองไป๋เซี่ยด้วยรอยยิ้ม

“ยินดีด้วย เจ้าท้าประลองสำเร็จ เพื่อเป็นรางวัล เจ้าจะได้รับอาชีพลับระดับตำนานสีส้มหนึ่งอย่าง และแก่นแท้โลหิตหนึ่งหยดจากข้า”

ได้ยินดังนั้น ไป๋เซี่ยพลันยิ้มแก้มปริ: “ตายตกตามกันก็นับว่าข้าชนะด้วยหรือ!?”

“ร่างแยกของข้าตายรางวัลย่อมเป็นของเจ้า” พารอสพยักหน้า “ทว่า… ในเมื่อเจ้าเองก็ไม่มั่นใจ แล้วทำไมตอนนั้นถึงเลือกทำเช่นนั้นล่ะ? เจ้ายังมีโอกาสที่จะยอมบาดเจ็บเล็กน้อยเพื่อรักษาชีวิตไว้ แล้วค่อยๆ หาวิธีอื่นก็ได้นี่”

“จะมีโอกาสที่ไหนกันเล่า” ไป๋เซี่ยโบกมือทันที “ที่ข้าทำร้ายท่านได้หลายครั้งก็เพราะอาศัยทักษะฟื้นคืนชีพและเพิ่มเลือด แลกแผลต่อแผล เมื่อไม้ตายเหล่านี้หมดลง ข้าก็ไม่มีวิธีไหนจะเข้าถึงตัวท่านได้อีกแล้ว ในตอนนั้นหากถอยหลัง ข้าก็คงถูกท่านตอดเลือดจนตายแน่นอน การตายตกตามกันคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่ข้าจะคิดได้แล้วล่ะ”

“เช่นนั้น เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าทักษะติดตัวที่มีโอกาสติดเพียงน้อยนิดนั้นจะเปิดใช้งานแน่นอน?” นี่คือสิ่งที่พารอสสงสัยที่สุด

คำตอบของไป๋เซี่ยกลับเรียบง่ายนัก เขายิ้มแล้วกล่าวว่า “จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมั่นใจว่ามันต้องติดแน่นอน ข้าก็แค่เดิมพันเท่านั้นเอง ข้าเพียงแค่ต้องทำในสิ่งที่ข้าทำได้ดีที่สุดในตอนนั้นให้ถึงที่สุด ส่วนที่เหลือก็ให้ฟ้าลิขิต ในเมื่อโอกาสไม่ใช่ 0 ทำไมข้าจะไม่ลองเสี่ยงดูล่ะ ถูกต้องไหม?”

“อย่างนั้นรึ” พารอสคิดในใจว่าตนเองมองคนไม่ผิดจริงๆ เจ้าตัวเล็กที่มีพลังยังอ่อนด้อยตรงหน้านี้ ภายในใจกลับเป็นนักพนันที่บ้าบิ่นยิ่งนัก เขาอาจจะรอบคอบระมัดระวัง แต่เขาไม่รู้จักคำว่า “หวาดกลัว” เลยสักนิด

“เช่นนั้น เจ้าก็จงรับรางวัลของเจ้าไปเถอะ อาชีพลับระดับตำนานสีส้มที่เผ่ามังกรข้าครอบครองอยู่มีทั้งหมด 4 ชนิด ซึ่งถูกถือครองโดยสี่ร่างแยกของข้า ขอเพียงเจ้าท้าประลองชนะร่างแยกตนใดตนหนึ่งของข้า เจ้าก็สามารถเลือกอาชีพใดอาชีพหนึ่งจากทั้งสี่ชนิดนี้ได้” พารอสโยนม้วนคัมภีร์ 4 ม้วนออกมาให้ไป๋เซี่ยเลือก

ไป๋เซี่ยหยิบขึ้นมาตรวจสอบทีละม้วน พบว่าเปิดอ่านไม่ได้ เห็นเพียงคำแนะนำสั้นๆ เท่านั้น

ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์อัศวินมังกร (7): ราชาในหมู่คนขี่มังกร สามารถอัญเชิญร่างแยกของเผ่ามังกรระดับราชันย์มังกรมาเป็นสัตว์พาหนะได้

มหาจอมเวทภาษามังกร (6): จอมเวทพิเศษที่เชี่ยวชาญมนตราภาษามังกร พลังทำลายล้างมหาศาล

ผู้พิฆาตมังกร (5): มีเพียงมังกรเท่านั้นที่พิฆาตมังกรได้ นักรบที่แปลงกายเป็นเผ่ามังกรเพื่อต่อสู้กับมังกร

ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกร (หนึ่งเดียว): อาชีพที่ทำสัญญากับราชันย์แห่งเผ่ามังกร เพื่อหยิบยืมพลังมาใช้ในการต่อสู้

“ไอ้หยา... ทั้งสี่อาชีพนี้ดูเหมือนจะร้ายกาจไปหมดเลยแฮะ” พูดตามตรงแค่ดูคำแนะนำสั้นๆ ไป๋เซี่ยก็พอใจกับทั้งสี่อาชีพนี้มากแล้ว อย่างไรเสียก็นี่คืออาชีพลับระดับตำนานสีส้ม แต่ละอย่างล้วนดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

แต่หลังชื่ออาชีพแต่ละอย่าง ดูเหมือนจะมีตัวเลขกำกับไว้ด้วย มันคือการแสดงจำนวนสูงสุดที่อาชีพนั้นจะมีได้งั้นหรือ?

อย่างไรเสียก็นี่คือเรื่องใหญ่ของการเปลี่ยนอาชีพ ไป๋เซี่ยจึงตั้งใจจะหยั่งเชิงดู เขาจึงเอ่ยถามพารอสว่า “ทำไมจำนวนของอาชีพลับเหล่านี้ถึงมีมากน้อยต่างกันล่ะ? ยิ่งจำนวนมากแสดงว่ายิ่งอ่อนแอหรือ?”

“ย่อมไม่ใช่แน่นอน” พารอสกล่าว “เจ้าก็ได้เห็นคำแนะนำของอาชีพเหล่านี้แล้ว ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์อัศวินมังกรใช้ร่างแยกราชันย์มังกรเป็นสัตว์พาหนะ แต่ข้าในฐานะราชันย์แห่งเผ่ามังกร ร่างแยกย่อมไม่มีทางไปเป็นสัตว์พาหนะให้มนุษย์แน่นอน ดังนั้นราชันย์มังกรสายเลือดบริสุทธิ์อีก 7 เผ่าที่เหลือจึงสามารถสร้างราชันย์ศักดิ์สิทธิ์อัศวินมังกรได้รวม 7 คน”

“มหาจอมเวทภาษามังกรก็เช่นกัน สี่ร่างแยกของข้าบวกกับราชันย์มังกรทองสามารถสร้างมหาจอมเวทภาษามังกรสายน้ำ, ไฟ, ลม, สายฟ้า, ดิน ได้ห้าสาย ส่วนราชันย์มังกรเทพธิดาสามารถสร้างมหาจอมเวทภาษามังกรที่เชี่ยวชาญทั้งห้าสายได้หนึ่งคน ดังนั้นข้อจำกัดจำนวนจึงเป็น 6 ทว่าอย่าได้คิดว่าสายรวมจะเก่งกว่าสายเดี่ยวเสมอไปล่ะ”

“ส่วนผู้พิฆาตมังกรนั้นเน้นพลังการต่อสู้ระยะประชิดเป็นหลัก เผ่าพันธุ์ที่เหมาะสมมีเผ่ามังกรคริสตัล, มังกรเงิน, มังกรไม้คราม, มังกรเงา และมังกรพิษ รวมห้าเผ่า ดังนั้นข้อจำกัดจำนวนจึงเป็น 5”

“สำหรับผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกรนั้น เพราะราชันย์แห่งเผ่ามังกรมีเพียงหนึ่งเดียวเสมอมา ราชันย์มังกรตนอื่นเป็นได้เพียงระดับเจ้าชายเท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นอาชีพแบบหนึ่งเดียว”

ไป๋เซี่ยพยักหน้าแสดงความเข้าใจ: “พอจะเข้าใจแล้วขอรับ หมายความว่านอกจากผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกรแล้ว อาชีพลับแต่ละอย่างต้องเลือกพลังจากสายใดสายหนึ่งใน 11 สายเลือดของเผ่ามังกรสินะ? เช่นนั้นข้าเลือกผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกรแล้วกัน”

นิสัยของเขานั้นเรียบง่าย คือไม่ชอบเหมือนใคร เมื่อมีโอกาสเลือก เขาย่อมต้องเลือกอาชีพที่มีเพียงหนึ่งเดียวแน่นอน เขารู้ดีว่าทั้งหมดเป็นอาชีพสีส้ม ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกรไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่งกว่าอาชีพอื่น หรือต่อให้แข็งแกร่งกว่า ก็ย่อมต้องแลกมาด้วยราคาที่สมน้ำสมเนื้อ

เหมือนกับตัวอย่างในนิยายที่เขาเคยอ่านมา พวกพระเอกใช้ทรัพยากรมหาศาลจนสามารถท้าประลองข้ามระดับได้ ทว่าหากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ทรัพยากรจำนวนเท่ากันอาจทำให้ระดับสูงกว่าพระเอกไปหลายขั้นแล้ว สุดท้ายผลลัพธ์ก็ไม่ต่างกัน การท้าประลองข้ามระดับเป็นเพียงจุดขายอย่างหนึ่ง ความจริงแล้วมันก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ

แน่นอน นิสัยของคนเราบางครั้งก็เป็นเช่นนี้ คือโหยหาความแตกต่าง เมื่อเห็นคนอื่นมีของเล่นเหมือนกับตนเองก็จะรู้สึกไม่สบอารมณ์ ดังนั้น ตัวเลือกที่เห็นชัดว่ามีหลุมพรางรออยู่เช่นนี้ ไป๋เซี่ยก็ยังคงเลือกที่จะก้าวลงไปโดยไม่ลังเล

“เลือกแล้วนะ? ไม่เสียใจภายหลัง?” พารอสเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง

“โธ่เอ๋ย น้ำเสียงท่านแบบนี้ แสดงว่ามีหลุมพรางขนาดใหญ่รออยู่แน่นอนสินะ?” ไป๋เซี่ยดึงปอยผมหน้าผาก “แต่ข้าก็จะเลือก การเปลี่ยนอาชีพคงไม่ถึงกับเป็นทางตันหรอก อย่างมากก็แค่เลื่อนระดับยากกว่าคนอื่นอะไรทำนองนั้นกระมัง”

“เช่นนั้น ยืนยันเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกร” พารอสโบกมือเก็บม้วนคัมภีร์อีกสามม้วนกลับไป จากนั้นใช้นิ้วแตะทีหนึ่ง ม้วนคัมภีร์เปลี่ยนอาชีพที่ถูกปิดผนึกไว้พลันคลี่ออกเองโดยอัตโนมัติ ปรากฏมหาค่ายกลเวทมนตร์ที่ซับซ้อนขึ้นมาภายในนั้น

“วางมือลงไป”

ไป๋เซี่ยทำตามคำสั่ง ฝ่ามือทั้งข้างถูกมหาค่ายกลห่อหุ้มไว้ ทันใดนั้นความรู้สึกไร้น้ำหนักพลันจู่โจมเข้ามา เขารู้สึกราวกับสมองทั้งก้อนว่างเปล่าไปหมด

ในตอนนี้เอง พารอสดีดนิ้วอีกครั้ง ลวดลายมงกุฎสีฟ้าใสพลันพุ่งออกมา นั่นคือแก่นแท้โลหิตที่ไป๋เซี่ยได้รับมานั่นเอง

แก่นแท้โลหิตหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของไป๋เซี่ยอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน มหาค่ายกลบนมือของไป๋เซี่ยก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็วและหายไปในที่สุด หลงเหลือไว้เพียงรอยสักรูปมงกุฎสีฟ้าใสบนหลังมือขวาของไป๋เซี่ยเท่านั้น

กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปประมาณ 10 วินาที เมื่อไป๋เซี่ยได้สติกลับมา เขาก็มองเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบจำนวนมหาศาลเด้งขึ้นทันที

“ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป๋ฉี่’ หลอมรวมแก่นแท้โลหิตราชันย์มังกร พรสวรรค์เผ่ามังกรของท่านได้รับการยกระดับ”

“ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป๋ฉี่’ เนื่องจากความเข้มข้นของโลหิตมังกรในร่างกายของท่านเกินสัดส่วนที่กำหนด เผ่าพันธุ์ของท่านจึงเปลี่ยนเป็น ‘เผ่ามังกร’ อย่างเป็นทางการ”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘ไป๋ฉี่’ เปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพลับสำเร็จ ท่านได้ลืมอาชีพเดิม ‘นักรบอาวุธเบา’ และได้รับอาชีพใหม่ ‘ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกร’”

“ติ๊ง! ท่านได้รับทักษะอาชีพใหม่ โปรดตรวจสอบรายละเอียด”

“ติ๊ง! เนื่องจากอาชีพของท่านเกิดการเปลี่ยนแปลง ภารกิจเลื่อนขั้นของท่านจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน โปรดตรวจสอบรายละเอียด”

“ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป๋ฉี่’ เนื่องจากผลกระทบจากโลหิตมังกรภายในร่างกาย ทักษะบางส่วนของท่านเกิดการกลายพันธุ์ โปรดตรวจสอบรายละเอียด”

“ติ๊ง! ผู้เล่น ‘ไป๋ฉี่’ เนื่องจากความเข้มข้นของโลหิตมังกรภายในร่างกายถึงเกณฑ์ที่กำหนด ดวงตามารของคางคกทองสามตาจึงหลอมรวมเข้ากับร่างกายของท่านอย่างเป็นทางการ คุณสมบัติเกิดการเปลี่ยนแปลง”

……

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่เด้งขึ้นมาเป็นชุด ทำเอาเขามองจนตาลาย หลังจากได้รับอนุญาตจากพารอสแล้ว เขาจึงรีบตรวจสอบหน้าต่างคุณสมบัติของตนเองทันที

พรสวรรค์เผ่ามังกร (ระดับกลาง): ความเข้มข้นของโลหิตมังกรภายในร่างกายค่อนข้างสูง กลายเป็นเผ่ามังกรอย่างเป็นทางการ

กายาพื้นฐาน +30

พละกำลังพื้นฐาน +30

จิตวิญญาณพื้นฐาน +30

ความคล่องตัวพื้นฐาน +30

อิทธิฤทธิ์พรสวรรค์: กลิ่นอายมังกรขั้นต้น

กลิ่นอายมังกรเทียม: อิทธิฤทธิ์เฉพาะตัวของเผ่ามังกร แต่เนื่องจากความเข้มข้นของสายเลือดยังไม่เพียงพอ ผลลัพธ์จึงยังไม่ดีนัก เป้าหมายทุกคนที่มีระดับเลเวลและระดับคุณภาพต่ำกว่าตนเอง คุณสมบัติทั้งหมดจะลดลง 5% โดยหากเป้าหมายได้รับผลจากทักษะประเภทเดียวกัน จะแสดงผลเฉพาะค่าที่สูงสุดเพียงอย่างเดียวและไม่สามารถแสดงผลทับซ้อนกันได้ ไม่ใช้มานา ไม่มีระยะเวลาคูลดาวน์

พรสวรรค์เผ่ามังกรได้รับการยกระดับในที่สุด คุณสมบัติพื้นฐานแต่กำเนิดเพิ่มพูนขึ้นอีกครั้ง นี่นับเป็นการยกระดับครั้งยิ่งใหญ่สำหรับไป๋เซี่ย หากหักลบปัจจัยด้านอุปกรณ์ออกไป คุณสมบัติพื้นฐาน 10 แต้มก็เท่ากับเพิ่มขึ้นถึง 25% ซึ่งถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว อีกทั้งยังมีกลิ่นอายมังกรเทียมเพิ่มเข้ามา และเผ่าพันธุ์ก็ได้เปลี่ยนจากเผ่ามนุษย์เป็นเผ่ามังกรอย่างเป็นทางการด้วยว

“แต่ทำไมถึงเป็นแก่นแท้โลหิตหยดเดียวกัน เรมถึงได้รับกลิ่นอายมังกรขั้นราชันย์โดยตรงและกลายเป็นสัตว์เทพขั้นสูง แต่ข้ากลับได้รับเพียงกลิ่นอายมังกรเทียม ดูไม่ค่อยเก่งเลยนะ” ไป๋เซี่ยบ่นกับพารอส

ทว่าคำตอบของพารอสคือ “นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว หยดที่เจ้าได้รับเป็นเพียงแก่นแท้โลหิตที่ข้าใช้ควบแน่นร่างแยกระดับลอร์ดเลเวล 30 เท่านั้น ส่วนที่ข้ามอบให้แม่ผีเสื้อน้อยนั่นคือแก่นแท้โลหิตจากร่างต้นของข้า โดยพื้นฐานมันก็ต่างกันอยู่แล้ว ประกอบกับนางเคยกินหญ้าหลงขุย ทั้งยังมีน้ำตาจิตวิญญาณเหมันต์ซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่าสายน้ำแข็งอยู่กับตัว สิ่งเหล่านี้จึงช่วยผลักดันผลของแก่นแท้โลหิตของข้าให้แสดงออกมาได้ถึงขีดสุด”

“ก็ได้……” ไป๋เซี่ยยักไหล่ และไม่บ่นอะไรอีก เหอะ! ข้าจะบ่นไปทำไม? บ่นแล้วพารอสจะเพิ่มความเข้มข้นของสายเลือดให้เขาหรือไง?

ทว่า… พารอสก็ยังบอกข่าวดีมาอย่างหนึ่ง: “เจ้าอย่าเพิ่งท้อแท้ไป อาชีพของเจ้าจะมีโอกาสวิวัฒนาการสองครั้งในระดับ 50 และ 80 ถึงตอนนั้นความเข้มข้นของสายเลือดก็จะได้รับการยกระดับขึ้นเช่นกัน”

ไป๋เซี่ยได้ยินดังนั้นดวงตาพลันเป็นประกาย: “นั่นสินะ! อารันด์·ดันที่เปลี่ยนอาชีพนักรบอาวุธเบาให้ข้าตอนนั้นก็เคยบอกว่า เขาตื่นรู้จากนักรบอาวุธเบาเป็นราชันนักรบอาวุธเบาในขั้น 5 เช่นนั้นอาชีพลับของข้าก็น่าจะเลื่อนระดับให้สูงขึ้นได้เหมือนกันนี่เอง!”

เมื่อคิดได้ดังนี้ อารมณ์ของเขาพลันสดใสขึ้นมากทีเดียว

ด้วยอารมณ์เช่นนี้ เขาจึงตรวจสอบทักษะขั้น 1 ทั้งสามอย่างของอาชีพใหม่ ต่างจากการเปลี่ยนอาชีพนักรบอาวุธเบาที่บรรลุเพียงทักษะเดียว ผู้ทำสัญญาแห่งราชันย์มังกรหลังจากเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ทักษะขั้น 1 ทั้ง 3 อย่างก็เต็มทันที

ศาสตราราชันย์มังกร LV1: อัญเชิญพลังของพารอสราชันย์แห่งเผ่ามังกร เพื่อแปรสภาพอาวุธในมือให้กลายเป็นอาวุธของพารอส และได้รับความสามารถพิเศษของศาสตราราชันย์มังกรบนพื้นฐานของอาวุธเดิม ใช้ MP 1000 แต้ม ระยะเวลาคูลดาวน์ 1 วินาที ผู้เล่นสามารถสวมใส่อาวุธชนิดใดก็ได้ และเมื่อใช้งานศาสตราราชันย์มังกรจะสามารถเมินเฉยต่อประเภทอาวุธเดิมได้ โดยจะไม่ได้รับบทลงโทษด้านคุณสมบัติ

อาวุธที่อัญเชิญได้ในปัจจุบัน: กระบี่จักรพรรดิมังกร·เทียนซวง (เกล็ดน้ำแข็งสวรรค์)

กระบี่จักรพรรดิมังกร·เทียนซวง: อาวุธประจำกายของราชันย์มังกรวายุหิมะ กระบี่ยักษ์สองมือ พลังโจมตีกายภาพของอาวุธเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว การโจมตีธาตุน้ำ เสริมพลังธาตุน้ำ +30 เมื่อโจมตีมีโอกาส 5% ที่จะแช่แข็งเป้าหมาย และสร้างความเสียหายเพิ่มเติม 30% แก่เป้าหมายที่ถูกแช่แข็ง