บทที่ 619 หุบเขาหมื่นอสูร
บทที่ 619 หุบเขาหมื่นอสูร
เจ็ดวันต่อมาฎ โธปฝซฮญริมแม่น้ำไท่ผิง ภายในโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง ณ ท่าเรือผู่หยาง คนประหลาดเจ็ดคนกำลังนั่งล้อมรอบโต๊ะตัวยาว บางคนก็ดื่มชาอย่างเงียบเชียบพผฮธฒุฬะ บางคนก็หลับตาพักผ่อน เงียบสงบเสียจนทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัด
ในหมู่คนทั้งเจ็ดนี้ชแนฝฝท มีทั้งชายหญิงวัยหนุ่มสเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาวในชุดบัณฑิต มีทั้งนักบวชวิถีพุทธและเต๋าูืนบเยง และยังมีผู้ที่ดูเหมือนชาวยุทธ์พเนจรรวมอยู่ด้วย
หากไม่มีวิชามายาช่วยปกปิดไว้ เกรงว่าเพียงแค่เจ็ดคนนี้นั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน ก็คงดึงดูดสายตาของผู้คนที่สัญจรไปมาอย่างขวักไขว่อยู่ด้านนอกได้อย่างแน่นอน
ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น ทั้งเจ็ดคนนั่งอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดินขณฝ เมื่อเห็นว่าดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า ในที่สุดชายหญิงคู่หนึ่งก็เดินออกมาจากวิชามายา
"ต้องขออภัยจริงๆ ที่พวกข้าสองพี่น้องปล่อยให้ทุกท่านต้องรอนาน!"
ทันทีที่เยี่ยฉงปรากฏตัวตดพแี เขาก็ประสานมือขอโทษคนทั้งเจ็ดทันที
ลั่วหงเหลือบตามองกลน ก็จำได้ทันทีว่าคนผู้นี้คือผู้ฝึกตนตระกูลเยี่กยะยแห่งราชวงศ์ต้าจิ้นที่ถูกเขาสั่งสอนไปนั่นเอง
ส่วนหญิงสาวผู้มีกลิ่นอายสตปภคอุลภืูงศักดิ์ที่อยู่ข้างกายเขา ก็น่าจะเป็นเยี่ยเจวี๋ยที่ต่งหลีจวินเคยพูดถึงหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆฒโฏน ของเยี่ยฉง
"พี่เยี่ยไม่ต้องโทษตัวเองหรอก พวกเรานัดหมายกันไว้ว่าภายในเจ็ดวัน นี่ก็เพิ่ะเตรฮิงจะพลบค่ำ ขาฬุจุดพี่เยี่ยไม่ได้มาสายแต่อย่างใด"
อี้สี่เทีณฐยนยิ้มบางๆ ฮพศะฎษพลางผายมือเชิญให้สองพี่น้องตระกูลเยี่หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายนั่งลงข้างๆ ตน
เยี่ยฉงพยักหน้ารับ ฐฑผงษยฑสแต่ไม่ได้นั่งลงในทันที หูปฟเขากลับหันไปมองลั่วหงที่เพิ่งวางถ้วยชาลง แล้วกล่าวว่า
"พี่ลั่วฐีรลปมฒ ก่อนหน้านี้ลูกหลานของเยี่ยผูุภิื้นี้ไปล่วงเกินศิษย์รักของท่าน นับเป็นความหละหลวมในการอบรมสั่งสอนของข้าเอง หลังจากวันนั้น เยี่ยผู้นี้ได้สั่งกักบริเวณให้เขาสำนึกผิดแล้ว หวังว่าพี่ลั่วจะไม่ถือสาหาความกับเรื่องบาดหมางในอดีตนะ"กใชฐทฝแ
"ในเมื่อจัวผู้นี้ได้ลงโทษไปแล้ว ย่อมไม่คิดจะสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นแก้แค้นอีก พี่เยี่ยโปรดวางใจได้"
ลั่วหงตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาได้ตกลงทำข้อตกลงกับเยี่ยเจิ้งแล้ว ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่เล่นตุกติก เขาก็จะไม่สร้างความลำบากให้ แต่แน่นอนว่าเขาจะต้องระแวดระวังตัวเอาไว้บ้าง
"อมิตาภพุทธ อ๋องสิบกับประสกลั่วก็นับว่าไม่ตีกันไม่รู้จักกัน บัดนี้ได้มาร่วมคฐดษสไ้นหาสมบัติด้วยกัน สาึชะฏภดก็นับว่าเป็นวาสนา"
หลวงจีนเฒ่าในชุดจีวรสีม่วงทองที่นั่งอยู่ข้างๆ หลวงจีนคิ้วขาว ปฉคโทาชโศประนมมือกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
หลวงจีนเฒ่าผู้นี้ก็คือไต้ซือปี้เยวี่ย ผู้มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่ทัดเทียมกับอี้สี่เทียนนั่นเอง
"ในเมื่อคนมาครบแล้วบจณฏ พี่เยี่ยก็เอาแผนที่แม่น้ำนั่นออกมาเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงถอะ จะได้ดูว่าถ้ำวารีไทฑ่ผิงจะปรากฏขึ้นที่ใด พวกเราจะได้วางแผนเตรียมกาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นรแต่เนิ่นๆ"
ชายชราแซ่เฮ่อในคราบชาวยุทธ์พเนจรเห็นได้ชัดว่าอดใจรอไม่ไหวแล้ว ยังไม่ทันที่สองพี่น้ฉฒตจรองตระกูลเยี่ยจะนั่งลง เขาก็เร่งเร้าขึ้นมาทันที
ลั่วหงเดินทางมาถึงที่นี่พร้อมกับต่งหลีจวินเมื่อสามวันก่อน จึงได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับถ้ำวารีไท่ผิงมาบ้างแล้ว
การสำรวจสมบัติในครั้งนี้แตกต่างจากที่เขาคาดเดาไว้ในตอนแรก มันเป็นการดำเนินการโดยราหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาชวงศ์ต้าจิ้น ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับถ้ำวารีล้วนมาจากตระกูลเยี่ย ซึ่งรวมถึงเวลาและวิธีการเปิดถ้ำวารีด้วย
ถ้ำวารีไท่ผโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ิงในฐานะที่เป็นถ้ำเซียนขะจึฬวะงฐองผู้ฝึกตนยุคโบราณระดับขอบเขตแปลงเทพ โดยปกติแล้วจะเร้นกายอยู่ในความห้วงมิติเช่นเดียวกับวิหารสวรรค์ ืธญพุษหึและจะปรากฏขึ้นเฉพาะในเวลาที่กำหนดเท่านั้น
และเนื่องจากถ้ำวารีไท่ผิงเชื่อมต่อกับสายน้ำไท่ผิง มันจึงล่องลอยไปมาในห้วงมิติอย่างไม่แน่นอน ทำให้ตำแหน่งที่ปรากฏขึ้นในแต่ละครั้งไม่เหมือนกัน
มีเพียงแผนที่แม่น้ำไท่ผิงในมือของสองพี่น้องตระกูลเยี่ยเท่านั้นญผฒอาเทผด ที่จะสามารถตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของปราณวิญญาณตลอดทั้งสายน้ำไท่ผิง เพื่อค้นหาตำแหน่งที่แน่ชัดได้
"บอกตามตรง ข้าน้อยสังเกตเห็นความผิดปกติของแผนที่แม่น้ำไท่ผิงระหว่างทาง คาดว่าน่าจะเป็นรเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง่องรอยการปรากฏตัวของถ้ำวารีไท่ผิง เพียงแต่..."
หลังจากนั่งลง เยี่ยเจวี๋ยก็หยิบม้วนหนังสัตว์สีเหลืองซีดออกมาจากถุงสมบัติณฉกซี นางขมวดคิ้วเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้ม
"เพียงแธหต่อะไร? เขหรือว่าการเดินทางไปถ้ำวารีจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง?"
ชายชราแซ่เฮ่อเอนตัวเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นไปข้างหน้าเล็กน้อย ถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"มีเรื่องยุ่งยากนิดหน่อย แต่ไม่ถึงกับส่งผลกระทบต่อการเดินทางในครั้งนี้ ทุกท่านดูเฒซใใฏธกญอาเองเถิด"
ืฝฟรีฉฏซณเเยี่ยเจวี๋ยไม่อ้อมค้อม ิิหูพถฎีภยนางโยนหนังสัตว์ออกไป คลี่กางให้ทญฝฉแยุกคนได้เห็น
เห็นเพียงบนหนดังสัตว์ผืนนี้ มเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงีแม่น้ำสายหนึ่งที่ราวกับถูกวาดด้วยน้ำหมึกกำลังไหลคดเคี้ยวตขฮูพด ทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำมองเห็นได้อย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเส้นแสงที่สื่อถึงเส้นชีพจรวิญญาณถูกปกปิดอยู่ใต้น้ำหมึกนั้น
และตรงจุดหนึ่งของเส้นแสงนี้กมชภซฐธสฬถ กลับมีจุดเล็กๆ ปูดโปนขึ้นมา ราวกับว่าปราณวิญญาณของเส้นชีพจรน้ำทั้งสายกำลังหลั่งไหลไปรวมกันที่นั่นหฎธฎ
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความชัดเจนที่มองเห็นได้จากแผนที่แม่น้ำเท่านั้น หากเป็นในโลกความเป็นจริงหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา การเปลี่ยนแปลงของปราณวิญญาณระดับนี้ บผนย่อมไม่ดึงดูดความสนใจของใครแม้แต่น้อย
ส่วนเรื่องยุ่งยากที่ขศยเเยี่ยเจวี๋ยพูดถึงนั้น เมื่อทุกคนมองเห็นทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำบริเวณที่มีจุดแสงผิดปกติ พวกเขาก็เข้าใจในทันที
"ให้ตดฝายเถอะ เฒอฐทำไมต้องไปโผล่ในอาณาเขตของเฒ่าปีศาจเชอด้วยนะ!"
ชายชราแซ่เฮ่อสบซญปศึขฑหโผถว่าซวยอยู่ในใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม
ไม่ใช่แค่เงโฑศพระาขาเท่านั้น ในเวลานี้สีหน้าของทุกคนในโรงน้ำชาล้วนเปลี่ยนไป ต่างรู้สึกว่าการเริ่มต้นไม่ราบรื่นเอาเสียเลย
ให้ตายเถอะ คงไม่ใช่รัศมีแห่งความซวยของข้าเริ่มแผลงฤทธิ์อีกแล้วหรอกนะ?
ในเวลานี้ ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำในใจ แม่น้ำไท่ผิงมีควาหยไฉทญชมยาวรวมนับหมื่นลี้ มีเพียงร้อยกว่าลี้เท่านั้นที่เชื่อมต่อกับหุบเขาหมื่นอสูร แต่ถ้ำวารีไท่ผิงกลับเลือกที่จะปรากฏขึ้นที่นั่นพอดี ความโชคดีของทุกคนถือว่าย่ำแย่มากทีเดียว
"สหายเต๋าลั่ว หุบเขาหมื่นอสูรนั่นมีความพิเศษอันใดหรือยฬกฐวหซนฝ ถึงทำให้พวกเจ้ายอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายทั้งสามคนต้องหวาดหวั่นถึงเพียงนี้?"
เทพธิดาอิ๋นใส่ใจเรื่องแก่นแวซท้วิญญาณแท้จริงเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่วันที่ลั่วหงออกเดินทาง นางก็แสดงท่าทีกระตือรือร้นอย่างผิดปกติ ในตอนนี้จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"หุบเขาหมื่นอสูรแห่งนี้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาเป็นสถานที่ชุมนุมของผู้ฝึกตนเผ่าอสูรในต้าจิ้น ฉเต็มไปด้วยไอพิษหนาทึบ ภูมิประเทศอันตราย ไม่รู้ว่าซ่อนผู้ฝึกตนเผ่าอสูรระดับจำแลงกายไว้มากเท่าใด ที่สำคัญที่สุดคือ เจ้าหุบเขาเป็นถึงมหาอสูรขอบเขตแปลงเทพ ผู้แผ่อำนาจกดดันต้าจิ้นมานานกว่าหมื่นปีสชดฬ และกีดกันผูอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ้ฝึกตนที่เป็นมนุษย์ไม่ให้เข้าไปในหุบเขาหมื่นอสูรอย่างรุนแรง หากพวกเราแอบลักลอบเข้าไปแล้วถูกจับได้ ฎรทฏย่อมสร้างความขุ่นเคืองให้แก่มันอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นเกรงว่าคงต้องยอมถอดใจจากถ้ำวารีเสียแล้ว!"
ลั่วหงส่งกระแสจิตอธิบายเปลพหึืษวฟ
"นั่นก็เป็นเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงเรื่องที่จัดการได้ยากจริงๆ พรสวรรค์อิทธิฤทธิ์ของมหาอสูรขอบเขตแปลงเทพนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก สหายเต๋าลั่วต้องระมัดระวังให้มากนะ!"
เทพธิดาอิ๋นรู้ตัวดีว่าไม่อเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงาจช่วยเหลือสิ่งใดได้ จึงทำได้เพียงกล่าวเตือน
"สหายเต๋าทุกท่านไม่ต้องมองโลกในแง่ร้ายไป อี้ผู้นี้เคยได้ยินข่าวสารมาเรื่องหนึ่ง อาจจะช่วยให้พวกท่านคลละแฑผายความกังวลลงได้บ้าง"
จู่ๆ อี้สี่เทียนกิท็หัวเราะเบาๆ กล่าวด้วยความมั่นใจ
"ประสกอี้ก็รู้เรใใมภยฬสาิื่องนั้นด้วยหรือ? ดูท่าแล้วคงจะไม่ใช่เรื่องโกหก"
ไต้ซือปี้เยวี่ยเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นพยักหน้าเล็กน้อยาตหีน กล่าวด้วยความประหลาดใจ
"โอยเแฒ สหายเต๋าทั้งสองอย่ามัวแต่เล่นปริศนาคำทายอยู่เลย ตกลงมันเป็นยังไงกันแน่?"
ชายชราแซ่เฮ่อเป็นคนใจสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นร้อน ตอนนี้จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขัดใจและเร่งเร้าให้ตอบ
"ความจริงแล้ว สิ่งที่สหายเต๋าทุกท่านกังวลก็คือเฒ่าปีศาจเชอ แต่อี้ผู้นี้ได้ยินมาว่า เฒ่าปีศาจเชอได้สะกดผนึกร่างจริงของตนเองไว้ตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว ทงภสีฟอเพื่อป้องกันไม่ให้พลังหยวนรั่วไหลและช่วยยืดอายุขัยให้ยืนยาวขึ้น"
อี้สี่เทียนกล่าวตรงๆ
ศเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็เบือนสายตาไปทางไต้ซือปี้เยวี่ย เมื่อเห็นหลวงจีนเฒ่าพยักหน้ารับ พวกเขาก็เชื่อไปแล้วแปดส่วน
"แม้พวกข้าสองพี่น้องจะไม่เคยได้ยินข่าวนี้มาก่อนผฉนดห แต่ก็รู้ดีว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงา ผู้ที่ติดต่อกับตระกูลเยี่ยของพวกข้าในนามของหุบเขาหมื่นอสูร ก็คือวั่นเหนียนซือซยงผู้นั้นมาโดยตลอด ส่วนเฒ่าปีศาจเชอ ไม่ได้ปรากฏตัวมานานมากแล้วจริงๆ"
คำพูดของเยี่ยฉงเป็นการยืนยันความน่าเชื่อถือของข่าวที่อี้สี่เทียนนำมาบอกในทางอ้อม ทำให้ทุกคนคลายความกังวลลงไปได้มาก
แม้ว่าวั่นเหนียนซือซยงจะเป็นถึงรองเจ้าหุบเขาหมื่นอสูรฝแึงดตแท ฑถฮยญยขทขและมีระดับการบำเพ็ญเพียรสูงถึงระดับสิบ ืเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลาย แต่กองกำลังในโรงน้ำชาแห่งนี้ก็สามารถรับมือกับมัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนได้อย่างสบายๆ
"ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่ควรทำอะไรให้มันเอิกเกริกเกินไป ข้าคิดว่าพวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงกเราควรหาทางลักลอบเข้าไปโดยไม่ให้ผู้ฝึกตนเผ่าอสูรในหุบเขารู้ตัวน่าจะดีกว่า"
แหลนฝีิต่งหลีจวินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะเสนอแนะอย่างจริงจัง
"ถูกต้อง ีฝฒฝษจัวผู้นี้คิดว่าการแเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงยกย้ายกันลอบเข้าไป เป็นความคิดที่ไม่เลวเลย"
สำหรับเรื่องแก่นแท้วิญญาณหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาแท้จริง ฑลั่วหงไม่ต้องการให้เกิดเหตุไม่คสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาดฝันใดๆ ทั้งสิ้น
----------