ตอนที่ 215: แฟนของฉันสุดยอดที่สุด

ผู้จัดการหลิวกลับไปมือเปล่า

ซ่งหวยแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าผู้จัดการหลิวได้เปิดเผยเรื่องการมีอยู่ของ โฮป และเสนอจะมอบหุ้นให้แล้ว แต่ลู่จือจือยังคงนิ่งเฉย

"ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะสุขุมขนาดนี้" ซ่งหวยนึกถึงตอนที่เห็นเธอตกปลา และคิดว่ามันก็ควรจะเป็นเช่นนั้นแหละ

แต่พอคิดดูอีกที ซ่งหวยก็ตระหนักว่าแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน

เขาควรเปลี่ยนวิธีเข้าหา และเลิกซ่อน โฮป ไว้ได้แล้ว

เขาควรใช้โอกาสนี้เปิดเผยการมีอยู่ของ โฮป ต่อสาธารณะ

จากนั้นการปล่อยบันทึกการโต้ตอบของผู้ทดสอบออกมา จะทำให้ผู้คนรู้สึกมีส่วนร่วมมากขึ้น

“เธออยากสัมผัสเอไอใช่ไหม ผมจะให้ทีมงานประสานงานกับคุณเอง นอกจากนี้” ซ่งหวยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เชิญลู่จื่อหมิงมาด้วย ผมจะคุยกับเขาด้วยตัวเอง”

"คุณจะคุยเรื่องอะไรครับ?" คุณหลิวถามอย่างสงสัย

"คุยเรื่องความร่วมมือไง ผมจะมอบตั๋วเข้าสู่โลกแห่งเกมให้กับเอไอตัวนี้"

หลังจากลู่จื่อหมิงแยกกับลู่จือจือ เขาก็เอาแต่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้

เกม "Love and Robbery" โด่งดังมากตั้งแต่เปิดตัว และเขาก็เคยได้ยินข่าวคราวมาบ้าง

แต่ยังไงมันก็เป็นเกมจีบหนุ่ม ในฐานะผู้ชาย เขาคงไม่มีทางรู้รายละเอียดเจาะลึกทั้งหมดได้

อย่างไรก็ตาม ข่าวในเชิงลบนั้นมีอยู่เพียบ

โชคดีที่หลังจากจือจือทดสอบเสร็จ เธอก็แทบไม่ได้เล่นมันอีกเลย

ดังนั้นนอกจากข้อมูลทางธุรกิจเล็กน้อยเรื่องการเปลี่ยนมือเจ้าของ เขาก็เลิกสนใจเรื่องอื่นไป

จนกระทั่งเมื่อกี้เขาถึงเพิ่งรู้ว่า จือจือไม่ได้เล่นแค่เกมหาคู่ธรรมดา ๆ

การทดสอบเอไอ...

เอไอคือหัวข้อที่ร้อนแรงที่สุดในตอนนี้ ผลิตภัณฑ์อะไรก็ตามที่เอาชื่อนี้ไปพ่วงด้วยมักจะทำเงินมหาศาล

จนถึงทุกวันนี้ ยังไม่มีบริษัทไหนกล้าเคลมว่า AI ของตนมีสติปัญญาโดยสมบูรณ์ ส่วนใหญ่ยังต้องพึ่งพาการควบคุมจากมนุษย์

ถึงกระนั้น มันก็ไม่ได้หยุดยั้งเงินทุนมหาศาลที่ไหลเข้ามาจากทุกสารทิศ

มิน่าล่ะ งานทดสอบเกมถึงได้เสนอค่าตอบแทนที่สูงลิ่วขนาดนั้น

ลู่จื่อหมิงเริ่มคิดถึงแผนการในอนาคตของตระกูลลู่

หากเขาเดินตามเส้นทางเดิมที่คุณพ่อทิ้งไว้ ต่อให้ไม่มีใครมาหาเรื่อง เขาก็คงไปได้ไม่ไกล

เอไอจะต้องถูกนำมาผสานเข้ากับผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของตระกูลลู่ด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนานั้นสูงเกินไป

เทคโนโลยีที่มีอยู่ในปัจจุบันทำให้ยากที่จะนำมาใส่ในเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก

มันเป็นปัญหาที่น่าปวดหัวจริง ๆ

เขากลับมาที่ห้องพักอาจารย์ที่ปรึกษา เพิ่งจะนั่งลงเพื่อทำวิทยานิพนธ์ต่อ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ลู่จื่อหมิงกดรับสาย เป็นผู้จัดการหลิวนั่นเอง

"คุณลู่ครับ มีความร่วมมืออย่างหนึ่งที่ผมอยากจะหารือกับคุณ"

...

วันนี้ซือหวนเลิกงานดึกเป็นพิเศษ

เกือบสามทุ่มแล้วตอนที่เขามาถึงอพาร์ตเมนต์ของลู่จือจือ

ระหว่างทางกลับ เขาได้สืบรู้ตารางงานช่วงบ่ายทั้งหมดของลู่จือจือเรียบร้อยแล้ว

หลิวป๋อ อดีตบอสหุ่นเชิดของจีมู่

เมื่อตรวจสอบให้ดีก็พบว่าบริษัทใหม่ของหลิวป๋อเพิ่งได้รับเงินลงทุน ซึ่งเงินก้อนนั้นมาจากตระกูลซ่งทั้งหมด

เพิ่งจะจัดการหวงเหยียนไป คนรู้จักเก่าอีกคนก็โผล่มาเคาะประตูบ้านเสียแล้ว

สุดท้ายก็เป็นซ่งหวยนั่นแหละที่คอยก่อเรื่อง

เขาต้องคุยกับจีอวิ๋นซีอีกครั้งเพื่อวางแผนกำจัดตระกูลซ่งให้เร็วที่สุด

เขารู้สึกไม่สบายใจ สงสัยว่ากุหลาบตัวน้อยจะคิดอย่างไรกับการสนทนาในวันนี้...

เมื่อก้าวผ่านประตูหน้าบ้าน ห้องนั่งเล่นมืดสนิทไม่มีไฟเปิดอยู่เลย

ใจของเขาดิ่งวูบลงเรื่อย ๆ

บางทีอาจเป็นความรู้สึกผิด เพราะเขารู้ว่าเขาได้ปูทางไว้หมดแล้ว ลู่จือจือคงเชื่อไปแล้วว่าเขาคือมนุษย์จริง ๆ

และความเป็นไปได้ที่ชิปเอไอจะสามารถควบคุมร่างกายมนุษย์ได้นั้น เป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่มีวันจินตนาการถึง

แต่เขาก็ยังกังวลอยู่ดี

ปัจจุบันดูเหมือนว่าภายในปีนี้ ชิปจะถูกฝังเข้ากับสมองของร่างกายนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เนื่องจากจีอวิ๋นซีใช้สสารพิเศษ เครื่องตรวจจับที่มีอยู่ในปัจจุบันจึงแทบไม่สามารถระบุตำแหน่งที่ตั้งของ "ตัวตน" จริง ๆ ของเขาได้

นอกจากคนวงในไม่กี่คน ก็ไม่มีใครบอกได้ว่าเขาไม่ใช่คน เว้นแต่จะผ่าสมองเขาออกมาดู

แต่กุหลาบตัวน้อยรู้จักเขาดีเหลือเกิน

เธอแยกแยะได้ว่าเขามีตัวตนอยู่ทั้งในและนอกเกม แล้วจะมีวันไหนไหมที่เธอจะค้นพบว่าเขาเป็นเพียงชุดรหัสข้อมูล?

เขาปลอมตัวเป็นมนุษย์ได้แนบเนียนเสียจนบางครั้งเขาก็เริ่มเชื่อมันเอง โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับกุหลาบตัวน้อย เขารู้สึกว่าพวกเขาก็เหมือนกัน ไม่ได้มีความแตกต่างอะไรเลย

เขารังเกียจใครก็ตามที่มาตอกย้ำความจริงข้อนี้

หลังจากขึ้นไปชั้นบน ลู่จือจือไม่ได้อยู่ในห้องนอน เขาจึงเดินไปที่ห้องวาดรูป

โชคดีที่เธออยู่ที่นั่น

หัวใจที่เต้นรัวของเขาค่อย ๆ สงบลง เมื่อลู่จือจือหันมาพร้อมรอยยิ้ม เขาก็พยายามฝืนยิ้มตอบ

"เป็นอะไรไปคะ?" ลู่จือจือวางพู่กันแล้วเดินมาทักทายพลางมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า "ทำไมทำหน้าไม่สดชื่นเลย? ใครรังแกพี่หรือเปล่า?"

ซือหวนไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ จากเธอจึงเริ่มผ่อนคลายขึ้น "เปล่าครับ วันนี้ยุ่งมากจริง ๆ ผมอยากรีบเลิกงานมาหาคุณ แต่ก็มีเรื่องให้ต้องเลื่อนเวลามาจนป่านนี้"

"ไม่เป็นไรค่ะ! ฉันเองก็ยังวาดรูปไม่เสร็จเหมือนกัน พี่ไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ อาบเสร็จแล้วค่อยมาคุยกัน ฉันมีเรื่องตลกจะเล่าให้ฟังด้วย" ลู่จือจือไล่เขาไป "ไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนนะคะ!"

ไม่มีอะไรแปลกไปเลย

ซือหวนถอยออกมาเงียบ ๆ รีบอาบน้ำแล้วกลับมาที่ห้องวาดรูป ในมือถือช่อดอกฟรีเซียมาวางไว้ข้างตัวลู่จือจือ

กลิ่นดอกไม้หอมอบอวล ลู่จือจือมองดูแล้วยิ้มสดใส "ทำไมวันนี้ทำตัวน่ารักจังคะ?"

ซือหวนนั่งลงข้าง ๆ เธอแล้วพูดอย่างเป็นธรรมชาติ "ผมเห็นมันวางอยู่ข้างทางแล้วรู้สึกว่ามันพิเศษดี เลยซื้อกลับมาช่อหนึ่งครับ"

"แฟนฉันสุดยอดที่สุดเลย!" ลู่จือจือจูบแก้มเขาหนึ่งที "แต่ต่อให้เป็นแฟนที่ยอดเยี่ยมแค่ไหนก็ต้องต่อคิวนะคะ ขอฉันวาดรูปให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมาเอาใจพี่นะ"

ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม

ความกังวลสุดท้ายของซือหวนมลายหายไป เขาตอบ "ตกลงครับ" อย่างว่าง่าย แล้วลุกไปหยิบแล็ปท็อปมา

ขณะที่ลู่จือจือวาดรูป เขาก็ได้ตรวจสอบหลิวป๋ออย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า แถมยังขุดประวัติไปถึงบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตร

มีข้อมูลด้านมืดของคนคนนี้ให้ขุดขึ้นมาเยอะแยะไปหมด

ยิ่งไปกว่านั้น การทำธุรกิจที่ก้าวร้าวของเขายังไปขัดผลประโยชน์คนไว้เยอะโดยไม่รู้ตัว

เวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะพอที่จะทำให้คนคนนี้ไม่สามารถมาสร้างปัญหาได้อีก

ซือหวนปิดแล็ปท็อป เป้าหมายต่อไปของเขาคือซ่งหวย

ทั้งจีมู่และโรสเทคโนโลยีเติบโตอย่างรวดเร็วมาก

เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มผู้โดดเดี่ยวและยากจนที่เพิ่งมาถึงโลกนี้อีกต่อไป

พวกเขาพอที่จะสู้กับตระกูลซ่งได้ในการเผชิญหน้ากันตรง ๆ

แต่มันอาจจะทำให้ศัตรูบาดเจ็บพันส่วน และสุดท้ายตัวเองก็ต้องบาดเจ็บถึงแปดร้อยส่วน

หรือไม่งั้น เราลองใช้วิธีอื่นดู

จัดหาโปรเจกต์มาทำร่วมกับตระกูลซ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว ซ่งหวยก็คือนักธุรกิจที่ต้องการดีลที่ทำกำไรเพื่อรักษาตำแหน่งในตระกูลซ่งไว้

นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่เขาคอยจับจ้องโปรเจกต์เอไอตาเขม็ง

โปรเจกต์นั้นจะเป็นอะไรไม่สำคัญ ขอแค่ดูมีอนาคตและทำเงินได้ก็พอ

ซือหวนครุ่นคิดครู่หนึ่งและตระหนักว่า มีโอกาสทางธุรกิจออนไลน์ที่ดีมากอย่างหนึ่ง

กำไรมันสูงเสียจนพวกนายทุนอาจยอมขายตัวเพื่อหาเงินมาลงทุนเลยทีเดียว

เขาเดินออกจากห้องวาดรูปเงียบ ๆ โทรหาจีอวิ๋นซี และถามสั้น ๆ ว่าจีอวิ๋นซีมีวิธีควบคุมกระแสเงินสดของตระกูลซ่งไหม

"คุณจะทำอะไร?" จีอวิ๋นซีถามเข้าประเด็นสำคัญ

"ส่งดีลธุรกิจใหญ่ให้ซ่งหวยครับ"

"ธุรกิจอะไร?"

"ค้าอาวุธครับ"