บทที่ 14: เสิ่นชิงหลิง อันดับหนึ่งในลิสต์ของเด็ดที่ต้องมาดูแห่งมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

เสิ่นชิงหลิงเลื่อนดูประวัติการแชตทีละนิด ไม่มีข้อความไหนที่ส่อไปในทางชู้สาวเลย มีเพียงความห่วงใยฉันครอบครัว รวมถึงบันทึกการพูดคุยและการโอนเงินต่างๆ เท่านั้น

ในทางกลับกัน เป็นฉู่เจียวเจียวเสียอีกที่มักจะใช้วิธีการสารพัดรูปแบบเพื่อขอเงินเสิ่นชิงหลิง หรือไม่ก็เรียกให้เสิ่นชิงหลิงมาหาที่มหาวิทยาลัยแล้วซื้อของมาให้ ซึ่งแน่นอนว่าทำไปก็เพื่อสนองความฟุ้งเฟ้อของตัวเอง เพื่อให้ได้มาซึ่งสายตาอิจฉาริษยาจากผู้หญิงคนอื่นๆ

รูมเมตของฉู่เจียวเจียวไม่คิดเลยว่าพวกเธอจะถูกฉู่เจียวเจียวหลอกใช้ ทั้งคู่โกรธจัดจนถึงขั้นตบหน้าฉู่เจียวเจียวไปคนละฉาด

ผู้หญิงคนนี้ไม่มีคำพูดไหนที่เป็นความจริงหลุดออกมาจากปากเลยสักคำ

อยู่ต่อหน้าเสิ่นชิงหลิงก็ทำตัวอย่างหนึ่ง พออยู่ต่อหน้าพวกเธอก็ทำตัวอีกอย่างหนึ่ง

ก่อนหน้านี้ พวกเธอเคยพูดติดตลกว่าอยากจะขอวีแชตของเสิ่นชิงหลิง แต่ฉู่เจียวเจียวก็บอกว่าเสิ่นชิงหลิงเป็นคนหยิ่งและไม่ยอมให้หรอก

ทว่าในแชตกลับเห็นได้ชัดเลยว่าเป็นฉู่เจียวเจียวต่างหากที่ไปฟ้องเสิ่นชิงหลิงว่าพวกเธอทำตัวน่ารำคาญและรังแกเธอในหอพัก นั่นเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมเสิ่นชิงหลิงถึงทำตัวเย็นชาใส่พวกเธอนัก

"เธอบอกว่าพวกเรารังแกเธอในหอพักงั้นเหรอ? พวกเราดีกับเธอขนาดนั้น แต่เธอกลับเอาเราไปพูดเสียๆ หายๆ แบบนี้น่ะนะ?"

"ฉันก็นึกอยู่แล้วเชียว ว่าทำไมทุกครั้งที่พวกเราถามว่าเธอกับเสิ่นชิงหลิงคบกันหรือเปล่า เธอถึงเอาแต่อึกอัก ที่แท้เขาก็ไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด เธอแค่คิดเข้าข้างตัวเองไปวันๆ"

"ฉันตาสว่างแล้ว หวังเค่อเคยบอกฉันว่า เธอทำเป็นปฏิเสธความสัมพันธ์กับเสิ่นชิงหลิงเวลาอยู่ต่อหน้าพวกผู้ชาย แต่พอลับหลังพออยู่กับพวกเราเธอกลับทำตัวคลุมเครือ ที่แท้เธอก็กลัวว่าเขาจะมาเป็นอุปสรรคในการจับผู้ชายรวยๆ ของเธอ แล้วก็ไม่อยากให้ผู้หญิงคนอื่นเข้าใกล้เขาด้วย ยัยผู้หญิงจอมมารยา!"

"ทุกครั้งที่เสิ่นชิงหลิงได้รู้จักผู้หญิงคนใหม่ เธอก็จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แล้วก็หาข้ออ้างสารพัดเพื่อให้เขาตีตัวออกห่างจากผู้หญิงพวกนั้น เพราะกลัวว่าเขาจะโดนแย่งไปล่ะสิ เธอนี่มันตัวแม่จอมปั่นหัวของจริงเลย!"

หลังจากได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้ คนที่มุงดูอยู่รอบๆ ก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว

ฉู่เจียวเจียวแค่หลอกใช้เสิ่นชิงหลิงมาโดยตลอด เธอมองว่าเสิ่นชิงหลิงเป็นแค่เครื่องประดับเอาไว้อวดอ้างบารมี เป็นตู้เอทีเอ็มส่วนตัว แถมยังกลัวว่าเสิ่นชิงหลิงจะถูกผู้หญิงคนอื่นแย่งไป เธอจึงคอยกีดกันไม่ให้เสิ่นชิงหลิงเข้าใกล้เพศตรงข้ามอยู่เสมอ

ใบหน้าของฉู่เจียวเจียวซีดเผือด เธอไม่คิดเลยว่าเสิ่นชิงหลิงจะกล้ากระชากหน้ากากที่เธอสวมมานานหลายปีออกอย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เสิ่นชิงหลิงเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจียวเจียว นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเรียกเธอแบบนี้ ตั้งแต่นี้ต่อไป เราไม่ใช่เพื่อนกันอีก นี่คือบทลงโทษสำหรับการหักหลังของเธอ ดูแลตัวเองดีๆ ก็แล้วกัน"

077: "ค่าความประทับใจของฉู่เจียวเจียวเพิ่มขึ้น 10 แต้ม, ค่าความสำนึกผิดเพิ่มขึ้น 10 แต้ม"

ตั้งแต่ต้นจนจบ เสิ่นชิงหลิงจัดการทุกอย่างได้อย่างหมดจดและเด็ดขาด จนฉู่เจียวเจียวไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

เสิ่นชิงหลิงหันหลังเตรียมจะเดินจากไป แต่เธอกลับคว้ามือเขาไว้ "ชิงหลิง ฟังฉันอธิบายก่อนนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำกับนายแบบนี้จริงๆ"

เสิ่นชิงหลิงค่อยๆ แกะมือของเธอออกทีละนิ้ว

"เธอไม่ต้องอธิบายอะไรให้ฉันฟังหรอก แล้วฉันก็ไม่อยากรู้เหตุผลของเธอด้วย เธอต้องยอมรับผลจากการกระทำของตัวเอง"

เสิ่นชิงหลิงสะบัดมือเธอออกแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

หร่วนหมิงอีเดาะลิ้นด้วยความชื่นชม "หล่อ หล่อมาก หล่อทะลุปรอทไปเลยแกเอ๊ย!!!"

ซ่งจื่อหนิงพยักหน้าหงึกหงักอย่างคนสติหลุด "ยิ่งกว่าหล่ออีกค่ะ เหมือนกำลังดูละครฟอร์มยักษ์ที่มีพระเอกเป็นคนเดินเรื่องเลย สายตาที่เย็นชานั่น รอยยิ้มมุมปากนั่น ทำเอาฉันหลงเสน่ห์เขาเข้าเต็มเปาเลยค่ะ"

เย่เฉียว: "มัวแต่เหม่ออะไรอยู่ล่ะ? เขาเดินไปนู่นแล้ว ไม่ตามไปหรือไง?"

หร่วนหมิงอีลุกขึ้นยืน เตรียมจะวิ่งตามเขาไป แต่ก็หยุดชะงักเมื่อเดินผ่านฉู่เจียวเจียว

"ฉันก็นึกสงสัยอยู่ว่าทำไมพื้นชั้นนี้ถึงได้สะอาดจัง? ที่แท้ก็มีคนเอาหน้ามาถูพื้นนี่เอง"

ฉู่เจียวเจียวเงยหน้าขึ้นมองหร่วนหมิงอีด้วยสายตาที่ซีดเซียว "เธอมีอะไรน่าภูมิใจนักหนา? ต่อให้ไม่มีฉัน เขาก็ไม่มีวันชอบเธอหรอก ในโลกนี้ไม่มีใครรู้จักเขาดีไปกว่าฉันอีกแล้ว หัวใจของเขาเหมือนก้อนน้ำแข็งที่ถูกปิดตาย และไม่เคยมีใครเข้าไปในนั้นได้เลยนอกจากฉัน"

หร่วนหมิงอี: "ก้อนน้ำแข็งงั้นเหรอ? น่าสนใจดีนี่ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะละลายน้ำแข็งก้อนนี้แล้วเดินเข้าไปในหัวใจของเขาให้ดู ไม่ใช่แค่เดินเข้าไปนะ แต่ฉันจะเข้าไปทำเรื่องดีๆ ตั้งมากมายในนั้นด้วย แล้วเดี๋ยวฉันจะไลฟ์สดให้ดูเป็นขวัญตาเลย ไม่ต้องขอบใจนะ บ๊ายบาย"

เย่เฉียวเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า "จะไปเปลืองน้ำลายกับคนแบบนี้ทำไม? ไปกันเถอะ ไปกันได้แล้ว"

ซ่งจื่อหนิงถลึงตาใส่ฉู่เจียวเจียวอย่างเอาเรื่อง "ยัยผู้หญิงใจร้าย! รังแกความซื่อสัตย์ของเสิ่นชิงหลิงได้ลงคอ สักวันเธอจะต้องได้รับกรรม ชิ"

ทั้งสามคนสลับกันพูดจาถากถางฉู่เจียวเจียวจนหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ก่อนที่เธอจะหันหลังเดินจากไปพร้อมกับใบหน้าที่มืดครึ้ม

ละครฉากใหญ่ที่เพิ่งจบลงไปเมื่อครู่ถูกไลฟ์สดจนจบ และพุ่งขึ้นอันดับหนึ่งในฮอตเสิร์ชของแอปบังเอิญพบอย่างรวดเร็ว

ทุกการกระทำ ทุกความเคลื่อนไหว แม้กระทั่งสีหน้าเล็กๆ น้อยๆ ของเสิ่นชิงหลิง ล้วนถูกแคปเจอร์และบันทึกเอาไว้หมด

"หน้าคนเรามันจะเพอร์เฟกต์ทุกองศาแบบไม่มีที่ติขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย?"

"ดูไปดูมา มุมกล้องมันก็แอบคล้ายซีรีส์ที่ผู้หญิงเป็นตัวดำเนินเรื่องอยู่นะ แต่น่าเสียดายที่นักแสดงหญิงฝั่งตรงข้ามสวยเกินไปจนฉันอินไม่ลง"

"ฉันขอประกาศให้เสิ่นชิงหลิงเป็นของดีอันดับหนึ่งที่ต้องมาดูให้ได้ของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง"

"เสิ่นชิงหลิงหล่อทะลุจอไปเลย หล่อกว่าพระเอกซีรีส์ไอดอลซะอีก"

"'นี่คือบทลงโทษสำหรับการหักหลังของเธอ' - ประโยคนี้อย่างกับหลุดมาจากนิยายรักเลย ถ้าเป็นคนอื่นพูด ฉันคงหาว่าเขาเสแสร้ง แต่พอเป็นเสิ่นชิงหลิงพูด มันกลับดูไม่ขัดเลยสักนิด (โอเค)"

"ฉันอยากเกิดเป็นแมลงสาบไปอยู่ร่วมห้องกับเสิ่นชิงหลิงจังเลย"

...

หลังจากฉู่เจียวเจียวเดินออกมา เธอเห็นเงินจำนวน 100,000 หยวนโอนเข้ามาในโทรศัพท์ แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิด

คุ้มกันไหมนะที่เธอต้องหักหลังเสิ่นชิงหลิงเพื่อแลกกับเงิน 100,000 หยวนนี้?

ในตอนนี้ จู่ๆ เธอก็รู้สึกเคว้งคว้างขึ้นมาจับใจ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉู่เจียวเจียวกดรับสาย

"ฮัลโหล"

"โอนเงินให้แล้วนะ ปิดปากให้สนิทล่ะ ถ้ามีข่าวหลุดรอดออกไปแม้แต่คำเดียว ชีวิตเธอหาไม่แน่"

"ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงพุ่งเป้าไปที่เสิ่นชิงหลิง"

"นั่นไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรู้"

พูดจบ ปลายสายก็วางสายไปทันที

ฉู่เจียวเจียวเดินจากไปอย่างเหม่อลอย

ในขณะเดียวกัน เหวินซู่หลานก็เดินออกมาจากหลังต้นไม้ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันด้วยความครุ่นคิด

ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนมาพุ่งเป้าเล่นงานเสิ่นชิงหลิงในเวลานี้ล่ะ?

ใครกันที่มีความแค้นกับเขาถึงขนาดนี้?

แม้ว่าเธอจะไม่อยากคิดแบบนั้น แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยกู้อี้จิ่น

จะเป็นเขาหรือเปล่านะ?

เรื่องนี้ยังอยู่ในขั้นตอนของการตั้งข้อสงสัย และเธอก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรเลย

หญิงสาวถอนหายใจ หวังว่าเรื่องราวจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด

เมื่อนึกถึงเรื่องที่เสิ่นชิงหลิงถูกฉู่เจียวเจียวหลอกใช้และหักหลังก่อนหน้านี้ เธอก็ยิ่งรู้สึกผิดและปวดใจแทนเขามากยิ่งขึ้น

เด็กที่เติบโตมาในสถานสงเคราะห์ เพื่อนสมัยเด็กเพียงคนเดียวของเขากลับรับสินบนเพื่อมาทำร้ายเขา เขาจะต้องเสียใจมากขนาดไหนกันนะ

ชายหนุ่มดูเยือกเย็นมาตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยของเขากลับทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดทุกครั้งที่มอง

เขาเป็นเด็กที่ภายนอกดูเย็นชาแต่ภายในอบอุ่น เหมือนกับคุณตาของเขาไม่มีผิด

แววตาของเหวินซู่หลานอ่อนโยนลง เธอปักใจเชื่อไปแล้วว่าเสิ่นชิงหลิงคือลูกชายของเธอ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะต้องปกป้องเสิ่นชิงหลิงให้ได้ และจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายเขาอีกเป็นอันขาด

เหวินซู่หลานต่อสายโทรศัพท์ เธอต้องหาคนมาคอยคุ้มกันเสิ่นชิงหลิงสองคน เผื่อว่าจะมีใครลอบทำร้ายเขาขึ้นมา

เธอหวังว่าลูกชายของเธอจะได้กลับมาอยู่กับตระกูลกู้ในเร็ววัน เธออยากจะชดเชยความรักที่เขาขาดหายไปก่อนหน้านี้เป็นสองเท่า

.

กู้อี้จิ่นกำลังนั่งดื่มกับเพื่อนที่คลับส่วนตัว

หลังจากดูไลฟ์สดทางแอปบังเอิญพบจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งอีกครั้ง

"ไม่ได้เรื่อง! คำพูดแค่ประโยคเดียวของเสิ่นชิงหลิงก็ทำเอายัยนั่นสติแตกไปเลย ตอนทำเรื่องเลวๆ ไม่เห็นจะจิตใจอ่อนแอขนาดนี้เลยนี่นา ยัยนี่หลอกให้เสิ่นชิงหลิงเป็นหมาตามตื้อมาได้ตั้งหลายปีได้ยังไงเนี่ย!? ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ"

จางจิ้งตบไหล่เขาเบาๆ "ช่างเถอะ ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว พลาดก็คือพลาดสิ ไว้ตอนที่เขากลับมาที่ตระกูลกู้ ถึงตอนนั้นก็มีวิธีจัดการกับเขาอีกถมเถไป"

กู้อี้จิ่นยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอึกใหญ่ "ถ้าเขากลับมาที่ตระกูลกู้เมื่อไหร่ เรื่องมันจะยิ่งยุ่งยากน่ะสิ ยัยผู้หญิงเหวินซู่หลานนั่นรู้สึกผิดกับเสิ่นชิงหลิงจะตาย หล่อนต้องเฉดหัวฉันทิ้งแน่ๆ ฉันจะไปสู้ลูกชายสายเลือดแท้ๆ ของหล่อนได้ยังไง?"

"เหวินซู่หลานก็แค่คนไร้ตัวตนในบ้านตระกูลกู้ไม่ใช่หรือไง? ยัยผู้หญิงขี้ขลาดแบบนั้น พ่อกับพี่สาวของนายยังเป็นคนกุมอำนาจในบ้านอยู่เลย หล่อนพูดอะไรไปใครเขาจะฟัง"

"นั่นก็จริง อย่างน้อยกู้อวี่ถังก็ยังอยู่ข้างฉัน แต่ฉันกลัวว่าหล่อนจะโดนเสิ่นชิงหลิงตกเอาได้เหมือนกันน่ะสิ"

"พี่สาวนายน่ะเป็นคนหัวอ่อน ไม่ชอบพวกแข็งกระด้าง นายเอาชนะใจเธอมาได้ตั้งหลายปีแล้ว เสิ่นชิงหลิงหยิ่งจะตาย พี่สาวนายไม่มีทางชอบเขาหรอก"

ถึงแม้จางจิ้งจะพยายามพูดปลอบใจ แต่กู้อี้จิ่นก็ยังคงกระวนกระวายใจอยู่ดี

เขาลองเล่นงานเสิ่นชิงหลิงมาสองครั้งแล้วก็พลาดท่าทั้งสองครั้ง นั่นแสดงให้เห็นว่าไอ้หมอนี่มันไม่ได้กระจอก และก็ไม่ใช่พวกหนอนหนังสือที่เอาแต่เรียนอย่างที่ใครๆ เขาว่ากันด้วย

"ไม่ได้ ฉันต้องหาวิธีทำลายเสิ่นชิงหลิงให้ย่อยยับไปเลย เอาให้มันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองใครได้อีกเลยยิ่งดี"

ประกายความโหดเหี้ยมพาดผ่านดวงตาของกู้อี้จิ่น หากจนตรอกจริงๆ เขาจะส่งคนไปเก็บเสิ่นชิงหลิงซะ

ดวงตาของจางจิ้งกลอกไปมาอย่างมีเลศนัย ก่อนจะตบมือดังฉาด "คุณชายกู้ ผมมีแผนแล้ว"

"แผนอะไร? ว่ามาสิ"

"ช่วงนี้มีรายการวาไรตี้มาติดต่อพี่สาวนายไม่ใช่เหรอ? ทำไมนายไม่ไปเกลี้ยกล่อมให้เธอยอมไปออกรายการล่ะ? แล้วนายก็หาทางทำให้เสิ่นชิงหลิงไปโผล่ในรายการด้วย....."

"วิธีนี้ นายจะได้เพิ่มยอดแฟนคลับด้วย แล้วขอแค่เสิ่นชิงหลิงทำพลาดแม้แต่นิดเดียว เขาก็จะโดนโจมตีเละเทะ และตระกูลกู้ก็คงไม่อยากได้ทายาทที่มีชื่อเสียงด่างพร้อยหรอกจริงไหม"

กู้อี้จิ่นหรี่ตาลงพร้อมกับเหยียดยิ้ม "ความคิดเข้าท่าดีนี่ เดิมทีกู้อวี่ถังตั้งใจจะปฏิเสธรายการนี้อยู่แล้ว แต่ดูเหมือนฉันคงต้องไปกล่อมให้เธอยอมไปออกรายการซะหน่อยแล้วล่ะ"

รายการวาไรตี้ที่จางจิ้งพูดถึงมีชื่อว่า "เดินทางไปกับครอบครัวปริศนา" ทางทีมงานจะคัดเลือกครอบครัวจากวงการบันเทิงและวงการอื่นๆ มาร่วมรายการในรูปแบบการถ่ายทอดสดตลอดเวลา

กู้อวี่ถังเป็นดาราสาวชื่อดังในวงการบันเทิงและแทบจะไม่เคยไปออกรายการวาไรตี้เลย ชีวิตส่วนตัวของเธอเป็นที่น่าค้นหาสำหรับคนทั่วไปมาก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้กำกับถึงอยากเชิญเธอมาออกรายการนี้ พูดง่ายๆ ก็คืออยากจะขุดคุ้ยมุมที่ไม่มีใครรู้ของเธอออกมานั่นเอง

รายการนี้ขึ้นชื่อเรื่องดราม่า พอออนแอร์ปุ๊บก็ติดฮอตเสิร์ชแทบจะตลอดเวลา มีดาราหลายคนที่โด่งดังจากรายการนี้ ถึงแม้ส่วนใหญ่จะดังในแง่ลบก็เถอะ แต่ขอแค่มีกระแส พวกเขาก็ไม่สนหรอก ในยุคที่กระแสคือพระเจ้า แค่ทำเงินได้ก็พอแล้ว

อย่างไรก็ตาม รายการวาไรตี้นี้มักจะมีวิธีการดำเนินเรื่องที่เป็นประเด็นถกเถียงอยู่บ่อยครั้ง กู้อวี่ถังจึงตั้งใจจะปฏิเสธตั้งแต่แรก

กู้อี้จิ่นต้องการใช้รายการนี้เพื่อทำลายเสิ่นชิงหลิง และสวมบทบาทเป็นเหยื่อผู้ถูกกระทำเพื่อเรียกคะแนนความเห็นใจ

แผนการของกู้อี้จิ่นนั้นช่างแยบยลนัก แต่เขาหารู้ไม่ว่าคนที่เขากำลังต่อกรด้วยคือเสิ่นชิงหลิง ราชันย์นักแสดงที่คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงมาตั้งแต่เด็ก ผู้ซึ่งสามารถผสมผสานการแสดงเข้ากับชีวิตประจำวันได้อย่างแนบเนียน