บทที่ 28 การเทขาย

บทที่ 28 การเทขาย

เวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไป

จนกระทั่งถึงช่วงเย็น

กองพลอันเดดขบวนหนึ่งได้ลำเลียงทรัพยากรจำนวนมหาศาลกลับมายังเมืองแห่งความตาย—

ผลึกวิญญาณขนาดเล็ก

อเมทิสต์

ม้วนคัมภีร์ต่างๆ และวัสดุระดับสูงชนิดพิเศษ

รวมไปถึงอุปกรณ์สวมใส่อีกนานาชนิด

นอกจากนี้ยังมีทรัพยากรพื้นฐานปริมาณมหาศาลอย่างอาหาร ไม้ และหิน ที่ถูกนำมากองรวมกันจนเต็มพื้นที่ว่างของเมืองแห่งความตาย

เมื่อมองดูอาหารที่กองสูงพะเนินราวกับภูเขาขนาดย่อม หลู่เถาพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าครุ่นคิด "หลังจากกิจกรรมล่ามอนสเตอร์ครั้งนี้จบลง ราคาอาหารจะต้องถูกกดให้ต่ำลงอย่างแน่นอน หากข้าต้องการจะทำกำไรจากอาหารสักก้อน วันพรุ่งนี้นี่แหละคือโอกาสสุดท้าย"

เพราะสำหรับเจ้าเมือง "ผู้เล่น" จำนวนมาก กิจกรรมนี้คือการล่ามอนสเตอร์เพื่อหาวัสดุและทรัพยากรเป็นหลัก

เมื่อถึงเวลานั้น อาหารย่อมไม่มีทางขาดแคลนอย่างแน่นอน ดังนั้นช่วงเวลาเดียวที่จะทำกำไรมหาศาลจากอาหารได้ก็คือวันที่เจ็ดนี้เท่านั้น

เมื่อเข้าใจดังนี้แล้ว หลู่เถาจึงไม่ลังเล เขาโบกมือคราหนึ่งก็นำทรัพยากรอาหารทั้งหมดที่มีอัปโหลดขึ้นสู่ช่องทางการค้าทันที โดยเป็นการเทขายอาหารหลากหลายชนิดนับแสนเกือบหนึ่งล้านหน่วยในคราวเดียว

เหล่าเจ้าเมืองจำนวนมากเริ่มคุ้นชินกับการขายอาหารล็อตใหญ่ของเขาแล้ว จึงไม่ได้เกิดความแตกตื่นอะไรมากมายนัก

หลังจากขายอาหารไปได้จำนวนมาก หลู่เถาเริ่มทำการตรวจสอบม้วนคัมภีร์ และนำคัมภีร์ที่เขาไม่จำเป็นต้องใช้ลงประกาศขายในช่องทางการค้า

คัมภีร์สิ่งปลูกสร้างระดับเริ่มต้น - ขวากไม้ระจัน 10 ม้วน

...

คัมภีร์สิ่งปลูกสร้างพื้นฐาน - บ่อน้ำ 5 ม้วน

...

คัมภีร์สิ่งปลูกสร้างระดับกลาง - กำแพงเมือง ราคาเริ่มต้น: 5,000 ผลึกวิญญาณขนาดเล็ก / 200 อเมทิสต์

...

คัมภีร์สิ่งปลูกสร้างระดับกลาง - กับดักขวากเหล็ก ราคาเริ่มต้น: 5,000 ผลึกวิญญาณขนาดเล็ก / 200 อเมทิสต์

...

ทักษะเวทมนตร์ระดับเริ่มต้น - การบิน ราคาเริ่มต้น: 10,000 ผลึกวิญญาณขนาดเล็ก / 500 อเมทิสต์

...

ทักษะเวทมนตร์ระดับกลาง - เวทแห่งแสง ราคาเริ่มต้น: 10,000 ผลึกวิญญาณขนาดเล็ก / 500 อเมทิสต์

ใช้เวลาไม่นาน หลู่เถาก็ขายและประมูลม้วนคัมภีร์ทั้งหมดในมือที่เขาไม่ได้ใช้จนหมดสิ้น

ช่องแชทโลก—

"นี่ท่านหลู่ถึงขั้นดรอปคัมภีร์ทักษะระดับกลางได้แล้วรึ? ข้าจะอยู่ยังไงเนี่ย ในรอบหลายวันมานี้ข้าดรอปคัมภีร์ได้แค่สามม้วนเอง"

"แพงชะมัด! ราคาประมูลคัมภีร์ทักษะระดับกลางไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเมืองทั่วไปจะจ่ายไหวเลยสักนิด"

"อย่าว่าแต่เจ้าเมืองทั่วไปเลย ต่อให้เป็นเจ้าเมืองระดับท็อปก็คงมีไม่กี่คนที่สู้ราคาไหว มันแพงเกินไป!"

"ท่านหลู่กะจะรวยเละก่อนกิจกรรมเริ่มเลยใช่ไหมเนี่ย? แบบนี้มันไม่ไร้มนุษยธรรมไปหน่อยรึ?!"

"ไอ้บ้า ท่านหลู่ไปบังคับให้แกซื้อหรือไง? เขาไม่แจกฟรีให้แกก็บุญแล้ว!"

"ถ้าแจกฟรีให้ข้า ข้าก็ไม่ติดนะ"

"เหลือเชื่อจริงๆ!"

"เขาก็แค่ดวงดี อัตราการดรอปสูง ของดีๆ ก็เยอะแยะ แบ่งปันมาให้พวกเราบ้างเพื่อช่วยเหลือกันมันจะผิดตรงไหน?"

"เจ้านี่ก็น่าเหลือเชื่อพอๆ กันเลย!"

"..."

หลังจากเหลือบมองเนื้อหาในแชท หลู่เถาไม่ได้ใส่ใจเจ้าเมืองพวกที่อยากให้เขาเกื้อหนุนหรือแจกทรัพยากรฟรีๆ เหล่านั้น โลกนี้กว้างใหญ่และมีคนทุกประเภท สำหรับบุคคลที่ช่างเพ้อฝันเช่นนี้ การเพิกเฉยคือทางออกที่ดีที่สุด

หลู่เถาเปิดช่องทางการค้าขึ้นมาอีกครั้ง แล้วอัปโหลดอุปกรณ์สวมใส่ที่เหล่าเมดผีได้คัดแยกและแบ่งหมวดหมู่ตามความแข็งแกร่งไว้เรียบร้อยแล้ว

กองพลอันเดดทั้งกองพลไม่มีความจำเป็นต้องใช้อุปกรณ์เหล่านี้เลย

เพราะอุปกรณ์เกรดสูงสุดในนี้ก็เป็นเพียงระดับสูง ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับอุปกรณ์ที่ติดตัวมากับอัศวินแห่งความตาย ผู้สวดส่งวิญญาณ หรืออัศวินไร้หัวตั้งแต่ตอนถูกอัญเชิญ ส่วนกองพลโครงกระดูกนั้น อุปกรณ์เหล่านี้ก็ไม่ได้ใช้งานได้ถนัดมือเท่ากับอุปกรณ์พื้นฐานที่พวกมันมีมาให้อยู่แล้ว

ท่านขายอุปกรณ์ระดับต่ำ 70,000 ชิ้น

...

ท่านขายอุปกรณ์ระดับกลาง 10,000 ชิ้น

...

ท่านขายอุปกรณ์ระดับสูง 1,000 ชิ้น

หลังจากขายอุปกรณ์ไปอย่างต่อเนื่องกว่าแปดหมื่นชิ้น หลู่เถาจึงหยุดลง

เขามองดูจำนวนอาหารและอุปกรณ์ในหน้าต่างการขายที่ค่อยๆ ลดลงด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ "บางทีก่อนที่กิจกรรมแรกจะมาถึง ข้าอาจจะสามารถอัปเกรดหอคอยอัญเชิญอันเดดและอาณาเขตของข้าได้อีกขั้น!"

เป็นอย่างที่เจ้าเมืองบางคนว่าไว้ ตอนนี้เขากำลังกอบโกยจากสงคราม และดูเหมือนเขาจะเป็นเพียงคนเดียวที่มีทรัพยากรมหาศาลพอจะทำเช่นนี้ได้

หลู่เถาไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่เหมาะสม เพราะอย่างที่สมาชิกอีกกลุ่มหนึ่งบอกไว้ เขาไม่ได้บังคับให้ใครมาซื้ออาหาร อุปกรณ์ คัมภีร์ หรือไอเทมอื่นๆ ที่เขานำมาขายเลยสักนิด

"เยี่ยมไปเลย!"

หลู่เถาอุทานอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นจำนวนไม้ หิน เหล็กกล้า และทรัพยากรอื่นๆ ในระบบหลังบ้านเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว รวมถึงผลึกวิญญาณขนาดเล็กและอเมทิสต์ที่สำคัญยิ่งกว่า

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง—

เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวดังขึ้นอีกครั้ง หลู่เถาเลิกคิ้วขึ้นพลางมองข้อความจากต้านไถเยว่ในหน้าต่างสนทนา

ต้านไถเยว่: "ท่านหลู่ ฉันมีหัวใจวารีอยู่หนึ่งร้อยสามชิ้นค่ะ ท่านต้องการซื้อเท่าไหร่คะ?"

หลู่เถา: "?"

เยอะขนาดนี้เชียวรึ? นางคงจะไปปล้นเผ่าพันธุ์ทางน้ำในทะเลมาเพื่อรวบรวมหัวใจวารีให้ได้มากขนาดนี้แน่ๆ

ต้านไถเยว่: "วันนี้ฉันเสี่ยงดวงไปโจมตีเผ่าเงือกขนาดเล็กใต้ทะเลมาค่ะ เลยได้ของติดไม้ติดมือมานิดหน่อย"

หลู่เถา: "ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!"

ต้านไถเยว่: "เทียบไม่ได้กับความใจป้ำของท่านหลู่หรอกค่ะ"

หลู่เถา: "ข้ารับหัวใจวารีทั้งหมด บอกราคามาได้เลย!"

ครั้งนี้ต้านไถเยว่เงียบไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่านางกำลังคำนวณราคาอยู่

ในเวลาต่อมา

ต้านไถเยว่: "สำหรับหัวใจวารีหนึ่งร้อยสามชิ้น ฉันขอแลกกับอเมทิสต์ห้าร้อยชิ้นและผลึกวิญญาณขนาดเล็กหนึ่งหมื่นชิ้นค่ะ ไม่ทราบว่าท่านหลู่พอจะรับราคานี้ได้ไหมคะ?"

เมื่อมองข้อเสนอของต้านไถเยว่ หลู่เถาอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิด ตอนที่เขาซื้อหัวใจวารีก่อนหน้านี้ ราคาต่อหนึ่งชิ้นคืออเมทิสต์ห้าสิบชิ้น หรือผลึกวิญญาณขนาดเล็กห้าร้อยชิ้น ซึ่งถือว่าถูกมาก

ครั้งนี้ราคาต่อหน่วยสูงขึ้นเพียงเล็กน้อย โดยหัวใจวารีแต่ละชิ้นมีราคาเพิ่มขึ้นประมาณหนึ่งร้อยผลึกวิญญาณขนาดเล็ก

บอกตามตรง หลู่เถาไม่ได้รู้สึกว่าขาดทุนอะไร เพราะอย่างไรเขาก็ตั้งใจจะอัปเกรดน้ำพุแห่งความตายอย่างต่อเนื่องอยู่แล้ว และเขาจำเป็นต้องกว้านซื้อหัวใจวารีมาให้ได้

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลู่เถาก็ตอบกลับต้านไถเยว่ไป

หลู่เถา: "ตกลง"

ต้านไถเยว่: "ท่านหลู่ช่างเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ! ถ้าอย่างนั้นเรามาทำข้อตกลงกันเถอะค่ะ! ฉันยังต้องไปยุ่งต่ออีกสักพักเพื่อเตรียมการป้องกันอาณาเขต ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะคะ!"

หลู่เถา: "ไว้ค่อยคุยกันใหม่!"

หลู่เถาใช้เงินห้าร้อยอเมทิสต์และหนึ่งหมื่นผลึกวิญญาณขนาดเล็กเพื่อซื้อหัวใจวารีหนึ่งร้อยสามชิ้นมาครอบครอง

"ข้าไม่ได้ขาดแคลนอเมทิสต์แค่ไม่กี่ร้อยชิ้นนี่นา ถ้าอย่างนั้นก็อัปเกรดน้ำพุแห่งความตายก่อนเลยแล้วกัน!" หลังจากตรวจสอบเงื่อนไขการอัปเกรดของน้ำพุแห่งความตายแล้ว หลู่เถาพร้อมด้วยเมดผีสองตนก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่น้ำพุตั้งอยู่

ในเวลาเดียวกัน

หลู่เถาแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงของโลกใต้ดิน

บางทีอาจเป็นเพราะเขาเริ่มปรับตัวกับชีวิตในโลกใต้ดินได้แล้ว ในตอนนี้หลู่เถาจึงเริ่มแยกแยะได้ลางๆ ว่าเวลาไหนคือช่วงเวลาใดของวันในโลกแห่งนี้

"เหลือเวลาอีกเพียงวันเศษๆ เท่านั้น ก่อนที่กิจกรรมการสังหารครั้งใหญ่จะเริ่มต้นขึ้น!"