บทที่ 93 : ลูกสมุนระดับสองขั้นกลางถึงแปดพันตัว!

บทที่ 93 : ลูกสมุนระดับสองขั้นกลางถึงแปดพันตัว!

"นี่...นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว..."

โจวผิงยืนอึ้งตะลึงงัน ทำหน้าโง่งมไปกับลีลาขั้นเทพของฉู่เซิง

'แมลงปีกคุมฝูง' ที่เขาภาคภูมิใจนักหนา และคิดว่ามันคือสิ่งประดิษฐ์ที่สมบูรณ์แบบแห่งยุค พอเอามาเทียบกับเจ้ายุงตัวนี้แล้ว มันกลับดูน่าขันไม่ต่างอะไรกับของเล่นเด็กเลย

ฝั่งนี้นี่สิ ถึงจะเรียกว่าเป็น ‘ผู้ควบคุมแมลง’ ตัวจริงเสียงจริง!

ไม่สิ นี่มันไม่ใช่แค่การควบคุมแมลงแล้ว แต่มันคือการปั่นหัวฝูงแมลงทั้งฝูงเล่นอยู่บนฝ่ามือต่างหาก!

การใช้สายลับเพียงแปดพันตัว เพื่อล่อลวง 'กองทัพศัตรู' นับล้านได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ลากขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วจัดการตู้มเดียวส่งพวกมันไปทัวร์นรกแบบยกแก๊ง!!

ทุกขั้นตอนไหลลื่นเป็นธรรมชาติ สะอาดหมดจด และที่สำคัญคือแทบไม่สร้างความเสียหายให้กับสมุนไพรวิญญาณบนพื้นดินเลยแม้แต่น้อย!

นี่คือแผนการที่ยุงตัวหนึ่งจะสามารถคิดขึ้นมาได้จริงๆหรือ?

ไอ้ตัวนี้มันมีสติปัญญาเฉียบแหลมขนาดนี้เชียวหรือ?!

ในขณะที่ทุกคนกำลังช็อก ทางด้านฉู่เซิงกลับกำลังดื่มด่ำไปกับความรู้สึกของการเป็นผู้ชี้ชะตาทุกสรรพสิ่งอย่างเต็มคราบ

ท่านยุงอย่างฉันนี่แหละ! คือจอมทัพแห่งเผ่าพันธุ์แมลง!

เขาดำเนินการใช้กลยุทธ์ 'ตกปลา' ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล่อลวงฝูงแมลงกลืนวิญญาณขึ้นไปบนท้องฟ้าเป็นระลอกๆ

แล้วก็...ตู้ม!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องอยู่บนท้องฟ้า ราวกับเสียงพลุเฉลิมฉลองในงานเทศกาล ทุกครั้งที่มันดังขึ้น นั่นหมายความว่าแมลงกลืนวิญญาณนับล้านตัวได้แหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว

ฝูงแมลงสีดำทะมึนที่เคยมืดฟ้ามัวดิน ค่อยๆลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เพียงสามชั่วโมงกว่าๆ ผ่านไป...

เมื่อกลุ่มควันรูปดอกเห็ดสีดำปนแดงดอกสุดท้ายจางหายไปบนท้องฟ้า ฐานเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณแห่งนี้ ในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบสุขดังเช่นวันวาน

แม้ว่าเหล่าสมุนไพรวิญญาณที่ถูกกัดกินจนแหว่งวิ่นจะยังมีสภาพดูน่าเวทนาอยู่บ้าง

แต่อย่างน้อยที่สุด...พวกแมลงศัตรูพืชที่คอยกัดกินพวกมันดุจโรคร้ายที่ฝังรากลึก ก็ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

วิกฤตแมลงระบาดที่ตามหลอกหลอนตูหนานที่หนึ่งมาตลอดสองปีเต็ม ทำให้ผู้เชี่ยวชาญนับไม่ถ้วนต้องมืดแปดด้าน และถึงขั้นถูกตีตราว่าเป็นวิกฤตที่ 'ไร้ทางแก้'

บัดนี้...กลับถูกยุงเพียงตัวเดียวจัดการจนสิ้นซาก ภายในเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น

ทุกคนในห้องประชุมชาชินไปหมดแล้ว

พวกเขายืนเบิกตากว้าง มองดูปาฏิหาริย์เกิดขึ้นตรงหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งทุกอย่างจบลง ฝุ่นควันจางหายไป พวกเขาก็ยังคงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่

ในขณะที่ฉู่เซิงบินกลับไปเกาะบนไหล่ของกู่เยว่ซีอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับเริ่มสำรวจของรางวัลที่ได้รับมา

งานนี้บอกเลยว่า...รวยเละ!

อย่างแรกคือลูกสมุนใน [รังแมลงเพลิงนรก]

เขาคัดเลือกแมลงกลืนวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดจำนวนแปดพันตัวเก็บไว้ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นระดับสองขั้นกลางล้วนๆ! และแต่ละตัวก็มีค่าพลังโลหิตเกิน 1,000 แต้มทั้งนั้น!

ลูกสมุนระดับสองขั้นกลางสายระเบิดพลีชีพ...แปดพันตัวเน้นๆ!

แค่คิดฉู่เซิงก็รู้สึกขนลุกซู่แล้ว

ถ้าหากเขาปลดปล่อยขุมกำลังทั้งหมดนี้ออกไปพร้อมกัน พลังทำลายล้างของมันจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?

ระดับต่ำกว่าสี่ลงมา น่าจะไร้พ่ายแล้วล่ะมั้ง?

ฉู่เซิงแอบคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

แล้วถ้าระดับเหนือกว่าสี่ขึ้นไปล่ะ?

อันนี้เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้เขาเคยแอบได้ยินความคิดของจักรพรรดินีพูดถึงเรื่องระดับพลังมาบ้าง

ระดับหนึ่ง สอง และสาม จะถูกจัดอยู่ในขอบเขต 'ระดับต่ำ'

ในขณะที่ระดับสี่ ห้า และหก จะถูกจัดอยู่ในขอบเขต 'ระดับกลาง'

ช่องว่างระหว่างขอบเขตระดับต่ำและขอบเขตระดับกลางนั้น เป็นเสมือนหุบเหวที่กว้างใหญ่ไพศาล

เกณฑ์มาตรฐานของค่าพลังโลหิตในระดับสามขั้นสูงสุด จะอยู่ที่ 4,500 แต้ม

แต่ทันทีที่ทะลวงเข้าสู่ระดับสี่ขั้นต้น ค่าพลังโลหิตจะพุ่งทะลุหลักหมื่นไปในทันที!

ซึ่งความแตกต่างนี้ มันย่อมไม่ใช่แค่การเพิ่มขึ้นของค่าพลังโลหิตเพียงอย่างเดียวแน่ๆ แต่มันจะต้องมาพร้อมกับการยกระดับคุณภาพของพลังอย่างก้าวกระโดดด้วย

ส่วนมันจะเป็นการยกระดับในรูปแบบไหนนั้น ฉู่เซิงเองก็ยังไม่รู้ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าฟันธงว่า กองทัพแมลงแปดพันตัวของเขา จะสามารถเอาชนะยอดฝีมือระดับสี่ได้หรือไม่

แต่ช่างเถอะ! ยังไงซะตอนนี้มันก็เหลือเฟือสำหรับการใช้งานแล้ว!

นอกเหนือจากกองทัพแมลงแล้ว ผลพลอยได้ชิ้นเอกอีกอย่างก็คือ...แก่นโลหิตระดับราชาถึงสองชุด!

บวกกับทรัพยากรมูลค่าเทียบเท่าที่ทางโรงเรียนรับปากว่าจะให้อีก!

แค่คิดก็รู้แล้วว่า ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ ทั้งเขาและจักรพรรดินี คงไม่ต้องมานั่งกลุ้มเรื่องทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนพลังโลหิตอีกต่อไป!

เงื่อนไขสำหรับการวิวัฒนาการครั้งต่อไป ก็แค่มีค่าพลังโลหิต 2,000 แต้ม กับแต้มวิวัฒนาการอีก 350 แต้มเท่านั้นเอง!

ด้วยประสิทธิภาพการทำงานระดับนี้ อย่างมากก็แค่สองวัน เขาก็น่าจะบรรลุเงื่อนไขได้อย่างสบายๆ!

งานนี้...โคตรจะคุ้มเลยโว้ย!

และในขณะที่ฉู่เซิงกำลังคำนวณผลประโยชน์ที่ได้รับอยู่นั้นเอง...

ทางด้านเฉินเซียวจางและบรรดาผู้เชี่ยวชาญ ก็เริ่มดึงสติกลับมาจากความตกตะลึงสุดขีดได้ในที่สุด

สายตาที่พวกเขามองมายังกู่เยว่ซีและฉู่เซิง บัดนี้ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

"นักเรียนกู่...บุญคุณใหญ่หลวงครั้งนี้ พวกเราไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรดี!"

เฉินเซียวจางรีบก้าวเข้ามาประสานมือคารวะกู่เยว่ซีด้วยท่าทีจริงจังอย่างยิ่ง

"เธอและสัตว์อสูรพันธสัญญาของเธอ...ในวันนี้ถือได้ว่าเป็นผู้กอบกู่ตูหนานที่หนึ่งของพวกเราเอาไว้เลยทีเดียว! พระคุณนี้ พวกเราจะขอจดจำไปชั่วชีวิต!"

"ส่วนค่าตอบแทนที่เหลือ ฉันจะรีบไปจัดการเตรียมการให้ทันที รับรองว่าภายในหนึ่งชั่วโมง ทุกอย่างจะถูกส่งมอบถึงมือเธออย่างแน่นอน!"

พูดจบ เขาก็เหลือบมองฉู่เซิงอย่างกล้าๆ กลัวๆ แล้วเอ่ยถามอย่างระมัดระวังว่า

"นักเรียนกู่...ฉันขอเสียมารยาทถามสักนิดนะ...ที่เธอต้องการแก่นโลหิตระดับราชาทั้งสองชุดนี้ เป้าหมายหลักก็คือเพื่อนำมาฟูมฟักมันใช่ไหมครับ?"

คำถามนี้ เป็นสิ่งที่บรรดาผู้เชี่ยวชาญทุกคนในห้องประชุมต่างก็สงสัยใคร่รู้ที่สุดเช่นกัน

โดยปกติแล้ว ประโยชน์หลักๆของแก่นโลหิตระดับราชา ก็คือการนำไปใช้จัดเตรียมค่ายกล ปรุงยา หรือหลอมสร้างอาวุธ

ค่ายกลระดับจักรพรรดิหลายแห่ง จำเป็นต้องใช้แก่นโลหิตระดับราชาเป็นวัตถุดิบหลักในการสร้างแก่นกลาง

ก่อนหน้านี้พวกเขาแอบรู้สึกว่ากู่เยว่ซีนั้นตั้งเงื่อนไขที่ไร้สาระเกินไป ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับต่ำอย่างเธอ จะเอาแก่นโลหิตระดับราชาไปทำอะไรได้?

แต่ทว่าตอนนี้...พวกเขาได้ประจักษ์แก่สายตาแล้วว่า เจ้ายุงตัวนี้เพียงแค่สูบแก่นโลหิตระดับราชาเข้าไปอึกเดียว มันก็สามารถทะลวงผ่านระดับย่อยได้ในพริบตา!

นี่มันช่างเหนือสามัญสำนึกเกินไปแล้ว!

ต้องเข้าใจก่อนว่าบนโลกใบนี้มีสัตว์อสูรชนิดพิเศษบางประเภทที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองได้จากการดูดเลือดอยู่จริงๆ

อย่างเช่นสัตว์อสูรประเภทค้างคาวที่มีสายเลือดระดับสูงที่เรียกว่า 'ปีกโลหิตนรก'

แต่ทว่า ทุกครั้งที่พวกมันดูดเลือด พวกมันจำเป็นต้องใช้เวลาอย่างมหาศาลในการย่อยและดูดซับพลังงาน

ซึ่งกระบวนการนี้เต็มไปด้วยความเสี่ยง หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว พลังงานอันบ้าคลั่งก็อาจจะทำให้ร่างของพวกมันระเบิดตายได้!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการดูดแก่นโลหิตระดับราชาเลย!

นั่นมันรนหาที่ตายชัดๆ!

พลังงานและพลังแห่งต้นกำเนิดที่อัดแน่นอยู่ในแก่นโลหิตระดับราชานั้น มีมากพอที่จะทำลายล้างสัตว์อสูรทุกตัวที่อยู่ต่ำกว่าระดับราชาให้แหลกเป็นจุลได้ในชั่วพริบตา!

แล้วเจ้ายุงตัวนี้ล่ะเป็นไง?

สูบเข้าไปป๊าบเดียว ไม่สะทกสะท้านอะไรเลย แถมยังทะลวงระดับหน้าตาเฉย!

แถมยังไม่มีอาการติดคอขวดอะไรให้เห็นเลยด้วย!

นี่มันหมายความว่ายังไง?

ต่อให้เป็นสุดยอดอัจฉริยะด้านการควบคุมสัตว์อสูรอย่าง ฮั่วหมิงเซียน หรือ เย่เสี่ยวเถา ที่มีสัตว์อสูรพันธสัญญาที่มีสายเลือดระดับสูงห้าดาว!

ภายใต้การทุ่มเททรัพยากรบ่มเพาะอย่างเต็มที่ การจะทำให้สัตว์อสูรของพวกเขาทะลวงจากระดับสองขั้นต้น ไปสู่ระดับสองขั้นกลาง ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยๆหนึ่งถึงสองเดือน แถมยังต้องผลาญทรัพยากรไปอีกมหาศาล

และถ้าเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิทั่วไป ระยะเวลาที่ใช้ก็ต้องปาเข้าไปครึ่งปีเลยทีเดียว

แต่เจ้ายุงตัวนี้ล่ะ...แค่ดูดเลือดอึกเดียวเท่านั้น

ความแตกต่างนี้ มันห่างชั้นยิ่งกว่าคนกับหมาซะอีก!

ถ้าหากสามารถจัดหาแก่นโลหิตชั้นยอดให้มันได้เรื่อยๆ แบบไม่ขาดสาย มันจะไม่พุ่งพรวดทะลวงระดับไปจนถึงขีดจำกัดสูงสุดของสายเลือด โดยไม่ต้องเผชิญกับคอขวดอะไรเลยหรือไง?

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะลอบถอนหายใจออกมาในใจ

ช่างน่าเสียดายจริงๆ...สุดท้ายแล้ว มันก็เป็นแค่สัตว์อสูรประเภทแมลงเท่านั้น

ขีดจำกัดสูงสุดของสายเลือดของมัน อย่างมากก็แค่ระดับสูง ซึ่งก็แปลว่าเพดานความแข็งแกร่งสูงสุดของมันก็หยุดอยู่แค่ระดับเก้า...

เมื่อต้องเผชิญกับสายตาที่แฝงไปด้วยความเสียดายของเฉินเซียวจางและคนอื่นๆ

กู่เยว่ซีกลับเพียงแค่ปรายตามองพวกเขาอย่างเรียบเฉย

"อืม ตอนที่มันทำสัญญาสายเลือดกับฉัน มันยังเป็นแค่ยุงลายธรรมดาๆตัวหนึ่งเท่านั้นเอง แต่หลังจากที่วิวัฒนาการมาสี่ครั้ง สายเลือดของมันก็พัฒนาขึ้นมาอยู่ในระดับกลางห้าดาวแล้วล่ะ"

"แต่ว่านะ...หลังจากได้แก่นโลหิตระดับราชาสองชุดนี้มา ฉันคิดว่า...มันคงใกล้จะวิวัฒนาการเป็นครั้งที่ห้าแล้วล่ะมั้ง"

"???"

ทั่วทั้งห้องประชุมกลับเข้าสู่ความเงียบสงัดราวกับป่าช้าอีกครั้ง

ทุกคนเบิกตากว้าง จ้องมองฉู่เซิงราวกับกำลังมองดูสัตว์ประหลาดจากยุคดึกดำบรรพ์

น...นี่เธอพูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย?

สัตว์อสูรสามารถวิวัฒนาการได้สูงสุดแค่สามครั้งเท่านั้น!

นี่มันไม่ใช่สามัญสำนึกของโลกใบนี้หรือไง?!

แต่เธอกลับบอกว่ายุงตัวนี้วิวัฒนาการมาแล้วถึงสี่ครั้ง แถมยังกำลังจะวิวัฒนาการเป็นครั้งที่ห้าอีกเนี่ยนะ?

หรือว่า...มันสามารถวิวัฒนาการได้แบบไร้ขีดจำกัดงั้นเหรอ?!

ภายในใจของทุกคนเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่เชื่อ พวกเขารู้สึกว่าเรื่องนี้มันโคตรจะไร้สาระเกินไปแล้ว!

แต่พอลองคิดดูอีกที...ด้วยความสามารถอันหลุดโลกที่เจ้ายุงตัวนี้เพิ่งแสดงให้เห็น ดูเหมือนจะมีความเป็นไปได้อยู่เหมือนกันนะ?

ทางด้านโจวผิงยิ่งมีอาการช็อกจนทำอะไรไม่ถูก

เขาคือสุดยอดอัจฉริยะในแวดวงการเพาะเลี้ยงสัตว์อสูร และมีความมั่นใจในความรู้ของตนเองว่าอยู่ในระดับท็อปของสหพันธรัฐมาโดยตลอด

แต่วันนี้ องค์ความรู้เฉพาะทางและสามัญสำนึกทั่วๆ ไปเกี่ยวกับสัตว์อสูรที่เขามี กลับถูกเจ้ายุงตัวนี้บดขยี้ทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี!

ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า ทำไมผู้อำนวยการจางแห่งกรมการศึกษามณฑล ถึงต้องมาคุ้มกันเธอด้วยตัวเอง และทำไมประวัติของเธอถึงถูกจัดให้เป็นความลับสูงสุดของสหพันธรัฐ

เบื้องหลังงั้นหรือ? เด็กเส้นงั้นหรือ?

เรื่องพรรค์นั้นมันไร้สาระทั้งเพ!

เธอไม่ได้ต้องการของพวกนั้นเลยสักนิด!

ตัวเธอเอง...หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เจ้ายุงที่สามารถวิวัฒนาการได้แบบไร้ขีดจำกัดตัวนี้นี่แหละ คือ 'เบื้องหลัง' ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้แล้ว!

เฉินเซียวจางหายใจหอบถี่ ความปีติยินดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนพุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่าง

เขารู้แล้วว่า การเดิมพันในครั้งนี้ของเขา...มันถูกต่องที่สุดเลย!

……