บทที่ 89 : อยากให้ท่านยุงลงมือเหรอ? ขอแก่นโลหิตระดับราชาสามชุดนะ!
บทที่ 89 : อยากให้ท่านยุงลงมือเหรอ? ขอแก่นโลหิตระดับราชาสามชุดนะ!
บทที่ 89 : อยากให้ท่านยุงลงมือเหรอ? ขอแก่นโลหิตระดับราชาสามชุดนะ!
"..."
ทุกคนพร้อมใจกันหันไปมองกู่เยว่ซีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเหลวไหล
นี่มันอะไรกัน?
ฉวยโอกาสปล้นกันกลางแดดงั้นหรือ?
ไม่สิ ต่อให้จะฉวยโอกาสปล้น มันก็ต้องมีความสามารถพอตัวด้วยไม่ใช่หรือไง?
แต่การกระทำของเธอมัน...ไร้สาระสิ้นดี!
ผู้อำนวยการเฉินเซียวจางนวดขมับที่เริ่มปวดตุบๆ เขารู้สึกเหมือนกำลังจะถูกเด็กสาวที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงคนนี้ปั่นหัวจนบ้าตายอยู่แล้ว
ขนาดทีมผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของสหพันธรัฐยังต้องยอมแพ้อย่างสิ้นหวัง แล้วเด็กสาวอายุสิบแปดอย่างเธอ เอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้าบอกว่าจะจัดการได้?
เขาพยายามข่มความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในใจ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แทบจะกลายเป็นการอ้อนวอนว่า
"นักเรียนกู่ ฉันขอร้องล่ะนะ…ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะ!"
"เธออาจจะยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์! แมลงกลืนวิญญาณพวกนี้มีแนวโน้มว่าจะก่อเกิด 'เจตจำนงรังผึ้ง' ขึ้นมาแล้ว!
“สิ่งที่เราต้องทำเป็นอันดับแรกในตอนนี้คือการตรวจสอบให้แน่ชัดว่า เจตจำนงรังผึ้งของพวกมันจะริเริ่มโจมตีมนุษย์หรือไม่!”
"ถ้าหากพวกมันมีความก้าวร้าวในลักษณะนั้นล่ะก็ ไม่ใช่แค่ตูหนานที่หนึ่ง แต่ทั้งเมืองตูหนานกำลังจะต้องเผชิญกับวิกฤตระดับล้างเมืองเลยนะ! เธอเข้าใจไหม?"
เขาพยายามใช้ความร้ายแรงของสถานการณ์เพื่อเรียกสติเด็กสาวผู้เมินเฉยต่อโลกคนนี้
ทว่ากู่เยว่ซีกลับตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
"เจตจำนงรวมหมู่ของแมลงกลืนวิญญาณจะไม่โจมตีมนุษย์หรอก มันไม่ใช่สิ่งเดียวกับเจตจำนงรังผึ้งในหุบเหวแมลงร่วงหล่น พวกคุณคิดมากไปเอง"
เฉินเซียวจาง: "???"
เดี๋ยวสิ เธอไปรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?
พวกเราเพิ่งจะค้นพบว่าพวกมันมีความสามารถนี้เมื่อกี้นี้เองนะ แต่เธอกลับด่วนสรุปได้ในทันทีเลยว่ามันจะไม่โจมตีมนุษย์เนี่ยนะ?
นี่...นั่งเทียนมโนเอาเองล้วนๆ เลยใช่ไหม?
เฉินเซียวจางถึงกับใบ้กิน เขาหมดคำจะพูด และไม่รู้จริงๆว่ายัยหนูคนนี้กำลังผีเข้าหรืออย่างไร
กู่เยว่ซีคร้านจะใส่ใจเขา เธอหันหน้าไปหาเจ้ายุงที่เกาะอยู่บนไหล่ แล้วเอ่ยว่า
"โชว์ฝีมือให้พวกเขาดูหน่อยสิ ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่เชื่อหรอก"
ทุกคน: "???"
ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความงุนงงอีกครั้ง
หมายความว่ายังไง?
หรือว่า...เธอหมายความว่าจะให้เจ้ายุงตัวนี้มาจัดการกับวิกฤตแมลงระบาดเนี่ยนะ?
นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องเหลวไหลแล้ว แต่มันคือนิทานหลอกเด็กชัดๆ!
"เธอเป็นใครกัน?" โจวผิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
เขาจ้องมองฉู่เซิงอย่างละเอียดอีกครั้ง ก่อนจะพึมพำด้วยความงุนงงว่า
"นี่...ยัยคนบ้าที่ไหนกันเนี่ย?"
เจ้ายุงตัวนี้มีรูปร่างหน้าตาที่แปลกประหลาดมากจริงๆ มันเป็นสายพันธุ์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
แต่ถึงอย่างนั้นแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ?
เป็นที่รู้กันดีว่าขีดจำกัดความสามารถส่วนบุคคลของสัตว์อสูรประเภทแมลงนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหน!
ถอยหลังให้ก้าวหนึ่งเลย ต่อให้เจ้ายุงตัวนี้จะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทะเลแมลงที่มีจำนวนนับร้อยล้านตัว มันจะไปสร้างแรงกระเพื่อมอะไรได้?
ขนาดกองทัพ 'แมลงปีกคุมฝูง' นับพันตัวที่เขาเพาะเลี้ยงมาอย่างยากลำบาก และมีความสามารถในการควบคุมจิตใจ ยังถูกเจตจำนงรังผึ้งบดขยี้ในชั่วพริบตาเลย
แล้วนับประสาอะไรกับยุงแค่ตัวเดียว?
มันจะไปทำอะไรได้?
ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจจะมาก่อกวนจริงๆ ใช่ไหม?
ทว่าในวินาทีต่อมา...ทุกคนก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อเห็นเจ้ายุงหน้าตาดุร้ายที่เกาะอยู่บนไหล่ของเด็กสาว ขยับปีกของมันเบาๆ
หึ่ง—!
พริบตาเดียว เงาดำทะมึนที่อัดแน่นก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้ามัน!
นั่นคือฝูงผีเสื้อกลางคืน ฝูงด้วง ฝูงยุงรูปร่างหน้าตาหลากหลายสายพันธุ์ รวมแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันตัว!
และบนร่างของแมลงแต่ละตัว ล้วนมีเปลวเพลิงนรกสีน้ำเงินเข้มสลับแดงหม่นลุกโชนอยู่อย่างน่าสยดสยอง!
เมื่อฉู่เซิงส่งกระแสจิตสั่งการ
ลูกสมุนทั้งหนึ่งพันตัวก็พุ่งทะยานราวกับหน่วยกล้าตายที่ได้รับคำสั่ง
พวกมันกลายสภาพเป็นเส้นแสงแห่งเปลวเพลิงนับพันสาย พุ่งเข้าใส่ทะเลแมลงกลืนวิญญาณอันไร้ขอบเขตอย่างไม่กลัวตาย!
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทต่อเนื่องเป็นระลอก!
การระเบิดพลีชีพของลูกสมุนแมลงแต่ละตัว ได้ก่อให้เกิดคลื่นเพลิงนรกขนาดย่อม กลืนกินและแผดเผาแมลงกลืนวิญญาณนับสิบตัวที่อยู่รอบๆ ให้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา!
การพุ่งชนแบบพลีชีพของลูกสมุนหนึ่งพันตัว สามารถเคลียร์พื้นที่ว่างเปล่าที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสิบเมตรในดงทะเลแมลงสีดำได้อย่างดุดัน! สังหารแมลงกลืนวิญญาณไปได้นับหมื่นตัว!
ภายในห้องประชุม บรรดาผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เจ้ายุงตัวนี้...ถึงกับมีความสามารถในการอัญเชิญฝูงแมลง แถมยังสั่งให้พวกมันระเบิดพลีชีพได้ด้วยงั้นเหรอ?
นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย?!
โจวผิงเองก็อึ้งไปเหมือนกัน
เขาศึกษาสัตว์อสูรมาหลายปี โดยเฉพาะสัตว์อสูรประเภทแมลงที่เขาหมกมุ่นค้นคว้าแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอนในช่วงสองปีมานี้ แต่เขากลับไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า จะมีสัตว์อสูรประเภทแมลงตัวไหนที่มีความสามารถหลุดโลกขนาดนี้?!
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า สัตว์อสูรพันธสัญญาของ 'ซินเดอเรลล่าบ้านนอก' คนนี้ จะสามารถงัดไม้เด็ดแบบนี้ออกมาโชว์ได้!
แต่ทว่า...
"ถึงอย่างนั้นมันก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี!"
โจวผิงได้สติกลับมาจากความตกตะลึงอย่างรวดเร็ว เขาส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง
"รูปแบบการโจมตีแบบนี้มีประสิทธิภาพมันต่ำเกินไป! แถมอานุภาพของการระเบิดก็ไม่สามารถควบคุมได้ มันจะพาลทำลายสมุนไพรวิญญาณไปด้วย! ได้ไม่คุ้มเสียหรอก!"
พอทุกคนได้ยินเช่นนั้น ก็เริ่มตั้งสติได้
จริงอย่างที่เขาพูด หากนำไปเทียบกับจำนวนนับร้อยล้านตัวแล้ว แมลงนับหมื่นตัวที่ฉู่เซิงฆ่าตายไป มันก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของขนวัวเท่านั้น!
ไม่สามารถแก้ปัญหาอะไรได้เลย
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พวกเขากำลังคิดว่านี่เป็นเพียงการดีใจเก้ออีกครั้งนั่นเอง...
ภาพเหตุการณ์ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าก็พลันบังเกิดขึ้น!
จู่ๆ ภายในทะเลแมลงกลืนวิญญาณที่ดูราวกับกระแสน้ำสีดำทะมึนนั้น ก็มีพื้นที่ส่วนหนึ่งหายวับไปกับตา!
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นยื่นลงไปกอบโกยเอาแมลงกลืนวิญญาณนับพันตัวออกจากบริเวณนั้นไปเสียดื้อๆ!
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?!" ทุกคนอุทานด้วยความตกใจ
ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะหาคำตอบได้
ในวินาทีต่อมา แมลงกลืนวิญญาณนับพันตัวที่หายตัวไป ก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งอย่างกะทันหัน!
เพียงแต่ว่า...แมลงกลืนวิญญาณชุดใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้นนี้ กลับมีกลิ่นอายของเพลิงนรกจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากร่าง!
ภายใต้การควบคุมของฉู่เซิง แมลงกลืนวิญญาณกว่าพันตัวที่ถูกเขาจับเข้า 'รังแมลงเพลิงนรก' และเปลี่ยนให้กลายเป็นลูกสมุนหน้าใหม่ ก็หันขวับเปลี่ยนทิศทางในทันที ก่อนจะใช้ปากอันแหลมคมแทงทะลุร่างของพวกพ้องที่อยู่รอบกายอย่างโหดเหี้ยม!
คราวนี้ ประสิทธิภาพมันคนละเรื่องกันเลย!
แมลงกลืนวิญญาณที่ถูกโจมตี พวกมันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำไมพวกพ้องของตัวเองถึงหันมาแว้งกัด
แม้แต่ 'เจตจำนงรังผึ้ง' ของพวกมัน ก็ดูเหมือนจะไม่สามารถแยกแยะ 'คนทรยศ' เหล่านี้ได้ และยังคงมองว่าพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของฝูง!
พวกมันจึงไม่มีการป้องกันตัวใดๆ แม้กระทั่งการต่อต้านก็ไม่มีให้เห็น พวกมันร่วงหล่นลงเป็นเบือภายใต้การลอบสังหารของพวกเดียวกันเอง!
เพียงเวลาแค่ไม่กี่สิบวินาที แมลงกลืนวิญญาณกว่าแสนตัว ก็ถูกกองกำลัง 'กบฏ' หนึ่งพันตัวนี้สังหารหมู่อย่างราบคาบ!
นี่...นี่มันความสามารถบ้าอะไรกัน?!
ทุกคนในห้องประชุมถึงกับตาค้าง สมองขาวโพลนไปหมด!
พวกเขาไม่อาจทำความเข้าใจกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าได้เลย!
หายไปเฉยๆแล้วก็โผล่มาเฉยๆ จากนั้นก็กลายเป็นพวกเดียวกันไปเลยเนี่ยนะ?
นี่มันไม่ใช่ 'แมลงปีกคุมฝูง' เวอร์ชันอัปเกรดหรอกเหรอ?
ไม่สิ! มันน่ากลัวกว่าแมลงปีกคุมฝูงเป็นหมื่นเท่า!
แมลงปีกคุมฝูงยังต้องอาศัยคลื่นพลังจิตในการแทรกแซงและควบคุม แต่เจ้ายุงตัวนี้ กลับใช้การ 'เปลี่ยนฝั่ง' แบบพริบตาโดยไม่สนหลักการอะไรทั้งสิ้น!
สายตาที่เฉินเซียวจาง โจวผิง และผู้เชี่ยวชาญทุกคนมองมาที่ฉู่เซิงนั้น เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มตระหนักได้แล้วว่า เด็กสาวที่ชื่อกู่เยว่ซีคนนี้...บางทีอาจจะไม่ได้เป็นแค่เด็กเส้นธรรมดาๆ เสียแล้ว!
ความมั่นใจที่แท้จริงของเธอ ดูเหมือนจะมาจากเจ้ายุงที่มีความสามารถเหนือจินตนาการตัวนี้นี่เอง!
แต่หลังจากตื่นตะลึงไปได้ไม่นาน คิ้วของโจวผิงก็ขมวดเข้าหากันแน่นอีกครั้ง
ในฐานะอัจฉริยะด้านการเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณและสัตว์อสูร เขาสามารถดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว และชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนของมันได้อย่างตรงจุด
"ถึงความสามารถแบบนี้มันจะน่าเหลือเชื่อมากก็เถอะ...แต่มันก็ยังไม่พออยู่ดี" น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน
"ถ้าควบคุมได้แค่ครั้งละหนึ่งพันตัว ประสิทธิภาพมันก็ยังต่ำเกินไป ไม่มีทางตามความเร็วในการสืบพันธุ์และการกัดกินสมุนไพรวิญญาณของพวกมันได้ทันหรอก"
"วงจรการสืบพันธุ์ของแมลงกลืนวิญญาณใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง วันหนึ่งพวกมันสามารถขยายพันธุ์ได้หลายรุ่น!
“ความเร็วในการสังหารด้วยจำนวนหนึ่งพันตัวแบบนี้ เมื่อเทียบกับขนาดของฝูงแมลงทั้งหมด มันก็ยังเป็นแค่น้ำจืดหยดเดียวในมหาสมุทรเท่านั้น!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็เริ่มได้สติกลับมา
ใช่แล้ว...หนึ่งพันตัว ฟังดูเหมือนจะเยอะ แต่เมื่อนำไปวางไว้ท่ามกลางทะเลแมลงนับร้อยล้านตัว มันก็ยังดูเล็กจ้อยจนน่าสงสาร
นี่พวกเรา...ดีใจเก้อไปอีกแล้วงั้นเหรอ?
กู่เยว่ซีเองก็ตระหนักถึงปัญหานี้เช่นกัน
เธอไม่ได้เข้าใจความสามารถของฉู่เซิงอย่างทะลุปรุโปร่ง จึงทำได้เพียงส่งสายตาเป็นเชิงตั้งคำถามไปให้
ทางด้านฉู่เซิง เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา เขาก็ลอบขำอยู่ในใจ
แค่หนึ่งพันตัวเหรอ?
ตอนนี้ฉันอาจจะควบคุมได้แค่หนึ่งพันตัวก็จริง แต่คิดว่าแต้มวิวัฒนาการที่ฉันอุตส่าห์สะสมมามันมีไว้ประดับหรือไง?
แค่อัปเกรดด้วยตัวเองสักครั้ง ขีดจำกัดในการควบคุมก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแล้วเว้ย!
รับรองว่าสามารถกวาดล้างไอ้พวกแมลงกลืนวิญญาณนี่ได้จนสะอาดเอี่ยมอ่องแน่นอน!
เขาจึงรีบส่งกระแสจิตไปบอกกู่เยว่ซีทันที
กู่เยว่ซีเข้าใจในทันที บนใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอ ปรากฏรอยยิ้มบางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นผุดขึ้นมา
เธอกวาดสายตามองบรรดาผู้เชี่ยวชาญที่มีสีหน้าหลากหลายในห้องประชุม ก่อนจะเอ่ยปากอย่างเนิบนาบว่า
"เมื่อกี้นี้...มันก็แค่น้ำจิ้มเท่านั้นแหละ"
"จำนวนหนึ่งพันตัว ไม่ใช่ขีดจำกัดสูงสุดที่มันสามารถควบคุมได้หรอกนะ"
"การจะกวาดล้างแมลงกลืนวิญญาณพวกนี้ มันใช้เวลามากที่สุดก็แค่คืนเดียวเท่านั้น"
"แต่ทว่า..."
"ตอนนี้ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว"
กู่เยว่ซีชูนิ้วเรียวขาวราวกับหยกขึ้นมาสามนิ้ว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสนิทว่า
"พวกเราต้องการแก่นโลหิตระดับราชาแบบครบชุด...สามชุด!"
…….