บทที่ 1415 นกคาสโซวารีสองตัว!

หลังจากที่ทั้งคู่ยืนยันแผนการล่าหมีดำเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มเดินย้อนกลับไป

เรื่องทางฝั่งนี้ถือเป็นอันว่าจบลงชั่วคราว

ผู้ชมส่วนหนึ่งกดออกจากห้องไลฟ์สดนี้ เพื่อกลับไปรายงานสถานการณ์ในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่น รวมถึงพูดคุยและโม้กันตามประสา

ถือโอกาสไปดูด้วยว่าเย่ฮั่นสำรวจพื้นที่ใหม่แล้วได้พบอะไรบ้างหรือไม่

แต่ก็ยังมีผู้ชมอีกส่วนหนึ่งที่เลือกจะปักหลักอยู่ที่เดิม เพื่อ ‘ชมฝีมือลูกหนัง’ ต่อไป

มีผู้ชมสังเกตเห็นว่า ฝูเซิงจวี้ยังคงสถิตอยู่ในห้องไลฟ์สดนี้เพื่อดูบอลไม่ยอมไปไหน

“ฝูเซิงจวี้ ไม่ยุ่งแล้วเหรอครับ?”

“โอ้โห ที่แท้ฝูเซิงจวี้ก็เป็นคนคอเดียวกันนี่เอง!”

“ฝูเซิงจวี้ครับ ผมก็อยากได้มาเซราติเหมือนกัน ผมยอมไปแปลงเพศที่เมืองไทยเพื่อพี่เลยนะ!”

“เย็นชาจังแฮะ นี่น่ะเหรอพี่ใหญ่เบอร์หนึ่งของห้องเย่ฮั่น?”

“จะบอกเรื่องน่าสนใจให้ฟัง พี่ใหญ่เบอร์หนึ่งอย่างฝูเซิงจวี้กับพี่สาวเบอร์สองอย่างเทียนอ้ายเซียงจู๋ หุ้นกันเปิดร้านหม้อไฟหานฉีด้วยนะ!”

“โลกทัศน์เปิดกว้างเลยแฮะ ถ้ารู้ว่ามีเรื่องแบบนี้ ต่อให้ต้องขายหม้อขายไหฉันก็จะมาเป็นเบอร์หนึ่งให้ได้ มีลิขสิทธิ์ร้านหม้อไฟนี่เงินไหลมาเทมาเลยนะนั่น!”

“ตั้งใจดูบอลต่อไป ฉันก็เป็นเบอร์หนึ่งได้เหมือนกัน!”

“..........”

เหล่าผู้ชมต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์และล้อเลียนฝูเซิงจวี้

และสิ่งที่น่าสนใจคือ ในคืนนั้นเอง ฝูเซิงจวี้ได้โพสต์ข้อความผ่านแพลตฟอร์มโซเชียลเพื่อชี้แจงเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

ปั้นเมิ่งปั้นซิ่งปั้นฝูเซิง (ฝูเซิงจวี้): ขอชี้แจงหน่อยครับ! วันนี้ผมยุ่งอยู่กับเรื่องร้านหม้อไฟ แค่แวบมาดูไลฟ์สดแป๊บเดียวเพื่อดูว่าพลั่วสนามของกลุ่มนั้นหายไปไหน แล้วก็เปิดทิ้งไว้เฉย ๆ (AFK) จากนั้นก็ไปทำงานต่อ สรุปคือผมเปิดค้างไว้เฉย ๆ ไม่ได้ดูเลยจริง ๆ!

การชี้แจงของเขาเข้าตำรา ‘ยิ่งแก้เหมือนยิ่งแก้ตัว’ ชาวเน็ตจำนวนมากต่างเข้าไปคอมเมนต์ตอบกลับจนเรื่องนี้กลายเป็นคำค้นหายอดนิยม

เทียนอ้ายเซียงจู๋: “เปิดค้างไว้” (เหรอจ๊ะ)

ชิงเฟิงซ่งเจียเหริน: คนที่เข้าใจย่อมเข้าใจ

เซียนชื่อยวน-ฝูฮวา: ฝูเซิงจวี้ ผมเชื่อพี่นะ (ใส่อีโมจิหัวสุนัข)

กุ้ยรุ่ย: หึ ๆ ๆ

อีหราน: หัวสุนัข หัวสุนัข หัวสุนัข อีโมจิยิ้มมีเลศนัย...

ชูอี: คนหนุ่มต้องรู้จักยับยั้งชั่งใจบ้างนะน้องฝูเซิง ถ้าไม่ไหวก็ลองหาวิธีขึ้นเกาะไปดื่มเหล้าดององคชาตเสือดูสิ!

...........

เหล่าผู้มีอิทธิพลต่างถูกดึงออกมาร่วมวงด้วย คราวนี้ฝูเซิงจวี้ต่อให้กระโดดลงแม่น้ำเหลืองก็ล้างไม่สะอาดเสียแล้ว!

เหมือนโคลนเหลืองหล่นใส่เป้ากางเกง ไม่ใช่ขี้แต่มันก็ดูเหมือนขี้ไปแล้ว!

ตัดกลับมาทางด้านเย่ฮั่น

ตลอดทั้งวันนี้ เขาและซูเสี่ยวฉีออกไปสำรวจข้างนอกมาทั้งวัน

ผลปรากฏว่า... ไม่พบอะไรเลย!

สิ่งนี้ทำให้เย่ฮั่นรู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย

และแน่นอนว่า ในอินเทอร์เน็ตก็มีพวกแมลงวันบินว่อนกันอีกครั้ง

พวกที่จงเกลียดจงชังเย่ฮั่นและแคว้นสวรรค์ต่างพากันแสดงความเห็นว่า เย่ฮั่นดวงกุดแล้วบ้างล่ะ กำลังจะซวยแล้วบ้างล่ะ

ชาวเน็ตแคว้นสวรรค์พากันปวดหัว

อยากจะบอกเหลือเกินว่า พวกตัวร้ายกระจอกพวกนี้ไม่มีความคิดสร้างสรรค์กว่านี้แล้วเหรอ?

“เถ้าแก่คะ เอาไงต่อดี?”

“ถ้าเริ่มเดินกลับตอนนี้ น่าจะถึงบ้านวิวน้ำตกก่อนฟ้ามืดนะคะ”

ซูเสี่ยวฉีมองเย่ฮั่นพลางเอ่ยขึ้น

เย่ฮั่นได้ยินเช่นนั้นก็ทอดถอนใจออกมา

“กลับกันเถอะ เริ่มเดินกลับกันได้แล้ว”

“คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะไม่ได้อะไรติดมือกลับไปเลยสักอย่าง”

เย่ฮั่นส่ายหัว

ความจริงเขาก็ไม่ได้ขาดแคลนอะไรหรอก

แต่ในเมื่ออุตส่าห์สำรวจพื้นที่ใหม่แล้วกลับไม่เจออะไรเลย มันย่อมทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

เมื่อเห็นเย่ฮั่นเริ่มพาทีมเดินกลับ ผู้ชมก็ส่งข้อความเข้ามาไม่หยุด

“ไม่ถูกสิ เย่ฮั่นอย่าเพิ่งไป!”

“จังหวะนี้ควรจะพูดว่า ‘เดินไปข้างหน้าอีกสิบนาที ถ้ายังไม่เจออะไรค่อยกลับ’ ไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่แล้ว แล้วตามสูตรเดิม พอใกล้จะครบสิบนาที ก็ต้องเจอการค้นพบครั้งใหญ่หรือของล้ำค่าสิ!”

“ทำไมคราวนี้ไม่เดินตามบทเลยล่ะ หยิบบทผิดมาหรือเปล่าเนี่ย?”

“จบเห่แล้ว ฉันลงพนันไว้ด้วยว่าเย่ฮั่นต้องได้อะไรกลับมาแน่ ๆ พี่น้องทั้งหลาย เจอกันบนดาดฟ้านะครับ อีกสิบแปดปีค่อยกลับมาเป็นลูกผู้ชายใหม่!”

“การพนันเป็นสิ่งไม่ดีนะทุกคน! เล่นสิบครั้งแพ้เก้าครั้งนะจ๊ะ!”

“ให้ตายเถอะ แล้วเรื่อง ‘อย่างว่า’ ล่ะ? แกไม่พูดถึงเลยนะ!” (มุกเล่นคำเรื่อง อบายมุข 3 อย่าง)

เมื่อเห็นเย่ฮั่นเดินกลับจริง ๆ ผู้ชมต่างก็พากันเสียดาย

ดูท่าวันนี้คงเป็นวันที่ไม่ได้อะไรเลยจริง ๆ

เย่ฮั่นต้องกลับมือเปล่าเสียแล้ว!

เหตุการณ์แบบนี้ความจริงก็เคยมีบ้าง แต่ไม่บ่อยนัก

ทุกคนต่างหวังให้เย่ฮั่นสำรวจต่ออีกสักหน่อย แต่เย่ฮั่นเริ่มเดินกลับไปไกลแล้ว

จนกระทั่งเย่ฮั่นใกล้จะถึงบ้านวิวน้ำตก ผู้ชมถึงได้ยอมถอดใจ

“แยกย้ายเถอะพี่น้อง หมดตัวจนเหลือแต่กางเกงในแล้วเนี่ย”

“อะลานงอวี้บอกไว้ว่า ถ้าเย่ฮั่นไม่ได้อะไรกลับมา เขาจะกินห้องน้ำสาธารณะโชว์!”

“ฮ่า ๆ ๆ อย่ากุข่าวลือสิ อะลานงอวี้ผู้น่าสงสาร”

อะลานงอวี้: “ฉันไม่ได้พูดเรื่องจะกินนั่นกินนี่ในเน็ตมาครึ่งเดือนแล้วนะ ขอร้องล่ะปล่อยฉันไปเถอะ!”

“มีแต่ฉันคนเดียวเหรอที่ยังสนว่าจางฮ่าวหรานจะเจอคู่หูเฟิงกวงเมื่อไหร่ ทีมงานรายการออกมาให้เตะซะดี ๆ!”

“เดี๋ยวนะ! ทุกคนดูสิ เหมือนจะมีอะไรอยู่ที่หน้าบ้านเย่ฮั่นนะ บัดซบ! จิ่วเทียนเคลื่อนไหวแล้ว!”

.............

จำนวนข้อความในคอมเมนต์พุ่งสูงขึ้นทันที ผู้ชมหลายคนที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ต่างพากันอุทานออกมาด้วยความตกใจ

เพราะในภาพไลฟ์สดขณะนี้ ทุกคนได้เห็นว่า ที่หน้าบ้านของเย่ฮั่น กลับมีนกคาสโซวารีสองตัวกำลังเดินเล่นกันอยู่!

จะเรียกว่าเดินเล่นก็ไม่ถูกนัก ความจริงพวกมันกำลังเกี้ยวพาราสีกันต่างหาก......

ทว่าเย่ฮั่นหาได้สนใจไม่ว่าพวกมันกำลังทำอะไร ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น และชักปืนพกออกมาทันที

แต่วินาทีต่อมา เขาก็เก็บปืนกลับเข้ากระเป๋าเสื้อ

การจัดการกับนกคาสโซวารี ไม่จำเป็นต้องใช้ปืน

จากนั้น เย่ฮั่นก็หยิบหอกของเขาขึ้นมา

ให้ตายเถอะ ผู้ชมหลายคนเพิ่งนึกออกว่าเย่ฮั่นยังมีหอกอยู่อีกเล่มหนึ่งนี่นา!

เพราะเขาไม่ได้ใช้มันมานานมากจนทุกคนเกือบจะลืมไปแล้ว

ในตอนนี้จิ่วเทียนบินถลาออกไปแล้ว วนเวียนกดดันอยู่บนอากาศ

นกคาสโซวารีทั้งสองตัวโกรธจัด พยายามจะโจมตีจิ่วเทียน แต่จิ่วเทียนบินได้ ส่วนนกคาสโซวารีบินไม่ได้

เสี่ยวฮั่นฮั่นเองก็อยากจะพุ่งเข้าไปด้วย แต่ถูกเย่ฮั่นห้ามไว้

เพราะจุดที่นกคาสโซวารีอยู่นั้นใกล้กับบ้านวิวน้ำตกมาก เย่ฮั่นกลัวว่าไอ้เจ้าทึ่มนี่จะไปชนบ้านพังเข้า

ลำดับต่อมา เย่ฮั่นถือหอกพุ่งเข้าจู่โจมทันที!

ฉับ!

เขาเปิดฉากด้วยการฟันเข้าที่ลำคอของนกคาสโซวารีตัวหนึ่งจัง ๆ

จังหวะนี้แม้จะยังไม่ตายในทันที แต่นกตัวนั้นก็ร้องโหยหวนและมีเลือดไหลโชกที่คอ

แถมจิ่วเทียนยังหาจังหวะโฉบลงมาจิกซ้ำจนมันหัวแตกเลือดอาบ

นี่น่าจะเป็นนกตัวเมียที่ถูกจู่โจมอย่างหนัก

เมื่อเห็นดังนั้น นกคาสโซวารีตัวผู้ที่เหลืออยู่อีกตัวกลับไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบสับตีนแตกหนีไปอย่างรวดเร็ว!

เย่ฮั่นคิดจะตามไปแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว นอกเสียจากว่าเขาจะควักปืนออกมายิง แต่การจะเสียกระสุนหนึ่งนัดเพื่อแลกกับนกตัวเดียวดูจะไม่ค่อยคุ้มค่านัก

เพียงชั่วพริบตา นกตัวผู้ตัวนั้นก็หายลับสายตาไป!

เหลือเพียงนกตัวเมียที่บาดเจ็บ มันพยายามจะหนีเช่นกัน แต่กลับถูกเย่ฮั่นซ้ำอีกหนึ่งทีจนล้มคว่ำลงกับพื้น ร่างกายชักกระตุก ดูท่าคงไม่รอด

“นกสายฟ้าตั้งสองตัว ดันมาเดินเล่นถึงหน้าบ้าน!”

“น่าเสียดาย ปล่อยให้หนีไปได้ตัวหนึ่ง!”

เย่ฮั่นซ้ำอีกครั้งเพื่อปลิดชีพนกตัวเมียตัวนั้นอย่างสมบูรณ์

ในตอนนี้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างพากันตื่นเต้นจนแทบคลั่ง!

นึกว่าวันนี้จะเป็นวันที่ไม่ได้อะไรเสียแล้ว ใครจะไปคิดล่ะว่าเหยื่อจะเดินมาส่งตัวเองถึงหน้าบ้านแบบนี้?

พวกที่เคยเยาะเย้ยเย่ฮั่นก่อนหน้านี้ต่างพากันใบ้รับประทานไปตาม ๆ กัน

“แถวนี้มีนกสายฟ้าอาศัยอยู่ด้วยเหรอคะเนี่ย ทำไมก่อนหน้านี้เราไม่เคยเจอเลย?”

ซูเสี่ยวฉีเดินเข้ามาและรับช่วงต่อในการจัดการซากนกคาสโซวารี

มื้อค่ำวันนี้จึงกลายเป็นนกคาสโซวารี รสชาติเหมือนเนื้อไก่ กรุบกรอบสะใจ!

และที่รสชาติเหมือนเนื้อไก่เหมือนกัน ก็ยังมีไส้เดือนปิ้งของทีมไส้เดือนรุ่นใหม่อีกด้วย.......

จบบท