【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2159 การมาถึง
【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2159 การมาถึง
『รายงานสถานการณ์การรบ - ทวีปเหนือสุด: ผู้ไร้การควบคุมระดับราชาสองตนได้สิ้นชีพลงในสนามรบ การรบครั้งนี้จึงประกาศยุติลงอย่างเป็นทางการ ฝ่ายปีศาจคือผู้คว้าชโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ัยชนะขั้นสุดท้ายอขฝษญุปาอฐ
ฝ่ายพ่ายแพ้มีสิทธิ์เลือกระหวเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง่างการต้านทานต่อไป หรือยอมรับเงื่อนไขของสนธิสัญญาผู้พ่ายแพ้
ฝ่ายชนะจะได้รับช่วงเวลาพักฟื้นอย่างปลอดภัยเป็นเวลาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นหนึ่งสัปดาห์ ระหว่างช่วงพักนี้ หากไม่มีคำร้องขอเข้าต่อสู้อย่างจริงจัง จะไม่ถูกโจมตีใดๆ จากฝ่ายผู้ไร้การควบคุม』
บวขฟีซมไาีอาจารย์ยูถือโทรโข่งห้วงว่างไว้ในมือเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง กระจายข้อมูลข่าวสารของสงครามให้ทั่วทั้ง ธปซบฎอยS-01
เช่นเดียวกัน ในห้องโต๊ะพนันซึ่งทำหน้าที่เป็นภาพฉายสนามรบแบบเรียลไทม์ กองเรือของกองทัพผู้ไร้การควบคุมก็ปรากฏขึ้นทีละลำทีละลำ
จุดมุ่งหมายของพวกเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงขามีเพียงหนึ่งเดียว แย่งชิงสมองพิเศษของกู๊ดแมน แล้วอาศัยการระเบิดตัวเองของญซสหใหอวถรโลกเพื่อเจาะทะลุทางหนีออกจาก าฐฟชS-01
การกระทำอันฝ่าฝณไทิดึืนกฎเกณฑ์เช่นนี้ ทำให้นักพนันบางส่วนที่อยู่ในห้องนั้นนั่งนิ่งอยู่ไม่ได้อีกต่อไป
ม่านหมอกหนาแน่นที่พัดวนรอบใบหน้าของท่านหมอกเผยให้เห็นดวงตาสองดวงที่สว่างจ้าดั่งประภาคาร "ต้าโหยว เหล่าสิ่งมีชีวิตพวกนั้นละเมิดกฎแล้ว ส่งพวกเราข้ามไปเถอะ"
แต่อาจเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นารย์ยูกลับทำท่าไม่ใส่ใจ โบกมือเบาๆฉ
"ยังไม่ต้องรีบ เหล่าผู้ไร้การควบคุมพวกนี้สูญเสียกำลังรบสำคัญไปจำนวนมากแล้วรใรฬไืเชบ ไม่จำเป็นที่พวกเราจะต้องยกไปทั้งหมด... ยังไม่จบหรอก การพนันยังดำเภูญตฟสฬเนินต่อไปอยู่
ข้ายังคงพยายามรักษาความเป็นธรรมไว้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ถือเป็น 'การรบเสรี' ซึ่งไม่มีข้อจำกัดใดๆ เกี่ยวกับจำนวนผู้เข้าร่วม มอบให้เจ้าตัวเล็กสองคนนั้นจัดการก็พอ พวกเราวางเดิมพันกันต่อเถอะ"
แม้อาจารย์ยูจะพูดเช่นนั้น แต่ก็ยังมีนักพนันบางส่วนลุกออกจากห้องพนันไป
……
ถูกฟันทะูึทอฬฏาคฬลวงลงแล้ว
บ๊อป เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงยูจินส์ อัสลาน และแซลลี่ทั้งสี่คน ต่างฝ่ายต่างปราบปราม รปศมะและถึงขั้นพิชิตผู้ไร้การควบคุมที่ติดตามกู๊ดแมนมาได้คนละคน
ในขณะที่พวกเเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นขากำลังรับมืออยู่นั้น กระแสพลังอันตรายที่เกินจินตนาการซถไิก็เริ่มคืบคลานเข้ามาให้รู้สึกได้
"เหล่าผู้ไร้การสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นควบคุมพวกนี้นั่งนิ่งอยู่ไม่ได้แล้ว..." บ๊อปพึมพำเบาๆิพีทาี เขาสัมผัสได้ถึงกองทัพที่กำลังแหวกช่องมิติเคลื่อนพลอยู่
ตามมาด้วยการผุดขึ้นของวอร์มโฮลนับไม่ถ้วน กองเรือรบสีมะเขียวมืดหม่นกระโดดข้ามมิติออกมาทีละลำ ผู้ไร้การควบคุมระดับราชากว่าสิบตนล้อมบริเวณนั้นไว้อย่างแน่นหนา
"พวกเราไปช่วย!"
วฮูลึดซฝธหึง!
บ๊อปส่งทุกคนไปยังอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับตำแหน่งกลางที่ฮั่นตงและกรีนอยู่ในทันที
แม้เขาจะไม่อยากเข้าใกล้กรีนเลยก็ตาม แต่ขณะนี้คือช่วงวิกฤตของการต้านทานศัตรูภายนอก
ูีศฏฮบเมื่อกรีนเห็นกลุ่มมิตรเก่าปรากฏตัวขึ้น เขาไม่แม้แต่จะสนใจผู้ไร้การควบคุมที่ล้อมพวกเขาอยู่ บลฮหันร่างเข้าหาบ๊อปอย่างทันที
"โอ้! นี่ไม่ใช่บ๊อปเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นหรอกหรือ... พวกเจ้ายังไม่ได้สวมมงกุฎกันอีกหรือ?ฒทยทส ช้าไปหน่อยนะเนี่ย"
"ค่อยว่ากันหลังสวมมงกุฎก็ได้กรีน แต่ตอนนี้คิดก่อนว่าจะรับมือกับปัญหาตรงหน้ายังไง... หากเหล่าผู้ไร้การควบคุมพวกนี้โจมตีพวกเรา ก็ถือว่าละเมิดกฎ เชื่อว่าอาจารย์ยูและคนอื่นๆ จติสยผโจะรีบมาถึงในเร็ววันแน่"
กรีนพยักหน้าฬ
"ก็จริง เรื่องนี้มันฝ่าฝืนกฎของเกมไปแล้ว~ หวังว่าพ่อเฒ่าจะไม่มา ไม่งั้นก็ไม่สนุกเลย"
พูดถึงตรงนี้ฐลฒุีชิตบ กรีนหันหัวอย่างกะทันหัน ยกมือชี้ไปยังผู้ไร้การควบคุมที่แผ่กระแสพลังแข็งแกร่งที่สุดในหมู่นั้น เสียงจากห้วงลึกแผ่ขยายออกจากร่างกาย ดังให้ผู้ไร้การควบคุมทุกตนได้ยินทั่วกัน
"ไอ้ที่ดูท่าสซฑีุ 'งุ่มง่ามโง่เขลา'ฬฐฬฉใใึ ฏญนั่นน่ะ ขอจัดการเองนะ~ พวกเจ้เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงาอย่าแย่งล่ะ"ฐุ
ถ้อยคำนั้นทำให้มุมปากของท่านประธานกระตุกเบาๆ และแล้วในห้วงเวลานั้นเองย มือกว้างหนาอุ้มอ้วนมือหนึ่งก็ลงมาพาดบนเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นแขนที่กรีนยื่นออกไป กดลงเบาๆ
"กรีน ฟฎอฑขอข้าพูดกับเหล่าผู้ไร้การควบคุมสักสองคำได้ไหม"
"อืม~ ไปเลย"
ผู้ที่หหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายุดยั้งกรีนไว้คือฮั่นตงนั่นเอง
เขาก้าเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นวเดินออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ิวใใสจ้องตรงไปยังท่านประธานและบรรดาสมาชิกคณะกรรมการ
ณ เวลานี้ฮั่นตงคฐสได้ปลดออกแล้ว ดูเหมือนในสายตาของเขา สงครามครั้งนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว
"กู๊ดแมนตายสนิทไปแล้วอฏย สมองของเขาที่หลอมรวมกับผู้ซ่อนสมองนั้น ข้าได้นำมาใช้เป็นอาหารชั้นสูงป้อนให้ลูกน้องของข้าไปแล้ว ถ้าข้าเดาไม่ผิด พวกท่านรีบมาหาอย่างเร่งด่วนเช่นนี้อนงหูสฉบ ก็เพราะต้องการอาศัยคุณสมบัติพิเศษของโลกใบนี้เพื่อหนีออกจาก S-01 ใช่ไหม?จโปกุฮ ยังไม่จบนะ ในเมื่อพวกท่านมาครบทุกคนแล้ว ดฎฮงึก็มาเปิดฉากบทสุดท้ายของเกมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนี้ที่นี่เลยดีกว่า"
ฮั่นตงโค้งคำนับอย่างสง่างามดั่งพิธีกรมืออาชีพ
เมื่อท่านประธานเปล่งเสียงออกมานาซสธ มันดังประดุจเสียงประสานของผู้คนหลายหมื่นล้านหลายแสนล้านคนที่กล่าวพร้อมกัน
"มั่นใจมากขนาดนั้นเลยหรือ คนท้องถิ่น... ธเดีืใสผรคิดว่าจะกุมพวกเราไว้ในอุ้งมือได้อย่างสมบูรณ์? ใช่ เราสูญเสียกรรมการไปไม่น้อย เพราะข้อมูลข่าวกรองที่ขาดหายไป และการประเมินกำลังรบใน S-01 ุะาิมยงฉที่ผิดพลาด
ทิศทางของสถานการณ์โดยรวมในขณะนี้ก็ยังไม่ชัดเจนแต่อย่างใดขลทผธร อย่างไรก็ตาม การสังหารพวกเจ้าทั้งหมด แล้วดึงซากของกู๊ดแมนออกมาจากร่างของเจ้า ยังพอทำได้อยู่... ท่านหญิงเหลี่ยม! ปิดกั้นพื้นที่นี้"ภซเก
"ได้เลย"
'ท่านหญิงเหลี่ยม' กางแขนทั้งสองออก โลกแห่งกำแพงกระจกสี่เหลี่ยมผืนผ้าแผ่ขยายแทนที่ทวีปเหนือสุดเดิม ปิดลหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา็อกพื้นที่ทั้งหมดอย่างแน่นหนา
ต่อจากนั้น ท่านประธานสาดมือออกไปหนึ่งครั้ง
เรือรบนับร้อยลำต่างแปเีฉรสภาพในระดับโครงสร้าง แท่งหินดำสี่เหลี่ยมที่ประกอบงคกันเป็นเรือรบเคลื่อนไหวขึ้นลง ก่อร่างสร้างใหม่ จนกระทั่งกลายเป็นรูปทรงที่สูงใหญ่น่าเกรงขาม
กองทัพผู้ไร้การควบคุมอันยิ่งใหญ่ปรากฏกายระหว่างป้อมปราการ ที่นี่ไม่ได้มีเพียงผู้ไร้การควบคุมที่สำนักงานควบคุมกลางหอคอยดำกัโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์กขังไว้แต่เดิมเท่านั้น ิภใเปธลแต่ยังรวมถึงผู้ทรงพลังที่ถูกเกณฑ์ ถูกกดขี่ และถูกแปรสภาพจากโลกระดับอนุมหา และโลกขนาดใหญ่ในระหว่างการบุกรุกอีกด้วย
จำนวนผู้ไร้การควบคุมระดับราชารวมกันเกินหนึ่งร้อยตน จำนวนอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับพลทหารรวมกันเกินหนึ่งร้อยล้านตน และทุกคนล้วนมีคุณสมบัติผู้ไร้การควบคุม สวมใส่ชุดเกราะดาวเทียมที่สมาชิกคณะฎีถฐแกรรมการคนหนึ่งได้จำลองและสร้างขึ้น
เมื่อเห็นภาพที่เปี่ยมด้วยอำนาจกดขี่เช่นนี้ ในส่วนลึกของใจ สบฏคถศฮั่นตงก็รู้สึกหวั่นวิตกขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
ตามแผนที่เขาวางไว้ เมื่อเหล่าผู้ไร้การควบคุมละเมิดกฎถึงขนาดนี้ ห้วงว่างน่าจะเข้าแทรกแซงโดยตรง...ฐ แต่จนถึงขณะนี้ รเขายังไม่สโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ัมผัสถึงคลื่นห้วงว่างใดๆ เลยสักนิดญูจโถ
เขาถาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมบ๊อปที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลเบาๆลกผน
"มีข่าวอะไรจากฝั่งอาจารย์ยูบ้างไหม"
ใบหน้าของบ๊อปก็ดูแปลกประหลาดไม่แพ้กัน "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน...กสฟห ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้ดศฑฏ อาจารย์ไม่เคยติดต่อมาเลยสักครั้ง"
"หรือว่าอโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์าจารย์ยูกับคนอื่นๆ ยังเล่นไม่อิ่ม ไม่คิดจะจบเกมนี้ตอนนี้? ต้องการให้พวกเราหนีเองหรือเปล่า?!"
ในเวลานั้น เสียงของกรีนก็แผ่วเบาขึ้นมาในหมู่พวกเขาฉาะโศศฝ ษิฮีืศแะฝซ"คนเยอะขนาดนี้จัดการยากมากเลย~ ถ้าพวกเจ้ากลุ่มนี้พอจะมีพลังบ้างมบนโญะพแรู สวมมงกุฎกันให้หมด บางทีก็อาจพอสู้ได้นะ
ฮือ~ จริงๆ เลย โชคดีที่ข้าได้สาแก่ใจจากการต่อสู้กับเจ้ากู๊ดมอร์นิ่งเมื่อกี้แล้ว ถ้าเขาโจมตีพวกเราทีหลัง เจ้าๆ ก็หลบเข้าโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์มาในร่างของข้าเสียทั้งหมดเลยก็แล้วกัน ข้าจะพยายามพาพวกเจ้าถอยออกจากที่นี่"
"อืม"
ความรู้สึกวิกฤตปกโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์คลุมเต็มร่างกาย ดวงตาของท่านประธานล็อคจ้องอยู่ที่ฮั่นตง
เมื่อเขาก้าวเดินออกสไไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กองทัพผู้ไร้การควบคุมทั้งหมดก็พร้อมใจกันก้าวเข้าหาศูนย์กลางที่ทุกคนยืนอยู่หนึ่งก้าวพร้อมกัน
แรงกดดันอันหนักอึ้งนั้นกระทำต่อจิตใจโดยตรง
บีบบังคับให้ส้นเท้าขวาของฮั่นตงยกขึ้น เคลื่อนถอยหลัง ซษฒยยเตรียมถอยร่นเข้าไปในร่างกายของกรีน แต่แล้ว ก้าวถอยหลังนั้นยังไม่ทันจะลงถึงพื้น
แปฏะ!
ฝ่ามือกว้างใหญ่อ้วนพีมือหนึ่งก็ลงมาพาดบนไหล่ของฮั่นตงอย่างเบามือ มือนั้นไม่ได้เป็นของต้นกำเนิดที่อยู่เบื้องหลัง แต่มาจากประตูวังวนสีดำที่ปรากฏขึ้นมาลอยอยู่กลางอากาศ
ชายร่างอ้วนพุงพลุ้ยไร้หัว คอลอยอยู่ด้วียเส้นผมดำขลัก ก้าวออกมาจากประตูนั้น
"นิโคลัส ที่นี่ของเจ้าดูเหมือนจะขาดคนอยู่นะ~หษหืะื พวกเรามาช่วยเติมเต็มให้หน่อยแล้วกัน"
"พี่ใหญ่ไร้หัว!"
วังวนสีดำขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
อาคารทั้งหลังของสโมสรการต่อสู้โผล่ออกมาให้เห็น
นอกจากพี่ใหญ่ไร้หัวแล้วฑบจขอษซตฝ สมาชิกสโมสรทุกคนก็พากันเดินออกมา... คราวนี้พวกเขาไม่ได้เปลือยท่อนบนใช้กำปั้นต่อสู้อีกต่อไป ปขหตขษจแต่ต่างแสดงออกถึงท่าทีสังหารอันเข้มแข็งที่สุดของตน มาหนุนหลังสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในสโมสรฐพชแภะบูท
ในเวลาเดียวกัน เจ้านาย F.ฟรานซิสผู้สวมสูทแดงเข้มีฎซผภภด ผูกเนคไทสีดำฏอรวฟฏฏวแร แต่ลืมสวมกางเกง ก็เดินออกมาด้วยเช่นกัน
"นิโคลัส ได้ยินว่าเจ้าอาจมีเรื่อง ทุกคนมาครบไมล่ขาดเลยสักคน~ เท่านี้พอไหม?"
จปผโุท"เท่านี้พอแน่นอน แต่วังวนสีดำพวกนี้..."
"วอลเตอร์กับพวกเขาก็มาด้วยแน่ ใครให้เจ้าเป็นคนน่ารักถูกใจคนขนาดนี้ล่ะ?"
คำพูดจบลงยังไมหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่ทันขาด วังวนสีดำดวงแล้วดวงเล่าก็ผุดขึ้นรอบข้างทุกคน
ผู้ก่อตั้งระบบวังวนสีดำ ประธานนิรันดร์ของสมาคมศาสตร์ลับ W.วอลเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเตอร์ ซัลลิแวน ก้าวออกมา พร้อมด้วยต้นกำเนิดที่เก้าที่ผ่านการฝึกฝนพิเศษจากเขา คีท ลานีร์
"ผู้อาวุโสวอลเตอร์!"
วอลเตอร์ไม่ตอบรับเสียงเรียกของฮั่นตง เพียงแต่ส่งสัญญาณให้เขาสังเกตสถานการณ์ตรงหน้า
ในเวลาเดียวกัน ชายผมเงินที่มีปลอกคอวงกลมลอยอยู่บังปากและจมูกก็ล่องลอยออกมาจากวังวนสีดำอีกดวงหนึ่ง
ผู้อำนวยการชาร์ลส์เมื่อปรากฏตัวก็กวาดสายตารอบทิศทันที ดูเหมือนกำลังนับจำนวนผู้ไร้การควบคุมในที่เกิดเหตุ
ติ๋งๆ
ของเหลวสีขาวหยดลงมา ชายสวมสูทขาวดไบล้วนก้าวออกมา มือข้างหนึ่งถือดาบขาวที่ทำให้แววตาของเหล่าผู้ไร้การควบเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นคุมเปลี่ยนไปะคฬจไถยภฝ
มืออีกข้างที่ว่างเปล่าก็ลงมาพาดบนไหล่ของฮั่นตงเบาๆ กล่าวด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ:
"ทำได้ดีมาก~"
"ผู้อาวุโส M!"ูุพว
วังวนสีดเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงำยังคงส่งผู้คนมาไม่หยุดปผจนภสกฏ
วังวนสีดำดวงใหม่ขนาดใหญ่กว่าถหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาูกฉีกเปิดออกมาอีกลนฎภู ชัดเจนว่าไม่ใช่ขนาดสำหรับส่งหน่วยบุคคลเดียวแล้ว
ศสิ่งลอยฟ้าทีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่ไม่อาจนิยามด้วยระดับโลกปกติปรากฏโฉมขึ้น ด้วยรูปทรงที่ปรากฏออกมา
สูทสีดำ ปราศจากอวัยวะเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงรับความรู้สึกใดๆ บนใบหน้าษ ปราศจากแสงใดๆ ที่จะส่องให้เห็น
ตัวตนที่เป็นสิ่งเดียวในจักอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรวาลทั้งปวงที่ตัวอักษรฝฑสงะปึะย D ยอมรับ แฐอขฝฮืปศและยังเป็นผู้สร้างเมืองเดอรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น์รี่แห่งโลกพิเศษอีกด้วย
ตัวตนที่เรียกขานกันว่านั้นปรากฏตัวด้วยตนเอง นี่คือครั้งแรกที่เขาออกมาจัดการเรื่องราวนอกเขตเมืองเดอร์รี่โดยตรง เพราะคุณสมบัติ 'ครรภ์ปีศาจ' ชาวเมืองทั้งหมดจึงแปรสภาพตามมาพร้อมกันีจแซตษอ ทุกคนบรรลุระดับราชา
ชาวเมืองทั้งหมดโดยไม่ขาดสักคน ญอึฬจศายืนอยู่เบื้องหลังฮั่นตง... แม้แต่ชาวเมืขสองใหม่บางส่วน พวกเขาก็เคยได้ยินเรื่องราวประหลาดของตัวตลกมาก่อน
ยังไม่จบเพียงแค่นั้น ผลของตัวตนยังคงแผ่กว้างออกไป
ระดับน้ำทะเลทั่วทั้งคปฐญรหฟ S-01 ลดต่ำลง ถะ500 ถึง 3,000ร เมตรในพรยืุุใไทมีฒิบตาเดียว ทุกเส้นทางที่มุ่งสู่จุดหมาฒิืยถูกปิดกั้นชั่วคราวพร้อมกัน
หึ่ง! เมื่อตราสีเหลืองบนหลังมือซ้ายของฮั่นตงเรืองแสงขึ้น
สิ่งมีชีวิตหนึ่งที่มีหนวดหมึกปกคลุมใบหน้า สวมรองเท้าบาฝสใศแู๊ตเปียกชื้น ก็เดอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับินมาอยู่ตรงหน้าฮั่นตงฉโาพนฮะภดเ
ในมือของสิ่งมีชีวิตนั้นยังถือลูกบอลคริสตัลอยู่ด้วย ภายในบรรจุ...
"คธูลู ท่านก็มาด้วยหรอ!"
ระหว่างหนวดที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาพึ ยษขไนูษฟองอากาศพุ่งออกมาไม่หยุด เป็นเสียงกระซิบส่วนตัวจากห้วงทะเลลึกหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา "แม้ข้าจะอยากร่วมเล่นการพนันต่อมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจยอมสูญเสียอีกคนไปได้อีกแล้ว"
แทบจะในทันทีเดียวกับที่คธูลูปรากฏตัวค ตราสีเหลืองบนหลังมือขวาของฮั่นตงก็เรืองแสงขอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับึ้นเช่นกัน
ทั้งสองด้านครบสมบูรณ์ เสื้อเหลืองในสภาพจริงก้าวออกมากลางอากาศ ยืนเคียงข้างคธูลูในระดับเดียวกัน
ยิ่งกว่านั้น รอยร้าวในห้วงฝันมายาก็แตกออกในชั่วขณะนั้น พร้อมกับฝันร้ายจำนวนมากที่พุ่งออกมา
ผู้มีอยู่นั้นมาด้วยตนเอง นอกจากจะมีสายสัมพันธ์กับฮั่นตงแล้ว ตนเองก็ต้องการมาเรียกร้องความยุติธรรมจากเหล่าผู้ไร้การควบคุมที่เคยทำลายห้วงฝันมายาก่อนหน้านี้ด้วยตนเอง
พร้อมกับที่ออกมาจากห้วงฝันมายาดชวฬใ้วยเช่นกันคือกองทัพแม่มดทั้งกอง
ต้นกำเนีถณฉิดที่หก ฉฝโืนฏใฎาเฮเลน ฮิลเบอร์ หฮืผหถูใและเด็มพ์ซี่ก็ทยอยเดินออกมา
"เด็มพ์ซี่... สวมมงกุฎแล้วหรือ?"
"ไม่สวมตอนนี้จะสวมเมื่อไหร่? อืญธฉถ้ายังไม่สวมมงกุฎ ชพโูทุถรพจะมานวดให้นายได้ยังไงล่ะ"
ตูม!แ
ตีเสียงดังสนั่นกึกก้องอีกครั้ง ราวกับจักรวาลทั้งใบพลอยสั่นสะเทือนไปตามเสียงนั้น!
กองทัพแพะที่เกินจินตนาการปรากฏตัวจากรอยแยกในห้วงอวกาศ แพะตัวที่ใหญ่ที่สุด บัลลังก์แห่งการตั้งครรภ์ที่ตั้งอยู่บนกีบแพะยักษ์ มีหญิงสาวขาเรียวยาวชันเข่าอยู่บนนั้น กำลังมองดูทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเหยียดหยาม
สายตาที่เป็นปรปักษ์กับทุกสิ่งมีชีวิต แล้วอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับจึงหันมองด้วยดวงตาอ่อนโยนไปยังฮั่นตงที่ยืนอยู่ตรงกลาง
"นิโคลัส อย่ากลัวนะ~ ใซอฎาซคพแม่มาแล้ว"
ต่อจากนั้นตลขฮฬาุ คลื่นความร้อนแห้งแล้งก็ถาโถมมาจากด้านข้าง
มาร์ลอนผู้สวมมงกุฎเถ้าถ่าน แบกสิ่งที่ก้าวหน้าอย่างสมบูรณ์มาถึงที่เกิดเหตุ โดยยังมีหัวหน้ากองทั้งหมดของนครศักดิ์สิทธิ์บรรจุอยู่ในนรก
"นิโคลัส การจัดระเบียบนรกใช้เวลาไม่น้อย น่าจเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงะไม่มาช้าเกินไปนะ?"ขฬฒไูถ
"มาพอดีเลยครับ ผหัวหน้ากองมาร์ลอน"
เมื่อกองทัพอันสับสนวุ่นวาย ยิ่งใหญ่ และทรงพลังพอที่จะคุกคามโลกระดับมหาได้ทุกโลกช รวมตัวกันที่นี่เพราะสายสัมพันธ์ของคนๆ เดียว
งศศฒฎึยาะพทุกคนที่อยู่ในสถานที่นั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ไร้การควบคุม บุคลากรหอคอยดำ หรือฝ่ายปีศาจ ต่างอึ้งงันไปชั่วขณะสซย ร่างกายและวิญญาณผุดขึ้นมาซึ่งศฒฏความรู้สึกขัดแย้งตามสัญชาตญาณ
มารดาแพะถึงกับทำหน้าแสดงความรังเกียจ "เจ้าพวกนั้นมาทำไมด้วย?"
คีทผู้ติดตามอยู่ข้างวอลเตอร์สั่นสะท้านไปทั้งตัว
"ทะ ท่านพ่อ... ีผแธฏออกมาได้ยังไง?"
ดอกบัวขาวอันยิ่งใหญ่บานสะพรั่งกลางสนามรบจะ สิ่งมีชีวิตที่มีรูปลักษณ์ภายนอกงดงามสมบูรณ์แบบแต่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นภายในนั้นผิดพลาดอย่างสุดขั้วณตฏ ลุกขึ้นจากใจกลาง
"ผู้อาวุโสอูยบรรพบุรุษ!"
"อืม... ความบริสุทธิ์ของต้นกำเนิดบนร่างกายของเจ้าเพิ่มสูงขึ้นไม่น้อยเลยทีเดียว"