บทที่ 941 การสืบทอดกฎเกณฑ์

บทที่ 941 การสืบทอดกฎเกณฑ์

หลังจากที่กู้ชิงฟื้นคืนชีพขึ้นมา ภายในห้วงสมองของเขาก็มีความทรงจำที่ตงฟางหยวนฝังไว้ ทำให้ล่วงรู้ถึงสถานการณ์โดยรวมของห้วงดาราไร้สิ้นสุดในปัจจุบัน และเข้าใจว่าที่ตนเองสามารถฟื้นคืนชีพได้นั้น เป็นเพราะความช่วยเหลือของตงฟางหยวน

"เหตุใดกัน?"

สายตาของกู้ชิงจับจ้องตงฟางหยวน บนร่างมีกลิ่นอายแห่งความร่วงโรยแฝงอยู่ เขาในตอนนี้ แม้ระดับพลังจะยังคงเป็นเทพผู้รังสรรค์ ทว่าอุดมการณ์ของตนเองถูกทำลายล้างไปแล้ว เวลานี้เขาจึงให้ความรู้สึกราวกับซากศพเดินได้

"ท่านอาจารย์ ผ่านมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ท่านถูกจองจำด้วยความยึดติดของตนเอง การตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ยังไม่อาจทำให้ท่านตระหนักรู้อย่างถ่องแท้ได้อีกหรือ?" ตงฟางหยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงใจ

"ท่านพ่อ ห้วงดาราในปัจจุบัน สรรพวิญญาณฟื้นฟู ทุกสิ่งล้วนมุ่งหน้าไปในทิศทางที่เจริญรุ่งเรือง นี่ไม่ใช่ภาพอันงดงามหรอกหรือ?"

"จักรพรรดิหยวนชุบชีวิตท่าน ก็เพื่อต้องการให้ข้าสืบทอดตำแหน่งเทพผู้รังสรรค์กฎเกณฑ์ของท่าน เพื่อช่วยเขาปกครองหนึ่งในหกวิถี"

"ท่านพ่อ จนถึงบัดนี้ ท่านยังไม่คิดว่าตนเองเป็นฝ่ายผิดอีกหรือ?" กู้เซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง

กู้ชิงจ้องมองทั้งสองพลางจมอยู่ในห้วงความคิด

เมื่อตงฟางหยวนเห็นดังนั้น ก็สะบัดแขนเสื้อวูบหนึ่ง

พลังงานชีวิตหยดหนึ่งพลันปรากฏขึ้น ฉับพลันภายใต้การหลอมรวมของแสงแห่งกฎเกณฑ์ทั้งสาม อนุภาคสายนั้นก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างของซูเหยียน

จนกระทั่งซูเหยียนฟื้นคืนชีพกลับมาอย่างสมบูรณ์ บนใบหน้าของกู้ชิงถึงได้มีความหวั่นไหวอย่างรุนแรงปรากฏขึ้น

ความตื่นเต้น ความปีติ ความประหลาดใจ ความตื้นตันใจ สารพัดความรู้สึกล้วนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู้ชิง ในพริบตาที่ได้เห็นซูเหยียน นัยน์ตาของเขาก็รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาร้อนผ่าว ริมฝีปากถึงกับสั่นระริก "เหยียน... เหยียนเอ๋อร์"

"กู้ชิง!!"

ซูเหยียนที่ฟื้นคืนชีพกลับมาจดจำเขาได้ ภายในห้วงสมองของนางมีความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับสิ่งที่กู้ชิงกระทำเพื่อนาง

นางรู้ด้วยว่าหลังจากที่นางตายไป เพื่อโลกในอุดมคติที่นางเคยกล่าวถึง กู้ชิงได้ก่อเกิดเป็นความยึดติดที่ไม่ยอมสลายไป และก้าวเดินในเส้นทางที่ผิดพลาดทีละก้าว

ซูเหยียนวิ่งเข้าไป สวมกอดกู้ชิงไว้แน่น**...**

เมื่อตงฟางหยวนเห็นดังนั้น ก็เป็นฝ่ายมอบพื้นที่ส่วนตัวให้ครอบครัวทั้งสามคนอย่างเพียงพอ จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

การฟื้นคืนชีพในครั้งนี้ เขายังได้ชุบชีวิตน้องสาวของจ้าวแห่งความลี้ลับ ซึ่งก็คือคนรักของเฮ่าเทียนด้วย

ตงฟางหยวนเป็นผู้นำพานางไปส่งถึงแดนเทพจักรพรรดิด้วยตนเอง และให้นางได้พบหน้าเฮ่าเทียน สิ่งที่เรียกว่าการส่งเสริมความปรารถนาของผู้อื่น ก็คงไม่เกินไปกว่านี้แล้ว

ในเมื่อตอนนี้เขาเป็นถึงเทพบรรพชนต้นกำเนิดแล้ว ผู้คนที่เคยช่วยเหลือเขาที่อยู่เคียงข้างเขา หากสามารถชดเชยความเสียใจให้กับพวกเขาได้ ตงฟางหยวนย่อมต้องลงมืออย่างแน่นอน

ใครๆ ก็ล้วนกล่าวว่าลิขิตสวรรค์นั้นไร้ความรู้สึก สวรรค์ไม่เป็นใจ

ทว่านั่นคือลิขิตสวรรค์ของผู้อื่น ในวันนี้ ตงฟางหยวนตั้งตนเป็นสวรรค์ เขาต้องการให้โลกใบนี้มีความเสียใจหลงเหลือน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ การได้เห็นผู้ที่รักกันได้กลับมาพบหน้าและอยู่ร่วมกัน นั่นก็คือเมตตาธรรมของเขา

.........

สามวันต่อมา

ตงฟางหยวนกลับมา และพบหน้าครอบครัวของกู้ชิงทั้งสามคนอีกครั้ง

"จักรพรรดิหยวน ขอบใจเจ้ามาก"

"เจ้าชุบชีวิตซูเหยียน ทั้งยังทำให้ขจัดปมในใจและความเสียใจทั้งหมดของข้าไปจนสิ้น เรื่องราวในอดีตล้วนเป็นดั่งควันเมฆ หนทางในวันข้างหน้า ล้วนตั้งอยู่ ณ ปัจจุบันกาล"

"เซินเอ๋อร์บอกแผนการของเจ้าแก่ข้าแล้ว การเปลี่ยนห้วงดาราเป็นหกวิถี นับเป็นความคิดที่ไม่เลวเลยทีเดียว"

"พลังตบะเทพผู้รังสรรค์ในร่างข้านี้ หากสามารถสืบทอดให้แก่เซินเอ๋อร์ได้ ย่อมเป็นสิ่งที่ข้าปรารถนาอย่างยิ่ง" กู้ชิงกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ตงฟางหยวนสัมผัสได้อย่างชัดเจน ว่าท่านอาจารย์ในปัจจุบัน แตกต่างจากท่านอาจารย์ในกาลก่อนอย่างสิ้นเชิง

เขาในยามนี้ ถึงจะเป็นตัวตนที่แท้จริงที่สุด สภาวะจิตใจโปร่งใสกระจ่างแจ้ง ไร้ซึ่งปมในใจ ไร้ซึ่งความยึดติด ไร้ซึ่งการเสแสร้งใดๆ เขาคือกู้ชิง เทพผู้รังสรรค์กฎเกณฑ์ที่แท้จริง!

ตงฟางหยวนพยักหน้า "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เริ่มกันเถิด"

……………………

ใช้เวลาไปกว่าครึ่งเดือน มรรคาแห่งกฎเกณฑ์ทั่วร่างของกู้ชิง รวมถึงพลังหงเหมิง และสิ่งอื่นๆ ล้วนถูกถ่ายทอดไปยังร่างของกู้เซินทั้งหมด ภายใต้ความช่วยเหลือของตงฟางหยวน

ส่วนระดับพลังของกู้ชิงเอง ก็ร่วงหล่นลงมาอยู่ที่ขอบเขตเทพบรรพชน และจะไม่มีวันก้าวหน้าได้อีกตลอดกาล

ทว่ากู้ชิงที่ระดับพลังร่วงหล่น กลับดูผ่อนคลายอย่างยิ่ง

เขาลดทอนภาระหน้าที่ลงไปหนึ่งส่วน ทว่ากลับได้ความสุขเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งส่วน

บุตรชายเพียงคนเดียวได้ดิบได้ดี คนรักอยู่เคียงข้างกาย กู้ชิงในวันนี้ พึงพอใจกับชีวิตของตนเองอย่างยิ่งแล้ว

จากนั้น กู้ชิงก็พาซูเหยียนไปเร้นกายตัดขาดจากโลกภายนอก นับแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะไม่ก้าวก่ายเรื่องราวใดๆ ในห้วงดาราอีก ขอเพียงเพลิดเพลินไปกับความสุขบริสุทธิ์ระหว่างพวกเขาสองคนเท่านั้น