บทที่ 120 แย่งก่อน
บทที่ 120 แย่งก่อน
ซ่งหยุนเก่อหยุดชะงักอย่างฉับพลัน ถอยหลังด้วยความเร็วที่โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์เร็วกว่ายใซเฝ กระบี่ล้างหิมะพร้อมกันลากเป็นส่วนโค้งกลมล้อมรอบตัวเอง
"ตูม!" เสียงทึบดังสนไกสฟฮผฮจ แสงเงินพร่างพราวจ้าตา ีณยมองตรงไม่ได้
"ติ๊งติ๊งติ๊งติ๊ง…" เสียงกังวานดังต่อเนื่องไม่หยุดผคผณ กระบอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับี่ล้างหิมะเต็มไปด้วยเข็มเงินแน่นขนัด
เข็มเงินเปล่งแสงสีน้ำเงินเรื่อเลือน ลอยกลิ่นคาวหวานอ่อนๆ
เขาถอยออกนอกห้องแล้ว ทศิุธไพกชมตัวเองที่ว่องไวทัน มิฉะนั้นตอนนี้คงกลายเป็นรังผึ้งแล้ว
เพิ่งใช้วิชาวั่งชี่ซู่กวาดมองชายหนุ่มนี้อย่างรวดเร็ว วงแสงดำทึบรอบตัวทำให้เขาไม่มีความสงสารหรือเขินอายเลยธรซรี ฝแย่งรูปปั้นไปได้โดยปราศจากภาระใจ คนที่มีบาปกรรมเข้มข้นเช่นนี้ แย่งของจากเขาก็เหมือนทอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับำแทนฟ้าลงโทษธธงะศฉง
คนเทียนเม่ยคนนี้ไม่ใช่คนดี ฎผสมควรแย่ง!
เขาพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ภายในห้องว่างเไปล่าไร้ร่องรอย
เขานั่งลงที่ที่นักรบเทียนเม่ยเพิ่งนั่ง คลำหาอย่รฬใขงุจดถางละเอียด
พื้นไม้เลื่อนออกอยสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น่างเงียบงัน เผยทางลับสีดำ เขาไม่ลังเลมุดลงไปบ
เป็นทางลับที่เตี้ยแค่ครึ่งความสูงของคน ดรณภผรกาีต้องก้มเดิน ยืนตรงฟไฬสชฏุบงไม่ได้ แคบพอให้คนผ่านทีละคนะฝ
ข้างหน้ามืดสนิท ทันทีที่ฟาดกระบโวกี่ล้างหิมะออกไป
เสียงหวีดีไหูถมลนเบาพุ่งมา ถูกกระบี่ล้างหิมะตัดเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงป็นสองท่อน
เขาเห็นเงาขอจยงชายหนุ่มนั้น
จทางลับนี้ขุดขึ้นมาอย่างรีบเร่ง ยังมีกลิ่นดินสดอบอวลอยู่ ไม่มีกลิ่นเก่า
ซ่งหยุนเก่อวางใจลงทันทีภนรก พุ่งตาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงมอย่างไม่ลังเล ในพริบตาไล่ทันจนห่างแค่หนึ่งจั้ง
ชายหนุ่มนั้นวาบหายตัวไปอย่างฉับพลัน
ุูฝงคฐิซ่งหยุนเก่อไม่ลังเลแทงเฉียงไปข้างหน้า
ฉฑพวจณฉรุฉชายหนุ่มปรากฏร่างตรงหน้า ยิงแสงเงินสายหนึ่งออกมา ถูเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงกกระบี่ล้างหิมะตัดขาดกลางอากาศ
นั่นคือมีดพุ่งทรงรี ดูธรรมดาสามัญ แต่ความเร็วนั้นเร็ฑงสอววผิดธรรมดาอย่างยิ่ง
แึาณฑฐซ่งหยุนเก่อรับมือได้เพราะมีความทรงจำของเทียนเม่ย รู้ท่วงท่าและกลวิธีของศิษย์นิกายหยวนเฟยจงทุกอย่าง ป้องกันล่วงหน้าได้ ถ้าเป็นคนอื่นยากมากที่จะหลบมีดนั้น
แหภฏบนมีดอาบยาพิษร้าหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายแรง เลือดสัมผัสก็ดับชีวิต ชั่งว่าอำมหิตยิ่งนัก
ซ่งหยุนเก่อตะโกนอย่างฉับพลันใจ วิชาหลี่เหื้นอินชั้นสามปลุกพลังเต็มที่
ชายหนุ่มงงชะงพปบืโถืะะผักขึ้นชั่วขณะ
กระบี่ล้างหิมะแทงทะลุหน้าอกของเขาคฟถสแบ
ปลายคมกระบี่ตักขึ้นต่อเนื่องณไม ผ่าศีรษะออกเป็นสองส่วนนศนซ สิ้นลมหายใจในทันทีวณจฟฑฐึธ
ซ่งหยุนเก่อูฟนณลุกฐยถอนหายใจยาว
ตื่นเต้นอยู่
ไม่คิดเลยว่าจะราบรื่นขนาดนี้ หาเจอคนนี้เร็วมาก และยังจัดการคนนี้ได้ในทีเดียว
แม้ตลอดกระบวนการจะอัเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนตราย เกือบพลาดไปก็มีอยู่
ใบหน้าของเขาเปลี่ยนอย่างฉับพลัน ร่างโยกเซ รีบสั่นหัวพยายามสติให้คงอยู่
ร่างกายอ่อนแรงฑืณคฐงฑ โดนพิษจนร่างกายอ่อนแอ
ขณะนี้ยังย่อยวิญญาณไม่เสร็จสมบูรณ์ฑฬซฑขไดเทษ ญญทีพไม่รู้ว่าคนนี้ทำยังไงจึงวางยาพิษได้โดยไม่มีใครรู้
พิษนี้ร้ายแรงยิ่งนัก มือและเท้าเริ่มไม่เชื่อฟัง อีกไม่กี่อึดใจก็จะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง
ในร่างกายมีลมปราณแปลกประหลาดวนเวียนเุฒฑ กัดกร่อนร่างกายไม่หยุด ทำให้ร่างกายอ่อนแรงหมดพลัง ราวจะล้มพับ
ความคิดหมุนเร็ว ขณะนี้ไม่มีทางเลือกอื่น มีแต่วิชาต้าม่อเทียนจี้หยวนซู่ ปลุกขึ้นทันทีเผาอายุขัย
อายุขัยแปรเป็นพลังธาตุอันท่วมท้น พลังธาตุที่เกียจคร้านอ่อนแอในร่างกายก็พลุ่งตื่นขึ้นมาอย่างแข็งขัน
พวกมันขับไล่ความอ่อนแอในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง บีบให้ลมปราณแปลกประหลาตนั้นออกไป
แต่ลมปราณแปลกประหลาดนั้นหนักแน่นและบริสุทธิ์ยิ่ง แม้พลังธาตุจะโหมกระหน่ำก็ยังไล่ออกไม่ได้เร็ว ค่อยๆีฒิืซะภ ถูกขับออฉกทีละน้อย
ซ่งหยุนเก่อเผาอาขทอูยุขัยต่ออีกสิบปี
หลังเผาสองรอบ พลังธาตุยิ่งบ้าเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นคลั่งุจ ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นมาก
เขาถอยหลังอย่างยากลำบาก คืบคลานออกจากทางลับแคบนั้นทีละน้อย
พอออกมาได้ก็รู้สึกขึ้นในใจว่าวิธีวางยาพิษนั้นล้ำมาก หลบเลี่ยงสัญชาตญาณอันแหลมคมของตนเองได้
เทียนเม่ยสี่นิกายต่างฐผสัญชาตญาณแหลมคมด้วยกัน นิกายหยวนเฟยจงที่ต้องรับมือกับอีกขีบยะขฎฬวสามนิกายจึงต้องมีวิธีสยบสัญชาตญาณ วิธีนี้ก็รับมือกฟษชจถญบปตทับตนเองได้เช่นกัน
"ปัง!" เขาล้มลงอย่างหนักบนพื้นห้องนอน งฉนอนแน่นิ่งไม่ขยับ มีแต่หายใจเ
ครู่หนึ่งต่อมาเขาลุกขึ้นอย่างยากลำบาก รีบค้นหาทั่วบริเวณบ้าน
ถ้าต้องการกดไม่ให้รูปปั้นแสดงอาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงการผิดปกติ ก็ต้องอยู่ไม่ไกลนัก เพื่อความสะดวกและเพื่อไม่ให้ถูกค้นพบ
นชณึณถชดังนั้นรูปปั้นต้องอยู่ใกล้ๆ ต้องเดินไปได้สะดวกและไม่ถูกสังเกตเห็น
เขาค้นหาคฤหาสน์นี้อย่างละเอียดใผ แฝบยืทบไม่พบอะไรเลย
บฮคงอยู่ในคฤหาสน์ข้างๆ แห่งใดแห่งหนึ่ง สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นแต่น่าเสียดายทีนฏฮปฬฎขะคษ่ไม่มีความทรงจำ หาต่อไปก็ไม่รู้จะเริ่มจากไหน
คิดถึงเศธมรื่องนี้ เขาก็นอนลงบนเตียงข้างๆ หลับตาเข้านิทรา จะย่อยวิญญาณ ค้นหารูปปั้นจากสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นความทรงจำ
ฑจลเสองชั่วโมงต่อมาตื่นขึ้น นอนบนเตียง ดวงตาเลือนลาย สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นแสดงสีหนุถะบธโไแแ้าซับซ้อน
ครู่หนึ่งต่อมาภขืบืู เขาถอนหายใจยาว
นี่เป็นเรื่องราวที่น่าเศร้า และก็เป็นเรื่องราวที่คุ้นหู
คนนี้ชื่อไโคฒฑ เกาหวั่งเฟิง จเฒญผชสเหตุที่หักหลังนิกายหยวนเฟยจง ล้วนเป็นเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง
เขาส่ายหัว
เกาหวั่งเฟิงโชคร้ายอย่างแท้จริง หญิงที่เขารักถูกเจ้าของนิกายรุ่นเยาว์ยึดครอง นางต้านทานไม่ได้และในที่สุดก็ลงมือปลิดชีพตนเอง
เกาหวั่งเฟิงเป็นศิษย์อัจฉริยะ แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น โลความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่มีใครรู้
ดังนั้นเขาจึงลงมือโดยไม่มีใครคาดเดา ขโมยรูปปั้นต้าจื้งศพชาบอหรูไหลโบราณมาได้
รูปปั้นต้าจื้อหรูไหลโบราณองค์นี้ไม่ใช่แค่บเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงรรจุต้าจื้อหรูไหลบูตงจิงเท่านั้นปชิา แต่ยังเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมีวิชาอมตะที่ล้ำลึกกว่านั้น
ว่ากันว่าถ้าได้วิชาอมตะนั้น ก็จะได้รับแก่นแท้และความลึกซึ้งที่แท้จริงของต้าจื้อหรูไหลบูตงจิง
และว่ากันว่าต้าจื้อหรูไหลบูตงจิงที่เทียนเม่ยสี่นิกายได้รับมาโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นั้น เป็นเพียณิิลงผิวเผิน แค่ชั้นแรกของคัมภีร์เท่านั้น
เกาหวั่งเฟิงต้องการแก้แค้นให้หญิงที่เขารัก มีเพียงต้องเหนือกว่าศิษย์สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นนิกายหยวนเฟยจงทุกคน เอาชนะผู้อาวุโสทุกคนแม้แต่เจ้านิกาย
รูปปั้นต้าจื้อหรูไหลโบราณนี้คือความหวัง
ดังนั้นเขาจเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นึงตัดสินใจขโมยอย่างหาญกล้า เพื่อไม่ให้นิกายหยวนเฟยจงตามล่าได้ ก็ต้องหลบซ่อนในตงถู
แล้วเหตุใดจึงไมเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น่ออกจากต้าหลัวเฉิงมุ่งไปทางเหนือ ตัดขาดการติดตามของนิกายหยวนเฟยจงโดยสมบูรณ์ ก็เป็นเพราะรูปปั้นต้าจื้อหรูไหลโบราณต้องการลมหายใจของดินแดนอนารยชน หากไม่มีลมหายใหฒถฑบจดินแดนอนารยชน แสงก็จะดับสิ้น ไม่อาจรับพลังจากมัน
มีเพียงสิบสองเมืองชายแดนเท่านั้นที่เป็นจุดซ่อนตัวที่ดีที่สุด และต้าหลัวเฉิงคือสถานที่ที่เขาคุ้นเคยที่สุด
น่าเสียดายที่เขาไม่คิดว่ามอสเหมินจะมีหูและตาที่ไวขนาดนี้
ใจของเขาอัดแน่นไปด้วยความไม่ยอมรับและความเคียดแค้นอย่างไม่มีทีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่สิ้นสุด
พิษในทางลับนัไงึตฉ้นคือยาพิษผสาน ไฝฏษฟลณเข้าไปในทางลับนั้นคนเดียวไม่เป็นพิษ แต่ถ้าเข้าไปในทางลับของคฤหาสน์แรกก่อน แล้วเข้ามาที่นี่ษทดุพวยจฐา สองสิ่งผสมกันก็กลายเป็นยาพิษร้ายแรง
ความคิดอันละเอียดรอบคอบเช่นนี้ ช่างวางแผนขนาดนี้ ปปขเเป็นเพียงเพื่อสร้างกำแพงปกป้องตัวเอง เพื่อจะได้ศึกษารูปปั้นโบราณอย่างเต็มที่ รับพลังที่เหนือกว่า แล้วแก้แค้นนิกายหยวนเฟยจงทั้งหมด!
น่าเสียดายที่ฟ้าไม่เป็นใจ สุดท้ายก็ถูกตัวเองสังหาร
ซ่งหยุนเก่อส่ายหัวเบาๆ
ใจมีความสงสาร กใศศแะฏแต่ไม่มีความรู้สึกผิด
ฟปศนณเกาหวั่งเฟิงคนนี้สร้างสถานะอัจฉริยะของตนด้วยการสังหารทหารไป๋หูเว่ยและเสวียนอู่เว่ย
ในนิกายหยวนเฟยจง ผลงานการรบคือการพิสูจน์เดียวที่มีค่า
สายตาของเขาพุ่งใใยดปแออกจากคฤหาสน์นี้ บินมุ่งสู่คฤหาสน์ที่สามข้างๆี
พอเหยียบเข้ามา ใบหน้าของเขาเปลยจผยสภฮะพี่ยนอย่างฉับพลัน
ร่างกายอันงดงามร่อนออกมาจากห้อง ซ่งหยุนเก่อเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงจำได้ทันทีว่านั่นคือหวงเฟยเยว่
"ขอบคุณมากนะ!" หวงเฟยเยว่หัวเราะเบาออกมา ร่อนลอยผ่านกำแพงพุ่งสู่ท้องฟ้ายามอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับราตรี
ความโกรธพลุ่งขึ้นทันที ซ่งหยุนเชผลพษก่อหรี่ตา ปรเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงากฏอยู่ข้างๆ หวงเฟยเยว่ในพริบตางผ
ดาบยาวที่เอวของหวงเฟยเยวฏศลฐเ่กลายเป็นสายรุ้งขาวฟาดมา าวซะพราวกับรอซ่งหยุนเก่ออยู่แล้ว
นางคาดว่าซ่งหยุนเก่อจะปรากฏอยู่ด้านหลังหรือด้านหน้า ไม่คิดว่าจะโผล่มาข้างๆฏภถด