บทที่ 37 เกียร์สองของหวังลู่เฟย

"ลูกเตะลมปราณน้ำแข็ง!!!" มนุษย์น้ำแข็งคนแรกคำราม และลมเย็นหมุนรอบเท้าขวาของเขา อากาศเย็นนี้ถูกควบแน่นด้วยออร่าของวิชาเหมันส์เยือกแข็ง จากนั้นมันก็แตกออกในไม่กี่วินาที

ร่วมกับลูกเตะลมปราณเขากระแทกมันเข้าที่โรนัล!

ฮาคิเกราะ! ลูกเตะลูมปราณ! วิชาเหมันส์เยือกแข็ง! ทั้งสามในการโจมตีครั้งเดียว!มนุษย์น้ำแข็งคนแรกผสมผสานเทคนิคทั้งสามอย่างลงตัว

บึ้ม!!!

ด้วยเสียงคำราม มนุษย์น้ำแข็งคนแรกเปิดการโจมตีที่รุนแรงพอๆ กับการโจมตีของศรน้ำแข็งทั้งทีม

ร่างกายส่วนใหญ่ของโรนัลถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง อย่างไรก็ตาม เท้าของมนุษย์น้ำแข็งคนแรกก็หักและสูญเสียพลังที่จะต่อสู้อีกครั้ง

"รู้สึกอย่างไรที่ได้ยืนบนเท้าของข้า" มนุษย์น้ำแข็งคนแรกเงยหน้าขึ้นและอดไม่ได้ที่จะยิ้ม

“วิชานี้…ไม่เลว!” โรนัลพูด จากนั้นเขาก็ยกไหล่ขึ้นและยักไหล่เล็กน้อย น้ำแข็งที่ปกคลุมร่างกายส่วนใหญ่แตกเป็นเสี่ยงๆ

“บ้าน่า!” มนุษย์น้ำแข็งคนแรกรู้สึกมึนงง

วิชาที่ทรงพลังที่สุดที่ฝึกมานานกว่าสิบชั่วโมง … ทำไมรู้สึกเหมือนใช้ไข่ตีหิน?

"ตาข้า!" ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น!

“หวังลู่เฟยมาแล้ว!”

"นั่นมันลู่เฟยพี่ชายของชาย!!!"

"พี่ลู่เฟย ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพี่! ได้โปรดเริ่มการต่อสู้!" ผู้เล่นหลายคนตาเป็นประกายเมื่อพวกเขารู้สึกตื่นเต้น

ท้ายที่สุด มันเป็นความคิดของหวังลู่เฟยที่จะใช้วิชาผลึกแข็งและพัฒนาฮาคิเกราะเพื่อให้ผู้เล่นมีความสามารถในการฆ่าอูฐสงครามในการต่อสู้ระยะประชิด

แม้ในการต่อสู้กับเผ่าทะเล ฮาคิเกราะของหวังลู่เฟยก็มีบทบาทอย่างมาก

“ห๊ะ? หวัง … ลู่เฟย?” โรนัลเพียงได้ยินคำว่าราชา และมองไปที่หวังลู่เฟยทันทีด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จุดสูงสุดของขอบเขตหลอมกายา ทำไมผู้บ่มเพาะมนุษย์เหล่านี้ถึงเคารพเขามาก? ชื่อเขานำหน้าด้วยราชาด้วย?

"อย่ากลัวไปเลย ทุกคน ข้ามาที่นี่เพื่อช่วย!" หวังลู่เฟยเปิดปากของเขา เขาดูเหมือนวีรบุรุษที่ชอบธรรมที่รีบเร่งเข้ามาในช่วงเวลาสุดท้าย

“…” ผู้เล่นพูดไม่ออกชั่วขณะ

หวังลู่เฟยคนนี้เก่งทุกอย่าง

“เจ้าคิดว่าจะต่อกรกับราชาผู้นี้ได้หรือไม่?” โรนัลมองลงไปที่หวังลู่เฟยอย่างดูถูกเหยียดหยาม

แต่หวังลู่เฟยพูดอย่างภาคภูมิใจ “ข้าอ่อนแอมาก

“ไม่เกี่ยวว่าจะชนะหรือไม่ชนะ ข้าต้องยืนอยู่ตรงนี้และต่อสู้กับเจ้า!” หวังลู่เฟยดูชอบธรรมและคำราม

ด้วยคำพูดเหล่านี้ แม้แต่โรนัลยังรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย แต่ผู้เล่นทุกคนพูดไม่ออก

"ให้ตายเถอะ ลู่เฟยกำลังสร้างฉากคลาสสิกขึ้นมาใหม่หรือเปล่า"

"บรรทัดนี้มันห่วยจริงๆ~"

"เวรเอ้ย … นี่ไม่ได้เล่นเกมเกี่ยวกับการบ่มเพาะใช่ไหม ข้าไปผิดฉากแล้วบังเอิญเข้าไปในโลกของ One-Punch Man?"[ถ้างงมันคือตอนที่มูเมนไรเดอร์ถ่วงเวลาราชาทะเลลึก]

ผู้เล่นที่เคยดู One Punch Man อดไม่ได้ที่จะยกนิ้วให้หวังลู่เฟยหลังจากการแสดงจบลง หวังลู่เฟยก็พร้อมที่จะแสดงแล้ว!

“ฮาคิเกราะ!” หวังลู่เฟยคำรามเสียงต่ำ และแขนขวาของเขาก็กลายเป็นสีดำ

เขาใช้คะแนนสะสมทั้งหมดเพื่อยกระดับการบ่มเพาะของเขาให้อยู่ในระดับสูงสุดในหมู่ผู้เล่น หวังลู่เฟยซึ่งอยู่ในระดับที่ 9 ของขอบเขตหลอมกายาฮาคิเกราะก็แทบจะสามารถคลุมแขนของเขา

“ไอ้มนุษย์ เจ้าอยากใช้วิชาแบบนี้กับข้าเหรอ”

ผู้เล่นหลายคนโจมตีเขาด้วยฮาคิเกราะแต่พวกเขาไม่ได้ทำแม้แต่เกล็ดเดียวของเขา พวกเขาถึงกับแตกหัก

"ทุกอย่างเป็นอาวุธได้! แกบอกว่าฮาคิเกราะไม่ดีงั้นเหรอ งั้นขเาจะให้แกเห็นพลังของการสร้างใหม่ของขเา!" หวังลู่เฟยพูดเบา ๆ และทันใดนั้นเขาก็ใช้กายาจักรพรรดิฟ้านิรันดร์

แสงสีฟ้ากลมๆ ค่อยๆ ไหลผ่านร่างกายของหวังลู่เฟย ทำให้หวังลู่เฟยมีออร่าอันทรงพลัง อย่างไรก็ตาม เขายังคงอยู่ที่ขอบเขตหลอมกายา

“วิชานี้ … ดูเหมือนจะต่อต้านสวรรค์ … แต่ไม่ว่าวิชาจะยอดเยี่ยมเพียงใด ขอบเขตหลอมกายาก็อ่อนแอเกินไป! มันจะไม่ทำร้ายข้าได้!” โรนัลรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็ยิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยาม

หวังลู่เฟยจะสามารถเอาชนะเผ่าทะเลขอบเขตชีพจรวิญญาณขั้นต้นได้ แต่ … โรนัลคือราชาทะเลลึก!

เขาเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าทะเลในขอบเขตกำเนิดรากฐาน!

อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของหวังลู่เฟยทำให้ผู้เล่นทุกคนเกิดความโกลาหล

"เกียร์สอง!!!" จู่ๆ หวังลู่เฟยก็ปล่อยเสียงคำรามต่ำ และพละของกายาจักรพรรดิฟ้านิรันดร์ ที่วิ่งอยู่ในร่างของเขาก็พุ่งขึ้นต้านกระแสน้ำและไหลย้อนกลับตามเส้นลมปราณทั้งหมดของเขา

ผู้บ่มเพาะทุกคนรู้ เมื่อลมปราณถูกย้อนกลับ จะทำให้เกิดคลื่นพลังมหาศาลชั่วขณะหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม มันจะทำให้เส้นลมปราณเสียหายและเกิดความเสียหายอย่างถาวร ถ้ามันร้ายแรงกว่านี้ มันฆ่าผู้บ่มเพาะด้วยซ้ำ!

มีเพียงผู้บ่มเพาะที่เป็นคนบ้าเท่านั้นที่กล้าย้อนลมปราณตกอยู่ในสถานะคลั่งอย่างไรก็ตาม หวังลู่เฟยริเริ่มที่จะเข้าสู่สถานะนี้

“ย้อนลมปราณ?” โรนัลตกตะลึงราวกับว่าเขาไม่อยากจะเชื่อ

มีผู้บ่มเพาะที่จะทำเช่นนี้จริงหรือ?

บูม บูม บูม!

ภายใต้การจ้องมองที่ตกตะลึงของผู้เล่นทุกคน ผิวของหวังลู่เฟย ก็ร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว และออร่าที่ทรงพลังก็วิ่งอาละวาด ทำให้ หวังลู่เฟย เต็มไปด้วยพลัง

เกิดจากเส้นลมปราณและหลอดเลือดเสียหายอย่างรุนแรง แต่ฉากนี้ดูเหมือนจะเหมือนกับเด็กผู้ชายที่ชื่อลูฟี่ในเรื่อง One Piece เลย!

ออร่าของหวังลู่เฟยระเบิดออกมา แม้ว่าเขาจะยังอยู่ในขอบเขตหลอมกายา แต่เขาก็เกือบจะเทียบได้กับผู้บ่มเพาะในขอบเขตชีพจรวิญญาณ

แขนและขาของหวังลู่เฟย ถูกห่อหุ้มด้วยฮาคิเกราะ!

แม้ว่ามันจะไม่ดีเท่าฮาคิเกราะเต็มตัวของเหออี้หมิงแต่ก็เหนือกว่าผู้เล่นคนอื่นมาก

"บ้าน่า นี่คือเกียร์สอง!"

"นี่คือฮาคิเกราะเวอร์ชันใหม่ใช่ไหม โอ้พระเจ้า ลู่เฟยช่างฉูดฉาดมาก!"

“นี่…เล่นแบบนี้ก็ได้เหรอ?”

"ย้อนลมปราณ? ลู่เฟยบ้าไปแล้ว!"

"โอ้พระเจ้า มันบ้ามาก

“พี่ลูฟี่ มาเลย ฆ่าราชาทะเลลึกคนนี้ซะ!”

ผู้เล่นทุกคนตกตะลึง

หวังลู่เฟยในเกียร์สองดูสมเหตุสมผลมาก

“ย้อนลมปราณเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งชั่วคราว? สิ่งนี้คล้ายกับการเผาผลาญเลือด …” โรนัลรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในครั้งแรก

แต่วินาทีต่อมา หวังลู่เฟยกระทืบเท้าและพุ่งเข้าหาโรนัลเหมือนสายฟ้าแลบ

“เตะต่อเนื่องเก้าครั้ง!” หวังลู่เฟยใช้พลังแขนเสริมกำลังขา หลังจากที่เขากระโจนขึ้นไปในอากาศ เขาก็ระดมเตะลมปราณติดต่อกันเก้าครั้ง พลังของการเตะแต่ละครั้งน่าทึ่งมาก!

หลังจากเตะติดต่อกันเก้าครั้ง หวังลู่เฟยก็เริ่มชกคู่ก่อนจะลงสู่พื้น

โอร่า โอร่า โอร่า!!!

หวังลู่เฟยทำเสียงแปลกๆ กำปั้นของเขากระแทกอย่างเมามัน และกำปั้นทุบตีโรนัล

บูม บูม บูม!

เสียงกำปั้นดังขึ้น หวังลู่เฟยปล่อยหมัดออกไปหลายร้อยหมัด

ในที่สุด หวังลู่เฟยก็หยุดโจมตีเมื่อเขาหมดเรี่ยวแรงทั้งหมด หลังจากลงจอดหวังลู่เฟยรู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกครอบงำอย่างสมบูรณ์ มันถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว และเขาไม่สามารถแม้แต่จะก้าว

ด้วยการต่อสู้แบบนี้ ดูเหมือนว่าราชาทะเลลึกไม่มีอำนาจที่จะต่อสู้กลับ

"ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนนี้เจ้ารู้แล้วว่าหวังลู่เฟยคนนี้น่าทึ่งแค่ไหน!" หวังลู่เฟยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างมีเลศนัย

ในไม่ช้า ควันและฝุ่นก็ค่อยๆ สลายไป และผู้เล่นก็เห็นผลของการโจมตีที่ระดมเข้ามา