บทที่ 80: ขับรถหรูคืนถิ่น!

บทที่ 80: ขับรถหรูคืนถิ่น!

การทำธุรกรรมซื้อขายรถออดี้มือสองคันเก่าเสร็จสิ้นลงเมื่อเวลาประมาณบ่ายโมงตรง

เจียงเทากดลิฟต์ขึ้นไปที่ศูนย์อาหารบนชั้น 6 ของห้างวั่นเซี่ยงฮุ่ยเพื่อหาอะไรกินรองท้องง่ายๆ เป็นมื้อเที่ยง

เมื่ออิ่มหนำสำราญ เจียงเทาก็ซื้อกระทิงแดงมาสองกระป๋อง แล้วลงไปชั้นล่างเพื่อขับรถกลับ

วินาทีที่รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS พุ่งทะยานออกจากลานจอดรถชั้นใต้ดิน มันก็ดูราวกับพยัคฆ์ร้ายคืนถิ่น แผ่รังสีความดุดันออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

เจียงเทาเปิดระบบนำทางและมุ่งหน้าตรงกลับบ้านเกิด

วันนี้ยังไม่ใช่วันหยุดราชการอย่างเป็นทางการ

ถึงแม้บริษัทส่วนใหญ่จะไม่ได้มอบหมายงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแล้ว แต่พนักงานก็ยังต้องแกล้งทำเป็นยุ่งไปอีกสองวันก่อนจะถึงวันหยุดยาว

วันนี้บนถนนวงแหวนรอบห้ารถไม่ค่อยเยอะ การจราจรจึงลื่นไหลไปได้ตลอดทาง

ใช้เวลาขับรถออกจากปักกิ่งและเข้าสู่ทางด่วนจิงคุนเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงความนิ่งสงบและพละกำลังที่พลุ่งพล่านของเครื่องยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS

ตลอดทาง เจียงเทาก็รู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก

ระหว่างที่ขับรถ ในหัวของเขาก็ฉายภาพเหตุการณ์สุดอัศจรรย์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เขาได้พบกับพี่ระบบ ราวกับกำลังดูภาพยนตร์ม้วนยาว

ทั้งฝาขวดน้ำในถังขยะ เสื้อโค้ทกันหนาวที่ถูกทิ้ง ลอตเตอรี่ถูกรางวัลที่ถูกลืม ส้มน้ำตาลที่ราคาพุ่งกระฉูด

เหล้านารีแดงที่ถูกฝังอยู่ใต้ดิน เงินซ่อนเมียในโซฟา ทองคำแท่งในประตูรถ และก้อนหินริมแม่น้ำที่เก็บมาได้

ประสบการณ์แต่ละเรื่องช่างน่าตื่นเต้นเร้าใจยิ่งกว่าชีวิตสามสิบปีที่ผ่านมาของเขารวมกันเสียอีก

เงินที่เขาหาได้ในช่วงสิบวันนี้ มันมากกว่ารายได้ทั้งหมดตลอดชีวิต 30 ปีของเขารวมกันตั้งไม่รู้กี่เท่า

ดูจากผลงานของพี่ระบบในตอนนี้ อนาคตของเขาต้องสดใสราบรื่นอย่างแน่นอน

บางทีในอนาคตอันใกล้นี้ เขาอาจจะบรรลุเป้าหมายเล็กๆ ได้อีกหลายเป้าหมาย และได้สัมผัสกับความรู้สึกของการเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านดูบ้าง!

ชีวิตที่เหมือนได้ใช้สูตรโกงข้อสอบแบบนี้ ทำให้เจียงเทาได้สัมผัสกับความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

จากปักกิ่งไปยังหมู่บ้านตระกูลเจียงในอำเภอผิง มีระยะทางรวมทั้งสิ้น 435 กิโลเมตร

เจียงเทาขับรถออกจากลานจอดรถชั้นใต้ดินของห้างวั่นเซี่ยงฮุ่ยตอนเวลาประมาณบ่ายสองโมง

ระหว่างทาง เขาแวะจอดพักที่จุดพักรถแค่ครั้งเดียวเพื่อเข้าห้องน้ำ สูบบุหรี่ แล้วก็ขับรถเดินทางต่อทันที

เวลา 18:23 น. เขาขับรถลงจากทางด่วนที่ด่านอำเภอผิงและมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง

นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงเทาขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์เข้ามาในอำเภอบ้านเกิดของเขา

ในอดีตกาล เซี่ยงอวี่และหลิวปังเคยกลับคืนถิ่นเกิดอย่างสมเกียรติฉันใด วันนี้เขาก็ได้ขับรถหรูคืนถิ่นเกิดฉันนั้น

เมื่อมองดูรถยนต์ส่วนตัวที่วิ่งกันขวักไขว่บนท้องถนนในตัวอำเภอ ซึ่งราคาก็มีตั้งแต่หลักหมื่นไปจนถึงหลักแสนต้นๆ

ความรู้สึกเหนือกว่าของเจียงเทาก็ยิ่งพุ่งสูงปรี๊ด

"ให้ตายสิ ฉันเริ่มจะหลงระเริงกับความรวยแบบกะทันหันเกินไปแล้วมั้งเนี่ย"

เจียงเทาส่ายหน้าหัวเราะและเยาะเย้ยตัวเองเบาๆ

แต่ถึงยังไงเขาก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง การจะให้ละทิ้งกิเลสความสุขทางโลกไปในพริบตามันก็คงเป็นไปไม่ได้หรอก

เขาอยากขับรถหรู อยู่คฤหาสน์ ใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม และมอบชีวิตที่ดีที่สุดให้กับภรรยาและลูก

เป็นคนธรรมดาแล้วมันจะทำไมล่ะ!

เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่มีความสุขและพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี มันผิดตรงไหน?

ขณะที่เขาขับรถผ่านร้าน KFC เพียงแห่งเดียวในอำเภอผิง

เจียงเทาเห็นที่จอดรถว่างอยู่หน้าร้านพอดี เขาจึงค่อยๆ หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปจอด

ที่บ้าน สวีลี่กับลูกสาวสุดที่รัก สองแม่ลูกสายกิน ต่างก็โปรดปรานแฮมเบอร์เกอร์เป็นชีวิตจิตใจ

ทุกครั้งที่เจียงเทากลับมาจากปักกิ่ง เขามักจะซื้อเซ็ตอาหารไปฝากเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์พวกเธอเสมอ

เซ็ตแฮมเบอร์เกอร์ราคาแค่ไม่กี่สิบหยวน ก็สามารถทำให้สองสายกินมีความสุขไปได้ทั้งคืนแล้ว

พวกเธอจะเอาแต่เรียกเขาสามีจ๋า คุณพ่อจ๋า ไม่หยุดปากเลยล่ะ

ความสุขของคนธรรมดาสามัญก็เรียบง่ายแค่นี้แหละ

เมื่อเดินเข้าไปในร้าน เจียงเทาก็สั่งเซ็ตอาหารสำหรับสามคนหน้าเคาน์เตอร์

เขายังแอบสั่งไก่ทอดทั้งตัวและของกินเล่นอื่นๆ ที่ไม่มีในเซ็ตเพิ่มมาด้วย

สุดท้าย พอรวมบิลทั้งหมดออกมา ก็ตกแค่สองร้อยกว่าหยวนเท่านั้นเอง

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะรู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขาไม่แคร์เลยสักนิด

ถึงแม้เจียงเทาจะยังอยู่ห่างไกลจากคำว่าอิสรภาพทางการเงินอยู่มากโข

แต่เขาก็มีปัญญาทำให้สองสายกินที่บ้านบรรลุอิสรภาพในการกิน KFC ได้อย่างแน่นอน

"อ้าว เจียงเทา กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? แล้วพี่สาวฉันกับเสี่ยวเสวี่ยล่ะ?"

ตอนที่เจียงเทาเพิ่งจะจ่ายเงินเสร็จ จู่ๆ ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากข้างหลัง

เขาหันกลับไปมอง ก็เห็นสวีซ่า น้องเมียของเขา ยืนอยู่พร้อมกับเด็กสาวผิวคล้ำร่างอวบเตี้ยที่มีสิววัยรุ่นเต็มหน้า

ต้องยอมรับเลยว่าน้องเมียของเขานี่ช่างเลือกคบเพื่อนจริงๆ

เพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอคนนี้ เปรียบเสมือนบัฟเพิ่มความสวยให้เธอดูโดดเด่นขึ้นมาอีกระดับเลยล่ะ

"พี่เพิ่งกลับมาจากปักกิ่งน่ะ ยังไม่ได้เข้าบ้านเลย พี่สาวเธอรอกับเสี่ยวเสวี่ยอยู่ที่บ้านแหละ"

"นี่เพื่อนเธอเหรอ? อยากกินอะไรก็สั่งเลยนะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง"

เจียงเทาทักทายสวีซ่าด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร

ในฐานะผู้ชายอกสามศอก เขาคงไม่ไปคิดเล็กคิดน้อยกับน้องเมียให้เสียอารมณ์หรอก

แต่งงานกันมาตั้งหลายปี เขาไม่เคยได้ยินเธอเรียกเขาว่า 'พี่เขย' เลยสักครั้ง จะเพิ่มอีกสักครั้งก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"เชอะ ไม่เป็นไรหรอก เลิกทำเป็นใจป้ำแถวนี้ได้แล้ว เก็บเงินของนายเอาไว้ไปใช้หนี้เถอะ"

สวีซ่าไม่ซาบซึ้งในน้ำใจของเจียงเทาเลยแม้แต่น้อย เธอแค่นเสียงหยิ่งยโสในลำคอก่อนจะเดินไปสั่งอาหารเซ็ตคู่ที่เคาน์เตอร์

จากนั้นเธอก็เดินไปหาที่นั่งริมหน้าต่างกับเพื่อนเพื่อรออาหาร

ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา สวีซ่าก็ไม่เคยมีความประทับใจดีๆ กับเจียงเทาในฐานะพี่เขยเลย

เธอมักจะรู้สึกเสมอว่าพี่สาวของเธอแต่งงานกับเจียงเทาแล้วต้องมากัดก้อนเกลือกิน มันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

เธอตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่เดินซ้ำรอยพี่สาวเด็ดขาด ชาตินี้เธอจะต้องแต่งงานกับคนรวยให้ได้

เมื่อเห็นว่าน้องเมียไม่อยากจะเสวนาด้วย เจียงเทาก็ไม่ได้อยากจะหาเรื่องใส่ตัวให้ขายหน้าหรอก

เขาเดินไปหาโต๊ะที่ไม่มีคนนั่ง หย่อนตัวลงนั่ง แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถดูโมเมนต์

บังเอิญจริงๆ อัปเดตแรกในหน้าโมเมนต์ของเขาก็คือโพสต์ที่สวีซ่า น้องเมียของเขาเพิ่งจะอัปลงไปหมาดๆ

[เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของฉัน—รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS สุดเท่! สักวันหนึ่ง ฉันจะต้องพยายามหาเงินมาซื้อมันให้ได้!!]

รูปภาพประกอบคือรูปที่เธอยืนชูสองนิ้วโพสท่าเก๋ๆ โดยมีรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS เป็นฉากหลัง

เมื่อเห็นโพสต์ของน้องเมีย เจียงเทาก็อดหัวเราะและส่ายหน้าเบาๆ ไม่ได้

เขาไม่รู้จริงๆ ว่าน้องเมียที่กำลังเรียนอยู่มหาลัยธรรมดาๆ ในตัวเมือง และยังต้องแบมือขอเงินค่าขนมจากที่บ้านอยู่ จะเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงคิดว่าตัวเองจะสามารถหาเงินมาซื้อรถเบนซ์สุดหรูได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

เมื่อเลื่อนลงมาดูต่อ โพสต์ที่สองในโมเมนต์เป็นของหลี่หมิงจากเต็นท์รถมือสอง ซึ่งเป็นโพสต์ประกาศขายรถออดี้ A6

และรถคันนั้นก็คือออดี้ A6 คันเก่าที่เจียงเทาเพิ่งจะเอาไปคืนเมื่อเช้านี้นั่นเอง

แต่ "ปริมาณทองคำ" ในรถคันเดิมคันนี้ มันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยล่ะ

โพสต์ที่สี่เป็นของจางป๋อ ซึ่งเป็นการอัปเดตข้อมูลเกี่ยวกับพวกของเก่าของสะสม

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งข้อมูลที่เจียงเทาเฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดเหมือนกัน

เขาถึงขั้นติดดาวให้จางป๋อเป็น "เพื่อนคนสำคัญ" ใน WeChat เลยนะเออ

เหมือนเป็นการส่งซิกให้พี่ระบบรู้กลายๆ ว่าให้จับตาดูหมอนี่เป็นพิเศษ!

ระหว่างที่เจียงเทากำลังรออาหารและไถดูโมเมนต์เพลินๆ เด็กสาวที่มากับสวีซ่าก็แอบชำเลืองมองมาทางเขาอยู่หลายครั้ง

"ซาซ่า นั่นพี่เขยเธอเหรอ? โห หล่อใช้ได้เลยนะเนี่ย!"

หลังจากลอบสังเกตเจียงเทาอยู่พักใหญ่ หวังเสี่ยวหงก็แอบให้คะแนนเขา 7 เต็ม 10 ในใจ

"เชอะ หล่อแล้วกินได้ไหมล่ะ?"

"เขาหาเงินได้แค่หยิบมือเดียวต่อเดือน ชีวิตของพี่สาวฉันกับเสี่ยวเสวี่ยก็ต้องมาพังทลายเพราะเขานี่แหละ"

ถึงแม้สวีซ่าจะไม่ชอบขี้หน้าเจียงเทา แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาหน้าตาดีอยู่พอตัว

พี่สาวจอมคลั่งรักของเธอก็โดนหน้าตาหล่อๆ นี่แหละตกเอา จนยอมกระโดดลงหลุมพรางแห่งความยากจนไปอย่างหน้ามืดตามัว

มาตรฐานการใช้ชีวิตของพี่สาวเธอตกต่ำลงอย่างเห็นได้ชัดหลังจากแต่งงาน และการจับจ่ายใช้สอยก็ต้องประหยัดมัธยัสถ์ตามไปด้วย

ใบหน้าคล้ำๆ ของหวังเสี่ยวหงเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ "แต่... เขาก็หล่อจริงๆ นะ ฉันเห็นแล้วใจสั่นเลยล่ะ"

"เธอนี่มันก็เหมือนพี่สาวฉันเลย พวกคลั่งรักหน้ามืดตามัว หมดเยียวยาแล้วจริงๆ!"

สวีซ่ามองเพื่อนสนิทอย่างเอือมระอา ก่อนจะกระซิบเสนอไอเดียว่า:

"เอาแบบนี้ไหมล่ะ เสี่ยวหง เธอลองไปจีบเขาดูสิ ถ้าสำเร็จนะ ฉันจะเป็นตัวแทนพี่สาวกับหลานสาวฉัน กราบขอบพระคุณเธอไปถึงแปดชั่วโคตรเลยเอ้า"

"บ้าไปแล้วเหรอ! เขาเป็นพี่เขยเธอนะ ฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด!"

ขณะที่ทั้งสองกำลังเถียงกันเจี๊ยวจ๊าว หวังเสี่ยวหงก็เหลือบไปเห็นเจียงเทาถือถุงอาหารหลายถุงเดินออกมาจากหน้าเคาน์เตอร์และกำลังมุ่งหน้าออกจากร้าน

สายตาของหวังเสี่ยวหงมองตามเจียงเทาที่เดินออกไป จนกระทั่งเห็นเขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารของรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS

"นี่ ซาซ่า ซาซ่า ดูสิ รีบดูเร็วเข้า! พระเจ้าช่วย พี่เขยเธอ เขา..."

หวังเสี่ยวหงราวกับค้นพบทวีปใหม่ เธอจับหัวสวีซ่าหันขวับไปดูด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

เมื่อสวีซ่าหันกลับไป เธอก็เห็นภาพเจียงเทากำลังเอื้อมมือไปเปิดประตูรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLS คันเดียวกับที่เธอเพิ่งจะไปยืนโพสถ่ายรูปก่อนหน้านี้พอดีเป๊ะ

เจียงเทาที่อยู่ในรถสังเกตเห็นสายตาของสวีซ่าและหวังเสี่ยวหงที่มองทะลุกระจกออกมา

เขาบีบแตรสองครั้งเพื่อเป็นการทักทายพวกเธอ ก่อนจะค่อยๆ ถอยรถออกไปที่ถนนใหญ่ แล้วเหยียบคันเร่งขับออกไป

"นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย..."

เมื่อเห็นว่าเจียงเทาไม่ได้ขับรถบรรทุกเก่าๆ แต่กลับขับรถเบนซ์ป้ายแดง สวีซ่าก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

เช่ามาเหรอ?

ใช่แล้ว เจียงเทาต้องไปเช่ารถเบนซ์มาเพื่อเอาหน้าช่วงปีใหม่แน่ๆ เลย!