บทที่ 447: สามนักแสดงยอดเยี่ยม

บทที่ 447: สามนักแสดงยอดเยี่ยม

“ผู้สูงสุดเลี่ยหยาง เหตุใดพวกเราถึงไม่ไล่ตามไป!”

“ทั้งสี่เผ่าพันธุ์รุกรานดินแดนเผ่ามนุษย์และสังหารยอดอัจฉริยะของพวกเรา ความแค้นฝังรากเลือดนี้ไม่อาจประนีประนอมได้!”

“พวกเราควรต่อสู้กับพวกมันให้ถึงที่สุด เพื่อให้พวกมันรู้ว่าเผ่ามนุษย์ไม่ใช่กลุ่มคนที่จะมารังแกกันได้ง่ายๆ!”

“แม้ว่าเผ่ามนุษย์ของพวกเราจะถูกกวาดล้าง แต่พวกเราก็ต้องทำลายรากฐานของทั้งสี่เผ่าพันธุ์ เพื่อไม่ให้พวกมันอยู่อย่างสงบสุขเช่นกัน!”

หลังจากถูกผู้สูงสุดเลี่ยหยางรั้งไว้ นอกจากผู้สูงสุดชิงหลินและผู้สูงสุดคงหมิงแล้ว ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์ที่เหลืออีกสามสิบแปดคนต่างมองไปที่ผู้สูงสุดเลี่ยหยางด้วยความสับสน

ในขณะเดียวกัน หลายคนยังคงแสดงออกถึงความโศกเศร้าและโกรธแค้น ปรารถนาที่จะต่อสู้กับยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของทั้งสี่เผ่าพันธุ์จนตัวตาย

“ทุกท่าน ก่อนที่ซูหมิงจะสิ้นใจ เขาได้ระเบิดตัวเองและลากเอายอดฝีมือระดับผู้สูงสุดช่วงต้นและช่วงกลางของเผ่าเซิร์กไปถึงยี่สิบสามคน อีกทั้งยังสร้างบาดแผลสาหัสให้กับยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดช่วงสูงสุดอีกสี่คน”

“ในตอนนี้ เผ่าเซิร์กได้สูญเสียยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดไปเกือบสองในสาม ความแข็งแกร่งของพวกมันลดลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ไม่สามารถปิดล้อมเผ่าพันธุ์ของเราต่อไปร่วมกับเผ่าจักรกล เผ่าคุก และเผ่าปีศาจตกสวรรค์ได้อีก นั่นคือเหตุผลที่เผ่าพันธุ์ของเราสามารถหายใจหายคอได้บ้าง”

“หากพวกเราต่อสู้จนตัวตายกับยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดที่เหลืออยู่ของเผ่าจักรกล เผ่าคุก และเผ่าปีศาจตกสวรรค์ ข้าเกรงว่ายอดฝีมือระดับผู้สูงสุดทั้งหมดของเผ่ามนุษย์จะตกตายในศึกนี้ และทำให้เผ่ามนุษย์ต้องเลือนหายไปจากเวทีของจักรวาล!”

“ในเมื่อซูหมิงตายไปแล้ว สิ่งที่พวกเราต้องทำมากที่สุดคือการพักฟื้นและรักษาอาการบาดเจ็บ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่พวกเราจะมั่นใจได้ว่าเผ่ามนุษย์จะไม่ล่มสลาย!”

“ตราบเท่าที่ขุนเขายังเขียวขจี ก็มิต้องกังวลว่าจะไร้ฟืนไฟ เมื่อพวกเราหายจากอาการบาดเจ็บโดยสมบูรณ์แล้ว ย่อมถึงเวลาที่จะไปชำระแค้นกับเผ่าเซิร์กทีละคน! พวกเราจะปล่อยให้การเสียสละของซูหมิงและสหายระดับผู้สูงสุดที่ตายในศึกนี้ต้องสูญเปล่าไม่ได้เด็ดขาด!”

ผู้สูงสุดเลี่ยหยางมองไปที่สีหน้าอันโศกเศร้า โกรธแค้น และสับสนของยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์คนอื่นๆ รอบตัวเขา แล้วกล่าวออกมาเสียงดังทันที

เขามิได้เปิดเผยข่าวที่ว่าซูหมิงยังคงมีชีวิตอยู่ แต่ประกาศอย่างเป็นทางการว่าซูหมิงและยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดยี่สิบสามคนของเผ่าเซิร์กได้ตายตกไปตามกัน ตบะสลายสิ้น

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถปกป้องซูหมิงได้มากที่สุด และหลีกเลี่ยงการกระตุ้นให้เผ่าเซิร์ก เผ่าจักรกล เผ่าคุก และเผ่าปีศาจตกสวรรค์ตัดสินใจกวาดล้างเผ่ามนุษย์ต่อไปโดยไม่สนราคาที่ต้องจ่ายหากข่าวรั่วไหลออกไป

“อะไรนะ! ซูหมิงตายตกไปตามกันกับยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่าเซิร์กถึงยี่สิบสามคนเชียวหรือ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้สูงสุดเลี่ยหยาง ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ยืนแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาด

สีหน้าโศกเศร้า โกรธแค้น และสับสนบนใบหน้าของพวกเขาในขณะนี้แข็งค้างและจางหายไป แทนที่ด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัวอย่างรุนแรงจนแทบไม่อยากจะเชื่อ

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าซูหมิงเป็นยอดอัจฉริยะที่ไม่เคยมีมาก่อนของเผ่ามนุษย์ มีพลังการต่อสู้ที่ไร้ผู้ต้านและพรสวรรค์อันเหนือชั้น แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าซูหมิงจะสามารถลากยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่าเซิร์กถึงยี่สิบสามคนลงหลุมไปพร้อมกันหลังจากก้าวออกมาจากสนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์

เผ่ามนุษย์และเผ่าเซิร์กต่อสู้กันมานานนับปี และในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีการสูญเสีย

แต่ในการปะทะกันระหว่างยอดฝีมือระดับผู้สูงสุด ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมานี้ จำนวนยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่าเซิร์กที่ตกตายด้วยน้ำมือของเผ่ามนุษย์มีเพียงสามสิบกว่าคนเท่านั้น แต่ซูหมิงเพียงคนเดียวกลับสังหารไปถึงสองในสาม ซึ่งมากกว่ายอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์คนอื่นๆ ทั้งหมดรวมกันตลอดหลายปีที่ผ่านมาเสียอีก!

“น่าตายนัก! ยอดอัจฉริยะเช่นซูหมิงกลับต้องมาตายก่อนวัยอันควรเพราะแผนชั่วของทั้งสี่เผ่าพันธุ์ นี่คือความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดของเผ่ามนุษย์เรา!”

“เผ่าเซิร์กนั้นไม่อาจอภัยให้ได้!”

“เมื่อพวกเราตั้งหลักได้ พวกเราต้องกำจัดเผ่าเซิร์กให้สิ้นซากและทำให้พวกมันต้องชดใช้ด้วยราคาที่แสนเจ็บปวด!”

“ถูกต้อง หากแค้นนี้ไม่ได้รับการชำระ ข้าขอสาบานว่าจะไม่ขอเกิดเป็นมนุษย์!”

หลังจากความตกตะลึงอย่างรุนแรง ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์เหล่านี้ต่างก็ถอนหายใจด้วยความเสียดายอีกครั้ง

การระเบิดตัวเองของซูหมิงเพื่อลากยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดยี่สิบสามคนของเผ่าเซิร์กไปพร้อมกันนั้น ไม่สามารถทดแทนความสูญเสียของเผ่ามนุษย์ได้เลย

ต่อให้ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่าเซิร์กทั้งหมดมาแลกกับชีวิตอัจฉริยะเช่นซูหมิงเพียงคนเดียว เผ่ามนุษย์ก็ย่อมไม่ยินยอม

ในเวลานี้ในใจของทุกคน แม้จะนำยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของทั้งสี่เผ่าพันธุ์มารวมกัน ก็ยังไม่มีความสำคัญเท่ากับซูหมิงเพียงคนเดียว

“ผู้สูงสุดเลี่ยหยาง ซูหมิงตายเพราะการระเบิดตัวเอง เขายังเยาวววัยนักและไปถึงระดับที่สิบหกช่วงกลางแล้ว อายุขัยของเขายังเหลืออีกยาวไกล พวกเราสามารถย้อนเวลากลับไปเพื่อคืนชีพซูหมิงได้!”

“แม้ว่าการคืนชีพยอดฝีมือระดับที่สิบหกช่วงกลางจะต้องจ่ายราคาอย่างมหาศาล แต่ขอเพียงสามารถคืนชีพซูหมิงได้ ต่อให้ต้องใช้พลังมิติกาลเวลาและแก่นแท้แห่งกฎของข้าจนหมดสิ้น ข้าก็เต็มใจ!”

ทันใดนั้น ดวงตาของยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดช่วงปลายของเผ่ามนุษย์คนหนึ่งก็ทอประกายเฉียบคม ราวกับเขาได้ไขว่คว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้ และกล่าวกับผู้สูงสุดเลี่ยหยางทันที

“ถูกต้อง! พวกเราลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร!”

“ด้วยยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดจำนวนมากขนาดนี้ พวกเราสามารถคืนชีพซูหมิงได้อย่างแน่นอน!”

ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดคนอื่นๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกาย และเริ่มสนทนากันด้วยความยินดีบนใบหน้า

อย่างไรก็ตาม ผู้สูงสุดเลี่ยหยาง ผู้สูงสุดชิงหลิน และผู้สูงสุดคงหมิง ซึ่งเป็นยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดช่วงสูงสุดทั้งสามคนที่รู้ความจริง ต่างรู้สึกจนใจอยู่ในใจ

ซูหมิงบอกไปแล้วว่าเขายังไม่ตาย แล้วพวกเขาจะย้อนเวลากลับไปเพื่อคืนชีพเขาได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ซูหมิงตายไปจริงๆ การที่พวกเขาจะคืนชีพยอดฝีมือระดับที่สิบหกช่วงกลางนั้น ไม่เพียงแต่ต้องจ่ายราคาอย่างมหาศาล แต่ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นจะแผ่กระจายไปทั่วทั้งจักรวาล

ในเวลานั้น เมื่อสังเกตเห็นความวุ่นวายของการที่ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์ย้อนเวลากลับไปเพื่อคืนชีพผู้ทรงเกียรติ ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่าเซิร์ก เผ่าจักรกล เผ่าคุก และเผ่าปีศาจตกสวรรค์ จะต้องเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับซูหมิงทันที และจะลงมือขัดขวางอย่างแน่นอน

กระบวนการย้อนเวลากลับไปเพื่อคืนชีพยอดฝีมือที่ตายแล้วนั้นไม่สามารถรองรับการรบกวนได้แม้เพียงนิดเดียว เมื่อถูกรบกวน ความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาจะสูญเปล่า ไม่เพียงแต่เป้าหมายจะไม่ได้รับการคืนชีพ แต่ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดที่ทำการย้อนมิติกาลเวลาจะได้รับแรงสะท้อนกลับอย่างรุนแรงอีกด้วย

อย่างดีที่สุดคือได้รับบาดเจ็บสาหัส อย่างร้ายแรงที่สุดคือแก่นแท้จะถูกทำลายโดยสิ้นเชิง และตบะจะร่วงโรย!

ผู้สูงสุดเลี่ยหยางมองไปที่ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์ที่กำลังตื่นเต้นทั้งสามสิบแปดคนในสายตาของเขา เขามิได้เปิดเผยข่าวที่ว่าซูหมิงยังคงมีชีวิตอยู่ แต่ตอบกลับโดยคล้อยตามคำพูดของยอดฝีมือเหล่านี้ว่า “ซูหมิงจะต้องได้รับการคืนชีพ ไม่ว่าจะต้องจ่ายราคาเท่าใดก็ตาม”

แต่หลังจากนั้นทันที ผู้สูงสุดเลี่ยหยางก็เปลี่ยนหัวข้อ: “อย่างไรก็ตาม การคืนชีพซูหมิงเป็นเรื่องสำคัญระดับมหายุคและไม่สามารถสะเพร่าได้แม้เพียงนิดเดียว พวกเราทุกคนต่างได้รับความเสียหายในการต่อสู้กับยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของทั้งสี่เผ่าพันธุ์ และทุกคนต่างก็เผาผลาญแก่นแท้แห่งกฎของตนเองจนทำลายรากฐานไปแล้ว”

“และกระบวนการคืนชีพซูหมิงจะดึงดูดความสนใจของยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของทั้งสี่เผ่าพันธุ์อย่างแน่นอน พวกมันย่อมไม่ยอมให้ซูหมิงได้รับการคืนชีพ และจะลงมือขัดขวางอย่างแน่นอน”

“หากพวกเราต้องการคืนชีพซูหมิง พวกเราต้องเตรียมการให้พร้อมที่สุด อย่างน้อยที่สุด พวกเราต้องปรับสภาพร่างกายให้อยู่ในจุดสูงสุด”

“ข้อเสนอของข้าในตอนนี้คือ ให้ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดอย่างพวกเรารักษาอาการบาดเจ็บที่ได้รับจากศึกนี้ก่อน แล้วค่อยมารวมตัวกันเพื่อเตรียมการคืนชีพซูหมิง!”

เมื่อผู้สูงสุดเลี่ยหยางกล่าวเช่นนี้ ยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดของเผ่ามนุษย์ที่กำลังตื่นเต้นต่างก็พยักหน้าตามๆ กัน และสนทนากันด้วยเสียงเบา:

“คำพูดของผู้สูงสุดเลี่ยหยางนั้นมีเหตุผล”

“สภาพร่างกายของพวกเราที่เป็นระดับผู้สูงสุดนั้นไม่สู้ดีนัก และต่างก็บาดเจ็บสาหัส พวกเราควรจะรักษาอาการบาดเจ็บของตนเองก่อนที่จะลงมือจริงๆ!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราจะกลับไปรักษาอาการบาดเจ็บก่อน!”

“การเผาผลาญพลังแห่งแก่นแท้แห่งกฎในครั้งนี้ได้ทำลายรากฐานของข้า และข้าคงไม่สามารถพักฟื้นได้เต็มที่ภายในเวลาไม่กี่พันปี”

“มิต้องกังวล ในเมื่อซูหมิงได้ทะลวงผ่านไปถึงระดับผู้ทรงเกียรติช่วงกลางแล้ว อายุขัยของเขาย่อมยืนยาวนับพันมหายุค เวลาเพียงไม่กี่พันปีนั้นคุ้มค่าที่จะรอคอยอย่างแน่นอน!”

(((บทฟรี* ขอบคุณที่ติดาม ชนต้นฉบับแล้ว)))