ตอนที่ 40 สองสาวลูกครึ่ง

ตอนที่ 40 สองสาวลูกครึ่ง

ผ่านไปสามวัน บริษัทหลงเถิงอิมเมจแอนด์มีเดียจำกัด ของเฉินฮ่าวก็จัดตั้งเสร็จสมบูรณ์ แม้จะเป็นบริษัทเปล่าแต่การจะลงทุนในหนังเรื่องหนึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

สามวันนี้เฉินฮ่าวไม่ได้อยู่ว่างๆ เขาใช้เวลาอยู่กับจางม่านจื่อตลอดสามวัน

จางม่านจื่อยังยอมเปลี่ยนชุดเป็นชุดที่เธอเคยใส่รับบทหมินหมิ่นมาให้เฉินฮ่าวดูด้วย ท่าทางที่ดูองอาจแต่สวยงามแบบนั้นทำให้เฉินฮ่าวอดไม่ได้ที่จะตกหลุมพรางเสน่ห์ของเธอ

ตอนบ่ายที่ตื่นขึ้นมา จางม่านจื่อและเฉินฮ่าวอาบน้ำด้วยกัน เพราะเดี๋ยวเขาต้องไปพบกับหวังเฉิงและผู้กำกับเฉิงตง

ใช่แล้ว ตอนนี้เฉินฮ่าวอาศัยอยู่ที่บ้านจางม่านจื่อเลย

เนื่องจากร่างกายล้ามาก จางม่านจื่อจึงไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงกับเฉินฮ่าว เธอทำแค่ส่งสายตาเย้ายวนให้และบอกว่าเธอจะรอเขาอยู่ที่บ้าน

ส่วนเรื่องหนี้สินยี่สิบล้าน ทันทีที่จางม่านจื่อเอ่ยปาก เฉินฮ่าวก็เซ็นเช็คให้เธอทันทีโดยไม่ถามสักคำ นั่นทำให้จางม่านจื่อซึ้งใจมากและตั้งใจจะเป็นผู้หญิงของเฉินฮ่าวอย่างเต็มใจ

ผู้ชายที่ใจป้ำแบบเฉินฮ่าวนั้นหาไม่ได้ง่ายๆ แถมยังหนุ่มแน่นหล่อเหลาจนเธอใจสั่น เธอเองก็ไม่อยากจากเขาไปไหน

เงินยี่สิบล้านสำหรับเฉินฮ่าวตอนนี้เป็นแค่เรื่องจิ๊บจ๊อย เขาไม่รังเกียจที่จะเสียเงินเพื่อให้จางม่านจื่อมีความสุข และแน่นอนว่าเขาก็จะได้อะไรคืนจากเธอมากกว่านั้น

จางม่านจื่อสวยมาก จะเรียกว่าสวยระดับตำนานก็ได้ แต่ฐานะของเธอก็เป็นได้แค่ผู้หญิงคนหนึ่งของเฉินฮ่าว ดังนั้นการจะเปย์เงินให้เธอบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

เฉินฮ่าวขับรถปอร์เช่ 911 มาที่ร้านอาหารที่นัดกับหวังเฉิงไว้ พอเดินเข้าร้านมาก็เห็นหวังเฉิงกับเฉิงตงยืนรออยู่ที่ประตู และด้านหลังของพวกเขามีหญิงสาวสวยสง่าสามคนยืนอยู่

"คุณชายเฉิน มาแล้วเหรอครับ" หวังเฉิงรีบเข้ามาจับมือเฉินฮ่าวอย่างกระตือรือร้น "มาครับ เดี๋ยวผมแนะนำสาวสวยสามคนด้านหลังนี้ให้รู้จัก"

เฉินฮ่าวมองสาวงามตรงหน้าด้วยความชื่นชม แต่ละคนสวยกินกันไม่ลง โดยเฉพาะสองคนที่มีลุคแบบสาวต่างชาติ

"คุณชายเฉินครับ คนนี้คือแม็กกี้ ดีนส์ มาจากฮาวาย สหรัฐอเมริกา พัฒนาฝีมือในเอเชียมาได้สองสามปีแล้ว" หวังเฉิงแนะนำหญิงสาวที่ชื่อแม็กกี้ ดีนส์เป็นคนแรก เธอมีรูปร่างเพรียวบางสมบูรณ์แบบ ผิวสีน้ำผึ้งดูสุขภาพดี มีเสน่ห์แบบสาวลึกลับและป่าเถื่อน แค่ชายตามองหรือยิ้มนิดเดียวก็สะกดสายตาผู้ชายได้อยู่หมัด

"สวัสดีค่ะคุณชายเฉิน ชื่อภาษาจีนของฉันคือ หลี่ตงฉี เรียกฉันว่าตงฉีก็ได้ค่ะ" หลี่ตงฉียื่นมือมาทักทายเฉินฮ่าว

"หลี่ตงฉี ชื่อเพราะดีนะครับ" เฉินฮ่าวปล่อยมือเธอ เขาจำได้แล้วว่าเธอคือใคร เรียกได้ว่าเป็นเซ็กซี่สตาร์แห่งยุค แม้ช่วงแรกจะเริ่มงานในฮ่องกง แต่พอมีชื่อเสียงก็โกอินเตอร์ไปฮอลลีวูดทันที และจะเป็นนักแสดงเอเชียที่ประสบความสำเร็จที่สุดในฮอลลีวูดในอีกสิบปีข้างหน้า

พ่อของเธอมีเชื้อสายไอร์แลนด์ ส่วนแม่เป็นคนไต้หวัน เรียกว่าเป็นต้นแบบของสาวลูกครึ่งที่สวยมาก

สาวลูกครึ่งอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกันยื่นมือให้เฉินฮ่าวและพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า "เรียกฉันว่า เจนน่า คิวป์หรือจะเรียกชื่อจีนว่า เล่ยฉาน ก็ได้ค่ะ"

"เจนน่า ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เฉินฮ่าวตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษเช่นกัน เขาจับมือเธอแล้วก็ปล่อย

ผู้หญิงตรงหน้าก็เป็นลูกครึ่งระดับพรีเมียมเหมือนกัน และในความทรงจำของเฉินฮ่าวก็มีข้อมูลของเธอ จำได้ว่าต่อมาเธอได้แต่งงานกับมหาเศรษฐีฮ่องกงคนหนึ่ง แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้จักกัน

เล่ยฉานเป็นลูกครึ่ง ยิวจีน เกิดที่ซานฟรานซิสโก อาชีพหลักในฮ่องกงคือเป็นนางแบบและนักแสดง

ใบหน้าที่สวยคมของเล่ยฉานยิ้มอย่างมีเสน่ห์ "ไม่นึกเลยว่าภาษาอังกฤษของคุณจะดีขนาดนี้ งั้นเราคุยกันเป็นภาษาอังกฤษเลยแล้วกัน ฉันเพิ่งมาฮ่องกงได้ไม่นาน ภาษากวางตุ้งกับจีนกลางยังงูๆ ปลาๆ อยู่เลย"

"ได้ครับ งั้นเราสองคนคุยอังกฤษกัน" เฉินฮ่าวจึงหันไปมองผู้หญิงคนสุดท้าย

คนสุดท้ายชื่อว่า อันหยา มีความสวยแบบสาวตะวันออก แต่เฉินฮ่าวจำเธอไม่ได้แม่นนัก จำได้แค่ว่าเธอเล่นหนังร่วมกับหลี่ตงฉี และบทบาทในหนังก็ค่อนข้างโดดเด่น ส่วนงานอื่นๆ ของเธอเขาไม่รู้เลย

ทั้งหกคนเดินเข้าไปในห้องวีไอพี หวังเฉิงสั่งอาหารทะเลชุดใหญ่มาเต็มโต๊ะ พออาหารมาเสิร์ฟครบแล้วจึงเริ่มเข้าเรื่อง "คุณชายเฉิน บทเรื่องเพชฌฆาตมหาเสน่ห์คุณคงได้อ่านแล้วใช่ไหมครับ"

"อ่านแล้วครับ" เฉินฮ่าวกวาดสายตามองหลี่ตงฉี เล่ยฉาน และอันหยา "นางเอกจะคัดจากสามคนนี้ใช่ไหม"

"คุณชายเฉินนี่ตาถึงจริงๆ ผมกับเสี่ยวตงตั้งใจจะคัดเลือกนางเอกและตัวประกอบจากทั้งสามคนนี้แหละครับ" หวังเฉิงพูดพร้อมมองไปที่ทั้งสามสาว

"ไม่ทราบว่าพวกคุณคิดว่าใครเหมาะจะเป็นนางเอกมากที่สุดล่ะ" เมื่อสายตาของเฉินฮ่าวกวาดผ่านทั้งสามคน นอกจากเล่ยฉานแล้ว อีกสองคนต่างก็ส่งยิ้มหวานยั่วยวนออกมาโดยสัญชาตญาณ

ส่วนเล่ยฉานแค่เชิดหน้าสวยๆ ของเธอขึ้น ดูทรงเสน่ห์และมั่นใจราวกับหงส์ขาวที่เย่อหยิ่งไม่มีผิด

เฉิงตงเริ่มพูดก่อนว่า "คุณชายเฉิน ผมมองว่าหลี่ตงฉีน่าจะเหมาะสมกว่าครับ อย่างน้อยเขาก็เคยมีพื้นฐานการแสดงมาบ้าง และภาพลักษณ์ของเขาก็ตรงกับตัวละครในหนังของเรามากกว่า ถึงแม้ว่าเขาจะยังมีกลิ่นอายความอินเตอร์ที่ชัดเจน แต่ก็ยังดูมีความเป็นเอเชียมากกว่า ซึ่งน่าจะตอบโจทย์ตลาดเอเชียได้ดีกว่า ส่วนเล่ยฉานกับอันหยานั้น ผมคิดว่าอาจจะให้พวกเขามารับบทเป็นนักแสดงสมทบหญิงแทนครับ"

หลี่ตงฉีแสดงสีหน้าดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด เธอหันไปมองเฉิงตงด้วยความซาบซึ้ง ก่อนจะส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังไปทางเฉินฮ่าว เพราะเธอรู้ดีว่าเฉินฮ่าวคือคนเดียวที่จะตัดสินอนาคตของเธอได้ในท้ายที่สุด

เธอมาอยู่ที่ฮ่องกงได้พักใหญ่แล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสดีๆ เข้ามาเสียที แม้ว่าหนังเรื่องเพชฌฆาตมหาเสน่ห์จะค่อนไปทางหนังเรทอาร์สำหรับผู้ใหญ่ แต่มันก็มีศักยภาพที่จะทำให้โด่งดังได้ในชั่วข้ามคืน

หากเธอสามารถแจ้งเกิดเป็นดาวรุ่งดวงใหม่ของเอเชียได้จากหนังเรื่องนี้ ทรัพยากรและโอกาสในวงการบันเทิงก็จะตามมาไม่ขาดสาย และชีวิตความเป็นอยู่ก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งนี่คือเหตุผลหลักที่เธอตัดสินใจมาฮ่องกง เพื่อพยายามหลุดพ้นจากสภาวะความยากจนที่เป็นอยู่

ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน อาชีพดารานักแสดงคือช่องทางการทำเงินที่รวดเร็วที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ในวัยที่ยังเยาว์วัย เธอปรารถนาที่จะมีชื่อเสียงและอยากหาเงินให้ได้มากๆ! ดังนั้น บทนางเอกในเรื่องเพชฌฆาตมหาเสน่ห์จึงถือเป็นโอกาสทองของเธออย่างแท้จริง

เฉินฮ่าวยิ้มโดยไม่พูดอะไร นิ้วมือเคาะขอบโต๊ะเบาๆ "คุณไม่คิดว่าเล่ยฉานเหมาะจะรับบทนางเอกมากกว่าเหรอ?"

หลี่ตงฉีและเล่ยฉานหน้าเปลี่ยนสีพร้อมกัน ฝ่ายแรกคือหน้าเสียด้วยความผิดหวัง ส่วนฝ่ายหลังคือทั้งตกใจและดีใจปนแปลกใจเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินทอง แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธที่จะหาความสุขกับชีวิตที่สวยหรูและโดดเด่นของการเป็นซูเปอร์สตาร์

อีกอย่าง จุดประสงค์ที่เธออยากมาร่วมแสดงในหนังเรื่องนี้ก็ไม่ได้บริสุทธิ์ใจนัก ก่อนหน้านี้เขาเห็นรูปของพระเอกหนังฮ่องกงในโฆษณาชิ้นหนึ่ง แล้วรู้สึกว่าหุ่นของอีกฝ่ายดูดีมาก เมื่อได้ยินว่าพระเอกคนนั้นมีโอกาสจะมารับบทพระเอกในหนังเรื่องนี้ เธอจึงอยากมาลองทดสอบดู เพื่อหาโอกาสเล่นบทเล็กๆ สักบท ซึ่งจะช่วยเติมเต็มความปรารถนาส่วนตัวที่อยากจะทำความรู้จักกับ Superstar คนดังด้วย

………..