(ฟรี) บทที่ 1050 - ซ้อนแผน

(ฟรี) บทที่ 1050 - ซ้อนแผน

◉◉◉◉◉

เฟิงหลินเพียงแค่เหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วก็รีบหันหน้ากลับไปทันที

ระดับบรรลุขั้นสูงสุดขั้นที่สอง แถมยังมาขึ้นเครื่องบินลำเดียวกันกับเขา เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายคือมณฑลจู้เจียง

ก็แทบจะฟันธงได้เลยว่าคนผู้นี้ตั้งใจมาเพื่อฆ่าเขา

เฟิงหลินขึ้นเครื่องอย่างราบรื่น

เอลิซาเบธกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่คิดเลยว่าแพลตฟอร์มเทียนหวังจะทรงอิทธิพลขนาดนี้

สามารถสืบหาได้จริงๆด้วยว่าเฟิงหลินกำลังจะเดินทางไปที่ไหน

แถมยอดฝีมือระดับบรรลุขั้นสูงสุดก็สามารถเข้าร่วมได้

เดือนละ 1 ครั้งจะมีสิทธิ์ขอข้อมูลฟรี

ตระกูลของพวกเขามียอดฝีมือระดับบรรลุขั้นสูงสุดมากมาย ต่อไปถ้าอยากสืบหาข้อมูลอะไรก็เท่ากับได้ฟรีไม่ใช่หรือ

เอลิซาเบธเห็นเฟิงหลินขึ้นเครื่องแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาคนอื่นๆ

บอกให้พวกเขารู้ว่าข้อมูลจากเครือข่ายเทียนหวังเป็นเรื่องจริง

ให้พวกเขานั่งเครื่องบินเที่ยวต่อไปตามมา

ครั้งนี้เฟิงหลินซื้อตั๋วที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาส การเดินทางไปมณฑลจู้เจียงต้องใช้เวลา 5 ชั่วโมงครึ่ง

เดิมทีเขาตั้งใจจะพักผ่อนให้เต็มที่ ดูท่าทางครั้งนี้คงจะหมดโอกาสแล้วล่ะ

เฟิงหลินมาถึงที่นั่งของตัวเอง เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้และหลับตาลง

ผ่านไปไม่นาน เอลิซาเบธก็เข้ามาในห้องโดยสารชั้นเฟิร์สคลาส เธอนั่งลงในที่นั่งที่อยู่ไม่ไกลจากเฟิงหลิน

"สวัสดีค่ะ"

เอลิซาเบธโบกมือทักทายเฟิงหลิน

"สวัสดีครับคนสวย"

เฟิงหลินพยักหน้ายิ้มๆ "คุณมาคนเดียวเหรอครับ"

"ใช่ค่ะ ฉันอยากจะมาถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับมณฑลต่างๆของประเทศฮว๋าซย่าน่ะค่ะ"

เอลิซาเบธตอบยิ้มๆ

"คุณพูดภาษาฮว๋าซย่าได้ดีมากเลยนะ" เฟิงหลินยกนิ้วโป้งให้

"เมื่อก่อนฉันเคยมาเรียนต่อที่ฮว๋าซย่าน่ะค่ะ"

เอลิซาเบธยื่นมือออกมายิ้มๆ "ฉันชื่อเอลิซาเบธ คุณชื่ออะไรคะ"

"ผมชื่อเฟิงหลิน"

เฟิงหลินตอบยิ้มๆ

เอลิซาเบธยิ้มเยาะในใจ เป็นเขาจริงๆด้วย

แต่ในฐานะนักฆ่าระดับแนวหน้า สีหน้าของเธอถูกปั้นแต่งมาอย่างแนบเนียน เธอส่งยิ้มหวานแล้วถามว่า "คุณจะไปทำอะไรที่มณฑลจู้เจียงคะ"

"ไปเที่ยวครับ" เฟิงหลินตอบ

"ดีจังเลยค่ะ ฉันขอตามคุณไปด้วยคนได้ไหมคะ จะได้มีเพื่อนร่วมทาง"

เอลิซาเบธถามยิ้มๆ

"เกรงว่าจะไม่ได้หรอกครับ มีคนสวยอย่างคุณตามมาด้วยผมคงอึดอัดแย่ แม้แต่ตดก็ยังต้องอั้นไว้เลย"

เฟิงหลินโบกมือปฏิเสธ

"ฮ่าฮ่า คุณตลกจังเลยค่ะ"

เอลิซาเบธยิ้มบางๆ เธอนั่งลงบนที่นั่งแล้วคาดเข็มขัดนิรภัย

แต่ภายในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าเขาจะสามารถต้านทานเสน่ห์ของเธอได้

เธอมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองพอสมควร

ผู้ชายทั่วไปถ้าเจอสาวสวยเดินทางคนเดียวแบบเธอ คงต้องรีบเสนอตัวเข้ามาเป็นองครักษ์พิทักษ์ความปลอดภัยให้แน่นอน

ไม่คิดเลยว่าเฟิงหลินจะปฏิเสธหน้าตาเฉย

แต่เอลิซาเบธก็ไม่ได้ท้อแท้แต่อย่างใด

ขอแค่ตามเขาไป เขาจะไล่เธอตะเพิดเชียวหรือ

เดี๋ยวก็ต้องมีโอกาสฆ่าเขาอยู่ดีนั่นแหละ

ยิ่งไปกว่านั้นเธอเป็นถึงระดับบรรลุขั้นสูงสุดขั้นที่สอง แถมยังมีวิชาพรางระดับพลังอีกด้วย

เฟิงหลินเป็นแค่ระดับบรรลุขั้นสูงสุดขั้นที่หนึ่ง ไม่มีทางมองตัวตนของเธอออกหรอก

เวลา 5 ชั่วโมงครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

กว่าจะถึงมณฑลจู้เจียงก็เป็นเวลา 5 โมงเย็นแล้ว

เฟิงหลินเดินออกจากสนามบินและเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังโบราณสถาน

ผู้หญิงคนนี้มาแล้ว คาดว่าคนอื่นๆก็คงตามมาติดๆ

เอลิซาเบธเดินตามหลังเฟิงหลินมาติดๆ เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยสักคำ

เฟิงหลินไปไหน เธอก็ไปที่นั่น

"คุณตามผมมาทำไม"

เฟิงหลินหันขวับกลับมาถามด้วยความรำคาญ

"ฉัน...ฉันแค่อยากมีเพื่อนร่วมทางน่ะค่ะ"

เอลิซาเบธเบะปากแล้วตอบเสียงอ่อย

"คุณแอบชอบผมใช่ไหมล่ะ"

จู่ๆเฟิงหลินก็ชี้หน้าเอลิซาเบธ

"เปล่าค่ะ ฉันแค่เห็นว่าคุณเป็นสุภาพบุรุษ ฉันรู้สึกว่าถ้าเดินตามคุณน่าจะปลอดภัยกว่า"

เอลิซาเบธตอบเสียงเบา "รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาหน่อยน่ะค่ะ"

"คุณมองคนผิดแล้วล่ะ"

เฟิงหลินยิ้มเดินเข้าไปหาเอลิซาเบธแล้วกระซิบข้างหูเธอว่า "จะตามผมมาก็ได้นะ แต่คุณต้องยอมนอนกับผม"

"คุณ...คุณมันหน้าไม่อาย"

เอลิซาเบธถอยหลังไปหลายก้าว

"งั้นก็อย่าตามมา"

เฟิงหลินพูดจบก็เดินหนีไป

แต่เอลิซาเบธก็ยังคงตามเขามาอยู่ดี

เฟิงหลินหันกลับมาอีกครั้ง เขาบิดก้นเอลิซาเบธอย่างแรง 1 ที "ปากบอกไม่ แต่ร่างกายซื่อสัตย์เชียวนะ"

"คุณ"

ดวงตาสีฟ้าของเอลิซาเบธเบิกกว้างแทบจะถลนออกมา

ไอ้สารเลวคนนี้ถึงกับ

ลงมือหนักชะมัดเลย

เจ็บจริงๆนะ เฟิงหลินไม่ได้ออมแรงเลยแม้แต่น้อย

"ที่แท้ก็แอบชอบผมจริงๆด้วย โดนขนาดนี้ยังไม่ยอมไปอีก"

เฟิงหลินบิดไปอีก 1 ที

"คุณ...หยุดเดี๋ยวนี้นะ เจ็บจะตายอยู่แล้ว"

เอลิซาเบธผลักเฟิงหลินออกไป

"ขอโทษทีนะ เดี๋ยวผมจะคลึงให้"

เฟิงหลินรีบพูดขึ้นมาทันที

"ไสหัวไป"

เอลิซาเบธโกรธจนแทบจะลงมือที่นี่เลยทีเดียว

ไอ้สารเลวหน้าด้านคนนี้ ก่อนจะฆ่าเขาต้องทรมานให้สาสมก่อน

"ที่นี่คนเยอะ" เธอพูดเสียงเบา

"เด็กดื้อ ทำไมไม่บอกแต่แรกล่ะ"

เฟิงหลินมองเอลิซาเบธยิ้มๆ "ไม่ต้องรีบ รอให้ถึงตอนกลางคืนพวกเราค่อยสนุกกัน"

สุดท้ายทั้ง 2 คนก็นั่งรถมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ตั้งของโบราณสถาน

หลังจากนั่งรถมา 2 ชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงจุดหมายปลายทาง

ถัดจากเมืองเล็กๆแห่งนี้ออกไปก็คือทะเลทราย

เฟิงหลินสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายรอบตัว พบว่ามีคลื่นพลังปราณอยู่ไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าเป็นกลุ่มคนที่มาสำรวจโบราณสถานนั่นแหละ

ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เฟิงหลินก็ขี้เกียจเล่นละครตบตากับเอลิซาเบธอีกต่อไป

เขาถามยิ้มๆว่า "วันนี้เราพักที่นี่กันก่อนดีไหม"

"ตกลงค่ะ"

เอลิซาเบธพยักหน้า

เฟิงหลินพาเอลิซาเบธไปเปิดห้องพักที่โรงแรม 1 ห้อง

เพิ่งจะเดินเข้ามา เฟิงหลินก็พุ่งตัวเข้าไปกอดเธอทันที

เอลิซาเบธเขินอายรีบผลักเฟิงหลินออก "วันนี้เดินทางมาทั้งวันแล้ว ฉันขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ"

"อาบด้วยกันสิ"

เฟิงหลินเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไม่เอาหรอก คุณไปซื้อยาแก้อักเสบให้ฉันหน่อยสิ ฉันรู้สึกร้อนในนิดหน่อยน่ะ"

เอลิซาเบธผลักเฟิงหลินออกไปยิ้มๆ

เมื่อสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของเฟิงหลินออกไปแล้ว เอลิซาเบธก็รีบหยิบเข็มฉีดยาออกมาจากแหวนมิติอย่างรวดเร็ว

เธอซ่อนมันไว้ใต้เตียง

ขอแค่ฉีดเข้าไปในร่างกายของเฟิงหลิน เขาก็จะไม่สามารถใช้พลังปราณได้อย่างน้อย 10 นาที

เอลิซาเบธไม่ใช่พวกทำงานเชื่องช้าแน่นอน

เธอจะจัดการเฟิงหลินให้เสร็จภายในเวลา 1 นาที

เมื่อพบว่าเฟิงหลินกลับมาแล้ว เอลิซาเบธก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำแล้วล็อคประตูทันที

"ที่รัก แถวนี้ไม่มีร้านขายยาเลย"

เฟิงหลินพูดยิ้มๆ

"งั้นก็ช่างเถอะค่ะ คุณรอฉันแป๊บเดียวนะ"

เอลิซาเบธเปิดฝักบัวแล้วตะโกนบอกจากข้างใน

"ตกลง"

เฟิงหลินนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ไกลออกไปแล้วรอคอยอย่างเงียบๆ

เอลิซาเบธถอดเสื้อผ้าออกเตรียมตัวจะล้างตัวสักหน่อย

เดี๋ยวต้องนุ่งผ้าเช็ดตัวออกไป เฟิงหลินถึงจะคลายความระมัดระวังลง

เธอหันหลังกลับไปและมองดูด้านหลังของตัวเองผ่านกระจกที่อยู่ข้างๆ

โอ้โห ช้ำไปหลายจุดเลยแฮะ

แววตาของเธอแข็งกร้าวขึ้นมาทันที เดี๋ยวต้องสั่งสอนไอ้เด็กเหลือขอนี่ให้สาสม

เฟิงหลินกะเวลาดูแล้วก็ใช้ทักษะสลับร่างเทพทะลุเข้าไปในห้องน้ำ

เอลิซาเบธที่กำลังอาบน้ำอยู่ พอเห็นเฟิงหลินเข้ามา

ก็รู้สึกเหมือนสมองหยุดสั่งการไปชั่วขณะ ภายในหัวร้อนรุ่มไปหมด

ฟุ่บ

น้ำแข็งของเฟิงหลินแช่แข็งเอลิซาเบธเอาไว้ เหลือเพียงศีรษะและมือทั้งสองข้างเท่านั้น

เขาปลดแหวนมิติที่นิ้วของเธอออกอย่างรวดเร็ว

พร้อมกับเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดของเธอใส่ลงไปในแหวนมิติด้วย

จากนั้น เฟิงหลินก็ปล่อยให้น้ำแข็งละลายลงมาถึงบริเวณหน้าท้องของเธอ

เฟิงหลินกวาดสายตามองเอลิซาเบธแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ก็ไม่เล็กนี่นา"

พูดจบเขาก็ดีดนิ้ว 1 ทีแล้วหายตัวไปจากที่นั่น

การกระทำทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

เฟิงหลินจากไปแล้ว แต่เอลิซาเบธยังคงยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่เลย

วินาทีต่อมา ใบหน้าสวยๆของเธอก็บิดเบี้ยวราวกับภูตผีปีศาจ "กรี๊ด เฟิงหลิน"

[จบแล้ว]