(ฟรี) บทที่ 1040 - เฉินหัวกับระบบเทรนเนอร์สุดแกร่ง

(ฟรี) บทที่ 1040 - เฉินหัวกับระบบเทรนเนอร์สุดแกร่ง

◉◉◉◉◉

ผมชื่อเฉินหัว เป็นผู้ข้ามมิติ และเป็นพวกที่มีระบบติดตัวมาด้วย

โลกใบนี้คือโลกที่โปเกมอนจุติลงมาในสังคมยุคปัจจุบัน สำหรับคนที่คุ้นเคยกับเกมโปเกมอนอย่างผมแล้ว ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะโบยบิน ยิ่งไปกว่านั้นผมยังมีไอเทมโกงที่ผู้ข้ามมิติต้องมี นั่นก็คือระบบเทรนเนอร์สุดแกร่ง

แม้ผมจะไม่ได้ข้ามมิติมาเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวยมหาศาล แต่ครอบครัวผมก็จัดอยู่ในฐานะปานกลาง ซึ่งเพียงพอที่จะส่งผมเข้าเรียนในโรงเรียนเทรนเนอร์ได้ และด้วยความช่วยเหลือจากระบบเทรนเนอร์สุดแกร่ง ผมสามารถเลือกโปเกมอนที่มีพรสวรรค์มาปั้นได้อย่างง่ายดาย ช่วยลดเวลาหลงทางไปได้มากโข แถมการทำภารกิจยังทำให้ผมได้รับรางวัลอีกด้วย ซึ่งจะช่วยให้เส้นทางในอนาคตของผมราบรื่นยิ่งขึ้น

วันนี้ป่าโทคิวะเปิดให้เข้าแล้ว ผมจึงตัดสินใจใช้ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์เข้ามาสำรวจดูสักหน่อย หากสามารถค้นพบพลังแห่งป่าโทคิวะในตำนานได้ก็จะยิ่งดีไปกันใหญ่ เพื่อการนี้ผมยอมปฏิเสธคำชวนไปเดินเล่นจากทั้งเพื่อนร่วมชั้นคนสวย ดาวโรงเรียน และน้องสาวข้างบ้านเลยนะ

เพื่อนร่วมชั้นคนสวย ดาวโรงเรียน น้องสาวข้างบ้าน จะมีแรงดึงดูดสู้โปเกมอนได้ยังไงกันล่ะ

แต่ใครจะไปคิดว่าเพิ่งจะเข้ามาในป่าโทคิวะก็ทำให้ผมได้เจอกับปิกาจูที่มีพรสวรรค์ชั้นยอดตัวหนึ่งซะแล้ว

นี่หมายความว่าผมกำลังจะก้าวเข้าสู่เส้นทางตัวเอกที่ขี่เทพทรูโดยมีปิกาจูเป็นคู่หูแล้วใช่ไหม

จากนั้นผมก็ได้พบกับสตรีมเมอร์สายผจญภัยที่ผมรู้จัก ผมรู้สึกถูกชะตากับเขามากและอยากจะทำความรู้จักเอาไว้ เพราะโปเกมอนบางชนิดเราอาจจะไม่มีโอกาสได้เจอเอง แต่อีกฝ่ายเขามีช่องทางนี่นา

แล้วจากนั้นผมก็ได้พบกับนักสำรวจอีเจ๋อรุ่ยเอ่อร์...

...

เฉินหัวรีบระงับความตื่นเต้นในใจอย่างรวดเร็ว พร้อมกับบอกตัวเองว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นแค่ความบังเอิญ รูปร่างหน้าตาคล้ายกัน แล้วบังเอิญมีอาชีพและชื่อเหมือนกันก็เท่านั้น

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือภารกิจ ได้เวลาเปลี่ยนมอนสเตอร์บอลดีๆ ให้โปเกมอนแล้ว

ในภารกิจไม่ได้บังคับว่าต้องชนะ แค่ขอให้ได้ประลองก็พอแล้ว ความยากเพียงอย่างเดียวของภารกิจนี้ก็คือจะทำยังไงให้อีกฝ่ายยอมรับคำท้าประลอง

ท้ายที่สุดแล้วที่นี่ก็ไม่ใช่โลกโปเกมอน การประลองโปเกมอนในป่าจึงไม่ค่อยเป็นที่นิยมนัก แถมเพื่อความปลอดภัยในการสำรวจ เทรนเนอร์ส่วนใหญ่ก็มักจะหลีกเลี่ยงการประลองที่ไม่จำเป็นด้วย

เฉินหัวเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็ใช้สถานะ แฟนคลับของยอดมนุษย์ผีผี เข้าไปตีสนิทกับยอดมนุษย์ผีผีได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นเฉินหัวก็เอ่ยปากท้าประลอง ซึ่งยอดมนุษย์ผีผีก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบตกลง

ท้ายที่สุดแล้วในสายตาของยอดมนุษย์ผีผี พลังที่เฉินหัวแสดงออกมาก็ยังถือว่าไม่แข็งแกร่งพอ และไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อสภาพของโปเกมอนของเขามากนัก การประลองครั้งนี้สามารถถือเป็นการวอร์มอัพและยังช่วยสร้างสีสันให้กับการไลฟ์สดได้อีกด้วย

ทว่าดวงตาของยอดมนุษย์ผีผีก็กลอกกลิ้งไปมา ก่อนจะหันไปมองไป๋หลี่หยวน

"อีเจ๋อรุ่ยเอ่อร์ พอดีเลย พื้นที่ตรงนี้กว้างพอ แถมยังไม่มีโปเกมอนป่าตัวอื่นอยู่ด้วย สนใจมาประลองกันสักตั้งไหม" ยอดมนุษย์ผีผีถาม หลังจากนี้เขาตั้งใจจะไปสำรวจพร้อมกับไป๋หลี่หยวน แต่ตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าไป๋หลี่หยวนมีความสามารถแค่ไหนและมีโปเกมอนอะไรบ้าง ก่อนหน้านี้ก็ไม่กล้าถามตรงๆ ตอนนี้จึงถือโอกาสหยั่งเชิงดูสักหน่อย

ไป๋หลี่หยวนย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว

"งั้นก็มาประลองกับผมด้วยสิครับ" เฉินหัวฉวยโอกาสพูดขึ้น "ผมยังมีโปเกมอนเหลืออยู่อีกสองตัวนะ"

"ได้สิ" ไป๋หลี่หยวนพยักหน้า

จากการสังเกตเบื้องต้น ไป๋หลี่หยวนรู้สึกว่าผู้ครอบครองระบบที่ชื่อเฉินหัวคนนี้ดูจะไม่มีปัญหาอะไร และไม่น่าจะเป็นคนเลวร้าย

การประลองเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว คู่แรกคือยอดมนุษย์ผีผีและเฉินหัว ทั้งสองคนไม่ได้ให้ไป๋หลี่หยวนเป็นกรรมการ แต่เริ่มต่อสู้กันโดยตรง

โปเกมอนที่ยอดมนุษย์ผีผีส่งออกมาคือพีเจียนที่เก่งกาจมากตัวหนึ่ง ส่วนโปเกมอนของเฉินหัวคือเนียส หลังจากการต่อสู้ผ่านไปสักพัก เนียสก็พ่ายแพ้ไปอย่างไม่เหนือความคาดหมาย ทว่ามันกลับทำผลงานได้ดีมาก เห็นได้ชัดว่าเนียสตัวนี้มีศักยภาพไม่ด้อยไปกว่าสเปียร์ก่อนหน้านี้เลย

ตอนนี้โปเกมอนของเฉินหัวที่เผยโฉมออกมาแล้วมีสเปียร์ เนียส พีเจียน และปิกาจูที่เพิ่งจับมาได้ นอกจากปิกาจูแล้ว โปเกมอนอีกสามตัวก็ไม่ใช่โปเกมอนหายากอะไร และนอกจากพีเจียนที่ดูธรรมดาๆ แล้ว ทั้งสเปียร์และเนียสต่างก็ถูกปั้นมาอย่างดีเยี่ยม แถมพรสวรรค์ของพวกมันก็สูงมากด้วย

ต่อไปคือการประลองระหว่างไป๋หลี่หยวนและเฉินหัว

ยอดมนุษย์ผีผียืนอธิบายอยู่ข้างๆ ด้วยรอยยิ้ม "แม้ว่าน้องเฉินหัวจะเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลาย แต่เขาก็ปั้นโปเกมอนมาหลายตัวแล้ว แถมความสามารถของสเปียร์กับเนียสเมื่อกี้ก็ไม่เลวเลยทีเดียว ดูออกเลยว่าน้องเฉินหัวมีพรสวรรค์ในการเป็นเทรนเนอร์สูงมากทีเดียว"

เฉินหัวและไป๋หลี่หยวนยืนประจันหน้ากัน ความพ่ายแพ้เมื่อครู่ไม่ได้บั่นทอนกำลังใจของเฉินหัวเลย ทว่ากลับทำให้เฉินหัวได้เรียนรู้อะไรมากมาย การประลองโปเกมอนนั้นไม่เหมือนกับในเกม เฉินหัวยังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกมาก

ความจริงแล้ว ถ้ารวมปิกาจูที่เพิ่งจับมาได้ ตอนนี้เฉินหัวก็มีโปเกมอนอยู่ห้าตัว นอกจากพีเจียนแล้ว โปเกมอนอีกสี่ตัวล้วนมีพรสวรรค์สูงมาก ส่วนพีเจียนนั้นเป็นโปเกมอนเริ่มต้นที่พ่อแม่ให้มา เขาจึงตัดใจปล่อยมันไปไม่ลง ท้ายที่สุดแล้วก็มีความผูกพันกันอยู่ และแม้จะอ่อนแอไปสักหน่อย แต่ในอนาคตถ้าวิวัฒนาการเป็นพิเจียตแล้ว มันก็จะเป็นโปเกมอนสายใช้งานที่ดีมากตัวหนึ่ง

"โปเกมอนของผมคือเธอคนนี้ ไปเลย โปปโกะ"

โปปโกะที่ดูร่าเริงสดใสปรากฏตัวขึ้นบนลานกว้าง

ความสามารถและพรสวรรค์ของโปปโกะตัวนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวอื่นเลย

อันที่จริงลำดับการจับโปเกมอนของเฉินหัวนั้นมีการวางแผนเอาไว้อย่างเป็นขั้นเป็นตอน

โปเกมอนเริ่มต้นของเฉินหัวคือป๊อปโปะที่มีพรสวรรค์ธรรมดาซึ่งพ่อแม่มอบให้ จากนั้นเฉินหัวก็ใช้ป๊อปโปะไปจับบีดเดิลที่มีพรสวรรค์สูงซึ่งบังเอิญเจอเข้า พอร่างของบีดเดิลพัฒนาเป็นสเปียร์อย่างรวดเร็ว เขาก็ตั้งใจจะใช้สเปียร์ไปจับโปเกมอนธาตุพืชมาสักตัว และในที่สุดหลังจากพยายามอยู่นาน เขาก็เจอฮาเนโกะธาตุพืชที่มีพรสวรรค์สูงมากตัวหนึ่ง

ฮาเนโกะวิวัฒนาการเร็วมาก ไม่นานมันก็วิวัฒนาการเป็นโปปโกะ ในขณะเดียวกันป๊อปโปะก็วิวัฒนาการเป็นพีเจียนด้วย หลังจากนั้นเฉินหัวก็ใช้ท่าโจมตีด้วยละอองเกสรของโปปโกะจับเนียสจรจัดในเมืองมาได้ ซึ่งเนียสตัวนี้ก็มีพรสวรรค์สูงมากเช่นกัน

แม้ว่าเนียสจรจัดจะเจ้าเล่ห์ไปบ้าง แต่เมื่อโดนคอมโบละอองเกสรของโปปโกะเข้าไป เนียสก็หนีไม่ทันและร่วงไปกองกับพื้นทันที

การที่เฉินหัวได้เจอโปเกมอนที่มีพรสวรรค์สูงมากมายขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะเขาโชคดีหรอกนะ บางทีการได้เจอบีดเดิลอาจจะเป็นเพราะโชคช่วย แต่หลังจากนั้นทั้งฮาเนโกะและเนียส ล้วนเป็นผลจากการที่เฉินหัวเดินตระเวนไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมือง หรือแม้กระทั่งไปเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวชานเมืองอยู่บ่อยๆ ถึงได้เจอพวกมัน

เพื่อการนี้เฉินหัวต้องปฏิเสธคำชวนสารพัดของเพื่อนร่วมชั้นคนสวย ดาวโรงเรียน และน้องสาวข้างบ้านไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

"โปปโกะงั้นเหรอ" ไป๋หลี่หยวนรู้จักฮาเนโกะดี โปปโกะเป็นร่างวิวัฒนาการของฮาเนโกะ และสามารถวิวัฒนาการต่อไปเป็นวาตักโกะได้ แม้ว่าโปเกมอนเผ่าพันธุ์นี้จะไม่ใช่โปเกมอนสายโจมตีที่แข็งแกร่งอะไร แต่มันกลับเป็นโปเกมอนสายควบคุมที่น่ารำคาญสุดๆ

ใช้ท่าผงพิโรธเพื่อดึงดูดความสนใจ ตามด้วยคอมโบสตันอย่างผงอัมพาตและผงนิทรา ปิดท้ายด้วยผงพิษ แล้วก็สาดกระสุนเมล็ดพืชใส่รัวๆ ใครโดนเข้าไปก็ต้องมีจุกกันบ้างล่ะ

สรุปก็คือน่ารำคาญจนแม่มันยังกอดความรำคาญร้องไห้ น่ารำคาญจะตายชัก

ยิ่งไปกว่านั้นทักษะประเภทละอองเกสรเหล่านี้ยังเป็นประโยชน์ต่อเทรนเนอร์เวลาออกไปผจญภัยในป่าอีกด้วย

ทว่าคอมโบละอองเกสรของโปปโกะก็ไม่ได้หมายความว่าจะได้ผลเสมอไปหรอกนะ

การควบคุมรูปแบบนี้จะไม่ได้ผลกับโปเกมอนธาตุพืช โปเกมอนที่มีลักษณะพิเศษ หรือโปเกมอนที่ถือไอเทมพิเศษ และโปเกมอนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษก็สามารถป้องกันทักษะประเภทนี้ได้ดีเช่นกัน

"ถ้างั้นฝั่งฉันก็เป็นเขาแล้วกัน..." ไป๋หลี่หยวนโยนมอนสเตอร์บอลออกไป

โปเกมอนรูปร่างคล้ายดอกไม้สีน้ำเงินยืนสองขาปรากฏตัวขึ้นบนลานกว้าง

"คุไซฮานะ สู้เขานะ" ไป๋หลี่หยวนตะโกนบอก

คุไซฮานะชูสองแขนขึ้นอย่างร่าเริง ท่าทางดูฮึกเหิมเต็มที่

วินาทีแรกที่คุไซฮานะปรากฏตัว เฉินหัวและยอดมนุษย์ผีผีก็เตรียมจะยกมือขึ้นอุดจมูกตามสัญชาตญาณ พวกเขาทุกคนล้วนเคยเจอคุไซฮานะมาก่อน กลิ่นแบบนั้น...ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้เลย

ทว่าต่อมาพวกเขาก็พบว่าคุไซฮานะของไป๋หลี่หยวนกลับไม่มีกลิ่นเหม็นเลยแม้แต่น้อย กลับมีกลิ่นหอมหวานลอยมาเตะจมูกแทน

โปปโกะที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของคุไซฮานะก็ได้กลิ่นหอมนั้นเช่นกัน มันถึงกับเคลิบเคลิ้มจนแทบจะยืนไม่อยู่

กลิ่นหอมหวาน

คุไซฮานะสามารถรักษากลิ่นหอมหวานให้อยู่ได้นานมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ซึ่งมันสามารถกลบกลิ่นเหม็นบนตัวคุไซฮานะได้ ทว่าทักษะนี้...เป็นทักษะที่สามารถลดความสามารถในการหลบหลีกของคู่ต่อสู้ได้อย่างมหาศาล

[จบแล้ว]