บทที่ 54 มีเงินจะทำอะไรก็ได้

06.00 น.

เวลาควบคุมระบบของคลังเกมเพิ่งได้รับการรีเฟรช

จำนวนผู้เล่นที่เล่น [วันสิ้นโลกที่แท้จริง] พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดโดยตรง 223 คน!

ผู้เล่นเข้าสู่เกมและรีบไปที่ชั้นหนึ่งของอาคารพักอาศัย

หา NPC ใหม่

“ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรับ เข้าแถวช้าๆ รอจนกว่าฉันจะซื้ออาวุธเสร็จ”

สตาร์คโบกมือไปทางผู้เล่นที่อยู่ข้างหลังเขา และบอกพวกเขาว่าอย่าแซง

“เป็นไปได้ยังไง ผมมาถึงตอน 6 โมงพอดี แต่ทำไมยังช้ากว่าเฒ่าซืออีก”

“นั่นเป็นเพราะเขาไม่ได้ออฟไลน์เลย!

เมื่อวานฉันตั้งใจมาก่อนครึ่งชั่วโมงและออนไลน์ตอน 5.30 น.

ผลก็คือฉันพบว่าเฒ่าซือกำลังนอนอยู่ที่ชั้นหนึ่ง! ถัดจากเคาน์เตอร์ที่วาง NPC ไว้! "

“เป็นไปได้ไหมที่เฒ่าซือไม่ออฟไลน์เลย”

“ให้ตายเถอะ! ฉันเพิ่งดูเวลาออนไลน์ของเฒ่าซืออนไลน์มา 43 ชั่วโมงแล้ว! เขาขี้โกงจริงๆ!”

“เอิ่ม...นี่ยังเป็นปัญหาเรื่องการโกงอยู่อีกเหรอ?

การอยู่ในห้องเกมเป็นเวลานานเป็นคำถามที่ว่าใครจะตาย! "

สตาร์คเหลือบมองไปด้านข้างที่ผู้เล่นเหล่านี้และพูดเบา ๆ :

“ตู้เล่นเกมของฉันสามารถอยู่ได้ 72 ชั่วโมงโดยไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ต่อร่างกาย

และฉันได้จดทะเบียนกับตำรวจกับโรงพยาบาลแล้ว

โรงพยาบาลเชื่อมต่อกับห้องเกมของฉันด้วย

เมื่อไรก็ตามที่ฉันรู้สึกไม่สบายใจฉันจะแจ้งตำรวจทันที

พวกเขาจะปิดห้องเกมให้ฉันจากระยะไกลและส่งคนมาตรวจสอบฉัน "

“72 ชม.! แถมโรงพยาบาลพร้อมอีก นี่มันไร้เกินไปแล้ว!”

ผู้เล่นคนอื่นตกตะลึง

พวกเขาต้องออฟไลน์หลังจากออนไลน์สูงสุด 8 ชั่วโมงเท่านั้น

เวลาออนไลน์ของสตาร์คนานกว่าของพวกเขาถึง 9 เท่า!

นี่ไม่ได้หมายความว่าเวลาในการพัฒนาของเขานานกว่าของพวกเขาถึง 9 เท่าใช่ไหม?

มีเงินแล้ว ทำทุกอย่างที่ต้องการได้เลยหรอ?

“มันไม่ได้เกินจริงอย่างนั้น มันออนไลน์ตลอดเวลาไม่ได้ ตัวละครในเกมต้องนอน ไม่เช่นนั้นค่าสติคงหมดจนเป็นบ้าไปแล้ว”

สตาร์คเดาความคิดของพวกเขาและอธิบาย:

“หลังจากที่ออกจากระบบ ตัวละครในเกมควรจะสงบนิ่งตามค่าเริ่มต้น ดังนั้นจึงไม่ต้องเสียเวลานอนเมื่อออนไลน์”

"แค่นั้นแหละ..."

ผู้เล่นคนอื่นๆ พยักหน้า ดูเหมือนจะรู้สึกสมดุลมากขึ้นนิดหน่อยใช่ไหม?

“เรามีทุกสิ่งที่ต้องการ เพียงบอกมา”

ขณะที่สตาร์ค กำลังคุยกับผู้เล่นคนอื่น พลาธิการก็ยกหีบไปไว้บนเคาน์เตอร์

“หน้าไม้เหล็ก,มีดสแตนเลส, ดาบคมกว้าง x3, โล่หอคอยจักรพรรดิ x2, คทาไฟทุ่งหญ้า...นั่นสินะ ถูกต้อง”

สตาร์ซิตี้ สตาร์คซื้ออาวุธ 8 ชิ้น รวมเป็น 4 ทอง

จากนั้นเขาก็ใช้เงิน 1 ทองเพื่อซื้อไอเทมฟื้นฟูซึ่งเป็นกล่องขนาดใหญ่เช่นกัน

ทั้งห้า, อันเฟิงและซันไซน์บอยเข้ามาช่วยเคลื่อนย้ายอาวุธและอุปกรณ์ทั้งหมดไปที่ห้อง 1601

จุดเกิดของสตาร์คเอง

“เอาล่ะ เรามาเริ่มแบ่งของกันดีกว่า”

มีเสียง "ตุบ"

สตาร์คโยนกล่องอาวุธลงบนพื้น

“ดาบคมกว้างเล่มหนึ่งเป็นของฉัน ฉันต้องอัพถึงเลเวล 10 เพื่อเรียนรู้ [ทริปเปิลสแลช] พวกนายเลือกอาวุธประจำตัวของตัวเอง”

คนอื่นไม่สุภาพและเริ่มหยิบโดยตรง

หน้าไม้เหล็ก - เทพตลอดกาล

มีดสแตนเลส-หลางจื่อฮุย

ดาบคมกว้าง x2 - อันเฟิง, ซันไซน์บอย

โล่หอคอนจักรพรรดิ x2 - ฉันมีหมวกเวลสาม ,ทุบหัวแก

คทาไฟทุ่งหญ้า - ชื่อยี้ฟู

หลังจากที่อันเฟิงกับซันไซน์บอยได้รับดาบคมกว้าง พวกเขาก็ให้เงิน 50 เหรียญกับสตาร์ค

พวกเขาไม่ต้องการเข้าแถวผากให้สตาร์คซื้อให้แทน

ในฐานะพนักงานของสตาร์ค ทั้งห้าถือว่าอาวุธเหล่านี้ออกโดยเจ้านายของเขาเอง

เนื่องดาเมจจากสตาร์คมีมาก ฉันมีหมวกสามกับทุบหัวแก เปลี่ยนเป็นโล่โดยตรงเพื่อเล่นแทงค์

เทพตลอดกาลเล่นเกมFPSมาเป็นเวลาหลายพันชั่วโมง แต่สิตขิงเขาไม่นิ่งพอเลยต้องจำใจเล่นหน้าไม้

ส่วนหลางจื่อฮุย เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นดาบต่อไป เขาต้องเสีสละ

ฮีโร่ตัวโปรดจะตราตรึงในใจเขาตลอดกาล! **ที่ออกมาตอนแรกเลยตัวนี้มันใช้ดาบ

ในทางกลับกัน ชื่อยี้ฟูยังคงเชื่อมั่นว่าเกมนี้สามารถเล่นเป็นนักเวทได้

ทักษะเลเวล 10 ของคทาของเขาก็ยืนยันเรื่องนี้เช่นกัน

ทักษะคทาเลเวล 10 [ความสัมพันธ์กับไฟ]

ในบรรดาพลังธาตุต่างๆ เขาสุ่มได้เกี่ยวกับธาตุไฟ

แต่ทักษะเลเวล 10 เป็น ความสัมพันธ์ทางไฟ... มันไม่มีความเสียหายหรือความสามารถในการควบคุมใดๆ

ถ้าจะบอกว่ามันมีผลบ้าง

นั่นคือช่วยการเผาฟืนในการปรุงอาหารมีการปรับปรุงให้ดีขึ้นมาก

การควบคุมไฟสมบูรณ์แบบ

หลังจากได้รับอาวุธแล้ว ทุกคนก็ได้รับไอเทมฟื้นฟูด้วย

หลังจากจัดการสิ่งต่าง ๆ แล้ว พวกเขาก็มุ่งหน้าไปที่สถานีรถไฟใต้ดินที่พวกเขาตายเมื่อวานนี้

กุญแจรถของสตาร์คกับปืนพก P18C ยังคงอยู่ที่นั่น

ถ้าพวกเขาไปตอนเช้า มีโอกาสที่ดีที่พวกเขาจะได้มันกลับคืน

เมื่อพวกเขามาถึงสถานีรถไฟใต้ดิน ทั้งกลุ่มก็ตกใจกับภาพ ซากศพที่เป็นชิ้นๆ

พวกมันทั้งหมดเป็นชิ้นเนื้อที่โจวเจ๋อชวนตัด!

“พี่ชวนเก่งมาก!”

หลางจื่อฮุยยิ้มและพูดว่า: "ที่นี่คงไม่มีอันตรายแล้ว เข้าไปเก็บศพกันเถอะ"

"ฟิ้ว!"

ก่อนที่หลางจื่อฮุยจะพูดจบ ลูกศรก็ยิงขึ้นไปในอากาศ พลาดหัวของสตาร์คและแทงเข่าของเขา

หลางจื่อฮุย: "???"

ลูกศรนี้ลดความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาลงเหลือ 3 แต้มโดยตรง!

ในตอนนี้ เสียงฝีเท้าอันวุ่นวายดังมาจากทุกทิศทุกทาง!

ที่ทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดิน ภายในอุโมงค์ ไปยังชานชาลา... ผู้คนหลายสิบคนออกมา!

“ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่านายคงต้องมาเอาของจากศพ!”

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น และนกพิราบกลายเป็นวิญญาณก็เดินออกไปจากมุมหนึ่ง:

“แน่นอน เราจับเขาได้แล้ว!”

สตาร์คเห็นสิ่งนี้จึงมองไปรอบ ๆ ส่ายหัวแล้วพูดว่า:

“ฉันคิดว่านายเล่น PVE มากไป นายคิดว่า PVP แค่เอาคนมารุมก็พอหรอ?”

“ปัง ปัง ปัง~ ปัง ปัง ปัง~”

เกิดเหตุยิงกันใต้สถานีรถไฟใต้ดิน!