บทที่ 26 ปีศาจราตรี

โจวเจ๋อชวนไม่ได้พูดถึงทำไมไม่ออกตอนมืด

สตาร์คจะต้องอยู่ตรงจุดเกิด

แต่ยิ่งได้ยินคำเตือนอย่างต่อเนื่องจากโจวเจ๋อชวน ทำให้ความอยากรู้อยากเห็นของสตาร์คพุ่งสูงขึ้น

จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู็อยากเห็นตอนกลางคืน?

เมื่อตกกลางคืน โจวเจ๋อชวนก็กลับมาที่ห้อง 1501

สตาร์คถอดอุปกรณ์ทั้งหมดออกแล้วย่องลงไปชั้นล่างโดยมีเพียงไฟฉาย

“ซอมบี้ในอาคารนี้ถูกกวาดล้างไปหมดแล้ว หากมีสิ่งมีชีวิตในวันสิ้นโลก พวกมันจะต้องอยู่ข้างนอก”

หลังจากออกจากอาคารแล้ว สตาร์คผู้มากประสบการณ์ไม่ได้เปิดไฟฉายทันที

ทัศนวิสัยที่เกิดจากแสงจันทร์ก็เพียงพอที่จะให้เขามองเห็นทิศทางได้

“ตลาดวัสดุก่อสร้างอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้...ไปสำรวจทางนี้ละกัน”

สตาร์คมองไปที่แผนที่และแตะที่ประตูทางใต้ของชุมชน

ยังคงมีซอมบี้ระดับ E มากมายตลอดทาง

สตาร์คไม่ได้ทำอะไรเลย และผ่านสายตาของซอมบี้ไปง่ายๆ

เมื่อพวกเขาไปถึงบูธรักษาความปลอดภัยที่ประตูทางใต้ สตาร์คก็หยุดพัก

ตรวจสอบสถานะของเขาในขณะที่ฟื้นพลังกาย

“พลังกายของฉันยังมีอีก 70% น่าจะพอที่จะไปตลาดวัสดุก่อสร้างได้

เอิ่ม? ค่าสติลดลงเหลือ 45% ได้ยังไง? สถานการณ์อะไร? ! "

สตาร์คขมวดคิ้วขณะที่เขาดูข้อมูลตัวละครของเขา

“ค่าสติมันบ้าไปแล้ว มีดีบัฟความกลัวเพิ่มเติมในแถบสถานะ และคุณสมบัติทั้งหมด -1!

เกิดเพราะอยู๋ในความมืดนานหรอ? "

สตาร์คกำลังสงสัยว่าทำไมค่าสติลดลง

ทันใดนั้นก็มีเสียงคำรามดังมาจากระยะไกล!

มีจุดสีแดงขนาดใหญ่ทึบและหนาบนแผนที่ และมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วมาในทิศทางของเขา!

เมื่อเห็น สตาร์ครีบลดร่างของเขาลงและปีนเข้าไปในบูธรักษาความปลอดภัย

"ปัง"!

ดูเหมือนว่ามีบางอย่างตกลงมาจากที่สูงตรงหน้าบูธรักษาความปลอดภัย

สตาร์คกลั้นลมหายใจและลุกขึ้นยืน

เขายื่นหัวออกมาอย่างระมัดระวังเพื่อดูว่ามันคืออะไร

ด้วยแสงจันทร์จางๆ เขามองเห็นเพียงโครงร่างของ "จุดสีแดงขนาดใหญ่" เท่านั้น

“มันสูงกว่า 2 เมตร มีกรงเล็บแหลมคมทั้งสองข้างและแน่นอนว่าเป็นมอนเตอร์ชั้นยอดในแง่ของขนาดร่างกาย

น่าเสียดายที่...ระยะมันไกลเกินไปไม่เห็นแถบพลังชีวิตและชื่อมอนเตอร์ "

สตาร์ค ได้เริ่มบันทึกแล้ว

เมื่อเขาเข้าใจลักษณะเฉพาะของมอนเตอร์ชั้นยอดนี้มากขึ้น

มอนเตอร์หันหัวของมันทันที และมองเขาด้วยดวงตาที่ไร้ตาคู่หนึ่ง!

“แม่ง! ถูกเจอแล้วหรอ? มันตื่นตัวขนาดไหนกัน?”

สตาร์คผงะและรีบวิ่งออกไปที่ประตูทันที

และในตอนที่เขาเปิดประตูบูธรักษาความปลอดภัยอีกครั้ง

มอนเตอร์สูงสองเมตรปรากฏตัวต่อหน้าเขาแล้ว!

ระยะทางกว่าสิบเมตรเข้ามาในหนึ่งลมหายใจ!

“เคลื่อนที่เร็วขนาดนี้เลยเหรอ!”

สตาร์คตกตะลึง

ด้วยความเร็วการเคลื่อนที่ที่ต่างกันมากขนาดนี้ เขายังเลือกวิ่งหนี!

เมื่อรู้ว่าสุดท้ายก็ตาย สตาร์คก็เปิดไฟฉายเพื่อส่องไปที่มอนเตอร์ตรงหน้าเขา!

ต่างจากร่างที่เน่าเปื่อยของซอมบี้ระดับ E ตัวอื่น ร่างกายของมอนเตอร์ตัวนี้สมบูรณ์

กรามล่างระเบิดเป็นแนวรัศมี และเส้นลมปราณสีเลือดก็ระเบิดไปทั่วร่างกาย

ภาพดังกล่าวรวมกับความรู้สึกของการกดขี่ที่มาจากร่างสูงทำให้สตาร์คซึ่งเป็นจ้าวแห่งเกมวันสิ้นโลกหายใจไม่ออก!

ยังไงก็ตาม สตาร์คยังไม่ได้บันทึกข้อมูลทั้งหมด

มีเสียง "แคร็ก"

ด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของมอนเตอร์ มันเฉือนหัวของเขาออกเป็นสามส่วน!

“ไม่นะ...ขอเวลาฉันหน่อยได้ไหม!”

สตาร์คที่เข้าสู่อินเทอร์เฟซเพื่อฟื้นคืนชีพ ตกตะลึง

เขาเปิดผลตอบรับเชิงลบ 1% รู้สึกมึนงงเล็กน้อยหลังจากรู้สึกถึงความตาย 1%

หายใจเข้ายาวๆ สองครั้งแล้วปรับความคิดของตัวเอง

เขาเริ่มนึกถึงภาพความตายในใจของเขา

“ชื่อมอนเตอร์—ปีศาจราตรี (ขั้นสูงระดับ E)

HP : 2200

ความเร็วในการเคลื่อนที่อย่างน้อย 50 แต้ม

สำหรับวิธีโจมตี ตอนนี้รู้เพียงการโจมตีด้วยกรงเล็บระยะประชิดเท่านั้น

มอนเตอร์ที่โจมตีด้วยความเร็วสูงที่สามารถฆ่าผู้เล่นได้ภายในไม่กี่วิควรจะเป็นของบอสใช่ไหม? แต่มันเป็นเพียงขั้นสูงระดับ E ? "

หลังจากที่ สตาร์คบันทึกข้อมูลทั้งหมดแล้ว ก็ถึงเวลาคืนชีพ

เขาปรากฏตัวในห้องของชื่อยี้ฟู 1502

“ระดับปัจจุบัน อาวุธทื่อเลเวล 8 (อาวุธไร้คม)

ร่างกาย: 18

ความแข็งแกร่ง: 17

ความว่องไว: 12

ความฉลาด: 10

ไม่ใส่อุปกรณ์ ฉันมี HP 180 หน่วย และความเร็วในการเคลื่อนที่ 12 แต้ม

ด้วยคุณสมบัตินี้ พื้นฐานแล้วมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะโซโล  ปีศาจราตรี "

สตาร์คตบปากเขา ดูเหมือนว่าเขาจะทำได้เพียงรอให้ชื่อยี้ฟูและคนอื่นๆ ออนไลน์ก่อนที่เขาจะหาทางกำจัดมอนเตอร์ตัวนี้ได้

คนเดียว...มันไกลเกินไป

สตาร์คนอนอยู่บนโซฟา รอให้ค่าสติฟื้นคืน

เกมนี้ไม่ได้เกิดใหม่สมบูรณ์หลังตาย

เกิดใหม่จะรีเซ็ตตัวละครในเกมให้อยู่ในสภาพที่ไม่ได้รับบาดเจ็บก่อนตาย

ดังนั้นค่าพลังกายและค่าสติยังต้องใช้เวลาในการฟื้นฟู

เมื่อค่าสติของสตาร์คฟื้นคืนเป็นมากกว่า 50% และดีบัฟความกลัวก็กำลังจะหายไป

เสียงคำรามที่คุ้นเคยดังมาจากด้านล่างอาคารนี้!