บทที่ 23 นี้เคยการป้องกันที่แย่ที่สุดที่เคยเห็นมา

การป้องกันทางเข้าพังลง ฝุ่นก็ฟุ่งกระจายเต็มทางเข้าทางเดินชั้น 15

เมื่อทั้งห้าเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็ตกตะลึงทันที!

พี่ชาย ทำอะไรลงไป? !

“นาย...เตะการป้องกันทางเดินทำไม!” ชื่อยี้ฟูถามด้วยตาเบิกกว้าง

“ทำไมต้องมีการปกป้องแบบหยาบๆ เน่าๆ ไว้ล่ะ”

สตาร์คเผยสีหน้างุนงงและถามกลับ: "ถ้ามีซอมบี้ที่แข็งแกร่งกว่านี้นิดหน่อย นี้มันก็แค่กระดาษไม่ใช่หรอ?"

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องผลักมันไป... NPC ที่อยู่ข้างใน... มันคงน่าหงุดหงิดมาก!”

หลางจื่อฮุยซึ่งเคยถูกหน้าไม้ยิงหัว มาก่อนกล่าวด้วยความกลัวอย่างต่อเนื่อง

“คลิกยอมรับเร็ว! จะได้เกิดที่จุดเกิดได้! ถ้ามันสายเกินไปมันจะแย่แน่ๆ!” ชื่อยี้ฟูกระตุ้น

“นายกลัวว่า NPC จะยุ่งกับฉันเหรอ?” สตาร์คยิ้ม "ฉันทำลายการป้องกันนี้ ดังนั้นแล้วฉันต้อง..."

สตาร์คกำลังพูด ทันใดนั้นก็มีลูกศรหน้าไม้ปัดไปที่แก้มของเขาและตอกเข้าไปที่ผนังตรงหน้าเขา!

มีเลือดไหลออกจากแก้ม!

ประตูห้อง 1501 เปิดแล้ว!

โจวเจ๋อชวนที่ตื่นขึ้นก็ออกมาพร้อมกับหน้าไม้คู่ใจ

ตอนนี้เขาสับสนจริงๆ

เขาเคยเล่นเกมมากมายก่อนจะข้ามมาโลกนี้และได้พบกับผู้เล่น

ฟาร์มเลเวลเพิ่ม เก็บอุปกรณ์เพิ่ม สำรวจ...

ยังมีผู้ที่กระตือรือร้นในการ PVP หาผู้เล่นคนอื่นเพื่อสู้ทั้งวัน...

แต่เขาไม่เคยเห็นใครที่ชอบสร้างปัญหาให้กับ NPC ขนาดนี้มาก่อน!

ก่อนหน้านี้เอาซอมบี้หลายร้อยตัวมาขวางประตูของเขา ดังนั้นลืมมันไปเถอะ

ตอนนี้เมื่อมีผู้เล่นใหม่เข้ามา มีปัญหาถึงกับรื้อการป้องกันที่เขาลำบากแทบตายตอนสร้างขึ้นมา?

นี่เป็นผู้เล่นที่เลวร้ายที่สุดที่เขาเคยเห็บ!

"ฟิ้ว!"

"ฟิ้ว!"

"ฟิ้ว!"

โจวเจ๋อชวนผู้โกรธแค้นเริ่มยิงใส่ผู้เล่น

เป้าหมายคือแขนกับขา!

เมื่อรู้ว่าพวกนี้สามารถฟื้นขึ้นมาได้และไม่เจ็บปวด โจวเจ๋อชวนจึงตัดสินใจไม่ฆ่าพวกเขา

แต่ตั้งใจจะตอกพวกมันทั้งหมดไว้กับกำแพงและทรมานพวกมันอย่างช้าๆ!

สตาร์คตอบสนองอย่างรวดเร็ว และหลังจากที่ลูกศรถูไปที่แก้มของเขา เขาก็หาที่กำบังและซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว

ทั้งห้ารู้ว่ามันจะเกิดขึ้นและเมื่อเห็น โจวเจ๋อชวนอีกครั้ง พวกเขาก็วิ่งหนีทันที

น่าเสียดายที่มีเพียงสี่คนเท่านั้นที่โชคดีพอที่จะหนีได้

เหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น ต้นขาของเขาถูกโจวเจ๋อชวนตรึงไว้กับผนัง

"ฉันจะอ้วก! ครั้งที่แล้วโดนยิงหัว คราวนี้ตอกต้นขาอีก... NPC นี้กำลังเล็งฉันอยู่หรือเปล่า!" หลางจื่อฮุยตีหน้าเศร้าตะโกนด้วยความเจ็บปวดทางใจ

เขาไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ

แต่ตอนนี้เขาทนความคับข้องใจนี้ไม่ไหว...เขาต้องหอนสองครั้ง!

ที่ทางเดิน สตาร์คซึ่งซ่อนตัวอยู่หลังที่กำบังก็สับสนเล็กน้อยในตอนนี้

เขาหายใจเข้าลึกมองดูชื่อยี้ฟู แล้วถามว่า "ในเกมนี้... NPC จากฝ่ายเดียวกันฆ่าผู้เล่นได้ไหม"

ชื่อยี้ฟูพยักหน้า “ถ้าเราถูกทำอะไรไม่ถูกใจเขาเขาฆ่าเราเลย”

“แล้วก่อนหน้านี้นายรับภารกิจได้ยังไง?”

“ถ้าไม่ยั่วยุเขาก่อน ก็สามารถรับภารกิจได้ปกติ”

ชื่อยี้ฟูก่ายหน้าผากของเขาแล้วพูดว่า "แล้วทำไมนายถึงเตะการป้องกันของเขาล่ะ?"

"มันไม่ต่างจากพังอยู่แล้ว ฉันเลยจะสร้างใหม่!" สตาร์คขมวดคิ้วและพูดว่า "การป้องกันของ NPC นี้ไม่ดีจริงๆ"

“แล้วตอนนี้เราจะทำยังไง…นายทำให้เขาหยุดโจมตีได้ยังไง?”

“ฉันไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัด แต่หลังจากที่หลางจื่อฮุยถูกเขายิง เขาก็ปล่อยพวกเราไป”

“ง่ายมาก เขาถูกตอกตะปูกับผนังแล้ว แค่ส่งเขาออกไป”

หลางจื่อฮุย: "???"

หลางจื่อฮุยที่ได้ยินเสียงของทีมก็ตกตะลึง

ปกติไม่ควรช่วยเขาในตอนนี้หรอ?

ส่งไปอะไรละ...

“ไม่ ความเกลียดชังของ NPC นี้ดูเหมือนจะหายไปแล้ว! เขาไม่ได้โจมตีฉันแล้ว!”

หลางจื่อฮุยมองไปที่โจวเจ๋อชวนที่วางหน้าไม้ลงต่อหน้าเขาและพูดด้วยความประหลาดใจ

“พวกนายออกมาได้แล้ว! NPC แสดงให้เห็นแล้วว่าสามารถรับภารกิจได้!”

หลางจื่อฮุยตะโกนสองสามคำติดต่อกัน แต่ทีมที่เหลือยังคงซ่อนตัวอยู่หลังที่กำบัง

หลางจื่อฮุย: "..."

โจวเจ๋อชวนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันเมื่อดูฉากนี้

ดูเหมือนไม่มีเพื่อนร่วมทีมคนไหนเชื่อเขามากนัก

“พวกที่ซ่อนอยู่ออกมาซะ” โจวเจ๋อชวนตะโกนไปทางทางเดิน "ถ้าไม่ออกมาตอนนี้ ก็ไม่ต้องมาเจอฉันในอนาคต"

ทันทีที่โจวเจ๋อชวนพูดจบ ชื่อยี้ฟูก็ออกมาจากทางเดินด้วยรอยยิ้มเคอะเขิน

“เฮ้ นายไม่กลัวว่า NPC นี้จะหลอกนายเหรอ?” สตาร์คที่อยู่ข้างหลังเขาตะโกนด้วยเสียงในทีม

“ฉันไม่ได้บอกเหรอว่าเกมนี้มีค่าความชอบ NPC และถ้าไม่ออกมามอบตัว ก็เป็นไปได้จริงๆ ที่คุณปู่หมู่บ้านมือใหม่จะขึ้นบัญชีดำ!” ชื่อยี้ฟู ได้ตอบกลับ

“ปัจจุบันนี่มี NPC เพียงคนเดียว ถ้าเราโดนขึ้นบัญชีดำ เราจะไม่มีภารกิจให้ทำในตอนนีั”

“โอเค...” สตาร์คทิ้งมีดผลไม้ในมือเขาลง

แต่เมื่อเขากำลังจะคุยกับทั้งห้าคนก็ถูกถูกมีดบินแทงตาย!

โชคดีที่ชื่อยี้ฟูเชิญเขาเข้าจุดเกิด ไม่อย่างนั้นปรมาจารย์เกมวันสิ้นโลกคนนี้คงจะไม่มีประสบการณ์การเล่นเกมที่ดีในอนาคต

หลังจากที่สมาชิกทั้งหกทีมออกมาพร้อมกันและ "มอบตัว" แล้ว โจวเจ๋อชวนก็กวาดใบหน้าของพวกเขาทีละคน

จากนั้นเขาก็จับจ้องไปที่ใบหน้าของสตาร์ค

“นายรู้เรื่องสถาปัตยกรรมบ้างไหม?”