บทที่ 7 ไฟฟ้าบำบัดผู้เล่น

"ฉันเดาว่า... เราลากซอมบี้มาที่นี่และทำให้ NPC นี้โกรธ" ฉัยมีหมวกเวลสาม

“น่าจะ! ถ้าอยู่ที่นี่และดูแลตัวเองดีๆ จู่ๆ มีคนหลายคนมาที่ประตูบ้านพร้อมกับซอมบี้หลายร้อยตัว นายจะโกรธไหม?” ทุบหัวแกพูดขึ้น

"ฉันเข้าใจ...แต่นี่ NPC นะ! เพราะเราลากซอมบี้มา แต่มันหลีกเลี่ยงไม่ได้..." เทพตลอดกาลกระซิบ

“ด้วยคุณภาพที่สมจริง 100% ของเกมนี้ ฉันคิดว่ามันสมเหตุสมผล”

ชื่อยี้ฟูพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า: "นี่คือวันสิ้นโลก...ไม่ต้องพูดถึงเราทำให้ NPC โกรธค่าความชอบตอนนี้คงติดลบ แม้เราจะมาเฉย เขาก็อาจจะฆ่าเราเพื่อของ . "

"เดียวนะ NPC ต้องทำตามสคริปต์โค้ด? นอกจากนี้ยังมีค่าความชอบด้วยเหรอ?"

"เป็นไปได้ไหม...NPC ในเกมนี้เป็น AI ที่สมบูรณ์แบบและมีบุคลิกที่เป็นอิสระ? แม้แต่ผู้ผลิตเกมรายใหญ่ในปัจจุบันก็ยังไม่สามารถไปถึงระดับนี้ได้!" ฉันมีหมวกเวลสามพูดขึ้นและใบหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"คุณภาพของภาพที่สมจริง 100% แบบนี้แล้ว ไม่ใช่เรื่องยากนักที่จะมี AI ที่สมบูรณ์แบบ" เทพตลอดกาลพูดต่อ

“แล้วเราควรทำยังไงดี? เรายังรับภารกิจเควสจากเขาได้ไหม?” ทุบหัวแก

“ลืมที่จะรับภารกิจไปก่อน...ไม่ว่าจะรอดหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง โชคดีที่เราทุกคนเป็นผู้เล่นใหม่ ดังนั้นมันไม่สำคัญว่าจะมีบทลงโทษหรอืไม่” ชื่อยี้ฟูมองดูโจวเจ๋อชวนด้วยลมหายใจหนักๆ

“เดี๋ยวก่อน! มีคนเดียว เราพยายามฆ่าเขาดีไหม?”

เทพตลอดกาลคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า: "ฉันเคยเล่นเกมที่ชื่อ อาณาจักรเทพ มาก่อน และ NPC ส่วนใหญ่ในเกมนั้นสามารถถูกฆ่าได้ และมันไม่ส่งผลกระทบโครงสร้างเกมเลย!"

“เป็นไปได้! ทำไมต้องกลัว NPC!” เขาพุ่งใส่โจวเจ๋อชวนขณะที่พูดแบบนั้น

ปรับความเจ็บปวดเป็น 0% และบัญชีใหม่ไม่ต้องกลัวบทลงโทษ ทำให้เขามีความกล้า

และในตอนนั้นเองที่เขาเริ่มเคลื่อนไหว

กระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นกระทบเขา!

"ตุบ".

กระแสไฟฟ้านี้ทำให้ฉันมีหมวกเวลสามล้มลง

"ฉัน... ไม่ใช่... ปิด... ค่า...ความรู้สึกเชิงลบ... ไว้ 0 แล้วนี้...ทำไมถึง..."

ฉันมีหมวกเวลสามนอนอยู่บนพื้นแล้วกระตุก และร่างกายของเขาก็ถูกไฟฟ้าช็อตเป็นอัมพาต

ในความคิดของโจวเจ๋อชวน ระบบแจ้งเตือน [ป้องกัน NPC ถูกเปิดใช้งาน] ก็เด้งขึ้นมาเช่นกัน

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นทำอะไรไม่ดีกับโจวเจ๋อชวน ระบบจะใช้การบำบัดไฟฟ้าสำหรับผู้เล่นและเพิกเฉยต่อเปอร์เซ็นต์ค่าความรู้สึกเชิงลบ

ทำให้ฉันมีหมวกเวลสามตกตะลึก...

“ยืนนิ่งทำไม เข้าไปสิ!” หลังจากฟื้นตัวได้นิดหน่อยฉันมีหมวกเวลสามก็กระตุ้นให้อีกสี่คนเข้าโจมตี

เขาต้องไม่ใช่คนเดียวที่โดนไฟฟ้า!

“ฮิฮิ นายคิดว่าเราโง่เหรอ...” ชื่อยี้ฟูเลิกคิ้วแล้วพูด

เทพตลอดกาลพยักหน้าเล็กน้อย: "ดูเหมือนว่าเกมนี้ไม่สามารถโจมตี NPC ที่เป็นมนุษย์ได้... อย่างน้อย คุณปู่ของหมู่บ้านเริ่มต้นเราก็ไม่สามารถโจมตีได้"

ทุบหัวแกพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นเราก็จะถูกได้อย่างเดียวหรอ"

“ไม่มีทาง ใครจะคิดว่ามันมีค่าความชอบด้วย ตอนนี้เราทำได้เพียงสื่อสารกับ NPC นี้และรอดูว่าเขาจะอะไร” ชื่อยี้ฟูโบกมือเพื่อส่งสัญญาณให้เพื่อนสงบสติอารมณ์

เมื่อเห็นว่าผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าหยุด โจวเจ๋อชวนก็วางหน้าไม้ในมือของเขาลง

การฆ่าผู้เล่นเพิื่อระบายความไม่พอใจของเขาระบายไปแล้ว

หากฆ่าอีก คงจะไม่มีผู้เล่นคนไหนทำภารกิจให้เขา...

“แกยังไม่ตอบฉันเลย” โจวเจ๋อชวนมองดูผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างเย็นชา

เดิมทีเขาคิดว่าผู้เล่นจะทำให้ชีวิตของเขาง่ายขึ้นในวันสิ้นโลก แต่เจ้าพวกนี้พรากอิสรภาพในการเดินทางของเขาทันทีที่มาถึง

เขารับไม่ได้...

“ขอโทษ เราถูกซอมบี้ไล่มาที่นี่ และเราไม่รู้ว่ามีคนอยู่ที่นี่”

ชื่อยี้ฟูคิดสักพักแล้วตอบแบบแสดงบทบาทสมมติ

เขาบอกไม่ได้ว่ามี NPC อยู่บนแผนที่ พวกเขาต้องการมารับภารกิจแล้วหวังว่า NPC จะช่วยจัดการกับซอมบี้ได้

คาดว่าแม้ว่าจะพูดอย่างนั้น NPC ก็จะเพิกเฉยต่อเหมือนไม่ได้ยิน

"แบบนี้เอง..." โจวเจ๋อชวนร่วมมือกับการแสดง แต่เขากลับสบถอยู่ในใจแล้ว

เชื่อกับผีดิ!

เครื่องหมายของเขาเองบนแผนที่ที่ชัดเจนมาก ผู้เล่นจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ในอาคารนี้

ทันทีที่ขึ้นมาก็ตรงมาทางนี้ เห็นได้ชัดว่ากำลังมุ่งหน้ามาทางเขา

“ลืมมันก่อน ไม่ต้องกังวลอีก มอบภารกิจให้ผู้เล่นพวกนี้เร็วไ และช่วยได้คะแนนคือสิ่งที่สำคัญที่สุด”

โจวเจ๋อชวนหยุดชั่วคราวแล้วพูดต่อ: "ฉันมีบางอย่างให้ช่วย ฉันไม่รู้ว่านายทำได้หรือป่าว"

ทั้งสี่คนที่เหลือผงะอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดนี้

ใบหน้าของ NPC นี้เปลี่ยนไปเร็วเกินไป...

เพิ่งจะฆ่าแกงกันไป แต่ตอนนี้ต้องการความช่วยเหลือ?

โจวเจ๋อชวนเองก็รู้สึกว่ามันแปลกๆเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงค่อย ๆ ยกหน้าไม้ขึ้นแล้วกล่าวเสริม: "ถ้าไม่ต้องการ ก็ไร้ประโยชน์"