บทที่ 1 วันสิ้นโลกที่แท้จริง

โลกคู่ขนาด

โลกนี้เต็มไปด้วยซอมบี้ สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ และเผ่าพันธุ์มากมาย!

มนุษย์ใต้สุดพีระมิดในโลกนี้!

ทางตอนใต้สุดของทวีปกลางในยุคสุดท้าย เมืองชิลลาที่แห้งแล้งและมีขนาดเล็ก

ชายหนุ่มรูปงามซ่อนตัวอยู่บนระเบียงชั้นสาม จ้องมองกลุ่มซอมบี้ที่เดินเตร่อยู่บนถนน

หลังจากยืนยันเป้าหมายแล้ว เขาก็หยิบหน้าไม้ออกมาและเล็งด้วยลมหายใจที่ลดลง

"ฟิ้ว!"

ต่อมา ลูกศรก็พุ่งออกมาและเจาะเข้าไปในหัวของซอมบี้ตัวหนึ่งอย่างแม่นยำ!

เลือดพุ่งออกมา และซอมบี้ที่โดนลูกศรล้มลงกับพื้นโดยตรง ทำให้เกิดความปั่นป่วน

ซอมบี้ก็แยกย้ายกันไปและมองหาผู้ยิงหน้าไม้

ในตอนนี้ ชายหนุ่มได้หลบหนีไปแล้ว และหนีกลับไปยังเซฟเฮ้าส์ของเขา

"ซอมบี้หนึ่งร้อยตัว... ในที่สุดก็ฆ่าได้ครบแล้ว!"

หลังจากยืนยันว่าเขาปลอดภัยแล้ว ชายหนุ่มก็มุ่งความสนใจไปที่จิตใจของเขา

"เฮ้อ..." เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นข้อมูลระบบรีเฟรช

[ประเมินโฮสต์: รวบรวมข้อมูล]

[1. รวบรวมอาวุธและอุปกรณ์ป้องกัน (√)]

[2. รวบรวมวัสดุได้ 100 กิโลกรัม (√)]

[3. ทำความสะอาดและบูรณะบ้านให้ปลอดภัยในการอยู่อาศัย (√)]

[4. ฆ่าซอมบี้ระดับ E หนึ่งร้อยตัวบนถนน (√)]

ในที่สุดการประเมินทั้งสี่ของระบบก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว!

.........

ชายหนุ่มชื่อโจวเจ๋อชวน เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่ที่เขาเดินทางมาโลกนี้

ในฐานะนักเดินทางข้ามมิติ เขามีนิ้วทองคำมาด้วย

เพียงแต่ว่ามันแตกต่างจากระบบฟรีสำหรับนักเดินทางอื่นๆ เพื่อเปิดใช้งานระบบ เขาต้องทำภารกิจประเมินโฮสต์ให้เสร็จ

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนธรรมดาที่จะอยู่รอดในวันสิ้นโลก และโจวเจ๋อชวนต้องทำภารกิจประเมินให้เสร็จสิ้น ซึ่งยากเกินไปจริงๆ......

เขาใช้เวลาหนึ่งเดือนกว่าจะสำเร็จในที่สุด

โชคดีที่เขาทำทุกอย่างได้อย่างครอบภัยปลอดภัย

“อยากรู้วแล้วสิระบบอะไร ถึงต้องให้ทำภารกิจก่อนเปิดใช้งาน!” โจวเจ๋อชวนเม้มริมฝีปากและสังเกตข้อมูลที่สดชื่นในใจของเขาต่อไป

【ติ๊ง! เปิดใช้งานระบบ NPC สำเร็จแล้ว! 】

【โฮสต์โปรดออกภารกิจให้กับผู้เล่นโดยเร็วที่สุด! 】

“ระบบ NPC?”

หลังจากที่โจวเจ๋อชวนเห็นข้อความ เขาก็เปิดเผยใบหน้าเครื่องหมายคำถามสีดำโดยตรง:

“ให้ฉันออกภารกิจให้กับผู้เล่นในฐานะ NPC หรอ?”

“นี่มันเหมือนเกมยังไง!”

“มันจะมีเกมแบบนี้หรอ?!”

โจวเจ๋อชวนสาปแช่งและพูดว่า "ฉันอยู่วันสิ้นโลกเชี้ยนี้มาหนึ่งเดือนแล้ว ฉันไม่เห็นใครเลยแม้แต่คนเดียว แล้วจะหาผู้เล่นมาให้ออกภารกิจได้ยังไง"

ขณะที่โจวเจ๋อชวนบ่นพึมพำ ระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาและมีข้อความหลายชุดผุดขึ้นในหัวของเขา!

【ติ๊ง! กำลังโหลด[1]เทมเพลตเกมออนไลน์...】

【โหลดเทมเพลตเกมสนธยาแล้ว! 】

【โหลดเทมเพลตเกมฮีโร่แล้ว! 】

【โหลดเทมเพลตเกมวิญญาณขาวแล้ว! 】

【โหลดเทมเพลตเกมซอมบี้แล้ว! 】

【เทมเพลตเกม...】

【เกมปีศาจ...】

【หุบเขาเทพเก้ารกร้าง......】

【………】

【การรวมเทมเพลตเกมออนไลน์เสร็จสมบูรณ์! 】

【กำลังอัปโหลดไคลเอนต์เกม โปรดขอให้โฮสต์ตั้งชื่อเกม 】

"เทมเพลตเกมออนไลน์?! อัปโหลด[2]ไคลเอนต์เกม?! โจวเจ๋อชวนตกใจ: "ไม่มีทาง โลกนี้สามารถกลายเป็นเกมได้จริงหรอ!"

โจวเจ๋อชวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็พิมพ์ชื่อ [วันสิ้นโลกที่แท้จริง] ลงในคอลัมน์ชื่อเกม

และเขียนลงในคอลัมน์แนะนำเกม [โลกที่สมจริง 100% นี่ไม่ใช่เกม นี่คือจุดจบของโลกที่แท้จริง! 】

หลังจากได้ชื่อเกมและแนะนำเกม โมดูลอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นบนอินเทอร์เฟซระบบในหัวของเขาทันที

สถานะ...แถบอุปกรณ์...ช่องเก็บของ...ช่องแชทและฟังก์ชันทั่วไปอื่นๆ ของเกมเสร็จสมบูรณ์แล้ว!

และโจวเจ๋อชวนเองก็มีแถบเลือดและสีน้ำเงินบนหัวของเขา!

โจวเจ๋อชวน เหลือบมองแถบเลือดของเขาแล้วพูดอย่างตื่นเต้น "ระบบ ตอนนี้ฉันเป็น NPC แล้ว หมายความว่าฉันจะไม่ตายเหรอ? ฉันสามารถฟื้นคืนชีพได้แม้ว่าฉันจะตายก็ตาม"

ระบบ: 【แม้ว่าโฮสต์จะเป็น NPC แต่ร่างกายที่แท้จริงอยู่ในวันสิ้นโลกและจะต้องเผชิญหน้ากับความตายที่แท้จริง เฉพาะผู้เล่นที่มีร่างกายที่สร้างโดยระบบโดยสวมวิญญาณผู้เล่นเท่านั้นที่สามารถเพลิดเพลินกับฟังก์ชั่ฟื้นคืนชีพได้ 】

"อ๊ากกก!!!"

เมื่อเห็นการตอบกลับของระบบ โจวเจ๋อชวนก็อารมณ์ไม่ดีทันที

เดิมทีคิดว่าหลังจากเปิดใช้งานระบบแล้ว จะสามารถเริ่มต้นการเดินทางที่ยอดเยี่ยมได้

ผลก็คือ... กลายเป็นแค่ NPC แแกภารกิจให้ผู้เล่นเท่านั้นหรอ?

และอาจจะตายได้ทุกเมื่อด้วย?

ระบบ: 【เพื่อความอยู่รอดของโฮสต์ โหมดป้องกัน NPC ได้ถูกเปิดใช้งาน และห้างสรรพสินค้าเกมออนไลน์ได้เปิดขึ้นแล้ว 】

【โหมดป้องกัน NPC: ผู้เล่นที่โจมตี NPC จะถูกลงโทษอย่างรุนแรง 】

【ห้างสรรพสินค้าเกมออนไลน์: ห้างสรรพสินค้าเกมออนไลน์ประกอบด้วยอาวุธ ทักษะ และอุปกรณ์ของเกมออนไลน์ทั้งหมดที่มีในเทมเพลตและโฮสต์สามารถแลกเป็นคะแนนได้ 】

โจวเจ๋อชวนมองไปที่ห้างสรรพสินค้าเกมออนไลน์ และเบิกตากว้างอย่างตื่นเต้นทันที

////////////

[1] เทมเพลต คือแม่แบบหรือข้อมูลอะไรสักอย่างที่ไม่ได้ใส่ข้อมูลลงไป แต่มันก็มีข้อมูลของมันเองอยู่แล้ว

[2] ไคลเอนต์ เรียกกันง่าย ๆ ว่า เครื่องลูกข่าย เซิร์ฟเวอร์หลักนั้นแหละ