บทที่ 37 จอหงวนคะแนนเต็ม! สะเทือนเมืองเจียง! ยอดอัจฉริยะสาวหลินหว่านฉิง!

บทที่ 37 จอหงวนคะแนนเต็ม! สะเทือนเมืองเจียง! ยอดอัจฉริยะสาวหลินหว่านฉิง!

ผู้มีอาชีพแบบไหนถึงจะถูกเรียกว่ายอดอัจฉริยะ?

นั่นก็คือผู้ที่สร้างชื่อในการแข่งขันลีกอาชีพระดับประเทศ เป็นที่จับตามองของผู้คนนับหมื่น!

ทั่วประเทศมีสิบสองมณฑล วิทยาลัยการต่อสู้ระดับกลางหลายร้อยแห่ง เปี่ยมล้นไปด้วยอัจฉริยะ ผู้มีอาชีพที่สามารถฝ่าฟันการแข่งขันในลีกออกมาได้จนติดสามอันดับแรก จะถูกขนานนามว่าเป็นบุตรแห่งสวรรค์!

จอมเวทอัญเชิญหลินหว่านฉิง คือหนึ่งในยอดอัจฉริยะของอาณาจักรมังกร

ด้วยอันดับสามของประเทศในการแข่งขันประเภททีม

เธอได้เข้าศึกษาต่อในสถาบันการศึกษาชั้นสูงสุด - วิทยาลัยการต่อสู้ระดับสูงวิญญาณมังกรแห่งจงโจว!

หลี่เซียวเองก็เคยดูวิดีโอการแข่งขันลีกระดับประเทศของปีที่แล้ว ผู้มีอาชีพในนั้นแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว ทักษะตระการตา ผลัดกันรุกรับ น่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

ได้ยินมาว่านักเรียนอัจฉริยะเลเวล 40 ในนั้น สามารถต่อกรกับผู้มีอาชีพระดับ 60 ได้

ต่อหน้ายอดฝีมือที่แท้จริงบางคน ระดับดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป...

"ใช่แล้วค่ะ นั่นคือพี่สาวของฉันเอง"

หลินชิงชิงยิ้มพลางพูด

"เป็นหล่อนจริงๆ ด้วยสินะ..."

หลี่เซียวพยักหน้า "การได้พบกับยอดอัจฉริยะถือเป็นเกียรติของผมครับ"

การได้พบกับนักเรียนอัจฉริยะเช่นนี้ หลี่เซียวรู้สึกว่าน่าจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง

หลินชิงชิงหัวเราะ "ตกลงตามนี้นะคะ"

ทั้งสองฝ่ายเพิ่มเพื่อนกันไว้ เพื่อที่จะติดต่อเพื่อนัดพบได้ตลอดเวลา

หลังจากหลินชิงชิงจากไป จางเสี่ยวฮวาก็พูดอย่างตื่นเต้นว่า "พี่เซียว ขนาดอัจฉริยะยังต้องมาขอพบนายเลย โชคเรื่องผู้หญิงมาถึงแล้วจะปัดทิ้งได้ไง ของดีมาเสิร์ฟถึงที่แบบนี้ต้องรีบคว้านะพี่!"

หลี่เซียวสับสันมือใส่เขา "กิน กิน กิน กินหัวแกสิ!"

ต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องจิปาถะ

หลังจากรอนักเรียนทั้งหมดสมัครเข้าวิทยาลัยการต่อสู้เสร็จสิ้น อธิบดีกรมการศึกษาก็ได้กล่าวถึงข้อควรระวังต่างๆ ที่จะตามมา และให้ไปถึงวิทยาลัยให้ตรงเวลา

นักเรียนของแต่ละโรงเรียนต่างก็ขึ้นรถบัสกลับไป

ส่วนหลี่เซียวก็ขับรถปืนใหญ่ฉางเฉิงของเขา จากไปท่ามกลางสายตาอิจฉาของทุกคน...

........

........

พริบตาเดียวก็ถึงวันรุ่งขึ้น

ข่าวการทดสอบเข้าวิทยาลัยของเมืองเจียงมีนักเรียนผ่านด่านด้วยคะแนนเต็ม ขึ้นหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ

《ตะลึง! อัจฉริยะหาตัวจับยากปรากฏตัวที่เมืองเจียง ผ่านการทดสอบด้วยคะแนนเต็ม!》

《เมืองเจียงผงาด! ผู้มีอาชีพปริศนาพิชิตสวนสนุกซอมบี้ระดับฝันร้าย!》

《อาชีพแฝงนักร่ายคาถาปรากฏตัว คาถาสังหารในพริบตาไร้ผู้ต้านทาน!》

《จอมพลังจิตปรากฏตัว ใช้พลังจิตสั่งให้มอนสเตอร์ระเบิดตัวเองได้!》

《สะเทือนทั้งเมือง! นักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายทดลองถูกวิทยาลัยการต่อสู้ต่างๆ แย่งชิงตัว!》

...

หลี่เซียวรู้สึกพูดไม่ออก ในชั่วพริบตาเขากลายเป็นคนดังไปแล้วหรือ?

แล้วอีกอย่าง อาชีพแฝงคืออะไร? นักร่ายคาถาคืออะไร? จอมพลังจิตคืออะไรอีก ช่วยมีจรรยาบรรณในวิชาชีพหน่อยได้ไหม อย่ารายงานข่าวมั่วซั่วสิ!

เขาสุ่มคลิกเข้าไปในกระทู้หนึ่ง ข้างในเต็มไปด้วยความคิดเห็นมากมาย

"ตอนนั้นฉันก็อยู่ที่นั่น แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ใช้คาถาสังหารมอนสเตอร์!"

"ไม่แปลกใจเลยที่ผ่านด่านได้ หลี่เซียวคนนี้เป็นใคร มาจากโรงเรียนไหน?"

"โรงเรียนมัธยมปลายซานสุ่ย หลี่เซียวเป็นเพื่อนซี้ของฉัน ฉันยังเคยไปกินข้าวกับเขาเลย"

"ฉันเคยไปซ่องกับเขา เพื่อนแท้เลย!"

"ซ่องอะไรเหรอ ช่วยกระซิบบอกตำแหน่งหน่อยได้ไหมเพื่อน? ทักส่วนตัวมานะ..."

"ความเห็นข้างบนอย่าพูดมั่วซั่วนะ แฟนฉันจะไปสถานที่แบบนั้นได้ยังไง!"

....

ความคิดเห็นของชาวเน็ตนั้นหลากหลาย สารพัดคนแปลกๆ ก็โผล่มา

เอาเป็นว่าในชั่วพริบตาเดียวหลี่เซียวก็มีพี่น้องเพื่อนฝูงและแฟนสาวเพิ่มขึ้นมามากมาย

"ถือโอกาสที่กำลังเป็นกระแสนี้ รีบไปสมัครบัญชี Douyin ของฉันดีกว่า...เผื่อว่ามีผู้ติดตามเยอะๆ จะได้รับโฆษณาหาเงิน...."

หลี่เซียวรีบเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อสมัครบัญชี Douyin

เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองอาจจะไม่สามารถขายระเบิดดินเหนียวในตลาดกลางได้อย่างพร่ำเพรื่ออีกต่อไป

เมื่อลักษณะพิเศษของอาชีพของเขาถูกเปิดเผย ทางการก็มีแนวโน้มสูงที่จะเข้ามาแทรกแซง

ระเบิดดินเหนียวเป็นไอเทมสายชีวิต ผู้ที่ไม่มีอาชีพสายต่อสู้ก็สามารถซื้อได้ ง่ายต่อการก่อวินาศกรรม

เผื่อว่าในอนาคตมีนักเรียนคนไหนซื้อระเบิดดินเหนียวไป แล้วระเบิดโรงเรียนขึ้นมา...

แล้วจะมาโทษว่าเป็นความผิดของเขาได้อย่างไร?

"บ้าเอ๊ย! อะไรวะเนี่ย ชื่อหลี่เซียวที่ฉันจะใช้กลับถูกคนอื่นเอาไปแล้ว?"

หลี่เซียวสมัครบัญชี Douyin และพบว่าชื่อถูกใช้ไปแล้ว

จากนั้นเขาก็ลองใช้ชื่อ อัจฉริยะหลี่เซียว, หลี่เซียวโรงเรียนมัธยมปลายทดลอง, หลี่เซียวคะแนนเต็ม

ก็ไม่มีข้อยกเว้น ทั้งหมดถูกคนอื่นชิงใช้ไปเรียบร้อยแล้ว....

นอกจากนี้ยังมี จอมพลังจิตหลี่เซียว, นักร่ายคาถาต้องห้ามหลี่เซียว และอื่นๆ...

พวกที่ปลอมตัวเหล่านี้ ยังดึงดูดผู้ติดตามไปได้ไม่น้อย บางคนมีผู้ติดตามหลายพันคน

"แม่งเอ๊ย ไร้ยางอายจริงๆ!"

หลี่เซียวอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ด้วยความจนใจ ในที่สุดเขาก็ทำได้เพียงสมัครโดยใช้ชื่อว่า: ไพต้าซิงผู้ไร้เทียมทาน

จากนั้นในโปรไฟล์ส่วนตัวก็เขียนว่า: อัจฉริยะหลี่เซียวตัวจริง ของแท้แน่นอน!

หลังจากนั้น เขาก็โพสต์วิดีโอเพื่อยืนยันว่าตัวเองคือหลี่เซียวตัวจริง

ทว่า กลับมีคนสนใจเพียงไม่กี่คน....

ดูเหมือนว่าเส้นทางสู่การเป็นคนดังบนโลกออนไลน์คงจะไปไม่รอดเสียแล้ว....

"เสี่ยวเซียว น้องดังแล้วนะ!"

หลี่เวยอวี่วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น พร้อมกับถือโทรศัพท์มือถือแล้วพูด

เธอตื่นขึ้นมาแต่เช้า ก็เห็นข่าวต่างๆ เกี่ยวกับน้องชายของตัวเองเต็มไปหมด

"รู้ตั้งนานแล้วล่ะพี่"

"พ่อกับแม่อยู่บนสวรรค์ ก็คงจะภูมิใจในตัวแก...."

พูดไปพูดมา ดวงตางดงามของหลี่เวยอวี่ก็เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา เสียงสั่นเครือ

เธอดีใจที่น้องชายประสบความสำเร็จ

ตระกูลหลี่มีจอหงวนแล้ว จอหวนของเมืองเจียง...ไม่สิ จอหวนของเจียงโจว!

"พี่..."

หลี่เซียวไม่เคยเห็นพี่สาวของเขาเสียอาการเช่นนี้มาก่อน นี่คือความผูกพันของครอบครัว

"พี่ไม่เป็นไร"

หลี่เวยอวี่ปาดน้ำตา พยายามฝืนยิ้ม "ต่อไปนี้ พี่จะไม่ได้อยู่ข้างๆ แกแล้วนะ แกต้องดูแลตัวเองดีๆ รู้ไหม....ถ้ามีผู้หญิงที่ชอบ ก็อย่าปล่อยให้หลุดมือไปล่ะ...."

"ครับ ผมรู้"

หลี่เซียวพยักหน้า เขารู้ว่านี่เป็นเพราะพี่สาวของเขาไม่อยากจากเขาไป

สองพี่น้องพึ่งพากันและกันมาโดยตลอด ไม่เคยแยกจากกัน

ครั้งนี้เขาจะต้องเดินทางไปยังเมืองฮั่นแห่งเจียงโจว

เมืองฮั่นเป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงโจว ถือว่าเป็นการเดินทางไกลจากบ้านเกิด

เขาอยากจะพาพี่สาวไปด้วยมาก แต่เป็นที่น่าเสียดายที่อาณาจักรมังกรมีข้อบังคับว่า ผู้มีอาชีพสายชีวิตที่ไม่ได้รับอนุญาต จะไม่สามารถย้ายที่อยู่อาศัยได้ตามอำเภอใจ

เว้นเสียแต่ว่าในอนาคตเขาจะประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง และทำคุณประโยชน์ให้กับประเทศชาติ

"พี่ครับ รอให้ผมได้เป็นสมาชิกของกองทัพอย่างเป็นทางการก่อนนะ แล้วผมจะพาพี่ไปเมืองฮั่น"

"อื้อ...เดี๋ยวพี่ไปทำกับข้าวให้..."

"วันนี้ไม่ต้องทำกับข้าวแล้ว ผมจะพาพี่ไปพบคนคนหนึ่ง"

"เอ๊ะ??? คือหล่อนคนนั้นเหรอ?"

เมื่อหลี่เวยอวี่ทราบว่ายอดอัจฉริยะหลินหว่านฉิงคือลูกค้ารายใหญ่ของร้าน เธอก็ดีใจมาก

ตอนบ่าย หลี่เซียวพักผ่อนอยู่ในห้อง

ส่วนหลี่เวยอวี่ก็ยุ่งอยู่กับการเก็บกระเป๋าและเสื้อผ้าให้หลี่เซียวอย่างเอาใจใส่ตลอดบ่าย

พอถึงตอนเย็น หลี่เซียวก็ขับรถพาพี่สาวไปร่วมงานเลี้ยงด้วยกัน

ร้านอาหารส่วนตัวที่หรูหราที่สุดในเมืองเจียง "หอเฟิ่งหยาง"

หอเฟิ่งหยางไม่ได้เปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไป ผู้ที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้ล้วนเป็นขุนนางชนชั้นสูง ครอบครัวผู้มีเกียรติ คนธรรมดาอาจจะไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ำ

แต่หลินชิงชิงกลับสามารถจองห้องส่วนตัวที่หรูหราที่นี่ได้อย่างง่ายดาย

จะเห็นได้ว่า ตระกูลหลินมีอิทธิพลพอสมควรในเจียงโจว

และถึงแม้ว่าหลินหว่านฉิงจะอยู่ไกลถึงจงโจว แต่ก็สามารถเดินทางมาถึงเจียงโจวได้ภายในวันเดียว

แน่นอนว่าต้องมีสัตว์ขี่ที่บินได้ถึงจะทำได้

หลี่เซียวเดินทางมาถึงหอเฟิ่งหยางตามข้อความที่หลินชิงชิงส่งมา

ที่นี่เป็นสถานที่ส่วนตัวในบริเวณบ้านพักตากอากาศสุดหรู การตกแต่งภายในไม่ได้หรูหรามากนัก แต่กลับเปี่ยมด้วยกลิ่นอายโบราณ ให้ความรู้สึกมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว!

"ใช่คุณหลี่เซียวกับคุณหลี่ใช่ไหมคะ เชิญทางนี้ค่ะ"

พนักงานรีบนำทาง พาคนทั้งสองเข้าไปในห้องส่วนตัว

ในห้องส่วนตัวมีอาหารเลิศรสสั่งไว้เต็มโต๊ะแล้ว อาหารหลายอย่างหลี่เซียวไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน...

อาจจะแค่โต๊ะเดียว ก็เท่ากับรายได้ครึ่งชีวิตของคนธรรมดาแล้ว

ที่โต๊ะมีหญิงสาวสวยสองคนนั่งอยู่

หลินชิงชิงนั้นหลี่เซียวเคยพบแล้ว

ส่วนอีกคนก็น่าจะเป็นหลินหว่านฉิงผู้มีชื่อเสียงในทำเนียบยอดอัจฉริยะของอาณาจักรมังกร

ดวงตาของหลินหว่านฉิงดำขลับเป็นประกาย ราวกับสามารถหยั่งลึกถึงจิตใจของผู้คน มุมปากโค้งขึ้นอย่างอ่อนโยนดุจดอกท้อ เธอสวมชุดเดรสยาวสีดำ ให้ความรู้สึกสวยแบบผู้ใหญ่ รอยยิ้มจางๆ ทำให้รู้สึกเป็นกันเอง

แตกต่างจากภาพในวิดีโอที่สวมชุดคลุมเวทสีแดงชาด ที่ให้ความรู้สึกกดดันในการต่อสู้อย่างเต็มเปี่ยม

ตัวจริงของเธอให้ความรู้สึกเหมือนพี่สาวคนโต

หลินหว่านฉิงลุกขึ้นยืนแล้วโบกมือทักทาย "สวัสดีค่ะ ถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณคงจะเป็นไพต้าซิง ยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองเจียงที่กำลังโด่งดังอยู่ตอนนี้สินะคะ ส่วนท่านข้างๆ ก็คือคุณฝนพรำใช่ไหมเอ่ย พวกคุณดูคล้ายกันมาก เป็นพี่น้องกันเหรอคะ?"

พูดจบ เธอก็จูงมือหลี่เวยอวี่ให้นั่งลง

เดิมทีคนธรรมดาอย่างหลี่เวยอวี่ พอต้องมาพบกับยอดอัจฉริยะสาว เธอก็รู้สึกประหม่ามาก แต่เมื่อหลินหว่านฉิงจูงมือเธอเข้ามาใกล้ ความรู้สึกประหม่าก็หายไปทันที

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลี่เวยอวี่ ส่วนนี่คือน้องชายของฉัน หลี่เซียวค่ะ"

หลี่เวยอวี่รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย และกล่าวแนะนำตัว

"เวยอวี่ ชื่อน่ารักจังเลยค่ะ ฉันชอบฟิกเกอร์ของคุณมากเลยนะคะ..."

"จริงเหรอคะ?"

"จริงๆ ค่ะ โดยเฉพาะเจ้าฮาฟ่านโก่วนั่น น่ารักมากเลย.."

เมื่อทั้งสองคุยกันเรื่องฟิกเกอร์ ก็เหมือนกับเพื่อนซี้ที่ไม่ได้เจอกันนาน คุยกันอย่างออกรส

ปล่อยให้หลินชิงชิงกับหลี่เซียวถูกทิ้งไว้ข้างๆ

หลี่เซียวจึงทำได้เพียงคุยกับหลินชิงชิงไปเรื่อยเปื่อย

จึงได้รู้ว่าถึงแม้หลินชิงชิงจะได้อันดับสามในการทดสอบครั้งนี้

แต่เธอก็รู้สึกว่าชัยชนะครั้งนี้ได้มาอย่างไม่เต็มภาคภูมินัก เพราะอาศัยระเบิดดินเหนียวเป็นหลัก

ดังนั้นในที่สุดเธอก็ไม่ได้เลือกที่จะไปวิทยาลัยชิงเฟิง แต่เลือกวิทยาลัยเกาซานแทน

แต่วิทยาลัยเกาซานก็อยู่ไม่ไกลจากชิงเฟิงมากนัก เธอบอกว่าถ้ามีเวลาก็ไปหาเธอเล่นได้ เพราะยังไงก็เป็นคนเจียงโจวด้วยกัน ถือว่าเป็นคนบ้านเดียวกัน

จากการพูดคุยจึงได้รู้ว่า

ครอบครัวของหลินชิงชิงมีอิทธิพลพอสมควรในเมืองเจียงจริงๆ มีเบื้องหลังเป็นกลุ่มบริษัทหลินในท้องถิ่น

เธอยังบอกข่าวพิเศษบางอย่างกับหลี่เซียวด้วย

บอกว่าครั้งนี้ต้องเตรียมใจให้ดี การฝึกฝนของวิทยาลัยการต่อสู้ต่างๆ จะเข้มงวดขึ้น เหมือนกับว่าเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่บางอย่าง

ส่วนจะเป็นการเปลี่ยนแปลงอะไรที่แน่ชัด เธอก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก รู้แค่เรื่องนี้เท่านั้น

หลี่เซียวรู้สึกว่า การได้คบค้าสมาคมกับคนที่มีเบื้องหลังเหล่านี้ก็มีข้อดีเหมือนกัน

ช่องทางรับข่าวสารของตัวเองน้อยเกินไป ทำได้เพียงรับรู้ผ่านทางอินเทอร์เน็ตเท่านั้น

แต่ต้องรู้ไว้ว่า กว่าข่าววงในจะมาถึงหูคนทั่วไป ก็ผ่านไปนานแล้ว

เมื่อโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ชนชั้นสูงมักจะได้รับข่าวสารก่อนเสมอ

หลายครั้ง ข่าวสารก็ไม่สามารถใช้เงินซื้อมาได้

หลี่เซียวจำได้เสมอว่า นี่ไม่ใช่โลกธรรมดา แต่เป็นโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย ดาวเคราะห์สีครามกำลังเผชิญหน้ากับการรุกรานของหมื่นเผ่าพันธุ์ วิกฤตยังไม่คลี่คลาย ความสงบสุขเป็นเพียงเรื่องชั่วคราว

ทั้งสี่คนกินไปคุยไป คุยกันเป็นเวลานาน

ประมาณ 2 ชั่วโมง

หลี่เวยอวี่และหลินหว่านฉิงก็สนิทสนมกันกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

ระหว่างมื้ออาหาร ทั้งสี่คนต่างก็เพิ่มเพื่อนกัน

หลินหว่านฉิงถึงนึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ มองไปที่หลี่เซียวแล้วยิ้มกล่าวว่า

"จริงสิหลี่เซียว พวกเรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหม"