บทที่ 29 ทั้งสนามตกตะลึง มีคนเลือกระดับฝันร้าย!

บทที่ 29 ทั้งสนามตกตะลึง มีคนเลือกระดับฝันร้าย!

แม้ว่าอาณาจักรซอมบี้จะเป็นเพียงดันเจี้ยนระดับต่ำเลเวล 5 ก็ตาม

แต่เมื่อเลือกระดับความยากที่สูงขึ้น ความโหดหินในการเคลียร์ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ดันเจี้ยนอื่นเมื่อเพิ่มระดับความยาก ส่วนใหญ่จะเป็นการเพิ่มคุณภาพของมอนสเตอร์

แต่อาณาจักรซอมบี้กลับแตกต่างออกไป

เพราะมันคือการเพิ่มจำนวนของมอนสเตอร์!

แม้ว่าซอมบี้จะเป็นเพียงมอนสเตอร์เลเวล 5 ที่เคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่มันก็มีพิษซอมบี้

หากถูกข่วนหรือกัดเข้า จะติดสถานะพิษ ทำให้พลังชีวิตลดลง 0.1% ต่อวินาทีไปเรื่อยๆ จนกว่าจะตาย

หลังจากตายแล้ว ผู้เล่นก็จะกลายเป็นซอมบี้ที่ไร้ซึ่งความคิด

แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เล่นอาชีพต้องเสียชีวิตจริงๆ

ด้านนอกดันเจี้ยนแห่งนี้ สำนักงานการศึกษาจึงได้จัดเตรียมบาทหลวงไว้สิบท่าน เพื่อคอยช่วยล้างพิษได้ตลอดเวลา

แต่นั่นก็ชี้ให้เห็นถึงปัญหาสำคัญ นั่นคือในดันเจี้ยนนี้ห้ามได้รับบาดเจ็บโดยเด็ดขาด

จำเป็นต้องเคลียร์ให้ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

และยิ่งมีจำนวนมอนสเตอร์มากเท่าไหร่ ความยากในการเคลียร์โดยไม่ได้รับบาดเจ็บก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ระดับง่าย: ระลอกแรกซอมบี้ 10 ตัว

ระดับปกติ: ระลอกแรกซอมบี้ 20 ตัว

ระดับยาก: ระลอกแรกซอมบี้ 40 ตัว

ส่วนระดับฝันร้าย ระลอกแรกมีซอมบี้มากถึง 80 ตัว!

และต้องไม่ลืมว่า นี่เป็นเพียงระลอกแรกเท่านั้น

ในแต่ละระลอกถัดไป จำนวนของพวกมันจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ระดับฝันร้ายระลอกที่สองจะมีมากถึง 160 ตัว และระลอกที่สาม 320 ตัว!

ซอมบี้ 320 ตัวเป็นภาพแบบไหนกัน?

แน่นขนัดไปหมดทุกพื้นที่ นั่นมันทะเลซอมบี้ชัดๆ!

ผู้เล่นอาชีพที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น หากถูกล้อมโจมตี

อาจจะใช้ ‘หินกลับเมือง’ ไม่ทันด้วยซ้ำ ก็ถูกพวกมันฉีกเป็นชิ้นๆ เสียแล้ว!

หากใครสามารถทนถึงระลอกที่สี่ได้ ซึ่งก็คือซอมบี้ 640 ตัวที่น่าสะพรึงกลัว... เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใครรอดชีวิตในระดับความยากนี้ได้ หากทนถึงระลอกที่สี่ได้จริงๆ คนผู้นั้นจะต้องสอบเข้าวิทยาลัยชิงเฟิงได้อย่างแน่นอน!

จอมเวทหุ่นเชิด สวีเทียน กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในทันที

ถ้าเขาสามารถป้องกันการโจมตีของซอมบี้ 3 ระลอกได้สำเร็จ เขาก็จะได้ติดสิบอันดับแรกอย่างแน่นอน!

"พอเอามาเทียบกันแล้วมันน่าอิจฉาจริงๆ อาชีพพรสวรรค์อย่างจอมเวทหุ่นเชิดนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

"ฉันเคยได้ยินชื่อสวีเทียนมาบ้าง ตอนเลเวล 3 เขาก็ไปลุยเดี่ยวที่ป่าหมูป่าแล้ว!"

"ก็แน่สิ ควบคุมหุ่นเชิดจากระยะไกล ไม่ต้องกลัวถูกซอมบี้ข่วนเลยสักนิด..."

นักเรียนจากโรงเรียนต่างๆ ในเจียงโจวต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความอิจฉาตาร้อน

และในตอนที่ทุกคนคิดว่านี่คือขีดจำกัดแล้ว ก็มีข่าวใหญ่เกิดขึ้นอีก!

[หวังไห่ - ฝันร้าย]

ฝันร้าย!

ระดับฝันร้ายอีกคนแล้ว!

"ให้ตายสิ เป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายเทียนโย่วอีกแล้ว!"

"ปีนี้นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายเทียนโย่วดุเดือดขนาดนี้เลยเหรอ? มีคนเลือกระดับฝันร้ายถึง 2 คน!"

"หวังไห่ ฉันเคยได้ยินชื่อเขาเหมือนกัน เขาเป็นผู้มีอาชีพพรสวรรค์ พรานมายา!"

"ได้ยินมาว่าทั่วทั้งอาณาจักรมังกรมีพรานมายาเพียงสองร้อยคนเท่านั้น นับเป็นอาชีพสายดาเมจที่แข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย!"

"พรานมายา! เหมือนว่าทักษะพรสวรรค์ของเขาคือการอัญเชิญร่างมายาของตัวเองออกมา แม้ว่าร่างมายาจะเปราะบาง แต่ซอมบี้เคลื่อนไหวช้า ตีไม่โดนอยู่แล้ว เท่ากับว่ามีคนสองคนช่วยกันโจมตี!"

"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว แล้วพรานธรรมดาอย่างฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!"

นักเรียนทั้งสนามต่างก็ตื่นเต้นอีกครั้ง ส่งเสียงฮือฮาไม่หยุด

พรานเป็นอาชีพสายธนูที่มีพลังโจมตีสูงอยู่แล้ว แต่พรานมายากลับมีพลังโจมตีเป็นสองเท่า!

พรสวรรค์ของพรานมายาคือ ‘นักธนูมายา’

[นักธนูมายา: คุณสามารถอัญเชิญร่างมายาที่มีค่าพลังโจมตี 50% และค่าพลังป้องกัน 10% ของร่างจริง การโจมตีและทักษะจะเหมือนกับร่างจริงทุกประการ]

เมื่อมีพรสวรรค์นี้ ก็ถือว่ามีคุณสมบัติพอที่จะท้าทายดันเจี้ยนระดับฝันร้ายได้จริงๆ

ในสนามพลันเงียบสงัดลงชั่วขณะ

นักเรียนยังคงทยอยเข้าสู่ดันเจี้ยน

นึกว่าเรื่องจะจบลงแค่นี้ แต่เปล่าเลย!

ปีนี้ช่างน่าตื่นเต้นกว่าปีที่ผ่านๆ มามากนัก เป็นปีที่เจิดจรัสอย่างแท้จริง!

ในตอนที่ทุกคนคิดว่าเรื่องจบแล้ว

การปรากฏตัวของอีกคนหนึ่ง ก็ทำลายความสงบลงอีกครั้ง!

เมื่อนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายอวี้ไฉเข้าไป ก็มีระดับฝันร้ายปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

[หมี่เหวิน - ฝันร้าย]

นักเรียนหญิงคนหนึ่งเลือกลงดันเจี้ยนอาณาจักรซอมบี้ระดับฝันร้าย!

"อะไรนะ ยังมีอีกเหรอ!"

"พระเจ้าช่วย ปีนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ การแข่งขันมันจะดุเดือดเกินไปแล้ว!"

"ดุเดือดเกินไปแล้ว ชาไปหมดแล้ว! นี่มันอัจฉริยะคนไหนอีก?"

"ฉันรู้ นี่คือหมี่เหวินจากโรงเรียนมัธยมปลายอวี้ไฉ เธอเป็นนักบวช!"

"หา? นักบวชไม่ใช่อาชีพสายสนับสนุนหรอกเหรอ จะเลือกระดับฝันร้ายได้ด้วยหรือ?"

"เธอไม่ใช่นักบวชธรรมดา แต่เป็นผู้มีอาชีพพรสวรรค์ นักบวชทมิฬ คาถารักษาที่เธอปล่อยออกมา สามารถวางยาพิษให้มอนสเตอร์ตายทั้งเป็นได้เลย!"

นักเรียนต่างก็ตกตะลึงกันอีกครั้ง

อาชีพที่หายากอย่างนักบวชทมิฬก็มาด้วยงั้นหรือ?

พรสวรรค์ของนักบวชทมิฬคือ ‘วิญญาณคู่ขาวดำ’

[วิญญาณคู่ขาวดำ: คาถารักษาใดๆ ของคุณ หากใช้กับศัตรู จะสร้างความเสียหายเทียบเท่ากับผลการรักษา]

ต้องรู้ไว้ว่า ทักษะเลื่อนขั้นระดับ 10 ของนักบวช มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็น ‘คาถารักษาหมู่’

หากได้รับทักษะนี้ ประกอบกับพรสวรรค์ มันก็จะกลายเป็นทักษะโจมตีหมู่ที่น่าสะพรึงกลัว!

จากนั้น นักเรียนก็ทยอยเข้าไปทีละคน

เมื่อการแข่งขันดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ นักเรียนที่เดิมทีอยากจะสอบเข้าวิทยาลัยการต่อสู้ชิงเฟิง ก็ต้องกลับมาคิดทบทวน ว่าจะเพิ่มระดับความยากของตัวเองดีหรือไม่...

เมื่อนักเรียนแต่ละโรงเรียนทยอยเข้าไป ก็มีคนเลือกความยากระดับยากมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนเหล่าผู้มีอาชีพพรสวรรค์นั้น หลายคนกลับเลือกที่จะเสี่ยงกับระดับฝันร้าย!

แม้ว่าอาชีพพรสวรรค์บางอาชีพ จะไม่เหมาะกับการเลือกระดับฝันร้ายก็ตาม

แต่ก็ช่วยไม่ได้ หากต้องการเข้าวิทยาลัยชิงเฟิง ก็ต้องเดิมพันดูสักตั้ง

เพราะปีนี้มีอัจฉริยะปรากฏตัวออกมามากเกินไป การแข่งขันจึงดุเดือดกว่าปีที่ผ่านๆ มามากนัก!

ทางฝั่งโรงเรียนมัธยมปลายทดลอง

ผู้อำนวยการหวังมองดูสถานการณ์แล้วก็เริ่มร้อนใจขึ้นมา

เดิมทีเขาคิดว่าโรงเรียนของตนเองจะสามารถคว้าโควตาของวิทยาลัยชิงเฟิงมาได้สักหนึ่งหรือสองที่

แต่ตอนนี้ดูแล้ว... ท่าจะยากมาก

จากสถานการณ์ปัจจุบัน ก็น่าจะมีเพียงจอมเวทอสนีเติ้งหยวนเจี๋ยเท่านั้นที่มีความหวังอยู่บ้าง

ส่วนอัศวินเทพศักดิ์สิทธิ์จางเสี่ยวฮวา แม้จะเป็นอาชีพพรสวรรค์ แต่ก็มีอัศวินศักดิ์สิทธิ์อยู่ค่อนข้างมาก แถมความสามารถในการโจมตีก็ธรรมดา ไม่แน่ว่าจะสามารถติดสิบอันดับแรกได้

สำหรับหลี่เซียวคนนั้น แม้จะมีสองอาชีพแต่ก็คงไม่มีหวัง เรื่องที่ว่านั่นเป็นเพียงการคาดเดาของเหล่าหยวนจากห้องสอง ไม่น่าจะเป็นความจริงได้

ผู้อำนวยการหวังทำได้เพียงถอนหายใจ ก่อนจะหันไปมองสวีเฉียงและส่งสายตาเป็นนัย

สวีเฉียง ครูประจำชั้นห้อง ม.3/6 ก็ร้อนใจอยู่ไม่น้อย

เขาเดินไปข้างๆ เติ้งหยวนเจี๋ย แล้วเอ่ยปากถาม "หยวนเจี๋ย นายตั้งใจจะท้าทายดันเจี้ยนระดับไหน?"

เติ้งหยวนเจี๋ยกล่าว "คุณครูครับ ผมตั้งใจจะท้าทายระดับยาก แต่ว่า... ปีนี้ดูเหมือนจะมีคนที่มีอาชีพพรสวรรค์ปรากฏตัวออกมาเยอะไปหน่อยนะครับ..."

ครูประจำชั้นสวีเฉียงพยักหน้า "ใช่แล้ว ปีนี้คงจะยากหน่อย..."

ยังไม่ทันจะพูดจบ

ทั้งสนามก็เกิดความฮือฮาขึ้นอีกครั้ง

[เฉินหนาน - ฝันร้าย]

มีนักเรียนอีกคนเลือกที่จะท้าทายระดับความยากฝันร้าย

เป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเหม่ย ชื่อว่าเฉินหนาน ผู้มีอาชีพพรสวรรค์นักเวทมนตร์ดำแห่งความกลัว

พรสวรรค์ของนักเวทมนตร์ดำแห่งความกลัวคือ ‘รูปปั้นหินแห่งความกลัว’

[รูปปั้นหินแห่งความกลัว: ทักษะคู่ชีวิตหนึ่งเดียว อัญเชิญรูปปั้นหินการ์กอยล์แห่งความกลัวหนึ่งตัว เมื่อระดับเพิ่มขึ้น รูปปั้นหินการ์กอยล์ก็จะแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย!]

เป็นนักเวทมนตร์ดำที่มีทักษะอัญเชิญซึ่งเติบโตได้ติดตัวมาแต่กำเนิด!

การรับมือกับดันเจี้ยนซอมบี้แบบนี้ ถือว่าได้เปรียบเป็นพิเศษจริงๆ!

และแว่วมาว่า เฉินหนานคนนี้ยังเป็นลูกเศรษฐีอีกด้วย มีทีมคอยช่วยเขาเก็บเลเวล เพิ่มความชำนาญทักษะ และสวมใส่อุปกรณ์ระดับ 1 ที่ดีที่สุดทั้งชุด...

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เติ้งหยวนเจี๋ยก็กัดฟัน "ผมเลือกระดับฝันร้ายแล้วกัน!"

จอมเวทอสนีของเขา อันที่จริงในช่วงแรกไม่แข็งแกร่งนัก

แต่เพื่อที่จะสอบเข้าวิทยาลัยที่ดีกว่านี้ ก็ต้องเสี่ยงดูสักครั้ง

"อืม สู้ๆ!" สวีเฉียงตบบ่าให้กำลังใจ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เหล่าหยวน ครูประจำชั้นห้อง ม.3/2 มองไปยังจางเสี่ยวฮวา อ้ำๆ อึ้งๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยปากเกลี้ยกล่อม

เพราะมันมีความเสี่ยงเกินไป

หากแม้แต่ระลอกแรกยังป้องกันไม่ได้

อาจจะสอบเข้าวิทยาลัยการต่อสู้สามอันดับแรกไม่ได้ด้วยซ้ำ

แม้ว่าจางเสี่ยวฮวาอาจจะเข้าวิทยาลัยชิงเฟิงไม่ได้ แต่สามอันดับแรกนั้นนอนมาอย่างแน่นอน

เขาไม่สามารถเอาอนาคตของนักเรียนมาเดิมพันเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวได้!

นักเรียนทยอยเข้าสู่ดันเจี้ยนทีละคน

ในไม่ช้าก็ถึงคิวของโรงเรียนมัธยมปลายทดลองซึ่งอยู่ท้ายสุด

นักเรียนส่วนใหญ่เลือกความยากระดับปกติ

จนกระทั่งเติ้งหยวนเจี๋ยเข้าไป และเลือกระดับความยากฝันร้าย

บรรยากาศเพียงแค่คึกคักขึ้นมาเล็กน้อยแล้วก็เงียบลง เพราะเหลือคนอีกไม่กี่คนแล้ว

ปีนี้มีคนเลือกระดับฝันร้ายมากเกินไปจนทุกคนเริ่มจะชินชากันหมดแล้ว...

ในไม่ช้า ก็ถึงคิวของหลี่เซียวและจางเสี่ยวฮวาเข้าสู่ดันเจี้ยน

จางเสี่ยวฮวามองไปยังหลี่เซียวแล้วกระซิบถาม "พี่เซียว ปีนี้การแข่งขันดุเดือดน่าดู จะเอายังไงดี?"

หลี่เซียวยิ้มพลางพูด "แน่นอนว่าต้องเลือกระดับนรกสิ! จะยอมให้เติ้งหยวนเจี๋ยแย่งซีนไปได้ยังไง?"

จางเสี่ยวฮวาพยักหน้า "พี่เซียวพูดถูก มีระเบิดดินเหนียวของพี่อยู่ด้วยทั้งคน ถ้ายังจะเลือกระดับฝันร้ายอีก มันก็กระจอกเกินไปแล้ว!"

พูดจบ เขาก็เดินเข้าไปโดยไม่หันกลับมามอง

หลี่เซียวเดินตามเข้าไปติดๆ

ทั้งสองคนต่างก็เลือกระดับความยาก... นรก!!!

บนหน้าจอเหนือทางเข้าดันเจี้ยน ปรากฏข้อมูลของทั้งสองคนขึ้นมาทันที

[จางเสี่ยวฮวา - นรก]

[หลี่เซียว - นรก]

ในตอนนี้ นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายทั้งสิบแห่งของเจียงโจวได้เข้าไปในดันเจี้ยนจนหมดแล้ว

เหลือเพียงนักเรียนราวห้าสิบคนจากโรงเรียนมัธยมปลายทดลองที่ยังไม่ได้เข้าไป

เมื่อคนน้อยลง บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบเหงา

แต่ก็ยังมีนักเรียนคนหนึ่งตาไว สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบนหน้าจอ

"ให้ตายเถอะ! สองคนนั้นเลือกผิดหรือเปล่า ทำไมถึงไปเลือกระดับนรกล่ะ?"

สิ้นเสียงของเขา นักเรียนที่เหลือต่างก็หันไปมอง

จากนั้น ทุกคนก็ตกตะลึงจนตาค้าง

บ้าไปแล้ว! ทำไมถึงเลือกระดับนรกล่ะ นั่นมันเป็นระดับที่คนจะผ่านได้ที่ไหนกัน?

อย่าว่าแต่นักเรียนเลย

คราวนี้ แม้แต่ผู้อำนวยการจากโรงเรียนต่างๆ ที่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้

ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ฝ่ายรับสมัครจากวิทยาลัยการต่อสู้ต่างๆ หรือแม้แต่บุคลากรจากสำนักงานการศึกษา

ในตอนนี้ต่างก็พากันลุกพรึ่บขึ้นยืนกันถ้วนหน้า!!!