บทที่ 445 ช่วยพี่สะใภ้รองคว้าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่าย

บทที่ 445 ช่วยพี่สะใภ้รองคว้าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่าย

เพียงแค่การตวัดอักษรพู่กันไม่กี่คำ ท่านผู้นำสูงสุดย่อมตอบตกลงอย่างยินดี

ท่านสั่งให้คนนำพู่กันและหมึกมาให้ทันที ก่อนจะลงมือเขียนชื่อบริษัทด้วยตัวเองอย่างทรงพลัง การจดทะเบียนบริษัทนั้นเป็นแนวคิดของเจียงชิ่น ส่วนชื่อบริษัทนั้นมาจากผลการลงคะแนนร่วมกันของบรรดาผู้ถือหุ้นทุกคน

ซึ่งชื่อที่ถูกเลือกใช้ในการจดทะเบียนก็คือ ‘หรงหน่วน’

ในปัจจุบัน เสื้อนวมขนเป็ดแบรนด์หรงหน่วนไม่ได้เพียงแค่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าภายในประเทศเท่านั้น แต่ยังข้ามน้ำข้ามทะเลไปโด่งดังไกลถึงต่างแดน หลังจากที่พ่อค้าต่างชาติสั่งซื้อล็อตแรกไปสามหมื่นตัว ไม่นานนักพวกเขาก็สั่งเพิ่มอีกห้าหมื่นตัวทันที

ลำพังเพียงแค่ออเดอร์ส่งออกเหล่านี้ ก็เพียงพอที่จะการันตีผลกำไรให้กับโรงงานของตัวเองและโรงงานรับจ้างผลิตไปได้ยาว ๆ ถึงสามปี เรียกได้ว่ากอบโกยกำไรจนพุงกางกันเลยทีเดียว

เมื่อแบรนด์หรงหน่วนเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังและกลายเป็นแบรนด์ที่เป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปเสียเวลาคิดชื่อใหม่ให้เหนื่อยเปล่า จึงนำชื่อนี้มาใช้เป็นชื่อบริษัทเสียเลย ใครได้ยินก็อ๋อทันที

หลังจากท่านผู้นำเขียนคำว่า ‘หรงหน่วน’ เสร็จแล้ว ท่านยังเขียนอักษรพู่กันเพิ่มให้อีกหนึ่งบทมอบให้แก่เจียงชิ่น ซึ่งเป็นบทกวีที่มีความหมายในเชิงให้กำลังใจ เพื่อเป็นแรงผลักดันให้เจียงชิ่นบริหารบริษัทให้รุ่งเรืองยิ่งขึ้น

เจียงชิ่นรับมอบผลงานชิ้นนั้นด้วยความปลาบปลื้มใจ เธอตั้งใจว่าจะนำไปใส่กรอบอย่างดีและแขวนไว้ในห้องหนังสือที่บ้าน เพื่อให้มันกลายเป็น "สมบัติประจำตระกูล" สืบต่อไป

สำหรับเรื่องการจดทะเบียนบริษัทและการเลือกสถานที่ตั้งสำนักงาน เจียงชิ่นยกหน้าที่ทั้งหมดให้เฮ่อหยางซานและฟู่ซานเป็นคนจัดการ ส่วนตัวเธอนั้น หลังจากเสร็จสิ้นการประชุม วันรุ่งขึ้นเธอก็ขึ้นรถไฟขบวนพิเศษมุ่งหน้าไปยังฐานปล่อยดาวเทียมทันที

หลังจากดาวเทียมชุดที่สามจำนวน 8 ดวงถูกส่งขึ้นสู่อวกาศได้สำเร็จ และได้พักผ่อนเพียงช่วงสั้น ๆ ภารกิจการส่งดาวเทียมชุดที่สี่ก็ตามมาติด ๆ

ในขณะเดียวกัน งานวิจัยและพัฒนาสมาร์ทโฟนก็เดินทางเข้าสู่ช่วงสุดท้าย เหลือเพียงขั้นตอนการเปิดตัวและวางจำหน่ายทั้งในและต่างประเทศ

ประเทศจีนในยามนี้กุมเทคโนโลยีเครื่องลิโธกราฟีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกไว้ในมือ จึงสามารถผลิตสมาร์ทโฟนที่มีสมรรถนะสูงเป็นพิเศษออกมาได้

อย่างไรก็ตาม สมาร์ทโฟนล็อตแรกที่ประเทศจีนประกาศเปิดตัวนั้น รุ่นที่ใช้ชิปเจเนอเรชันที่ 1 จะถูกเน้นไปที่การส่งออกเป็นหลัก เพราะเทคโนโลยีที่ขายให้ต่างชาตินั้นจะล้ำหน้าเกินไปไม่ได้

ส่วนโทรศัพท์ที่วางจำหน่ายภายในประเทศ จะใช้ชิปเจเนอเรชันที่ 2 ซึ่งมีสมรรถนะสูงกว่ารุ่นส่งออกอยู่หนึ่งช่วงตัวใหญ่ ๆ

สมาร์ทโฟนทั้งสองรุ่นนี้ หากมองจากรูปลักษณ์ภายนอกแทบจะไม่มีความแตกต่างกันเลย จะสามารถแยกแยะความต่างได้ก็ต่อเมื่อตรวจสอบจากสเปกและพารามิเตอร์ภายในเท่านั้น

ในตอนนี้ เวลาล่วงเลยมาถึงปี 1984 อัตราการครอบครองคอมพิวเตอร์ในประเทศจีนพุ่งสูงถึง 70% พร้อม ๆ กับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดของเทคโนโลยีขั้นสูงในประเทศจีน และผลประโยชน์มหาศาลที่เกิดจากอินเทอร์เน็ต ซึ่งช่วยแก้ปัญหาการจ้างงานของพนักงานที่ตกงานจากการปฏิรูปรัฐวิสาหกิจ และยังสร้างตำแหน่งงานนับไม่ถ้วนให้กับเหล่านักศึกษาจบใหม่

ผู้คนเริ่มหันมาทำธุรกิจกันมากขึ้น ร้านรวงในเมืองผุดขึ้นราวกับดอกเห็ดหลังฝนตก สภาวะเศรษฐกิจอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างมาก ประชาชนเริ่มมีเงินเก็บเหลือใช้

ดังนั้น ทันทีที่งานแถลงข่าวเปิดตัวสมาร์ทโฟนสิ้นสุดลง ศูนย์บริการโทรศัพท์มือถือในทุกแห่งหนต่างคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาแย่งชิงกันซื้อสมาร์ทโฟน สินค้าพร้อมส่งถูกขายจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว คนที่มาทีหลังจึงทำได้เพียงวางเงินมัดจำไว้ก่อน และรอจ่ายส่วนที่เหลือเมื่อสินค้าล็อตใหม่มาถึง

แม้จะยังไม่ได้รับเครื่องในทันที แต่จำนวนคนที่ยอมวางเงินมัดจำก็มีมหาศาลจนเกิดแถวยาวเหยียดออกมานอกศูนย์บริการ

ทางด้านพ่อค้าต่างชาติเองก็จับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของประเทศจีนเช่นกัน การเปิดตัวสมาร์ทโฟนทำให้พวกเขาสัมผัสได้ถึงโอกาสทางธุรกิจในทันที พ่อค้าที่หัวไวต่างรีบติดต่อกระทรวงการค้าต่างประเทศเพื่อสั่งซื้อโทรศัพท์ทันที

เมื่อเทียบกับโทรศัพท์รุ่นเก่าแล้ว สมาร์ทโฟนมีฟังก์ชันมากมายเหลือเกิน

นอกจากฟังก์ชันการโทรเข้า-ออก และส่งข้อความเหมือนรุ่นเก่าแล้ว มันยังสามารถใช้อินเทอร์เน็ต และดาวน์โหลดแอปพลิเคชันต่าง ๆ ได้มากมาย เรียกได้ว่ามันคือคอมพิวเตอร์ขนาดจิ๋วเครื่องหนึ่งเลยทีเดียว ช่างเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์ใจยิ่งนัก

เจียงชิ่นได้สั่งจองสมาร์ทโฟนล็อตแรกไว้ล่วงหน้าเพื่อให้สมาชิกในครอบครัวมีใช้กันคนละเครื่อง

ปีนี้ เจียงหังเติบโตเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว และสอบติดมหาวิทยาลัยปักกิ่งที่เดียวกับเจียงชิ่นเสียด้วย เจียงชิ่นจึงซื้อสมาร์ทโฟนให้เขาหนึ่งเครื่อง เพราะในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัย การใช้เครื่องมือนี้ย่อมไม่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนแน่นอน

ส่วนเจียงหยวนยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่การเรียนตึงเครียดที่สุด เจียงชิ่นจึงยังไม่ได้ซื้อให้ในตอนนี้ แต่เธอรับปากกับเจียงหยวนว่า ขอเพียงสอบติดมหาวิทยาลัยได้เมื่อไหร่ เธอจะตบรางวัลเป็นสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดให้ทันที

เจียงหังเมื่อได้รับสมาร์ทโฟนก็ดีใจจนเนื้อเต้น ส่วนเจียงหยวนได้แต่ทำตาละห้อยจ้องมองโทรศัพท์ของพี่ชายด้วยความอิจฉา

เมื่อ อวี๋เฟิ่งเจีย เห็นโทรศัพท์ของเจียงหัง เธอก็เอ่ยกับเจียงชิ่นว่า "เธอซื้อของมาให้อีกแล้ว ทำเอาพี่รู้สึกเกรงใจจริง ๆ เลย ทั้งบ้านที่อยู่นี่เธอก็เป็นคนออกเงินซื้อให้ นี่ยังจะซื้อโทรศัพท์ให้อีก"

บ้านที่เธอพูดถึง คืออพาร์ตเมนต์ขนาด 3 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่นที่อาศัยอยู่ในปัจจุบัน ในปี 1982 เมื่อการปฏิรูปที่อยู่อาศัยเริ่มต้นขึ้น เจียงชิ่นก็ได้ซื้อบ้านให้กับสมาชิกทุกคนในครอบครัว เพื่อความเท่าเทียมเธอจึงเลือกซื้อในหมู่บ้านจัดสรรเดียวกันและเป็นห้องรูปแบบเดียวกันทั้งหมด

หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ภายในวงแหวนรอบที่สอง ใกล้กับโรงพยาบาล โรงเรียน และตลาดสด ทั้งยังอยู่ไม่ไกลจากห้างสรรพสินค้า เรียกได้ว่าการใช้ชีวิตสะดวกสบายอย่างยิ่ง

แม้แต่การตกแต่งภายในเจียงชิ่นก็เป็นคนหาช่างมาจัดการให้ ในยุคนั้นบ้านส่วนใหญ่แทบจะไม่มีการตกแต่งอะไรเลย อย่างมากก็แค่ทาสีขาวและซื้อเฟอร์นิเจอร์มาวางไม่กี่ชิ้น แต่เจียงชิ่นกลับสั่งปูพื้นไม้ให้ทุกห้อง ห้องน้ำก็ติดกระเบื้องอย่างประณีตงดงาม แม้แต่เฟอร์นิเจอร์ เธอก็ไม่ได้จ้างช่างไม้มาทำ แต่สั่งซื้อเฟอร์นิเจอร์สำเร็จรูปจากทางใต้ส่งมาให้

เฟอร์นิเจอร์เหล่านั้นเมื่อเทียบกับที่ช่างไม้ทำเองแล้ว จะมีรูปแบบที่ทันสมัยกว่าและใช้วัสดุที่ดีกว่า ดูสวยงามและยังมีฟังก์ชันการใช้งานที่หลากหลาย

สรุปคือ เมื่อบ้านถูกส่งมอบถึงมือ พี่สะใภ้ทั้งสามคนต่างพึงพอใจกันเป็นที่สุด โดยเฉพาะอวี๋เฟิ่งเจียที่มองไปทางไหนก็ดูดีไปหมดจนตาเป็นประกาย

เจียงชิ่นยิ้มตอบ "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันได้มาราคาพิเศษ  ถูกกว่าที่พี่สะใภ้ไปซื้อที่ศูนย์บริการตั้งเยอะค่ะ"

ในตอนนั้นเอง เก๋อหมิงลี่ก็เอ่ยแทรกขึ้นมา "เสี่ยวชิ่นจ๊ะ พี่อยากจะเป็นตัวแทนจำหน่ายสมาร์ทโฟนบ้างน่ะจ้ะ พอดีร้านหนังสือซินหัวของเราเพิ่งปรับปรุงร้านใหม่ พื้นที่ชั้นหนึ่งที่ติดถนนตั้งใจว่าจะเปิดให้เช่า พี่เลยกะว่าจะเช่าไว้สักห้องเพื่อเปิดร้านขายโทรศัพท์มือถือ เธอว่าพอจะเป็นไปได้ไหม ? "

พูดจบ เก๋อหมิงลี่ก็มองเจียงชิ่นด้วยแววตาที่ค่อนข้างตึงเครียดและคาดหวัง

เจียงชิ่นเข้าใจความหมายของพี่สะใภ้รองในทันที และแอบอยากจะปรบมือให้ในใจกับหัวการค้าของเธอ สมาร์ทโฟนเพิ่งจะเริ่มวางจำหน่ายและยังไม่มีตัวแทนจำหน่ายรายอื่นเลย หากใครอยากซื้อก็ต้องไปที่ศูนย์บริการขนาดใหญ่ตามเมืองต่าง ๆ เท่านั้น

ในช่วงเวลานี้ หากสามารถคว้าสิทธิ์การเป็นตัวแทนจำหน่ายมาได้เร็วที่สุด ด้วยกระแสความร้อนแรงของสมาร์ทโฟนที่ทิ้งห่างโทรศัพท์รุ่นเก่าไปหลายขุม รับรองว่าธุรกิจนี้จะทำกำไรจนพุงกางแน่นอน

พี่สะใภ้รองของเธอสมกับที่เป็นผู้จัดการร้านหนังสือซินหัวจริง ๆ สมองไวเรื่องธุรกิจขนาดนี้ถือเป็นดาวรุ่งในวงการค้าขายแน่นอน การที่เธอมาปรึกษาเรื่องนี้ก็เพราะรู้ดีว่า ลำพังเพียงแค่ตัวเธอเองย่อมไม่มีทางคว้าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายสมาร์ทโฟนมาได้แน่นอน เพราะมีคู่แข่งมากเกินไปและมีการแข่งขันที่รุนแรงเหลือเกิน

เจียงชิ่นเอ่ยว่า "พี่สะใภ้รองคะ ถ้าพี่อยากได้สิทธิ์ตัวแทน เดี๋ยวฉันจะช่วยพูดให้ค่ะ คิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไรนะคะ"

ความจริงแล้วคือไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย ด้วยฐานะของเจียงชิ่นในวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของประเทศจีนทุกวันนี้ แค่เอ่ยปากคำเดียวทุกอย่างก็เรียบร้อย เพียงแต่เธอไม่อยากพูดจาโอ้อวดเกินจริงไปหน่อยเท่านั้น

วันรุ่งขึ้น เจียงชิ่นจึงโทรศัพท์ไปหาเวินเซ่าเฉิน เพื่อคุยเรื่องนี้

ในปัจจุบัน สิทธิ์ในการจัดจำหน่ายสมาร์ทโฟนอยู่ในความดูแลของกระทรวงการค้าต่างประเทศ การจะเลือกใครมาเป็นตัวแทนจำหน่ายย่อมเป็นการตัดสินใจของกระทรวงฯ นาน ๆ ครั้งที่เจียงชิ่นจะเป็นฝ่ายมาขอให้เขาช่วยทำธุระให้ เวินเซ่าเฉินย่อมตอบตกลงในทันที และรับปากว่าภายในสามวันจะจัดการเรื่องสิทธิ์ตัวแทนให้เรียบร้อย และให้เธอรอฟังข่าวดีได้เลย

เป็นไปตามคาด สามวันต่อมาทางฝั่งเวินเซ่าเฉินก็ส่งข่าวมา และให้เก๋อหมิงลี่ไปดำเนินการด้านเอกสารที่กระทรวงการค้าต่างประเทศได้ทันที