บทที่ 605 หลิงหยุนปั่นหัวลอร์ดทุกคน

บทที่ 605 หลิงหยุนปั่นหัวลอร์ดทุกคน

แต่สิบนาทีให้หลังในตอนนี้ หลิงหยุนกลับบอกพวกเขาว่า ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องหลอกลวง หลิงหยุนไม่เพียงแต่จะทำลายรังปีศาจระดับ 15 ของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังจะทำลายรังปีศาจระดับอื่นๆ ของพวกเขาด้วย มีเท่าไหร่ก็นับเท่านั้น ประเภทที่ไม่เหลือทิ้งไว้เลยแม้แต่แห่งเดียว เมื่อทำลายรังปีศาจทั้งหมดจนเกลี้ยง พวกเขาก็จะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่มีมอนสเตอร์ให้ฆ่า

ธีมหลักของกิจกรรมรังปีศาจบุกรุกคืออะไร? ก็คือการฆ่ามอนสเตอร์ไม่ใช่หรือไง? การฆ่ามอนสเตอร์สามารถรับคะแนนได้ คะแนนสามารถนำไปเข้าร่วมการจัดอันดับ การจัดอันดับสามารถใช้คำนวณรางวัล หลังจากกิจกรรมสิ้นสุดลง คะแนนยังจะถูกเปลี่ยนเป็นสกุลเงิน เพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรภายในร้านค้ารังปีศาจ

สรุปจากที่กล่าวมา คะแนนก็คือทรัพยากร และการจะได้รับคะแนน ไม่ฆ่ามอนสเตอร์ ก็ต้องทำลายรังปีศาจ การทำลายรังปีศาจ ต่อให้เป็นการทำลายรังปีศาจระดับ 11 ที่ต่ำที่สุด ลอร์ดประเทศพันธมิตรก็ไม่มีปัญญาทำได้ ดังนั้น วิธีการรับคะแนนของพวกเขา จึงจำกัดอยู่แค่การฆ่ามอนสเตอร์เท่านั้น

แต่ตอนนี้สิ่งที่หลิงหยุนกำลังทำก็คือ การทำลายรังปีศาจทั้งหมดของประเทศพันธมิตรทิ้ง ไม่ว่าจะเป็นระดับสูงหรือต่ำ ทำลายให้เกลี้ยง ถึงตอนนั้น หลิงหยุนก็จะกอบโกยผลประโยชน์จากกระบวนการนี้ไปจนรวยเละเทะ แต่ประเทศพันธมิตร กลับจะต้องตกอยู่ในสภาวะไม่มีมอนสเตอร์ให้ฆ่า เพราะรังปีศาจทั้งหมดถูกทำลายทิ้งไปแล้ว ถ้าฆ่ามอนสเตอร์ไม่ได้ ลอร์ดประเทศพันธมิตรจะไปหาคะแนนมาจากไหน ถ้าหาคะแนนไม่ได้ พวกเขาจะรักษาอันดับของตัวเองบนกระดานจัดอันดับเอาไว้ได้อย่างไร ถ้าหาคะแนนไม่ได้ พวกเขาจะมีสกุลเงินไปแลกเปลี่ยนทรัพยากรในร้านค้ารังปีศาจได้อย่างไร

พูดได้เลยว่า แผนการของหลิงหยุนในครั้งนี้ คือการตัดแหล่งที่มาของคะแนนลอร์ดประเทศพันธมิตรจนขาดสะบั้นอย่างสิ้นเชิง หากหลิงหยุนทำสำเร็จ กิจกรรมรังปีศาจบุกรุกในระลอกนี้ ประเทศพันธมิตรจะสามารถผ่านพ้นไปได้อย่างปลอดภัย แต่กลับไม่สามารถฟาร์มคะแนนได้มากนัก ซึ่งจะส่งผลให้เมื่อจบกิจกรรม พวกเขาจะได้รับรางวัลเพียงหยิบมือเดียว

พอคิดถึงจุดนี้ ลอร์ดประเทศพันธมิตรก็สติแตกทันที ในตอนนี้พากันแห่เข้าไปในช่องแชตโลก เพื่อรุมประณามหลิงหยุน "@หลิงหยุน แกไม่ใช่โอปป้าแล้ว แกมันไอ้ซีป๋า (ไอ้เวร)!" "@หลิงหยุน รีบไสหัวออกไปจากน่านฟ้าประเทศเกาหลีของพวกเราเดี๋ยวนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าแกจะเป็นคนแบบนี้" "บากะ ประเทศซากุระของฉันขอปฏิเสธความช่วยเหลือจากหลิงหยุน หลิงหยุนอย่ามาสร้างความหายนะให้พวกเรานะ"

"ประเทศเฟยของฉันก็ขอปฏิเสธ พวกเรายอมฝืนรับมือเอง ดีกว่าให้หลิงหยุนเข้ามาในน่านฟ้าของพวกเราอย่างเด็ดขาด" "ลอร์ดประเทศอินทรีทุกคนฟังคำสั่ง จงปกป้องรังปีศาจของพวกเราด้วยชีวิต ถ้าหลิงหยุนกล้าเข้ามาล่ะก็ ฆ่ามันซะ" "ฟัคยู อุตส่าห์หลงเชื่อมันมาตั้งนาน คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกมันปั่นหัวเข้าให้แล้ว"

ในชั่วพริบตา ทั่วทั้งช่องแชตโลก ก็เต็มไปด้วยข้อความรุมประณามหลิงหยุน ลอร์ดประเทศเกาหลี ก่นด่าพฤติกรรมที่หลิงหยุนหลอกลวงพวกตน สบถด่าหลิงหยุน ไล่ให้หลิงหยุนออกไปจากน่านฟ้าของประเทศเกาหลี ลอร์ดของประเทศที่เคยเข้าร่วมการต่อคิวอย่างประเทศซากุระ ประเทศเฟย ประเทศจิงโจ้ ความคาดหวังที่มีต่อหลิงหยุนในใจ ก็มลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้ และถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกต่อต้าน ต่างพากันตะโกนยกเลิกการต่อคิว หวังจะทำให้หลิงหยุนล้มเลิกความคิดที่จะไปเยือนน่านฟ้าของพวกเขา

แต่ทว่า! หลิงหยุนจะยกเลิกจริงๆ งั้นเหรอ? คำตอบคือไม่ แผนการของหลิงหยุนเมื่อถูกกำหนดขึ้นมาแล้ว ก็ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนแปลงอย่างเด็ดขาด ดังนั้น ไม่ว่าลอร์ดประเทศพันธมิตรจะพูดอะไร หลิงหยุนก็จะยังคงดำเนินแผนการของเขาต่อไป เริ่มจากการทำลายรังปีศาจทั้งหมดภายในเขตแดนของประเทศเกาหลีให้ราบคาบ จากนั้นก็ไปประเทศซากุระ แล้วก็ประเทศเฟย ประเทศจิงโจ้ เพื่อพิชิตรังปีศาจภายในเขตแดนของประเทศเหล่านี้ทีละแห่งๆ จนหมดเกลี้ยง

ถ้าประเทศพันธมิตรไม่อยากให้หลิงหยุนเข้ามา  งั้นก็มีเพียงวิธีเดียว นั่นก็คือการเปิดศึกกับหลิงหยุน ใช้กำลังแก้ไขปัญหา แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า กำลังของพวกเขามันใช้ได้ผลกับหลิงหยุนจริงๆ น่ะเหรอ? นี่ยังไม่รวมถึงตอนนี้อยู่ในช่วงกิจกรรมรังปีศาจบุกรุก น่านฟ้าแต่ละแห่งของแต่ละประเทศ ล้วนเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วน ทำให้ลอร์ดของแต่ละประเทศเคลื่อนไหวได้ยากลำบาก ไม่สามารถไล่ตามหลิงหยุนได้ทัน และไม่สามารถเปิดศึกกับหลิงหยุนได้

ถอยหลังให้หมื่นก้าวเลย ต่อให้ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงกิจกรรมรังปีศาจบุกรุก ไม่มีมอนสเตอร์ปีศาจมาคอยขัดขวางการเคลื่อนไหวของลอร์ดประเทศพันธมิตร พวกเขาสามารถไล่ต้อนและสกัดกั้นหลิงหยุนภายในน่านฟ้าของประเทศตัวเองได้อย่างอิสระ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น พวกเขาจะจัดการหลิงหยุนได้ไหม? คำตอบคือไม่ ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเด็ดขาด

คุณคิดว่าความแข็งแกร่งของหลิงหยุนมันเป็นเรื่องล้อเล่นหรือไง? ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ สามารถเดินกร่างไปได้ทุกที่ในสมรภูมิระดับสองอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีใครหน้าไหนสามารถหยุดยั้งก้าวเดินของเขาได้ และนี่ ก็คือสาเหตุที่หลิงหยุนมีแผนการในปัจจุบันนี้ เพราะเขาไม่กลัว ไม่กลัวรังปีศาจ ไม่กลัวมอนสเตอร์ปีศาจ และยิ่งไม่กลัวลอร์ดประเทศพันธมิตร ปัจจัยเหล่านี้ ล้วนไม่สามารถสร้างภัยคุกคามให้กับเขาได้ ขอเพียงหลิงหยุนต้องการ เขาสามารถทำได้ทุกอย่าง

กลับเข้าเรื่องกันต่อ หลังจากลอร์ดประเทศพันธมิตรล่วงรู้แผนการของหลิงหยุน แต่ละคนก็โกรธจนสบถด่าออกมาอย่างเกรี้ยวกราด บางคนถึงขั้นข่มขู่ด้วยกำลังโดยตรง บอกว่าขอเพียงหลิงหยุนกล้ามา พวกเขาจะรุมโจมตีหลิงหยุน แล้วอัดหลิงหยุนให้ขี้แตก หลิงหยุนเห็นข้อความเหล่านี้ ก็รู้สึกตลกเป็นอย่างมาก เขาตอบกลับไปด้วยท่าทีสบายๆ "@ลอร์ดประเทศพันธมิตรทุกคน อย่าเก่งแต่ปาก รอให้ฉันบุกเข้าไปในประเทศของพวกแกจริงๆ ก่อนเถอะ พวกแกมีปัญญาจัดการฉันจริงๆ หรือไง?"

เพียงประโยคเดียว ก็ทำให้ลอร์ดประเทศพันธมิตรที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟถึงกับเงียบกริบไปในพริบตา นั่นสิ! พวกเขามีปัญญาจัดการหลิงหยุนจริงๆ หรือไง? ขนาดมอนสเตอร์ปีศาจพวกเขายังจัดการไม่ได้ แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่จะต้านทานมอนสเตอร์ปีศาจไปพลาง แล้วรุมล้อมโจมตีหลิงหยุนไปพลางด้วย? นี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยชัดๆ!

สรุปจากที่กล่าวมา ความสูญเสียในครั้งนี้ พวกเขาต้องยอมรับมันอย่างแน่นอน จะยอมรับก็ต้องยอมรับ ไม่ยอมรับก็ต้องยอมรับ ไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้อย่างเด็ดขาด