บทที่ 554 หลิงหยุน: บัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายฉันเอาแน่ ฉันเป็นคนพูดเอง

บทที่ 554 หลิงหยุน: บัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายฉันเอาแน่ ฉันเป็นคนพูดเอง

เพราะที่นี่คือวงสุดท้ายของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ ลอร์ดที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้จึงมีจำนวนไม่มากนัก และพวกเขายังมีจุดร่วมที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือการรวมทีมเคลื่อนไหว โดยปกติแล้วมักจะเป็นการรวมตัวกันของลอร์ดหลายคน, สิบกว่าคน หรืออาจจะถึงหลายสิบคน เพื่อรวมกำลังพลกันเคลื่อนไหว และแต่ละคนก็ล้วนมีความแข็งแกร่งสูง ไม่ใช่พวกที่รับมือได้ง่ายๆ เลย

แต่นั่นมันสำหรับลอร์ดคนอื่นๆ สำหรับหลิงหยุนแล้ว ขอเพียงแค่มีเวลา ก็ไม่มีคำว่าคู่ต่อสู้ที่รับมือยาก คู่ต่อสู้แข็งแกร่งขึ้นมาหน่อย จำนวนคนเยอะขึ้นมาหน่อย หลิงหยุนก็แค่ใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีกนิดเท่านั้น เรื่องแพ้น่ะไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว ปัญหาเดียว ก็มีแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น! ดังนั้น หลิงหยุนจึงสามารถเลือกเป้าหมายได้อย่างอิสระ ยังไงซะนี่ก็คือวงสุดท้ายแล้ว หมูก็อ้วนท้วนสมบูรณ์แล้ว ฆ่าตัวไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ

"บัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายถูกรีเฟรชแล้ว พวกเราจำเป็นต้องไปยึดครองไหม?" กู้หลิงเยียนเอ่ยถาม หลิงหยุนได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย: "บัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายฉันเอาแน่ ฉันเป็นคนพูดเอง"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ กู้หลิงเยียนก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอไม่มีความสามารถที่จะคว้าบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายมาครองได้ แต่ถ้าหากหลิงหยุนสามารถคว้ามาได้ เธอก็จะรู้สึกภาคภูมิใจไปด้วยเช่นกัน ที่สำคัญที่สุดก็คือ ด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุน เขามีความหวังที่จะคว้าบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายมาครองได้อย่างแท้จริง

เมื่อคิดได้ดังนี้ กู้หลิงเยียนก็เริ่มรู้สึกอดใจรอไม่ไหวขึ้นมาบ้างแล้ว รีบกล่าวว่า: "งั้นพวกเราออกเดินทางกันตอนนี้เลยไหม?" หลิงหยุนกลับส่ายหน้า: "ไม่รีบ ไม่รีบ การขึ้นไปบนบัลลังก์เทพเจ้าในตอนนี้มันไม่มีความหมายอะไร มีเพียงการก้าวขึ้นสู่บัลลังก์เทพเจ้าในตอนที่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ปิดตัวลงเท่านั้น ถึงจะถือว่าเป็นการยึดครองบัลลังก์เทพเจ้าสำเร็จ"

กฎของวงที่หกในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ระบุเอาไว้ชัดเจนมาก มีเพียงลอร์ดที่ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้าย และยืนหยัดอยู่ได้จนถึงวินาทีสุดท้ายเท่านั้น ถึงจะได้รับรางวัล ขืนไปยึดครองบัลลังก์เทพเจ้าตอนนี้ ย่อมต้องเผชิญกับการโจมตีจากลอร์ดจำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นหากถูกตีตกลงมา แม้แต่เส้นขนก็คงไม่ได้สักเส้น แทนที่จะไปเสียเวลาอยู่บนบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้าย สู้เอาเวลาไปฆ่าลอร์ดจากต่างเผ่าพันธุ์เพื่อฟาร์มคะแนนยังจะดีกว่า

ข้อแรก หลิงหยุนต้องการคะแนนเพื่อยกระดับระดับของรางวัลของตัวเอง ข้อที่สอง ในทางทฤษฎีแล้ว ลอร์ดจากเผ่าพันธุ์อื่นทุกคนที่เข้าสู่สถานที่แห่งนี้ ล้วนเป็นคู่แข่งในการยึดครองบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายของหลิงหยุน ในเมื่อเป็นคู่แข่ง งั้นก็ย่อมต้องยิ่งมีจำนวนน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี การชิงลงมือสังหารคู่แข่งล่วงหน้า ก็สามารถช่วยลดทอนแรงกดดันของหลิงหยุนในการยึดครองบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายในภายหลังลงได้ ยิ่งไปกว่านั้น หลิงหยุนยังมีความคิดอันบ้าคลั่งอยู่อีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือการฆ่าลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์ทุกคนที่เข้าสู่วงที่หกให้หมดเกลี้ยง ด้วยวิธีนี้ ก็จะไม่มีใครมาแย่งชิงบัลลังก์เทพเจ้าขั้นสุดท้ายกับเขาแล้ว และหลิงหยุน ก็จะสามารถฟาร์มคะแนนให้พุ่งขึ้นสูงสุดได้อีกด้วย

แน่นอนว่า การจะทำจุดนี้ให้สำเร็จนั้น มีความยากสูงมาก ถึงแม้หลิงหยุนจะแข็งแกร่ง แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถจัดการทุกอย่างได้ในชั่วพริบตา แต่วงที่หกมีระยะเวลาต่อเนื่องเพียงแค่ห้าวัน การจะฆ่าอัจฉริยะลูกรักสวรรค์จากแต่ละเผ่าพันธุ์ที่เข้ามาในที่แห่งนี้ให้หมดเกลี้ยงภายในเวลาห้าวัน ความยากมันก็จินตนาการได้เลย แต่ความยากสูงก็ส่วนความยาก หลิงหยุนก็ยังคงจะพยายามมุ่งหน้าไปในทิศทางนี้อยู่ดี เผื่อว่าทำสำเร็จขึ้นมาล่ะ ตัวเองจะไม่กำไรมหาศาลเลยเหรอ?

อะแฮ่ม กลับเข้าเรื่องกันต่อ สายตาของหลิงหยุนกวาดมองผ่านแผนที่ดวงตาแห่งเทพอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นรูม่านตาก็หดเกร็งลง เมื่อมองเห็นคนคุ้นเคยคนหนึ่ง "ดาวเทียนหลาง เรนาร์ ระดับหก เจ้านี่ก็เข้ามาด้วยเหรอ?" หลิงหยุนจ้องมองด้วยสายตาลุกวาว

เขารู้ว่าในบรรดาเผ่าพันธุ์ต่างๆ มากมายที่เข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ในครั้งนี้ มีเผ่าพันธุ์ดาวเทียนหลางอยู่ด้วย แต่ทว่า เขาไม่รู้ว่าเรนาร์ก็อยู่ข้างในนี้ด้วย จนกระทั่งตอนนี้ เมื่อเขาตรวจสอบข้อมูลรายละเอียดของลอร์ดดาวเทียนหลาง ถึงได้มองเห็นเรนาร์ นี่มันคนคุ้นเคยเก่าแก่ของหลิงหยุนเลยนะ ในสมรภูมิระดับหนึ่งเคยฆ่าไปแล้วครั้งนึง ในสมรภูมิระดับสองก็เคยฆ่าไปแล้วอีกครั้งนึง  ตอนนี้มาถึงสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์แล้ว งั้นก็ฆ่าทิ้งอีกสักรอบก็แล้วกัน!

เมื่อคิดได้ดังนี้ มุมปากของหลิงหยุนก็ยกขึ้น: "เป้าหมายต่อไป ลอร์ดดาวเทียนหลาง" พูดจบ หลิงหยุนก็สะบัดมือใหญ่ เปิดประตูแห่งความว่างเปล่าที่เชื่อมต่อไปยังตำแหน่งที่ลอร์ดดาวเทียนหลางอยู่

ในขณะเดียวกัน ณ ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งในวงที่หกของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ เทียนหงจากเผ่าเทพสวรรค์ กำลังจ้องมองชื่อของหลิงหยุนบนกระดานจัดอันดับคะแนนบุคคล กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น ภายในดวงตาคู่ลึกซึ้ง ราวกับมีเปลวเพลิงกำลังจะพ่นออกมา

ตั้งแต่วงแรกของการต่อสู้ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ เทียนหงก็สังเกตเห็นหลิงหยุนแล้ว และยังตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะต้องก้าวข้ามหลิงหยุน บดขยี้หลิงหยุนให้ได้ ให้ตายเถอะ ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าจนถึงตอนนี้ เขาก็ยังคงตามหลิงหยุนไม่ทัน อย่าว่าแต่การก้าวข้ามหรือการบดขยี้เลย แม่มเอ๊ย แม้แต่ไฟท้ายรถของหลิงหยุนเขายังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ

ตอนนี้ เข้าสู่วงที่หกของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์แล้ว ระยะเวลาที่กิจกรรมสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ในครั้งนี้จะปิดตัวลง เหลือเพียงแค่ห้าวันสุดท้ายเท่านั้น หากว่า เทียนหงไม่สามารถทำคะแนนแซงหน้าหลิงหยุนได้ภายในเวลาห้าวันนี้ล่ะก็ ถ้างั้นเขาก็จะคลาดแคล้วจากอันดับหนึ่งบนกระดานจัดอันดับคะแนนบุคคลของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ในครั้งนี้ไปอย่างสิ้นเชิง การถูกลอร์ดระดับหกขยะๆ ที่มาจากเผ่าพันธุ์ขยะๆ แย่งชิงอันดับหนึ่งไปได้ สำหรับเทียนหงแล้ว มันคือความอัปยศ เป็นความอัปยศอันใหญ่หลวง ดังนั้น เทียนหงจึงต้องการที่จะแย่งชิงอันดับหนึ่งที่สมควรจะเป็นของเขากลับคืนมา

หากต้องการจะแย่งชิงกลับมา ลำพังแค่การฟาร์มคะแนนตามปกติย่อมไม่มีประโยชน์อย่างแน่นอน มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น ที่จะสามารถทำให้เทียนหงกลับขึ้นไปทวงบัลลังก์อันดับหนึ่งได้ นั่นก็คือการตามหาตัวหลิงหยุนให้พบ และฆ่าหลิงหยุนทิ้งซะ เพื่อแย่งชิงคะแนนของหลิงหยุนมา

เมื่อคิดได้ดังนี้ เทียนหงก็สูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยถามลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่อยู่ด้านหลัง: "ยังไม่มีข่าวคราวของหลิงหยุนอีกงั้นเหรอ?" ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์หลายคนได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า "ติดต่อไปยังทีมย่อยทุกทีมแล้ว ไม่มีข่าวคราวเลยแม้แต่น้อย"