บทที่ 206.แย่งชิงเนตรจันทราเทพ

ยอดเขาหว่างซาน!

ฉินฮั่นสวมชุดยาวสีเทานั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนหินเรียบลื่น

สายลมภูเขาพัดโหมกระพือชายเสื้อของเขาจนปลิวสะบัด

ในเวลานี้สีหน้าของเขามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวระดับพลังบ่มเพาะได้ก้าวเข้าสู่ระดับวิญญาณยุทธ์ขั้นปลายแล้ว

เพื่อจะทะลวงไปยังขอบเขตถัดไปให้เร็วที่สุดเขาจึงอาสามาฝึกตนบนยอดเขาด้วยตนเอง

ตะวันลับฟ้า จันทราขึ้นแทน

เขารู้สึกได้ถึงพลังลึกลับยากหยั่งรู้สายหนึ่งที่กำลังวนเวียนอยู่รอบกายคล้ายจะพุ่งเข้าสู่ร่างของเขา

เขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลันมองไปยังดวงจันทร์ที่ดูราวกับอยู่ใกล้เพียงเอื้อมในใจเต็มไปด้วยความยำเกรง

แต่เพียงแวบเดียวเขากลับเห็นว่าบนดวงจันทร์นั้นมีสตรีผู้หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่นางสวมอาภรณ์ขาวพลิ้วไหวงดงามราวเทพเซียนแสงศักดิ์สิทธิ์แผ่ออกมารอบกาย

สง่างาม ขรึมขลัง น่าเลื่อมใส จนผู้พบเห็นอดไม่ได้ที่จะโหยหา

ฉินฮั่นถูกนางดึงดูดในทันทีจ้องมองดวงจันทร์อยู่อย่างนั้นจนล่วงเลยไปครึ่งคืน

ในชั่วขณะนั้นราวกับวิญญาณของเขาหลุดออกจากร่าง ละทิ้งผืนแผ่นดินอันเวิ้งว้างแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

เพียงพริบตาเดียวเขาก็มาปรากฏอยู่เบื้องหน้ามหาวิหารอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งแม้ไม่เคยมาที่นี่มาก่อนแต่ในส่วนลึกของจิตใจกลับรู้ว่านี่คือ “ตำหนักจันทราเทพ”

เขาคุกเข่าอยู่หน้าประตูราวกับได้ยินเสียงขับขานของเทพธิดาแสงจันทร์เสียงนั้นยาวไกลละมุนลึก

จากนั้นภายในสมองของเขาก็มีความทรงจำช่วงหนึ่งเพิ่มขึ้นมา...

บนยอดเขาร่างของฉินฮั่นแผ่แสงสีขาวบริสุทธิ์เช่นเดียวกับดวงจันทร์แม้แสงนั้นไม่เจิดจ้าแต่กลับมีพลังสะกดวิญญาณ!

ทันใดนั้นฉินฮั่นเบิกตากว้างพลังแสงจันทร์สายหนึ่งพุ่งออกจากดวงตาของเขา

ลำแสงสีขาวสองสายพุ่งทะยานราวสายรุ้งขาวทะลุฟ้าฟันแยกค่ำคืนออกเป็นสองส่วนยาวเหยียดไร้ขอบเขต

พลังที่แฝงอยู่ภายในนั้นทำให้สรรพชีวิตทั่วหล้าหวาดผวา

“นี่...คือเนตรจันทราเทพงั้นหรือ?”

แววตาของฉินฮั่นเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

เมื่อครู่เขาไม่เพียงทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ได้สำเร็จแต่ยังได้ครอบครองเนตรจันทราเทพโดยบังเอิญอีกด้วย

ด้วยความดีใจเขาแทบจะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อบอกข่าวดีนี้กับพี่ชาย

แต่เพิ่งจะลุกขึ้นร่างกายก็แข็งค้างในทันทีก่อนจะหมดสติลงโดยไม่มีสัญญาณล่วงหน้า!

จากนั้นร่างของเขาก็ลอยขึ้นลอยค้างอยู่กลางอากาศ

ซี๊ด...

ไป๋เต๋าจื่อที่ซ่อนตัวอยู่มุมหนึ่งของภูเขาหว่างซานเห็นภาพนี้เข้าก็อดสูดลมหายใจเย็นไม่ได้

เขาไม่ได้เห็นฉินชวนลงมือเลยแม้แต่น้อยแล้วทำไมโก่วตั้นถึงหมดสติไปได้?

นี่มันวิชาเทพอะไรกัน?

เขาหดคอลงเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดกับฉินชวนอย่างนอบน้อม

“คุณชายฉินของทุกอย่างข้าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วเชิญตามข้ามาได้เลย!”

“อืม”

ฉินชวนยืนเอามือไพล่หลังเดินตามไป๋เต๋าจื่อไปขณะที่เมิ่งลากร่างของฉินฮั่นตามหลัง

หลังจากอ้อมไปตามทางเล็กทั้งสองก็มาถึงลานแห่งหนึ่งที่เชิงเขาหว่างซาน

ลานไม่ใหญ่มีเพียงกระท่อมไม้หลังเล็กๆแต่สะอาดเรียบร้อย

ภายในกระท่อมมีเตียงไม้ไผ่ตัวหนึ่งโต๊ะเล็กสี่เหลี่ยมตัวหนึ่งและโต๊ะยาวที่ทำขึ้นชั่วคราวอีกตัวหนึ่ง

เมิ่งวางฉินฮั่นลงบนโต๊ะยาวก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนไหล่ของฉินชวนอย่างเชื่อง

ไป๋เต๋าจื่อหยิบชุดอุปกรณ์ออกมาจากถุงมิติแล้วหยิบกล่องออกมาหลายกล่องวางบนโต๊ะจากนั้นเปิดกล่องหนึ่งขึ้นมา แนะนำว่า

“คุณชายฉินนี่คือดวงตาเหยี่ยว”

จากนั้นเปิดกล่องที่สอง “นี่คือดวงตาวัว!”

“นี่คือดวงตาไก่!”

“และกล่องสุดท้ายคือดวงตาสุนัข!”

ไป๋เต๋าจื่อเปิดกล่องทั้งหมด “คุณชายฉินท่านลองเลือกดูว่าชอบแบบไหน!”

ฉินชวนกวาดสายตามองทั้งสี่กล่องอย่างไม่ใส่ใจ

“คุณชายฉินหากท่านไม่พอใจข้าจะไปหาดวงตาแบบอื่นมาให้!”

ไป๋เต๋าจื่อเห็นฉินชวนไม่พูดก็เหงื่อเย็นไหลทันทีนี่ไม่พอใจหรือ?

“ไม่ต้องฉันเอาอันนั้นแหละ”

ฉินชวนชี้ไปที่กล่องที่ใส่ดวงตาสุนัขไว้ต้องยอมรับว่าดวงตาที่ไป๋เต๋าจื่อเลือกมาคู่นี้ขนาดเท่ากับของคนทั่วไปและยังเป็นสีดำเหมือนกัน

อีกทั้งยังเข้ากับชื่อเล่นของน้องชายเสียด้วย

(โก่วตั้น= ไข่สุนัข)

ก็แค่ไม่รู้ว่าหลังจากเปลี่ยนให้แล้วเขายังจะมองเห็นโลกเป็นสีสันอยู่หรือไม่!

“ขอรับคุณชายฉินท่านรอสักครู่!”

ไป๋เต๋าจื่อถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกอย่างน้อยก็ยังมีของที่ใช้ได้

เขานำชุดอุปกรณ์ระดับมืออาชีพออกมาวางบนโต๊ะ “คุณชายฉินทุกอย่างพร้อมแล้วเชิญท่าน!”

“อืม”

ฉินชวนเหลือบมองเมิ่งบนไหล่

เมิ่งใจสะดุ้ง: ฉันเป็นแค่สัตว์ผู้พิทักษ์นะ! ฉันไม่ใช่หมอ!

“เอาเถอะถ้าทำพลาดห้ามโทษฉันล่ะ!”

เมิ่งจำใจไม่มีทางเลือกคนทำงานยุคนี้ลำบากจริงๆไม่ได้ค่าจ้างยังต้องทำหลายหน้าที่

นางหยิบมีดขึ้นมาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงแทงลงไปในดวงตาของฉินฮั่นทันที!

ฉินชวนไม่อยากให้น้องชายที่รักของเขาตาบอดจึงคอยยืนกำกับอยู่ข้างๆ ...

เอาจริงๆแล้วเขากลัวว่าตอนเอาเนตรจันทราเทพออกมาจะเผลอทำพังเสียมากกว่า!

เขาพูดกับระบบในใจ

“เอาหนังสือวิชาแพทย์มาให้เมิ่งชุดหนึ่ง”

ติ๊ง! กำลังถ่ายโอน

เดิมทีเมิ่งไม่รู้เลยว่าจะเริ่มตรงไหนนางถนัดแต่ฆ่าคน

ทันใดนั้นนางรู้สึกว่ามีความรู้เกี่ยวกับการผ่าตัดจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่สมองดวงตาเป็นประกายขึ้นมา

ฉับ ฉับ ฉับ!

เมื่อลงมีดอีกครั้งก็เหมือนหมอผู้เชี่ยวชาญที่ผ่าตัดมาหลายปี รวดเร็ว แม่นยำ และนิ่งอย่างยิ่ง

ในขณะเดียวกันก็ปล่อยพลังปราณออกมาห่อหุ้มเนตรจันทราเทพไว้ไม่ให้มันเสียหายหรือหลบหนี

ไม่กี่นาทีต่อมาดวงตาทั้งสองก็ถูกควักออกมาอย่างสมบูรณ์และผนึกพลังศักดิ์สิทธิ์ของเนตรจันทราเทพเอาไว้

จากนั้นก็ใส่ดวงตาสุนัขลงไปในเบ้าตาของฉินฮั่นอย่างชำนาญ

สุดท้ายใช้พลังปราณปิดผนึกให้เนื้อบริเวณรอบดวงตาสมานตัว

ไป๋เต๋าจื่อที่ยืนดูอยู่ตลอดถึงกับเบิกตากว้างอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

“คุณชายฉินยอดเยี่ยมเกินไปแล้วการผ่าตัดทั้งหมดไหลลื่นราวสายน้ำต่อเนื่องไร้สะดุดไม่มีจุดใดติดขัดคนภายนอกไม่มีทางมองออกเลยว่าเคยผ่านการผ่าตัดมาข้าน้อยนับถือจนสุดหัวใจ!”

ฉินชวนไม่สนใจคำประจบเขายื่นมือไปคว้าเนตรจันทราเทพออกมาจากลูกตาของฉินฮั่น

ดวงตาสองข้างที่เปล่งแสงประหลาดดูเหมือนจะไม่พอใจรูม่านตาหดขยายไม่หยุด

ฉินชวนจ้องมันด้วยสายตาเย็นเยียบอยู่ไม่กี่วินาทีมันก็สงบลงอย่างน่าประหลาด

จากนั้นเขายกมือขึ้นวางบนดวงตาของตนเอง

แสงทั้งสองสายเหมือนหวาดกลัวเจ้าของใหม่อย่างถึงที่สุดรีบมุดเข้าไปในดวงตาของฉินชวนอย่างว่าง่ายเติมแสงสีขาวจางๆให้กับดวงตาอันคมกริบของเขายิ่งทำให้ดูเย็นเยียบและน่าสะพรึง

ฉินชวนกระพริบตาก่อนจะมองออกไปนอกประตู

ทันใดนั้นแสงจันทร์สีขาวสายหนึ่งก็พุ่งออกไปจนเกิดเสียงคำรามสนั่นราวกับพกพาพลังทำลายล้างโลกกวาดผ่านทุกสิ่ง

ครึ่งบนของภูเขาหว่างซานทั้งลูกกลายเป็นผงธุลีในชั่วพริบตา

ฉินชวนพอใจมากในโลกของหนังสือเล่มนี้แม้เขาจะไม่สามารถฝึกตนได้แต่พลังนี้ก็เพียงพอจะทำลายทุกสิ่ง

ติ๊ง! นายท่านแย่งชิงเนตรจันทราเทพของตัวเอกสำเร็จ คะแนน +20000*40

ติ๊ง! ดวงตาของตัวเอกกลายเป็นดวงตาสุนัข คะแนน +10000*40

คะแนนปัจจุบัน 25,899,200

ฉินชวนมองแต้มที่ระบบมอบให้แล้วเริ่มคำนวณในใจ

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของร่างกายและพลังของเขาในโลกนี้เพียงพอสำหรับการป้องกันตัวแล้ว

แต่ถ้าไปยังโลกเทพหลักจะเป็นอย่างไร?

หากยังพัฒนาทุกด้านอย่างสมดุลต่อไปแม้จะไม่มีจุดอ่อน แต่ก็ไม่มีจุดเด่นเช่นกัน

นั่นไม่ใช่สไตล์ของเขา

คิดอยู่ครู่หนึ่งเขาตัดสินใจเพิ่มพลังให้สุดทางก่อน

พูดในใจ

“แลกเป็นพลัง 2500!”

ติ๊ง! แลกสำเร็จ! สถานะของนายท่านในตอนนี้

พลัง 3000

ร่างกาย 500

จิตวิญญาณ 500

ความว่องไว 500

ในชั่วพริบตาฉินชวนรู้สึกว่าพลังในร่างของตนพุ่งทะยานราวกระแสน้ำหลากราวกับพลังทั้งหมดของฟ้าดินกำลังไหลเข้าสู่ร่างของเขา

ถึงขั้นทำให้เขารู้สึกว่าเพียงหมัดเดียวก็สามารถทำลายโลกใบนี้ได้!