บทที่ 98.เหยี่ยวดำแห่งเครือข่ายมืด

ยามค่ำคืนมาเยือนบนถนนมีเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟไม่กี่ต้นแต่กลับไร้ผู้คนโดยสิ้นเชิง

ซูมู่เฉินยืนหัวโล้นอยู่บนถนนที่เงียบผิดปกติอดรู้สึกงุนงงไม่ได้

คนล่ะ?

หายไปไหนกันหมด?

ทันใดนั้นเขาเห็นป้ายไฟที่สว่างขึ้นเขียนไว้ว่าเผ่าจิ้งจอกปรากฏตัวทั้งเมืองเข้าสู่การเฝ้าระวัง

แววตาของซูมู่เฉินมืดลงทันทีตอนนี้ทุกคนเชื่อว่าเขาสมรู้ร่วมคิดกับเผ่าจิ้งจอกถ้าถูกพบเข้าไม่ตายก็พิการ

ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าชักช้ารีบมุดเข้าไปในตรอกมืดทันที

แต่ต่อจากนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน!

เขาถูกมหาวิทยาลัยไล่ออกแล้วเรื่องเข้าใจผิดกับตระกูลหลี่ก็แก้ไม่ได้คาดว่าตอนนี้ตระกูลหลี่คงออกหมายตามล่าเขาทั่วเมืองแล้ว

เผ่าจิ้งจอก…

หึ เขาเป็นมนุษย์ต่อให้ตายก็ไม่มีทางไปพึ่งเผ่าจิ้งจอก!

พิงกำแพงอันเย็นเฉียบซูมู่เฉินรู้สึกโดดเดี่ยว ไร้ที่พึ่ง และสิ้นหวัง

เขาไม่เข้าใจเลยว่าเดิมทีเขาเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สูงส่งมีอาจารย์และเพื่อนต่างก็ชื่นชมยังมีสาวสวยระดับดาวมหาวิทยาลัยตามจีบและยังมีพี่น้องที่สนิทกันมากมาย

แต่ทำไมเพียงแค่เดือนกว่าๆตอนนี้นอกจากพลังบ่มเพาะที่เพิ่มขึ้นแล้วเขากลับไม่เหลืออะไรเลย

ถอนหายใจยาวในใจแล้วปลุกใจตัวเองเงียบๆ: เส้นทางของผู้แข็งแกร่งย่อมโดดเดี่ยวยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งโดดเดี่ยว

เขายังยอมแพ้ไม่ได้!

ทันใดนั้นซูมู่เฉินนึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา

“หม่าหลาน……”

ในเมืองไห่ซื่อคนเดียวที่ยังอาจมีความเกี่ยวข้องกับเขาก็คงมีแค่หม่าหลาน

บางทีอาจไปขอให้เธอช่วยได้

ซูมู่เฉินรวบรวมสติเดินฝ่าความมืดไปยังคฤหาสน์ส่วนตัวของหม่าหลาน

ภายในคฤหาสน์มืดสนิทไม่มีแสงแม้แต่น้อย

ซูมู่เฉินขมวดคิ้วใช้พลังระดับจ้าวยุทธ์ขั้นกลางของตนตรวจสอบความเคลื่อนไหวภายใน

แต่ผ่านไปนานก็ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของใครเลย

“หรือว่าเธอไม่อยู่บ้าน?”

ซูมู่เฉินเดินเข้าไปอย่างระมัดระวังทันใดนั้นไฟก็สว่างขึ้นเขาพบว่าบนพื้นมีคราบเลือดอยู่

หัวใจเขาสะดุ้งวูบรู้ทันทีว่าไม่ดีแล้วหม่าหลานคงเกิดเรื่องขึ้นแล้ว

กำลังจะหันหลังกลับรูม่านตาหดตัวทันทีเพราะเห็นเงาดำกว่าสิบร่างปรากฏอยู่ตรงหน้า

“นายคือซูมู่เฉิน?”

ชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกว่าปีที่ยืนอยู่ด้านหน้าเอ่ยด้วยสีหน้าสุภาพ

“พวกแกเป็นใคร?”

ซูมู่เฉินถอยหลังหนึ่งก้าวพร้อมตั้งท่าป้องกัน

“ขอแนะนำตัวหน่อยฉันใช้โค้ดเนมว่าเหยี่ยวดำเป็นผู้นำคนปัจจุบันของเครือข่ายมืด……”

เหยี่ยวดำได้รับข่าวว่าซูมู่เฉินฆ่าคนของเครือข่ายมืดโดยไม่มีเหตุผลอีกทั้งยังตรวจสอบพบเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเขาในเมืองไห่ซื่อ

สัญชาตญาณบอกเขาว่ามีคนกำลังเล่นงานซูมู่เฉินจึงพาเหล่ายอดฝีมือของเครือข่ายมืดมาที่เมืองไห่ซื่อด้วยตัวเอง

เมื่อพบว่าหม่าหลานทรยศซูมู่เฉินก็จัดการเธอไปแล้ว

ครั้งนี้เขาตั้งใจจะอยู่ต่อเพื่อช่วยซูมู่เฉินผ่านวิกฤตนี้ไป

แต่ทันทีที่พูดจบ

สีหน้าของซูมู่เฉินก็เปลี่ยนไปทันทีพุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วราวกับภูตผีในยามราตรีเพียงชั่วพริบตาก็ประชิดตัวเหยี่ยวดำ

เหยี่ยวดำที่เป็นยอดฝีมือตัวจริงขมวดคิ้วไม่ตอบโต้แต่ถอยหลังออกไปหลายจั้ง

“มู่เฉินอย่าเพิ่งลงมือฉันมาช่วยนาย!”

“ช่วยพ่อแกสิไปตายซะคนของเครือข่ายมืดมันเลวทุกตัว!”

ซูมู่เฉินเกลียดเครือข่ายมืดเข้ากระดูกไม่ฟังอะไรทั้งนั้น

เมื่อโจมตีเหยี่ยวดำไม่สำเร็จก็หันไปโจมตีคนอื่นแทน

และคนของเครือข่ายมืดชุดนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือทุกคนอย่างน้อยก็อยู่ระดับจ้าวยุทธ์ขั้นกลาง

แม้พลังต่อสู้จะไม่เก่งเท่าซูมู่เฉินแต่ล้วนเป็นนักฆ่า

พวกเขารู้ดีว่าคนตรงหน้าคือ “ตัวตนที่แท้จริงของนายเหนือหัว” ใครจะกล้าลงมือ

จึงถอยหนีทั้งหมดไม่มีใครสู้กลับเลย

“มู่เฉินนายต้องเข้าใจพวกเราผิดแน่!”

เหยี่ยวดำไม่คิดเลยว่าความเข้าใจผิดของซูมู่เฉินจะลึกขนาดนี้เจอกันก็ลงมือทันทีไม่เปิดโอกาสให้พูดเลย

เขาเองก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“วันนี้ถ้าไม่ฆ่าพวกแกฉันจะไม่ใช่แซ่ซู!”

ดวงตาของซูมู่เฉินแดงก่ำเห็นไม่มีใครตอบโต้ยิ่งทำให้เขาเดือดหนักกว่าเดิม

กำหมัดแน่นมีความคิดเดียวคือฆ่าให้หมด

“ไม่สู้ใช่ไหมงั้นก็ตายซะ!”

พูดจบเขาพุ่งเข้าใส่คนที่อยู่ใกล้ที่สุด

คนนั้นขนลุกวาบแม้จะอยู่ระดับจ้าวยุทธ์ขั้นกลางเหมือนกันแต่ไม่คิดว่าซูมู่เฉินจะเร็วขนาดนี้

เพียงพริบตาซูมู่เฉินก็มาถึงตัว

จำใจตั้งรับแต่ก็ประเมินพลังของอีกฝ่ายต่ำไป

ตูม!

ร่างเขากระเด็นออกไปกระดูกซี่โครงหักหลายซี่กระอักเลือดคำใหญ่

ล้มลงบนพื้นเหลือพลังชีวิตเพียงครึ่งเดียว

ซูมู่เฉินต้องการฆ่าคนของเครือข่ายมืดอยู่แล้วเห็นอีกฝ่ายบาดเจ็บแล้วจะปล่อยไปได้อย่างไร

จึงรวบรวมพลังทั้งหมดใส่หมัดเตรียมซ้ำอีกครั้ง

แต่ก่อนหมัดจะถึงตัวอีกฝ่ายก็มีพลังหนึ่งมาขวางไว้

หมัดปะทะกันพลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าอย่างชัดเจน

ร่างของซูมู่เฉินถอยหลังหลายก้าวกว่าจะทรงตัวได้

“ซูมู่เฉิน!”

เหยี่ยวดำลงมือแล้วเขาจำเป็นต้องลงมือเขาพาคนเก่งทั้งหมดมาที่นี่คนพวกนี้ล้วนเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายห้ามตายแม้แต่คนเดียว

เขาก็เข้าใจแล้วว่าจะอธิบายต้องกดอีกฝ่ายก่อนไม่เช่นนั้นคุยไม่ได้เลย

“ฮ่าๆๆ ในที่สุดแกก็ลงมือ!”

ซูมู่เฉินไม่หวาดกลัวแถมยังเยาะเย้ย

เขามีระบบต่อให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งแค่ไหนเขาก็ไม่ตายเพราะระบบจะปกป้องเขานี่คือความมั่นใจของเขา

กำหมัดแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง

เหยี่ยวดำหน้าดำจำใจต้องสู้

เขาพยายามใช้ท่าที่ทำร้ายน้อยที่สุดแต่ช่องว่างของขอบเขตยังมากเกินไป

เพียงสามกระบวนท่าซูมู่เฉินก็ถูกซัดลงกับพื้น

เขามองซูมู่เฉินด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

“ยังจะสู้ต่อไหม?”

ซูมู่เฉินไม่พูดอะไรลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปอีก

แต่ไม่มีวิชาต่อสู้มีแค่พลังระดับจ้าวยุทธ์ขั้นกลางเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้เลย

ล้มแล้วลุกล้มแล้วลุกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สีหน้าของเหยี่ยวดำยิ่งมืดลงเขาแค่จะสั่งสอนเล็กน้อยแต่เด็กคนนี้คิดว่าเขาไม่กล้าฆ่าเลยไม่หยุดสักที!

สูดหายใจลึกเมื่อเห็นซูมู่เฉินพุ่งมาอีกครั้งเขาส่ายหน้าก่อนปลดปล่อยพลังระดับราชันยุทธ์ขั้นกลางทั้งหมด

ดีดนิ้วออกไป

ซูมู่เฉินรู้สึกเหมือนมีแรงมหาศาลกดทับทำให้ขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

“ซูมู่เฉินนายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันถ้าสู้พอแล้วก็มาคุยกันดีๆเถอะ”

เหยี่ยวดำพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

บนอากาศไกลออกไปฉินชวนยืนเอามือไพล่หลังมองภาพนี้แล้วไม่พอใจ

“พลังของตัวเอกยังอ่อนแอเกินไปฆ่าแค่เครือข่ายมืดยังลำบากขนาดนี้!”

ติ๊ง! “นายท่านผมเข้าใจแล้ว!”

เสียงระบบดังขึ้นราวกับมีสายส่งบางอย่างถูกสร้างขึ้นส่งคำสั่งออกไป

ครู่ต่อมาซูมู่เฉินที่นอนอยู่กับพื้นได้ยินเสียงระบบดังขึ้นในหัว

ติ๊ง! โฮสต์ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งระดับราชันยุทธ์ขั้นกลางอย่างสูสี ค่าประสบการณ์ +30000

ยังขาด 20000 ถึงระดับจ้าวยุทธ์ขั้นปลาย

รางวัล: ยันต์สังหาร 16 แผ่น!

ตราบใดที่ใช้ยันต์นี้ผู้ที่ต่ำกว่าระดับราชันยุทธ์ขั้นสูงจะถูกสังหารในหนึ่งโจมตี!

ดวงตาของซูมู่เฉินสว่างขึ้น

ระบบเวรเอ๊ยของดีขนาดนี้ทำไมไม่ให้ตั้งแต่แรก!

เงยหน้ามองเหยี่ยวดำอย่างดุดันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับแก! ไปตายซะ!”