บทที่ 96.สังหารหูเหล่า

สิ้นเสียงพูดควันดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

หูเหล่าเดินออกมาจากควันดำนั้นแต่เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของฉินชวนก็อดชะงักไปไม่ได้

ในใจคิดว่าทำไมถึงเป็นคุณชายฉิน?

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในหูเป็นฉินชวนส่งเสียงมาบอกให้ทำตามแผน

เขาเข้าใจในทันทีสีหน้าไม่เปลี่ยนและแสร้งละสายตาไปมองผู้หญิงสองคนนั้นแล้วแค่นเสียงเย็น

“หึ ระดับพลังต่ำขนาดนี้มาส่งตัวเป็นอาหารให้ฉันสินะ!”

“แกเป็นใคร?”

เหยียนอวี่เฟยขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณขยับตัวมายืนบังฉินชวนไว้ด้านหลัง

อู๋ลั่วหลิงก็ทำสีหน้าเย็นชาก้าวขึ้นมาข้างหน้าอีกคน

“ฮ่าๆ พูดง่ายๆฉันคือหูเหล่าผู้นำเผ่าจิ้งจอกคนปัจจุบันพวกเจ้าคงไม่ได้มาหาเหยียนหงซานหรอกนะ?”

หูเหล่าหัวเราะเสียงดังแววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันเหมือนไม่ได้เห็นทั้งสามคนอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

ฉินชวนคือเจ้านายของเขาการร่วมแสดงละครกับเจ้านายก็เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นระดับพลังของผู้หญิงสองคนนั้นสำหรับเขาแล้วแทบไม่คู่ควรให้มอง!

“พ่อฉันอยู่ที่นี่งั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินชื่อพ่อของตัวเองสีหน้าของเหยียนอวี่เฟยก็เปลี่ยนไปทันที

“โอ้? เจ้าเป็นลูกสาวของเหยียนหงซาน?”

หูเหล่ายิ้มกว้างขึ้นเอ่ยเสียงเย็น

“พ่อเจ้าถูกฉันกินไปแล้วแต่รสชาติไม่ค่อยดีนักส่วนเจ้าดูเหมือนจะอร่อยกว่านะ……”

ตูม!

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบฉินชวนก็สะบัดมือออกไป

ท้องฟ้าเปลี่ยนสีในพริบตาฝ่ามือยักษ์ราวกับเทพเจ้าปรากฏขึ้นกลางอากาศจับตัวเขาเอาไว้แน่นแล้วลากขึ้นไปกลางฟ้า

หูเหล่าใจสะดุ้งเล็กน้อยจนเกิดความหวาดหวั่นขึ้นมา

แต่ไม่นานก็ผ่อนคลายลงฉินชวนลงมือแน่นอนว่าย่อมไม่ธรรมดาเขาจึงแสร้งดิ้นรนอย่างหวาดกลัวจ้องฉินชวนด้วยสายตาตื่นตระหนก

“แกเป็นใคร?”

“พูดมากนักเหยียนหงซานอยู่ที่ไหน?”

ฉินชวนถามเสียงเย็นชาพร้อมเพิ่มแรงในมือ

“หยุดๆ ฉันพูดแล้วอยู่บนเขาเขายังไม่ตาย ยังไม่ตาย!”

หูเหล่ารู้สึกได้ว่ามือยักษ์กำลังบีบแน่นพลังมหาศาลกดทับจนแทบหายใจไม่ออก

จึงไม่กล้าถ่วงเวลาอีกรีบพูดออกมาตรงๆ!

“ดี!”

ฉินชวนออกแรงบีบ

ปัง!

หูเหล่ากลายเป็นหมอกเลือดในพริบตาสลายไปในอากาศทั้งร่างและวิญญาณดับสูญ!

จนวินาทีสุดท้ายเขาก็ไม่คิดว่าฉินชวนจะฆ่าเขาจริงๆ

ติ๊ง! ท่านสังหารหูเหล่าทำให้เนื้อเรื่องดำเนินไปอย่างราบรื่น คะแนน +2000

ติ๊ง! การกระทำของท่านทำให้เหยียนอวี่เฟยและอู๋ลั่วหลิงหลงรัก คะแนน +1000×40×2

คะแนนปัจจุบัน 2,341,000

เมื่อเห็นคะแนนที่ระบบให้ดวงตาของฉินชวนก็เป็นประกายเขาคาดไว้แล้วไม่มีผิด

เหตุผลที่เขาต้องฆ่าหูเหล่าก็ง่ายมากหูเหล่าเป็นพวกฉลาดเจ้าเล่ห์เกินไปตอนนี้ยอมสยบเพียงเพราะความแข็งแกร่งของเขาเท่านั้นและในเนื้อเรื่องเดิมหูเหล่าก็ถูกซูมู่เฉินฆ่าตาย!

ดังนั้นเขามั่นใจว่าการฆ่าหูเหล่าจะต้องได้คะแนนแน่นอน

ยังไงก็ยังมีหูลั่วอิงอยู่เพียงพอจะควบคุมเผ่าจิ้งจอกแล้ว

ฉินชวนหันไปมองเหยียนอวี่เฟย

“รีบไปช่วยพ่อเธอ!”

“ค่ะ!”

เหยียนอวี่เฟยมองฉินชวนด้วยความตกตะลึงและซาบซึ้งก่อนจะรีบวิ่งขึ้นเขาไป

ฉินชวนก้าวเดินตามไปอย่างไม่รีบร้อน

ส่วนอู๋ลั่วหลิงยืนอึ้งอยู่ด้านข้างๆที่แท้คุณชายฉินแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?

แม้แต่ผู้นำเผ่าจิ้งจอกก็ยังถูกสังหารในกระบวนท่าเดียวดวงตาเธอเป็นประกายหัวใจที่มีต่อฉินชวนพุ่งสูงขึ้นจนเกินควบคุม

“รอฉันด้วย!”

เมื่อได้สติก็รีบตามไปทันที

ทางด้านหูลั่วอิงในช่วงเวลาสั้นๆหลังหูเหล่าจากไปก็สังหารคนไปอีกกว่าสิบคน

ตอนนี้นอกจากผู้นำตระกูลเหยียนที่ยังพอสงบได้คนอื่นๆล้วนคุกเข่าขอชีวิตตัวสั่นเหมือนใบไม้

เธอเชิดคางอย่างได้ใจเลียเลือดบนมือ

“หัวใจมนุษย์นี่อร่อยจริงเลือดก็หวานใช้ได้ฉันจะไว้ชีวิตพวกแกเอาไว้กินเป็นของว่างคืนนี้!”

“ใคร?”

หูลั่วอิงหันกลับมาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นฉินชวนกับหญิงสองคนเดินขึ้นมาแต่ไม่เห็นปู่ของตน

เธอรู้แล้วว่าหูเหล่าถูกฉินชวนฆ่า

ฉินชวนเคยสัญญาว่าหลังจากฆ่าหูเหล่าตำแหน่งผู้นำเผ่าจิ้งจอกจะเป็นของเธอ เธอไม่มีทางเลือก

เธอรู้ดีว่าฉินชวนแข็งแกร่งเพียงใดหากเขาลงมือจะไม่ใช่แค่ปู่ของเธอที่จะตายแต่ทั้งเผ่าจิ้งจอกจะถูกกวาดล้าง

เก็บอารมณ์แล้วแสร้งทำท่าดุดัน

“ทำไมเป็นพวกแกแล้วปู่ฉันล่ะ?”

“เฟยเฟย รีบหนีไปผู้หญิงคนนี้คือจิ้งจอกปีศาจเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง……”

เหยียนหงซานเห็นลูกสาวมาสีหน้าตื่นตระหนกรีบเตือนทันที

“หุบปาก!”

หูลั่วอิงหรี่ตาคว้าตัวเหยียนหงซานมาบังไว้ด้านหน้าพร้อมใช้วิชาผนึก

ปากของเหยียนหงซานปิดสนิททันทีพูดไม่ได้อีกแต่สายตายังคงส่งสัญญาณให้หนี

“จิ้งจอกเฒ่านั่นถูกฉันฆ่าไปแล้ว”

ฉินชวนขวางเหยียนอวี่เฟยที่กำลังจะพุ่งเข้าไปช่วยมองหูลั่วอิงด้วยสายตาเย็นชา

“ปล่อยพ่อฉันเดี๋ยวนี้ไม่งั้นฉันจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ!”

ดวงตาสวยของเหยียนอวี่เฟยเต็มไปด้วยโทสะกัดฟันพูดออกมา

หากอีกฝ่ายกล้าทำร้ายพ่อเธอไม่มีวันปล่อยไปแน่!

หูลั่วอิงเหลือบมองเธอเล็กน้อยไม่สนใจแต่จ้องฉินชวนแทน

“ฉันไม่เชื่อคำพูดของนายหรอกทั้งเมืองไห่ซื่อไม่มีใครฆ่าปู่ได้!”

“ชื่อเสียงของคุณชายฉินแห่งตระกูลฉินในเยี่ยนจิงเธอไม่เคยได้ยินหรือปู่ของเธอน่ะก็มีฝีมือกระจอกคุณชายฉินของฉันใช้แค่กระบวนท่าเดียวก็สังหารได้แล้ว!”

อู๋ลั่วหลิงยืนข้างฉินชวนพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยพบยอดฝีมือระดับสูงขนาดนี้ตอนที่หูเหล่าปรากฏตัวเธอแทบถูกแรงกดดันบดขยี้

แต่ฉินชวนเพียงขยับนิ้วก็สังหารยอดฝีมือระดับนั้นได้ในทันที

ตอนนี้ความเคารพที่เธอมีต่อฉินชวนพุ่งถึงขีดสุดแล้ว!

“ฉินชวน? คุณชายแห่งตระกูลฉินในเยี่ยนจิง?”

หูลั่วอิงแสร้งทำเป็นตกใจ

“เป็นไปไม่ได้เขาไม่สามารถฝึกตนได้!”

“หรือว่า…ข่าวลือนั่นเป็นเรื่องจริง?”

“ข่าวลืออะไร?”

อู๋ลั่วหลิงถามอย่างอยากรู้

“เผ่าจิ้งจอกของเรามีคำเล่าลือว่ามีเทพจากสวรรค์ลงมาเกิดใหม่ก่อนจะปลุกพลังขึ้นมาจะไม่สามารถฝึกตนได้แต่เมื่อปลุกพลังแล้วจะมีพลังไร้ขีดจำกัด!”

หูลั่วอิงมองฉินชวนด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“นายต้องเป็นคนที่ปลุกพลังนั้นแล้วแน่!”

ฉินชวนไม่ปฏิเสธและไม่ยอมรับเพียงพูดว่า

“ปล่อยเขา”

“หึ ถ้าปล่อยเขาฉันก็ตายแน่!”

หูลั่วอิงยื่นกรงเล็บไปจ่อคอเหยียนหงซาน

“นายคงก็ไม่อยากให้พ่อตาในอนาคตของนายตายที่นี่ใช่ไหม?”

“หยุดนะเธอจะทำอะไร!”

เหยียนอวี่เฟยหน้าซีดเมื่อเห็นเลือดไหลจากคอพ่อ

“จะทำอะไรก็แค่อยากมีชีวิตอยู่!”

หูลั่วอิงถอยหลังไปหลายก้าว

“ปล่อยฉัน ฉันก็ปล่อยเขา!”

ฉินชวนยังคงนิ่งเฉยราวกับตั้งใจจะสังหารจิ้งจอกปีศาจตรงหน้าให้ได้

“พ่อ……”

เหยียนอวี่เฟยมองเลือดที่ไหลไม่หยุดในใจแทบแตกสลายหันไปจับแขนฉินชวนขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“คุณชายฉินขอร้องล่ะช่วยพ่อฉันด้วยถ้าคุณช่วยฉันจะยอมทำทุกอย่างขอร้องเถอะ!”

“ได้”

ในที่สุดฉินชวนก็พยักหน้า

สายตาเย็นเฉียบจ้องหูลั่วอิงพูดทีละคำ

“ปล่อยคน”

หูลั่วอิงแม้จะรู้ว่าเป็นการแสดงก็ยังอดตัวสั่นไม่ได้

“ฉันไม่เชื่อเว้นแต่นายจะสาบานด้วยหัวใจเต๋า!”

ฉินชวนหรี่ตา

“ฉันขอสาบานด้วยหัวใจเต๋าว่าจะปล่อยเธอไปแต่เผ่าจิ้งจอกของเธอจะต้องออกจากดินแดนมนุษย์ทันทีไม่เช่นนั้นต่อให้สุดขอบฟ้าฉันก็จะฆ่าพวกแกให้หมด!”

“ตกลงหวังว่านายจะไม่ผิดคำพูด!”

หูลั่วอิงตอบรับทันทีปล่อยควันสีขาวสายหนึ่งแล้วมุดลงใต้ดินหายไป