บทที่ 94.ยังดีที่มีระบบ

ติ๊ง! ท่านวางแผนอย่างแยบยลทำให้ตัวเอกสูญเสียอำนาจสนับสนุนที่ภักดีที่สุดในเมืองไห่ซื่อ — ตระกูลหลี่! แต้มสะสม +3000*40

ติ๊ง! ตัวเอกถูกท่านซ้อมจนเละและเชื่อว่าเป็นฝีมือของเครือข่ายมืด! แต้มสะสม +1000*40

แต้มสะสมปัจจุบัน 2,259,000

ฉินชวนดีดก้นบุหรี่ลงไปในหลุมแล้วส่งสายตาให้ผู้คุ้มกันข้างๆ

ผู้คุ้มกันรับคำทันทีวิ่งออกไปอย่างร้อนรนเสแสร้ง

“คุณชายหลี่ คุณชายหลี่ แย่แล้วซูมู่เฉินหนีไปแล้ว!”

“อะไรนะหนีไปแล้ว?”

หลี่เอินเบิกตากว้างมองผู้คุ้มกันอย่างไม่อยากเชื่อ “ไม่ใช่ว่าหักแขนขามันหมดแล้วเหรอแล้วยังหนีได้อีกพวกแกทำอะไรกันอยู่!”

“คุณชายหลี่ ซูมู่เฉินไม่รู้ใช้วิธีอะไรขุดหลุมแล้วก็หนีไปเลย!”

ผู้คุ้มกันก้มหน้าดูเหมือนกำลังสำนึกผิด

“หลุม...”

หลี่เอินขมวดคิ้วนึกขึ้นได้ทันทีก่อนหน้านี้ลูกน้องเคยรายงานว่าซูมู่เฉินเคยบุกเข้าหอพักชายแล้วอาละวาดในสนามก่อนจะขุดหลุมหนีไป

เงียบคิดอยู่ไม่กี่วินาทีเขาหรี่ตาพูดอย่างเย็นชา

“ประกาศจับทั่วประเทศหากใครฆ่าซูมู่เฉินได้ให้รางวัลหนึ่งพันล้าน!”

“ครับ!”

ผู้คุ้มกันรีบรับคำแล้วไปจัดการทันที

ซูมู่เฉินไถลลงไปตามอุโมงค์ที่หนูขุดไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไรสุดท้ายก็ตกลงไปในท่อระบายน้ำ

หนูแฮมสเตอร์ไร้เทียมทานบีบจมูกบอกว่าจะไม่ขุดต่อแล้วให้ปีนออกจากฝาท่อแล้ววิ่งหนีไป

“เฮ้ เฮ้ แกกล้าดียังไง!!!”

ซูมู่เฉินนอนคว่ำอยู่ในน้ำสกปรกแขนขาหักหมดขยับตัวไม่ได้เลยทำได้แค่เงยหน้าไม่ให้จมลงไปในน้ำเน่า

เขาพูดในใจ

“ระบบ ช่วยด้วย!”

ระบบเงียบ

ซูมู่เฉินจนปัญญา

“ระบบ เช็คอิน!”

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ได้รับเม็ดยาฟื้นฟูระดับสูงสุดหนึ่งเม็ด (หลังใช้เพียงสิบชั่วโมงอาการบาดเจ็บทั้งหมดจะฟื้นฟู)

“สุดยอด! สุดยอด!”

ซูมู่เฉินดีใจสุดขีดตอนนี้เขาบาดเจ็บหนักสิ่งที่ต้องการที่สุดคือเม็ดยาฟื้นฟู

เขาจำได้ว่าครั้งก่อนลิ่วเม่าให้ยาเขานอนพักตั้งสองวันกว่าจะหายสนิท

ระบบนี่สุดยอดจริงๆ...

แต่ตอนนี้เขาขยับไม่ได้เลยสิบชั่วโมงนี่เหมือนฝันร้าย

ยิ่งคิดก็ยิ่งเกลียดเครือข่ายมืดสาบานในใจว่าจะฆ่าคนของเครือข่ายมืดให้หมด

“ระบบ ใช้เม็ดยาฟื้นฟู!”

เขาฝืนพูดออกมาจากซอกฟัน

ติ๊ง! โฮสต์ใช้เม็ดยาฟื้นฟูสำเร็จ เริ่มนับถอยหลัง 9:59:59

“เร็วขึ้นหน่อยได้ไหม?”

ซูมู่เฉินแทบจะพังสภาพแวดล้อมที่นี่มันเหม็นจนทนไม่ไหว

ติ๊ง! ไม่ได้โฮสต์ต้องอดทนหน่อยนะเดี๋ยวมีเซอร์ไพรส์นะ!

ซูมู่เฉินแทบอาเจียนสีหน้าหม่นหมอง

เขามีทางเลือกไหม?

ไม่มีเลยไม่มีแม้แต่นิดเดียว!

.

ทางด้านนี้

ฉินชวนกลับมาที่หอพักเห็นอู๋ลั่วหลิงกับเหยียนอวี่เฟยเดินเข้ามาต้อนรับจับแขนเขาคนละข้าง

“คุณชายฉินในที่สุดคุณก็กลับมาแล้วถ้ายังไม่กลับฉันจะออกไปตามแล้วนะ!”

อู๋ลั่วหลิงเขย่าแขนเขายิ้มอย่างมีความสุข

เหยียนอวี่เฟยยืนข้างๆสีหน้าดูเสียใจเล็กน้อยเงียบไม่พูดอะไร

ตอนนี้สถานะของเธอต่ำมากในใจไม่ยอมรับแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งหมดเป็นเพราะซูมู่เฉินคนนั้น

พอฉินชวนนั่งลงบนโซฟาเธอก็คุกเข่าลงข้างๆนวดขาให้เขาพูดเสียงหวาน

“คุณชายฉินฉันได้เผยแพร่เรื่องของซูมู่เฉินไปทั่วประเทศแล้ว แล้วก็...”

พูดถึงตรงนี้เธอชะงักหันไปมองอู๋ลั่วหลิงที่กำลังป้อนผลไม้ให้ฉินชวน

“พูดมาเถอะ”

ฉินชวนมองออกถึงความกังวลตอนนี้อู๋ลั่วหลิงภักดีต่อเขาเต็มที่ตระกูลอู๋ก็อยู่ใต้เขาแล้วไม่มีอะไรต้องปิดบัง

“พ่อฉันอยากพบคุณ”

เหยียนอวี่เฟยพูดอย่างเก้อเขินแล้วรีบเสริม

“พ่อฉันมาที่เมืองไห่ซื่อพอดีไม่ทราบว่าคุณมีเวลาพบไหม”

“อืม ฉันรู้แล้ว”

ฉินชวนพยักหน้าตระกูลเหยียนแห่งเยี่ยนจิงหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ของประเทศที่โด่งดังด้านวิชาร่างกายโบราณ

เพราะวิชานี้เองถึงทำให้เหยียนอวี่เฟยที่มีพรสวรรค์สูงติดอยู่ที่ระดับหลอมกายาขั้นสูงสุด

แต่ตอนนี้เธอไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณยุทธ์ขั้นกลางก็เอาเปรียบเธอไม่ได้

หากเติบโตต่อไปจะยิ่งน่ากลัวในสนามรบอนาคตเป็นแทงค์ชั้นดีแน่นอน

“ขอบคุณคุณชายฉินพ่อฉันบอกว่าบ่ายนี้จะมาถึงถ้าอย่างงั้นคุณพบเขาก่อนไหม?”

เหยียนอวี่เฟยถามอย่างคาดหวัง

ฉินชวนหรี่ตาเขารู้ดีว่าผู้นำตระกูลเหยียนมาครั้งนี้ไม่ใช่เพราะเขา

ตามเนื้อเรื่องเดิมเผ่าอื่นบุกเมืองไห่ซื่อตระกูลเหยียนถูกส่งมาปราบแต่เสียหายหนักพ่อของเหยียนอวี่เฟยก็เกือบตายก่อนจะถูกซูมู่เฉินช่วยไว้

เพื่อตอบแทนบุญคุณจึงภักดีต่อซูมู่เฉินกลายเป็นกำลังสำคัญ

แต่ตอนนี้ซูมู่เฉินหายไปแล้วทว่าเผ่าอื่นยังอยู่ดังนั้นตระกูลเหยียนก็ยังถูกส่งมา

คิดอยู่ครู่หนึ่งเขาส่ายหัว

“ให้คุณลุงเหยียนจัดการงานให้เสร็จก่อนค่อยพบก็ไม่สาย”

“ค่ะ ฉันจะบอกพ่อ!”

เหยียนอวี่เฟยยิ้มอย่างมีความสุขเธอเชื่อว่าพ่อจะต้องพอใจเพราะเดิมทีพ่อก็อยากให้เธอแต่งกับฉินชวนอยู่แล้ว

“พอแล้วพวกเธอสองคนกลับไปเถอะ”

ฉินชวนโบกมือหยิบเม็ดยาออกมาสองเม็ดให้คนละเม็ด

“กลับไปฝึกตนให้ดี”

“ขอบคุณคุณชายฉิน!”

อู๋ลั่วหลิงรับยาอย่างดีใจจูบแก้มซ้ายของฉินชวน

เหยียนอวี่เฟยก็ไม่ยอมแพ้จูบแก้มขวาอย่างแรง

ทั้งสองไม่อยากจากไปแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งเดินออกไปอย่างว่าง่าย

ฉินชวนจุดบุหรี่มองไปกลางอากาศพูดเบาๆ

“เข้ามา”

“ลั่วอิงคารวะนายท่าน!”

หูลั่วอิงปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉินชวนพูดจบก็จะพุ่งเข้าไปกอด

แต่ยังไม่ทันแตะตัวก็ถูกพลังบางอย่างกระแทกกระเด็นล้มลงกับพื้น

“ไสหัวไปไกลๆ”

ฉินชวนพ่นควันเขาไม่ได้เกลียดหูลั่วอิงแต่รังเกียจเสน่ห์ยั่วยวนแบบจิ้งจอกของเธอ

“ค่ะ นายท่าน!”

หูลั่วอิงไม่โกรธเลย กลับยิ้ม

“เรื่องที่ท่านสั่งฉันทำเสร็จแล้วต่อไปมีอะไรให้รับใช้อีกไหมคะ?”

หูลั่วอิงยอมสวามิภักดิ์ด้วยความเต็มใจสำหรับเธอแผนของเผ่าอื่นที่จะบุกมนุษย์เป็นแค่เรื่องตลก

มีฉินชวนที่แข็งแกร่งอยู่เผ่าอื่นคงไม่มีทางทำสำเร็จ

ยิ่งไปกว่านั้นเป้าหมายของพวกเขาคือทรัพยากรฝึกตนแต่ถ้าตามฉินชวนเธอจะขาดอะไรได้อีก?

“ทำตามแผนของเผ่าจิ้งจอกต่อไป”

ฉินชวนสั่งเรียบๆ

“อีกอย่างคลิปของซูมู่เฉินปล่อยออกไปบ้าง”

“รับคำสั่งค่ะ!”

หูลั่วอิงส่งสายตายั่วยวน

“นายท่านตอนนี้เที่ยงแล้วให้ฉันรับใช้ท่านไหมคะ...”

“ไสหัวไป!”

ฉินชวนตบเธอกระเด็นออกจากห้องทันที