บทที่ 70 - เงื่อนไขการกระตุ้นไพ่เทวะ

บทที่ 70 - เงื่อนไขการกระตุ้นไพ่เทวะ

โชว์มายากลที่โจวเค่อแสดงในงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่กลายเป็นกระแสฮิตติดเทรนด์ไปทั่วทั้งโรงเรียนแล้ว

พาดหัวข่าวหน้าแรกบนเว็บไซต์โรงเรียนเขียนเอาไว้ว่า

[หักมุมช็อกโลก! การหลบหนีสุดระทึกของนักมายากลสามัญชน!]

มันถูกส่งต่อแชร์ออกไปนับครั้งไม่ถ้วน

ช่องคอมเมนต์เองก็ดุเดือดเผ็ดมันไม่แพ้กัน

[สนุกโคตรๆ!]

[ตอนนั้นฉันนึกว่ามายากลเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจริงๆ ซะอีก!]

[โครงกระดูกนั่นน่ากลัวชะมัด! โคตรเหมือนของจริงเลย!]

[โดนโจวเค่อตกเข้าด้อมเต็มๆ แล้วเนี่ย!]

[คอร์สสอนมายากลแบบจัดเต็มราคา 398 หยวน ไอเทมลับไว้จีบสาว รับรองเรียนแล้วทำเป็นชัวร์ สนใจแอดไอดี: XXX]

[111 ลูกพี่สอนจริงดิ]

[...]

โจวเค่อกดล็อกหน้าจอมือถือ

จุดประสงค์ดั้งเดิมในการแสดงมายากลของเขาไม่ใช่เพื่ออยากดังหรอก เขาแค่ต้องการหลบหนีจากการตามล่าครั้งต่อไปของสมาคมหัวกะโหลก รวมไปถึงทดสอบเงื่อนไขในการกระตุ้นไพ่เทวะด้วยก็เท่านั้น

[สรุปแล้ว นายทำได้ยังไงกันแน่] เสียงจากหัวกะโหลกคริสตัลที่อยู่ฝั่งตรงข้ามดังลอยมา

"ทำอะไรได้ล่ะ" โจวเค่อแกล้งตีมึน

[รอดชีวิตมาได้ไง]

[ฉันเห็นความน่าจะเป็นในอนาคตอย่างชัดเจน โอกาสรอดชีวิตของนายมีแค่ 1 ใน 52 เท่านั้น]

[แต่นาย กลับทำแจ็กพอตแตกได้จริงๆ]

[ทำไมล่ะ]

โจวเค่อเผยยิ้มบางๆ

"โอ๊ะ ที่แท้ก็ยังมีเรื่องที่เทพเจ้าผู้ [หยั่งรู้ทุกสรรพสิ่ง] อย่างเธอไม่เข้าใจด้วยเหรอเนี่ย"

[การหยั่งรู้ทุกสรรพสิ่งมันใช้ได้แค่กับมนุษย์อย่างพวกนายเท่านั้นแหละ]

[พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับทวยเทพ ฉันก็ไม่ได้รู้ไปซะทุกเรื่องหรอกนะ]

"งั้นก็ถูกแล้วล่ะ"

[อะไรนะ]

เวลาล่วงเลยผ่านไปหนึ่งวันเต็มนับตั้งแต่คืนงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ เวลานี้เขากำลังหลบมาพักผ่อนหย่อนใจอยู่ท่ามกลางป่าทึบแห่งหนึ่งในโรงเรียน เพื่อซึมซับความสงบสุขเพียงชั่วครู่ชั่วยาม

โจวเค่อลุกขึ้นยืน อาบไล้แสงแดดอุ่นๆ

"บางที ฉันก็แค่อาจจะดวงดีเท่านั้นเอง"

"บางที ฉันอาจจะแค่บังเอิญไปถูกหวย 1 ใน 52 นั่นเข้าพอดี"

"หรือบางที—"

จู่ๆ เขาก็เว้นจังหวะคำพูด ก่อนจะเผยรอยยิ้มลึกลับ "สำหรับฉันแล้ว [ความน่าจะเป็น] มันคือสิ่งที่ควบคุมได้ยังไงล่ะ"

[ว่าไงนะ]

กะโหลกผู้หยั่งรู้เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของโจวเค่อได้ในทันที

[พลังพิเศษของไพ่ดอกจิก K งั้นเหรอ แต่ว่า...]

[ด้วยระดับไพ่เทวะของนายในตอนนี้ นายสามารถดึงพลังจากไพ่เทวะมาใช้ได้ทีละหนึ่งครั้งเท่านั้น]

[และตอนนั้นนายก็เพิ่งใช้พลังของข้าวหลามตัด 5 ไปหยกๆ]

[นายจะแอบใช้พลังของดอกจิก K ไปก่อนหน้านั้นได้ยังไง]

โจวเค่อยืนอยู่ท่ามกลางดงไม้ ทอดสายตามองดูเหล่านักเรียนที่กำลังออกกำลังกายอยู่บนสนามหญ้า

"ตอนที่ฉันกำลังสุ่มดึงพลังจากไพ่เทวะ ในใจฉันมันมีความรู้สึกรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาเลยว่า—"

"การสุ่มครั้งนี้ ฉันต้องได้ไพ่ใบนั้นชัวร์"

"ปกติฉันแทบจะไม่ใช้ความรู้สึกมาตัดสินอะไรเลยนะ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่สัญชาตญาณมันร้องเตือนขึ้นมาลอยๆ ล่ะก็ ปกติมันมักจะแม่นยำเสมอ"

[งั้น สัญชาตญาณของนายก็คือ...]

โจวเค่อยิ้มกริ่ม

"มีใครบางคน แอบใช้ไพ่เทวะดอกจิก K อยู่ในที่ลับตาคนยังไงล่ะ"

"คนคนนั้นช่วยปรับ [ความน่าจะเป็น] ที่ฉันจะสุ่มได้ข้าวหลามตัด 5 ให้พุ่งปรี๊ดเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม"

[เป็นไปไม่ได้หรอก] น้ำเสียงของกะโหลกผู้หยั่งรู้หนักแน่นมาก

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ"

[ในอาณาจักรมังกรน่ะ ไพ่เทวะสายดอกจิกมันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว]

[ไม่มีทางที่จะมีผู้ถือครองไพ่เทวะดอกจิก K หลงเหลืออยู่เด็ดขาด]

โจวเค่อเหลือบมองเบ้าตาอันกลวงโบ๋ของกะโหลกผู้หยั่งรู้เล็กน้อย

"เธอมีเบ้าตาซะกว้างขนาดนี้ แต่ก็ยังมองไม่ออกอีกเหรอ"

[...หืม?]

"สำหรับฉันน่ะ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก"

"แต่ก็ไม่โทษเธอหรอกนะ เธอก็บอกเองนี่นา ว่ามองเห็นแค่อดีต ปัจจุบัน แล้วก็อนาคตของมนุษย์เท่านั้น"

"แต่พอเป็นเรื่องอนาคตที่เกี่ยวข้องกับเทพเจ้า เธอก็ตาบอดคลำทางไม่ถูกแล้ว"

[นี่นายกำลังตั้งตนเป็นพระเจ้าอยู่เหรอ]

"แน่นอนว่าไม่ อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ยังเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆ คนนึง"

"แต่ [อนาคต] ของฉัน ใครจะไปหยั่งรู้ได้ล่ะ"

[อนาคตของนายเหรอ]

โจวเค่อเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา

"ฉันเคยบอกไว้แล้วไง เธออาจจะมองทะลุอนาคตได้ก็จริง แต่มองไม่เห็นอนาคตที่ถูกดัดแปลงแก้ไขหรอกนะ"

"ก่อนหน้าวันที่จะแสดงมายากลหนึ่งวัน ฉันแวะไปที่ห้องสมุดมา"

"ฉันไปนั่งเปิดดูหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับมรดกทวยเทพเล่มนั้นอีกรอบ"

"แล้วก็เจอคำอธิบายของมรดกชิ้นนึงเขียนเอาไว้แบบนี้"

"นาฬิกาย้อนเวลา สามารถย้อนเวลากลับไปยังอดีตได้"

"ตอนนั้น ในหัวฉันมันก็เกิดความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าขึ้นมาทันทีว่า—"

"ในอนาคต ฉันจะต้องคว้าของชิ้นนี้มาครอบครองให้จงได้"

"จากนั้น ก็ย้อนเวลากลับมาในปัจจุบัน เพื่อปรับความน่าจะเป็นที่จะรอดชีวิตของตัวเอง—"

"ให้กลายเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม"

กะโหลกผู้หยั่งรู้เงียบงันไปเนิ่นนาน

ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานใส ทว่ากลับเจือความมั่นใจที่ลดน้อยลงไปกว่าเดิม

[สรุปก็คือ... นายทำสำเร็จสินะ]

โจวเค่อไม่ได้ตอบกลับในทันที

เขาเดินทอดน่องไปเรื่อยเปื่อย ปีนขึ้นไปจนถึงยอดเนินเขาเล็กๆ แห่งหนึ่งในโรงเรียน

สายลมโชยพัดมาบางเบา พัดชายเสื้อคลุมตัวยาวของเขาให้พลิ้วไหว

เขาเอ่ยปากเบาๆ

"ใครจะไปรู้ล่ะ"

"บางที เรื่องทั้งหมดนี่อาจจะเป็นแค่การเพ้อพกไปเองของฉันก็ได้"

"ฉันอาจจะแค่ดวงดี บังเอิญไปถูกแจ็กพอต 1 ใน 52 นั่นเข้าพอดี"

"แต่ว่า... มีสิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจสุดๆ—"

"ในอนาคต ฉันจะต้องรวบรวมมรดกทวยเทพให้ครบทุกชิ้นอย่างแน่นอน"

"ฉันจะผลักดันไพ่เทวะของตัวเองให้ทะยานขึ้นไปสู่จุดสูงสุดให้ได้"

"ฉันจะไต่เต้าขึ้นไปเรื่อยๆ จากสามัญชน ขยับเป็นขุนนางชั้นผู้น้อย ขุนนางชั้นกลาง ขุนนางชั้นสูง"

"หรืออาจจะถึงขั้นก้าวขึ้นเป็นราชาแห่งอาณาจักรมังกร และถ้ามีโอกาส..."

"ฉันก็จะก้าวขึ้นเป็นสุดยอดตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก..."

"กลายเป็นเทพเจ้า"

กะโหลกผู้หยั่งรู้ชะงักไป

[ทำไมล่ะ]

โจวเค่อคลี่ยิ้ม

รอยยิ้มนั้นทั้งสง่างาม เปิดเผย และแฝงไปด้วยความอิสระและเด็ดเดี่ยว

เขายังคงยืนอยู่บนยอดเนินเขา

ทอดสายตามองดูเพื่อนนักเรียนไร้เดียงสาที่กำลังหยอกล้อเล่นกันอยู่เบื้องล่าง

จากนั้นก็แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

เขากางแขนออกกว้าง สูดอากาศอันบริสุทธิ์บนยอดเขาเข้าปอดลึกๆ

"ก็เพราะว่า ในสายตาฉัน—"

"คนที่อยู่ใต้เชิงเขาน่ะ ช่างดูเล็กจ้อยซะเหลือเกิน"

"ส่วนอากาศบนยอดเขานี้ ก็ช่างบริสุทธิ์สดชื่น"

"และทิวทัศน์บนยอดเขานี้—"

"มันช่างน่าอัศจรรย์ใจที่สุดเลยน่ะสิ"

......

หลังจากจบบทสนทนากับกะโหลกผู้หยั่งรู้ โจวเค่อก็ปลีกตัวไปยังมุมลับตาคนอีกครั้ง ก่อนจะร้องเรียกขึ้นไปบนอากาศ

"เทพโจ๊กเกอร์ อยู่ไหม"

[สวัสดีจ้า อยู่ตรงนี้จ้ะที่รัก] น้ำเสียงแหลมเล็กดังขึ้นอีกครั้ง

[ขอโทษด้วยนะเด็กน้อย พอดีแอบฟังที่นายคุยกับเจ้าหัวกะโหลกนั่นไปสองสามประโยคน่ะ]

[นายคงไม่โกรธฉันใช่ไหม]

โจวเค่อโบกมือปัด "ตั้งใจจะให้ได้ยินอยู่แล้วล่ะ"

"ยังไงซะ ตอนที่ฉันกระตุ้นพลังไพ่เทวะในงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ เธอก็ตกใจน่าดูเหมือนกันนี่นา"

"ก็เดาได้อยู่แล้วว่าเธอคงไม่รู้เหมือนกัน ว่าฉันทำยังไงถึงจั่วได้ข้าวหลามตัด 5 ออกมา"

"ก็เลยถือโอกาสอธิบายให้เธอฟังไปพร้อมๆ กันเลยไง"

[โอ้โฮโฮ่ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งเลยล่ะ!]

[แล้วที่นายเรียกฉันมาคราวนี้ มีธุระอะไรเหรอ]

โจวเค่อยิ้มบางๆ

"แน่นอนว่าต้องมาเช็กคำตอบกับเธอไง ว่าความลับในการกระตุ้นไพ่เทวะมันคืออะไรกันแน่"

[โอ๊ะ ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ดูเหมือนในใจนายจะมีคำตอบอยู่แล้วสินะ]

โจวเค่อพูดเสียงเรียบ

"ไม่ใช่แค่เดา แต่ฉันมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์เลยต่างหาก"

เทพโจ๊กเกอร์ฟังดูตื่นเต้นสุดๆ

[ยอดไปเลยเด็กน้อยของฉัน ถ้างั้นก็ลองว่ามาสิ—]

[เงื่อนไขลับในการกระตุ้นไพ่เทวะ สรุปแล้วมันคืออะไรกันแน่]

โจวเค่อลูบคลำไพ่เทวะของตัวเองไปมา สายตาจับจ้องไปที่ลวดลาย [ตัวตลก] บนหน้าไพ่

"เงื่อนไขในการกระตุ้นไพ่เทวะน่ะง่ายนิดเดียว—"

"นั่นก็คือการ... ขายหน้ายังไงล่ะ"

[จบแล้ว]