บทที่ 40 - ไอเทมระดับพระราชา

บทที่ 40 - ไอเทมระดับพระราชา

[การทดสอบพระราชาสิ้นสุดลง]

หีบสมบัติร่วงหล่นลงมา ฝูงซากศพเดินได้ก็กลับไปสงบนิ่งเหมือนก่อนหน้านี้

พวกเขารอดแล้ว

ทั้งสามคนยังมีชีวิตอยู่

"ไม่เป็นไรใช่ไหม? เดี๋ยวฉันทำแผลให้" โจวเค่อดึงตัวถังซินที่ล้มอยู่บนกองซากศพเดินได้ให้ลุกขึ้นมา

จากนั้นเขาก็ฉีกชายเสื้อของตัวเองออกเป็นริ้วอย่างคล่องแคล่ว เอามาพันแผลที่ข้อมือให้ถังซิน

"โคตรเท่เลย!" จางหยางโผล่พรวดมาจากด้านข้าง

"คนนึงกรีดข้อมือตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว ส่วนอีกคนก็เหยียบฝูงศพขึ้นไปเปิดกล่อง!"

"แต่ว่า... ไอ้ของที่อยู่ในกล่องนั่นมันคืออะไรฟะ?"

จางหยางหยิบคทาสีดำขึ้นมาพลิกดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"เฮ้อ ถ้าเปลี่ยนเป็นของกินได้ก็คงดีสิ"

โจวเค่อดึงคทากลับมา "นี่มันไอเทมจากหีบสมบัติพระราชานะ รับรองว่าต้องเจ๋งกว่าของกินเยอะ"

[ติ๊ด--]

หน้าต่างแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาได้จังหวะพอดี

[คทาดอกจิก (ไอเทมระดับพระราชา)]

[พระราชามีอำนาจในการบัญญัติกฎหมายแห่งใต้หล้า]

[เมื่อใช้คทานี้ จะสามารถรับรู้กฎกติกาการแข่งขันทั้งหมดในรอบนี้ได้]

[ในขณะเดียวกัน พระราชาก็สามารถ "ยกเลิก" กฎข้อใดข้อหนึ่งได้เช่นกัน]

"รับรู้กฎกติกาการแข่งขันทั้งหมดงั้นเหรอ?"

ฉับพลันนั้นคทาสีทองก็เปล่งประกายเจิดจ้า ควันสีเงินพวยพุ่งออกมา ก่อตัวเป็นกฎสามข้อเรียงรายให้เห็น

[1. ฆ่าคนได้คะแนน--แต่เมื่อตายคะแนนจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์]

[2. การกดขี่ทางชนชั้นยังคงดำรงอยู่--แต่ผู้ที่อยู่ชนชั้นเดียวกันสามารถต่อสู้กันเองได้]

[3. มีพระราชาได้เพียงองค์เดียวเท่านั้น--เมื่อเหลือพระราชาเพียงหนึ่งเดียว การทดสอบจะสิ้นสุดลงทันที]

"หึ ตอนนี้กฎทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยจนหมดเปลือกแล้ว"

ก่อนหน้านี้ข้อมูลที่โจวเค่อได้จากไพ่พระราชามีเพียงแค่ครึ่งประโยคแรกของกฎเท่านั้น

แต่ตอนนี้เขาสามารถล่วงรู้กฎทั้งหมดได้แล้ว

เป็นไปตามคาด...

โจวเค่อจ้องมองไปที่กฎข้อที่สาม

"ต้องฆ่าคนถึงจะได้คะแนนมา แต่ถ้าตัวเองตายก็จบเห่ ไม่เหลืออะไรเลย"

"พร้อมกันนั้นห่วงโซ่การแพ้ทางก็เป็นตัวจำกัดการฆ่า ทว่าคนที่มีสถานะเหมือนกันกลับโจมตีใส่กันเองได้"

"สุดท้ายคือการแข่งขันจะจบลงก็ต่อเมื่อเหลือพระราชาเพียงแค่องค์เดียว"

"นั่นก็หมายความว่า..."

"ซูเฉินซีกับเยี่ยหลิงเทียนคือศัตรู"

[ท่านสามารถเลือกยกเลิกกฎได้หนึ่งข้อ ต้องการใช้งานหรือไม่?]

"ยังไม่ต้องรีบหรอก" โจวเค่อเก็บคทาพระราชาเข้าที่

[ติ๊ด-- มีการใช้งานไอเทมระดับพระราชา!]

จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังกึกก้อง ราวกับดังกังวานไปทั่วทั้งเกาะ

อะไรนะ?

โจวเค่อร้องอุทานด้วยความงุนงง "ฉันยังไม่ได้ใช้นี่หว่า?"

ไม่สิ...

เสียงนี้ไม่ได้ดังมาจากนาฬิกาข้อมือของเขา แต่มันเป็นการประกาศให้รู้กันทั้งสนามสอบ!

[ประกาศถึงผู้เข้าสอบทุกท่าน--]

[ไอเทมระดับพระราชา "คทาข้าวหลามตัด" ถูกเปิดใช้งานแล้ว!]

คทาข้าวหลามตัด?

โจวเค่อเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

[สุ่มเปิดเผยตำแหน่งของพระราชาหนึ่งองค์ และตรึงร่างให้อยู่กับที่แป็นเวลา 1 ชั่วโมง!]

[ติ๊ด-- เปิดเผยตำแหน่งพระราชาแห่งอาณาจักรโพแดง!]

[โจวเค่อ ตำแหน่งปัจจุบัน: โกดังบนภูเขาเตี้ย]

วินาทีต่อมา โจวเค่อก็รู้สึกได้ทันทีว่าทั่วทั้งร่างแข็งทื่อ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิ้วเดียว

โจวเค่อตกใจไปเพียงเสี้ยววินาที เขารีบดึงสติกลับมาและประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว

ไอเทมระดับพระราชาไม่ได้มีแค่ชิ้นเดียว

ในเมื่อเขาหาไอเทมระดับนี้เจอ ซูเฉินซีหรือเยี่ยหลิงเทียนก็ย่อมหาเจอได้เหมือนกัน

ใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนั้นค้นพบคทาข้าวหลามตัดและเปิดใช้งานมันแล้ว

คทาข้าวหลามตัดอันนี้สามารถเปิดเผยตำแหน่งของพระราชาได้แถมยังจับตรึงร่างได้อีกด้วย

โจวเค่อพยายามฝืนขยับร่างกายอย่างสุดกำลังแต่ก็ไร้ผล

ทั่วทั้งร่างราวกับเป็นอัมพาต ไม่ยอมทำตามคำสั่งเลยสักนิด

...นี่น่ะเหรอคือความน่ากลัวของไอเทมระดับพระราชา?

"พวกนาย... หนีไปเร็ว!" โจวเค่อที่ถูกตรึงอยู่กับที่พยายามขยับริมฝีปากพูดอย่างยากลำบาก

"ตำแหน่งของฉันถูกแฉให้ทุกคนในสนามสอบรู้หมดแล้ว!"

"อีกไม่เดี๋ยวศัตรูต้องแห่กันมาแน่!"

"แล้วพวกนายสองคนก็ไม่มีทางรับมือกับการโจมตีของพวกนั้นได้หรอก!"

จางหยางถามด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

"โจวเค่อ นี่นายกะจะรับมือพวกนั้นคนเดียวงั้นเหรอ? แค่จะขยับตัวนายยังทำไม่ได้เลยนะ!"

โจวเค่อตอบเสียงเรียบ "ฉันรู้"

"เพราะงั้นฉันถึงเตรียมใจแพ้ไว้แล้วไง"

"แต่พวกนายไม่เหมือนฉัน สถานะของพวกนายคือสามัญชน ต่อให้ฉันตายไปพวกนายก็ยังโค่นพระราชาได้อยู่"

"รู้เอาไว้ซะว่าคะแนนจากการฆ่าพระราชามันอาจจะมหาศาลเลยก็ได้!"

"พวกนายยังมีหวังติดอันดับท็อปนะ! เผลอๆ อาจจะได้ที่หนึ่ง! คว้าแชมป์ไปเลยก็ได้!"

"รีบหนีไปซะ ไม่ต้องห่วงฉัน"

แววตาของจางหยางแน่วแน่

"ไม่มีทาง! พี่น้องเอ๊ย พวกเราไม่มีวันทิ้งนายเด็ดขาด!"

ถังซินเองก็พยักหน้ารัวๆ "ใช่แล้ว! พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมกันนะ!"

ก่อนหน้าที่วิกฤตครั้งนี้จะมาเยือน โจวเค่อไม่ได้เลือกที่จะเสียสละเพื่อนร่วมทีม

และในเวลานี้ เพื่อนร่วมทีมของเขาก็ไม่ยอมทิ้งโจวเค่อเช่นกัน!

โจวเค่อพยายามจะขยับตัวอีกครั้งแต่ก็ไร้ผล เขาเอ่ยอย่างจนใจ

"พวกนายก็เห็นนี่ ฉันขยับตัวไม่ได้ด้วยซ้ำ!"

"อย่าลังเลเลย ยิ่งยื้อเวลาไว้ ศัตรูก็ยิ่งมีโอกาสแห่กันมามากขึ้นนะ!"

ตอนนี้โจวเค่อเริ่มได้ยินเสียงจอแจของผู้คนแว่วมาจากที่ไกลๆ แล้ว

จางหยางยืนนิ่งอยู่กับที่เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

วินาทีต่อมา เขาก็ตัดสินใจเด็ดขาด ทรุดตัวลงหมอบกับพื้นแล้วเริ่มใช้มือตะกุยคุ้ยกองซากศพเดินได้อย่างบ้าคลั่ง

"นายจะทำอะไรน่ะ?" โจวเค่อมมองการกระทำบ้าระห่ำของจางหยางด้วยความไม่เข้าใจ

"ฉันจะซ่อนนายไง" จางหยางตอบสั้นๆ ได้ใจความ

"ในเมื่อนายขยับไม่ได้ ก็ฝังนายไว้ในกองศพนี่แหละ"

"อย่าลืมสิว่าใต้กองศพนี่มันมีหลุมอยู่! ถ้านายไปซ่อนอยู่ในนั้นรับรองว่าปลอดภัยชัวร์"

"จางหยาง เร็วเข้า พวกมันกำลังจะมาแล้ว!" ถังซินมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความร้อนใจ

จากนั้นเธอก็กวาดสายตามองโจวเค่อหัวจรดเท้า แล้วจู่ๆ ก็ลงมือถอดเสื้อโค้ตของเขาออก

"เธอจะทำอะไรอีกคนเนี่ย?"

"ปลอมเป็นพี่ไง" ถังซินตอบโดยไม่หยุดมือ

พอเธอถอดเสื้อโค้ตของโจวเค่อออกได้ เธอก็เอามาคลุมร่างตัวเองไว้ทันที

"ตำแหน่งของพี่ถูกแฉให้ทุกคนรู้หมดแล้ว พอพวกนั้นมาถึงโกดังแล้วมองไม่เห็นพี่ ก็ต้องสงสัยแน่ๆ ว่าพี่ซ่อนตัวอยู่ในกองซากศพพวกนี้!"

"เพราะงั้นเราต้องมี 'โจวเค่อ' ไปยืนอยู่ตรงตำแหน่งที่ถูกแฉพอดีเป๊ะเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจพวกมัน!"

"จริงสิ... จางหยาง เอาไฟแช็กในกระเป๋าของพี่โจวเค่อมาให้ฉันหน่อย!" ถังซินตะโกนเร่ง

"เธอจะเอาไฟแช็กไปทำอะไร?" โจวเค่อเริ่มเดาเจตนาของถังซินออก "หรือว่า..."

จางหยางรีบโยนไฟแช็กส่งให้ถังซิน

ถังซินคลี่ยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ดูเศร้าหมองเหลือเกิน

"พี่โจวเค่อ พี่เคยบอกว่าไฟแช็กสามารถเนรมิตมายากลอัน [ยิ่งใหญ่] ออกมาได้นี่นา"

"...ฉันอยากจะลองดูสักครั้งน่ะ"

...

ไม่นานนักจางหยางก็ขุดกองซากศพเดินได้จนเป็นรูโหว่ เผยให้เห็นหลุมที่เคยวางหีบสมบัติ เขาจับตัวโจวเค่อที่แข็งทื่อเป็นหินหย่อนลงไป

"จางหยาง นายก็ลงไปด้วยสิ!" ถังซินผลักจางหยางลงไปในหลุม "นายต้องอยู่เป็นเพื่อนพี่โจวเค่อนะ"

"ไม่ได้ ฉันจะอยู่สู้กับพวกมันพร้อมกับเธอ!"

แต่ถังซินลงมืออย่างรวดเร็ว เธอโกยซากศพเดินได้มาถมทับร่างของทั้งสองคนเอาไว้

จากนั้นเธอก็ขึ้นไปยืนจังก้าอยู่บนกองศพขนาดมหึมา ยืนรอคอยการมาเยือนของฝูงชนอย่างเงียบงัน

ตอนนี้ภาพรวมของโกดังคือ

โจวเค่อกับจางหยางถูกฝังซ่อนตัวอยู่ใต้กองซากศพเดินได้ ส่วนถังซินเหยียบอยู่บนกองศพเหนือหัวพวกเขาพอดี เธอสวมเสื้อโค้ตของโจวเค่อและยืนหยัดอยู่อย่างเงียบงัน

โจวเค่อถูกฝังอยู่ใต้ซากศพเน่าเหม็น ขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย

เขาได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่กรูกันเข้ามาในโกดัง

มีคนอย่างน้อยๆ หลายสิบหรืออาจจะหลักร้อย

กองทัพศัตรูบุกมาถึงแล้ว

"ไอ้นี่เหรอโจวเค่อ?"

"ตัวดูไม่เห็นจะสูงเลยแฮะ?"

"ไม่ผิดตัวหรอก โจวเค่อโดนตรึงให้อยู่กับที่แล้ว หนีไปไหนไม่ได้หรอก ระบบระบุตำแหน่งของโจวเค่อไว้ตรงที่ไอ้นั่นยืนอยู่พอดีเป๊ะ ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่มิลลิเมตรเดียว!"

เสียงซุบซิบนินทาดังระงมเข้าหูโจวเค่อ

โจวเค่อมองผ่านรอยแยกของกองศพขึ้นไปเห็นแผ่นหลังของถังซิน

เธอสวมเสื้อผ้าของโจวเค่อ ร่างกายสั่นสะท้านน้อยๆ

โจวเค่อได้ยินเสียงของถังซินสั่นเทาแต่ก็แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

เธอจงใจกดเสียงให้ต่ำลงเพื่อเลียนแบบเสียงของโจวเค่อ

"ไง เยี่ยหลิงเทียนไม่กล้าโผล่หัวมาเอง เลยส่งพวกแกมาตายแทนรึไง?"

โชคดีที่ศัตรูส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยินเสียงของโจวเค่อมาก่อน พวกนั้นเลยไม่ทันระแวง แค่คิดว่าเสียงของโจวเค่อคงจะออกไปทางผู้หญิงหน่อยก็เท่านั้น

"เยี่ยหลิงเทียน? หึหึ... โจวเค่อเอ๊ย แกกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่รึเปล่า?"

ฝูงชนระเบิดเสียงหัวเราะเยาะลั่น

ชายร่างบึกบึนที่เป็นหัวโจกหัวเราะร่วน

"พวกเรา... เป็นคนของอาณาจักรโพดำเว้ย"

อะไรนะ?

โจวเค่ออ้าปากค้างอย่างไร้สุ่มเสียง เขาเปล่งเสียงออกมาไม่ได้เลยแม้แต่แอะเดียว

อาณาจักรโพดำ? ซูเฉินซีงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง?

ก็พวกเขาตกลงเป็นพันธมิตรกันแล้วไม่ใช่หรือไง?

"บอกความจริงให้เอาบุญก็ได้ คนที่เปิดหีบสมบัติพระราชาแล้วใช้ไอเทมนั่น ก็คือองค์หญิงยังไงล่ะ"

"และเธอก็เป็นคนออกคำสั่งให้ทุกคนตามล่าตัวแกด้วยตัวเอง!"

ไม่... เป็นไปไม่ได้

หลังจากได้ยินคำพูดของคนพวกนั้น ประสาทสัมผัสของโจวเค่อก็ชาหนึบ

ซูเฉินซีหักหลังเขางั้นเหรอ?

[จบแล้ว]