บทที่ 37 - หวนคืนและเก็บเกี่ยว

บทที่ 37 - หวนคืนและเก็บเกี่ยว

"นี่มันตัวบ้าอะไรกัน"

เฟอร์จิลกับโอเว่นคิดไม่ถึงเลยว่าเพียงชั่วพริบตามู่ออร์จะอัญเชิญกองทัพโลหิตออกมามากมายมหาศาลขนาดนี้ แถมยังเปิดฉากตอบโต้กลับทันควัน

แม้ทั้งสองจะเป็นยอดฝีมือ ทว่าหลังจากกรำศึกหนักมาเกือบทั้งวัน พลังรบก็ถดถอยลงไปมาก กอปรกับเหล่านักรบโลหิตล้วนบุกทะลวงอย่างไม่กลัวตาย เพียงครู่เดียวทั้งสองคนก็ตกเป็นรอง

"นี่มันต้องเป็นเวทมนตร์ของพวกปีศาจห้วงลึกแน่"

"พวกเราต้องตีฝ่าออกไปรายงานเรื่องนี้ให้องค์จักรพรรดิกับวิหารเวทมนตร์ทราบ"

โอเว่นร่ายเวทป้องกันพลางรู้สึกหวาดผวาต่อวิชาของมู่ออร์มากยิ่งขึ้น

"ได้"

"เหล่าทหารหาญตามข้ามา สังหารปีศาจห้วงลึกให้สิ้น"

เฟอร์จิลรับคำก่อนจะนำกองกำลังที่เหลืออยู่ตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่ง

ทว่าทหารมนุษย์ที่เหลือรอดอยู่นั้นอ่อนแอเกินไป เมื่อพวกเขาล้มตายลงอย่างต่อเนื่อง กลับกลายเป็นว่าได้มอบหน่วยโลหิตให้แก่มู่ออร์อย่างไม่ขาดสาย

เมื่อการต่อสู้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ มู่ออร์ก็สบโอกาสโผล่พรวดขึ้นที่ด้านหลังของโอเว่น

อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังร่ายเวทมนตร์ สองมือของเขาก็แทงทะลวงหน้าอกของโอเว่นจนทะลุ

เฟอร์จิลเห็นโอเว่นตกตายก็รู้ทันทีว่าพ่ายแพ้ราบคาบแล้ว เขาจึงพยายามตีฝ่าวงล้อมออกไปอย่างสุดชีวิต

มู่ออร์ย่อมไม่ปล่อยตัวการสำคัญที่เข่นฆ่าล้างบางเมืองของมนุษย์สัตว์ไปมากมายให้ลอยนวล เขาพุ่งเข้าจู่โจมอย่างเด็ดขาด หลังผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือด ในที่สุดเขาก็บั่นหัวของเฟอร์จิลลงได้สำเร็จ

จวบจนบัดนี้ แม่ทัพใหญ่และนักเวทประจำกองทัพมนุษย์นับแสนนายได้ตกตายลงจนหมดสิ้น

นี่หมายความว่ามู่ออร์สามารถสังหารหมู่กองทัพมนุษย์ที่เหลืออยู่ได้อย่างไร้ซึ่งความปรานี

มู่ออร์หิ้วหัวของเฟอร์จิลและโอเว่นไว้ในมือคนละข้าง ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆ จมหายลงไปในพรมแดงโลหิต

ชั่วครู่ต่อมาเขาก็กลับมายังสถานที่ที่อู๋เทียนอี้ซ่อนตัวอยู่

"ดูสิ นี่คือหัวของแม่ทัพกับนักเวทกองทัพมนุษย์ล่ะ"

มู่ออร์ยื่นหัวของทั้งสองคนส่งให้อู๋เทียนอี้ รอยยิ้มเบิกบานที่ไม่ได้เห็นมานานปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ก่อตัวขึ้นจากเลือด

"พวกเราชนะแล้ว"

"ไม่เพียงแต่ป้องกันการบุกของพวกมนุษย์ได้ แต่ยังฆ่าแม่ทัพของพวกมันได้ด้วย"

อู๋เทียนอี้ไม่ได้สนใจหัวเหล่านั้น เขากวาดตามองร่างไร้วิญญาณของเอ็มม่าและเต๋อเอ๋อร์น้อยที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน ก่อนจะจ้องเขม็งไปที่มู่ออร์

"นายไม่ได้กลืนกินเลือดของเอ็มม่ากับเต๋อเอ๋อร์ แต่นายก็กลายเป็นฮีโร่ได้"

"นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่"

รอยยิ้มบนใบหน้ามู่ออร์ค่อยๆ จางหายไป เขาล้วงมือเข้าไปในหน้าอก ก่อนจะดึงหัวใจสีแดงคล้ำดวงนั้นออกมาวางบนฝ่ามืออีกครั้ง

"ข้าเดินมาถึงก้าวสุดท้ายอีกครั้ง แต่ข้าก็ค้นพบว่าตัวเองยังคงทำใจดื่มเลือดของพวกนางไม่ได้อยู่ดี"

"ดังนั้นข้าจึงขายวิญญาณให้แก่ห้วงลึก"

"เพื่อแลกกับพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่"

"นายขายวิญญาณให้ห้วงลึกงั้นเหรอ"

"นายบ้าไปแล้วหรือไง"

แม้อู๋เทียนอี้จะเป็นเพียงลอร์ดมือใหม่ที่ยังไม่ผ่านช่วงทดสอบ แต่เขาก็รู้ดีว่าการกระทำของมู่ออร์นั้นบ้าบิ่นแค่ไหน

"นี่คือวิธีที่ดีที่สุดที่ข้าคิดออกแล้วล่ะ"

มู่ออร์ยิ้มบางพลางยื่นหัวใจสีแดงคล้ำที่กำลังเต้นตุบๆ ส่งให้อู๋เทียนอี้

"เอาล่ะ ในเมื่อตัดสินใจทำลงไปแล้วก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อีก"

"ข้าอาศัยพลังจากห้วงลึกเพื่อกลายเป็นผู้กลืนกินโลหิต จึงไม่ได้ใช้ไอเทมสืบทอดชิ้นนี้"

"แม้เส้นทางฮีโร่สายผู้กลืนกินโลหิตจะดูชั่วร้ายไปบ้าง แต่มันก็ยังเป็นถึงไอเทมสืบทอดระดับฮีโร่ น่าจะช่วยให้เจ้าเอาไปแลกเปลี่ยนทรัพยากรดีๆ ได้บ้าง"

"ข้ามอบมันให้เจ้าจัดการก็แล้วกัน"

"ถือซะว่าเป็นของขวัญตอบแทนที่เจ้าช่วยเหลือพวกเรานะ"

อู๋เทียนอี้ค่อยๆ ยื่นมือออกไปรับหัวใจสีแดงคล้ำดวงนั้นมา

มู่ออร์เห็นอู๋เทียนอี้ไม่ปฏิเสธก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ร่างจะค่อยๆ จมดิ่งลงสู่พรมแดงโลหิต

"ขอบใจสำหรับความช่วยเหลือของเจ้านะ"

"ข้าสัมผัสได้ถึงเสียงเพรียกจากห้วงลึกแล้ว"

"เวลาที่เหลือต่อจากนี้ ข้าจะออกไปไล่ล่าพวกมนุษย์ต่อ"

"หวังว่าวันหน้าพวกเราจะมีโอกาสได้พบกันอีกนะ"

อู๋เทียนอี้มองร่างของมู่ออร์ที่ค่อยๆ เลือนหายไปสลับกับหัวใจสีแดงคล้ำในมือด้วยความเงียบงันไปเนิ่นนาน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อู๋เทียนอี้จัดการฝังศพของเอ็มม่าและเต๋อเอ๋อร์น้อยไว้ในสถานที่ที่มีทิวทัศน์งดงามเพียงลำพัง เขานั่งเฝ้าอยู่ข้างป้ายหลุมศพเงียบๆ รอคอยเสียงแจ้งเตือนการหวนคืน

เมื่อถึงเวลาเที่ยงตรง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น อู๋เทียนอี้รู้สึกถึงสติสัมปชัญญะที่วูบไหว พริบตาต่อมาเขาก็ปรากฏตัวขึ้นภายในมิติอันลึกลับ

ประสบการณ์ทั้งหมดที่เขาเผชิญมาในของขวัญแห่งมิติเวลาแล่นฉิวผ่านเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว

[ขอแสดงความยินดี คุณสำเร็จภารกิจของขวัญแห่งมิติเวลา - ปราการแห่งจักรวรรดิ]

[แนะนำปราการแห่งจักรวรรดิ: หลังจากจักรวรรดิกั่งย่าประกาศศึกและตีสามเมืองแตกพ่ายราบคาบภายในสามวัน พวกเขาก็เคลื่อนทัพเข้าโจมตีเมืองปานเกอ มู่ออร์เจ้าเมืองปานเกอนำทัพมนุษย์สัตว์ทั้งเมืองยืนหยัดปกป้องเมืองจนตัวตาย สามารถต้านทานการบุกของกองทัพมนุษย์นับแสนนายได้สำเร็จเป็นเวลาสามวัน ซื้อเวลาให้เมืองอื่นๆ ได้เตรียมความพร้อมอย่างเพียงพอ ดังนั้นหลังจากที่มู่ออร์ตกตาย เขาจึงได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นปราการแห่งจักรวรรดิ]

[ขอแสดงความยินดี คุณสำเร็จภารกิจ - ป้องกันเมืองสามวัน]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัลภารกิจเริ่มต้น คริสตัลเวทมนตร์ 50,000 ชิ้น]

[ขอแสดงความยินดี คุณสำเร็จภารกิจทะลุเป้าหมาย - กวาดล้างกองทัพมนุษย์มากกว่า 90%]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัลภารกิจทะลุเป้าหมาย เส้นทางแห่งฮีโร่ - ผู้กลืนกินโลหิต]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัลภารกิจทะลุเป้าหมาย หมาป่าศึก 164 ตัว]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัลภารกิจทะลุเป้าหมาย ถ้ำหมาป่าศึก 2 แห่ง]

[- เส้นทางแห่งฮีโร่ ผู้กลืนกินโลหิต -]

[แนะนำไอเทม: ไอเทมสืบทอดพลังฮีโร่ผู้กลืนกินโลหิต สามารถระบุตัวทหารระดับผู้นำเพื่อเข้ารับการทดสอบเส้นทางแห่งฮีโร่ได้ หากผ่านการทดสอบ ทหารนายนั้นจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นผู้กลืนกินโลหิตระดับฮีโร่ และสกิลทั้งหมดจะถูกสวมทับด้วยสกิลของผู้กลืนกินโลหิตโดยสมบูรณ์]

[หมายเหตุ:

ยูนิตฮีโร่คือยูนิตขั้นกว่าของทหารระดับผู้นำ เมื่อผู้นำเลื่อนขั้นเป็นฮีโร่ จำนวนกำลังพลใต้อาณัติจะถูกปรับเพิ่มเป็น 10,000 นาย

ยูนิตฮีโร่สามารถเพิ่มระดับของตนเองได้จากการสังหารทหารและลอร์ดในระดับเดียวกัน

เนื้อหาการทดสอบผู้กลืนกินโลหิตประกอบด้วย (1) ร่างกายถูกเปลี่ยนเป็นโลหิตโดยสมบูรณ์ (ขั้นตอนนี้จะได้รับความเจ็บปวดแสนสาหัสตั้งแต่ดวงวิญญาณไปจนถึงสรีระร่างกาย) (2) เรียนรู้และควบคุมพลังโลหิตภายในมิติมายา (หากไม่สามารถควบคุมได้ภายในหนึ่งวัน จะต้องติดอยู่ในมิติมายาตลอดกาล) (3) ดื่มโลหิตของผู้ที่มีสายเลือดเดียวกันจนหมดสิ้น]

[- หมาป่าศึก -]

[ระดับ: ขั้น 3]

[เผ่าพันธุ์: เผ่าสัตว์]

[พลังรบ: E+ (เดิมคือ E พรสวรรค์กำลังแสดงผล)]

[สกิล: 1. ขย้ำ | 2. ขี่: สามารถใช้เป็นพาหนะได้เมื่อได้รับการยอมรับจากหมาป่าศึก | 3. เชื่อง: หมาป่าศึกถูกฝึกให้เชื่องได้ง่าย ค่าความภักดีเริ่มต้นอยู่ที่ 90]

[- ถ้ำหมาป่าศึก -]

[ประเภท: สิ่งปลูกสร้างค่ายทหาร]

[ทหารที่ผลิตได้: หมาป่าศึก (ขั้น 3)]

[อัตราการผลิต: 5 ตัวต่อวัน]

[ค่าใช้จ่ายในการเกณฑ์ทหาร: คริสตัลเวทมนตร์ 500 ชิ้น/ตัว]

โคตรคุ้ม

เป็นการเก็บเกี่ยวที่เหนือความคาดหมายของอู๋เทียนอี้อย่างแท้จริง

โดยเฉพาะรางวัลหมาป่าศึกหนึ่งร้อยหกสิบสี่ตัวที่ทำให้พลังรบของเขาพุ่งพรวดทะลุเพดาน

"หวนคืน"

อู๋เทียนอี้ตรวจสอบของรางวัลด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะสื่อสารกับระบบเพื่อขอกลับสู่ทวีปทดสอบ

แสงสว่างจ้าสาดส่องลงมา อู๋เทียนอี้กลับมายังหุบเขาหมอกอีกครั้ง รอยแยกมิติหลากสีสันค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับการปรากฏตัวของเขา

ทว่ายังไม่ทันที่อู๋เทียนอี้จะได้ตั้งสติ จู่ๆ เสียงตะโกนดุดันก็ดังแว่วเข้ามาในหู

"มันออกมาแล้ว"

"พี่น้องทั้งหลาย ลุยเลย"

"ฆ่าไอ้ปีศาจอู๋เทียนอี้ซะ"

สิ้นเสียงตะโกน ลูกศรนับสิบดอกก็พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่อู๋เทียนอี้ทันที

อู๋เทียนอี้ที่ไม่ได้เตรียมใจมาก่อนเห็นภาพตรงหน้าก็สมองขาวโพลน ลืมเรื่องหลบหลีกไปเสียสนิท

วินาทีที่ลูกศรเหล่านั้นกำลังจะพุ่งเสียบร่าง ฝูงหมาป่าขนาดมหึมาก็ปรากฏกายขึ้นขวางหน้าเขาเอาไว้

"เอ๋ง"

ลูกศรพุ่งปักเข้าใส่ร่างของพวกมันอย่างจัง

[จบแล้ว]