บทที่ 315 ผู้ช่วยอัจฉริยะ
บทที่ 315 ผู้ช่วยอัจฉริยะ
บทที่ 315 ผู้ช่วยอัจฉริยะ
“มีข้อมูลไหม?”
ชายคนนั้นรีบเอ่ยถาม
“มีครับ มีครับ!”
เลขารีบวางเอกสารไว้ตรงหน้าชายคนนั้นอย่างร้อนรน
ชายคนนั้นชื่อหลวี่ชิงอวิ๋น ในเมืองตงไห่ก็ถือว่ามีหน้ามีตาอยู่ไม่น้อย มิฉะนั้นคงไม่ได้นั่งในตำแหน่งประธานกรรมการหรอก
แต่เมื่อเขาเห็นข้อมูลของซูหมิง เขาก็เบิกตากว้างทันที แทบไม่เชื่อสายตา!
ซูหมิง?
หนุ่มวัยยี่สิบกว่าๆ?!
สามารถลงมือได้อย่างง่ายดาย กวาดซื้อหุ้น 51% จากพวกกระดูกแข็งเหล่านั้นได้?
หลวี่ชิงอวิ๋นกระพริบตา
อายุน้อยขนาดนี้กลับเก่งกาจถึงเพียงนี้ มันหมายความว่าอย่างไร??
หมายความว่าเบื้องหลังของซูหมิงต้องมีภูมิหลังที่เหนือจินตนาการของเขาอย่างแน่นอน
บิ๊กเบิ้ม!!
นี่มันบิ๊กเบิ้มระดับตำนาน!!
แล้วตัวเองกำลังจะได้เจอตัวเป็นๆ!!
ให้ตายเถอะ!
ไม่รีบไปผูกมิตรจะรออะไร? รอให้ตลาดวายก่อนหรืออย่างไร!
หัวใจของหลวี่ชิงอวิ๋นเต้นไม่เป็นส่ำ เขาหอบหายใจอย่างหนัก ปากคอแห้งผาก ความดันโลหิตพุ่งสูง
ในข้อมูลไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของซูหมิง แต่กลับมีที่อยู่ของซูหมิง
ใจกลางเมือง?
หลวี่ชิงอวิ๋นชะงักไป
หืม?
ทำไมถึงเป็นใจกลางเมือง??
นี่มัน...
ช่างเถอะ! เรื่องของผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะคาดเดาได้!
“เร็ว! เตรียมรถเดี๋ยวนี้ ฉันจะไป!”
หลวี่ชิงอวิ๋นมองเลขาของตัวเอง พยายามตั้งสติอย่างสุดความสามารถ พูดด้วยเสียงสั่นเครือ
“ผมเตรียมไว้แล้วครับ ท่านพร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ!”
“ดี!”
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้นพร้อมกันในบริษัทหลายแห่งทั่วเมืองตงไห่
แต่ซูหมิงกลับไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย
เขายังคงเก็บเกี่ยวผลผลิตอยู่ในไร่
หุ้นบริษัทอะไรพวกนั้น พูดตามตรง ล้วนเป็นเพียงของนอกกาย
สิ่งที่ซูหมิงสนใจที่สุดในตอนนี้ คือผู้ช่วยอัจฉริยะตัวนี้ต่างหาก
ซูหมิงเก็บเกี่ยวไปได้เกินครึ่งแล้ว ตอนนี้ดูแล้วชิ้นส่วนก็เก็บครบไปสองร้อยกว่าชิ้น ดูท่าว่าครั้งนี้คงจะเก็บได้ครบทั้งหมด
ในที่สุดที่ดิน 5 หมู่ก็เก็บเกี่ยวเสร็จสิ้น
ซูหมิงหยิบชิ้นส่วนสุดท้ายออกมาจากถุงปัญญาสุดท้าย
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ชิ้นส่วนผู้ช่วยอัจฉริยะเก็บรวบรวมเสร็จสมบูรณ์!”
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของซูหมิง
ซูหมิงดีใจอย่างยิ่ง!
ดีมาก!
เขาจึงรีบโยนชิ้นส่วนสุดท้ายลงในถุงที่ใช้เก็บชิ้นส่วน
ซูหมิงกลับไปที่วิลล่าก่อนหน้านี้ เพื่อไปเอาถุงพลาสติกมาใส่ชิ้นส่วนโดยเฉพาะ
ส่วนหนังสือโอนหุ้นอะไรพวกนั้น ก็โยนทิ้งไว้บนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ
ใช่แล้ว ไม่ใส่ใจอย่างยิ่ง
“ติ๊ง! ผู้ช่วยอัจฉริยะกำลังประกอบ...”
“ติ๊ง! 1... 20... 50... 99...”
“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ผู้ช่วยอัจฉริยะประกอบเสร็จสมบูรณ์!”
พร้อมกับแสงสีทองที่สว่างวาบขึ้น ชิ้นส่วนทั้งหมดในถุงพลาสติกก็หายไป กลายสภาพเป็นวัตถุชิ้นหนึ่ง
ซูหมิงมองดูอย่างละเอียด...
ให้ตายเถอะ!
นาฬิกาข้อมือ?!
เป็นนาฬิกาข้อมือก็แล้วไป แต่นี่มันเหมือนนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะสำหรับเด็กเป๊ะเลยไม่ใช่หรือ?!
“ระบบ เปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้ไหม??”
“ติ๊ง! ขออภัย โฮสต์ ในขั้นตอนนี้ไม่สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้ เมื่อที่ดินของโฮสต์อัปเกรดแล้ว จะสามารถผลิตชิปขั้นสูงได้ ซึ่งจะทำให้ผู้ช่วยอัจฉริยะอัปเกรดได้ ทุกครั้งที่อัปเกรดจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกแบบสุ่ม! เมื่ออัปเกรดถึงขั้นสูงแล้วจะสามารถปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกได้เอง!”
“...”
เส้นสีดำหลายเส้นปรากฏขึ้นบนหน้าผากของซูหมิง
เอาเถอะๆ ผมยอมแล้ว
แต่ข่าวนี้สำหรับซูหมิงก็ถือเป็นข่าวดี เพราะระบบบอกแล้วว่า ต่อไประบบยังสามารถปลูกชิปขั้นสูงได้อีก
ผู้ช่วยตัวน้อยนี้ยังสามารถอัปเกรดได้
ถ้าอย่างนั้น... ก็อาจจะปลูกชุดเกราะจักรกลของไอรอนแมนได้ด้วยใช่ไหม?
“ติ๊ง! ขอให้โฮสต์ตั้งชื่อให้กับผู้ช่วยตัวน้อย!”
ตั้งชื่อ?
ซูหมิงปวดหัวขึ้นมาทันที
นี่...
แกตั้งชื่อมาให้เลยไม่ได้เหรอ??
จะตั้งชื่ออะไรดีนะ?
เสี่ยวชิง?
???
เครื่องหมายคำถามสามอันปรากฏขึ้นบนหัวของซูหมิงทันที ปกติก็ไม่ได้ดูนางพญางูขาว ทำไมถึงนึกถึงชื่อนี้ขึ้นมาได้?
ต้าไป๋?
ช่างเถอะ
ซูหมิงเป็นคนตั้งชื่อไม่เก่งโดยธรรมชาติ ซึ่งสืบทอดมาจากพ่อของเขา โดยพื้นฐานแล้วคนในตระกูลซูจะมีชื่อแค่พยางค์เดียว เพราะชื่อสองพยางค์มันตั้งยากเกินไป
ซูหมิงคิดจนสมองแทบระเบิด
ให้ตายเถอะ!
ช่างมัน!
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วก็พิมพ์ลงไป
‘ชื่อเพราะๆ’
พอค้นหาดู ชื่อแรกก็คือ!
โยวโยว!
เอาล่ะ เอาชื่อนี้แหละ
“ตั้งชื่อว่าโยวโยว”
“ติ๊ง! โฮสต์ได้ตั้งชื่อให้กับผู้ช่วยอัจฉริยะว่าโยวโยวแล้ว!”
ซูหมิงหยิบนาฬิกาข้อมือขึ้นมา พลิกมองซ้ายทีขวาที แล้วลองเรียกดู
“โยวโยว?”
“อยู่นี่ค่ะ เจ้านาย!”
นาฬิกาข้อมือส่งเสียงผู้หญิงสังเคราะห์ออกมาทันที คล้ายๆ กับพวกเสี่ยวอ้ายถงเสวีย แต่ก็ยังค่อนข้างเป็นเครื่องจักร ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์
“เธอทำอะไรได้บ้าง?”
ซูหมิงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น นี่คือสิ่งที่เขาสนใจที่สุด
“โยวโยวสามารถบันทึกเวลาเพาะปลูกของเจ้านายโดยอัตโนมัติ เตือนเจ้านายให้เก็บเกี่ยว หลังจากเข้าสู่ที่ดิน จะตรวจจับสภาพที่ดินโดยอัตโนมัติ เสนอแผนการเพาะปลูกที่ดีที่สุด พยายามช่วยเจ้านายปลูกพืชให้ดี เพิ่มคุณภาพและผลผลิตของพืช! เขตปศุสัตว์ก็ใช้ได้เช่นกันค่ะ!”
“อ๊ะ?”
ซูหมิงได้ยินก็ดีใจขึ้นมาทันที
อย่างนี้ก็ดีสิ!
สมแล้วที่เป็นผู้ช่วยอัจฉริยะ มีเธออยู่ด้วย ก็เหมือนติดปีกให้เสือ
ของดี ของดี นี่คือการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในครั้งนี้อย่างแน่นอน
ถึงแม้ว่าเสียงของผู้ช่วยอัจฉริยะจะยังฟังดูเป็นเครื่องจักรและไร้ซึ่งน้ำเสียงใดๆ แต่ซูหมิงก็คาดเดาว่า เมื่อเขาอัปเกรดระดับขึ้นไปเรื่อยๆ สิ่งที่สามารถปลูกในไร่ก็จะยิ่งมีมากขึ้น แค่ปลูกชิปขั้นสูงเพื่ออัปเกรด ผู้ช่วยอัจฉริยะก็จะค่อยๆ กลายเป็นปัญญาประดิษฐ์ และจะมีอารมณ์ความรู้สึกและน้ำเสียงของตัวเองด้วย
แต่เรื่องนั้นเป็นเรื่องของอนาคต!
ตอนนี้ต้องเก็บของบนพื้นให้เรียบร้อยก่อน
ซูหมิงมองดูหนังสือโอนหุ้นบนพื้น อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา แล้วก็ก้มลงเก็บหนังสือเหล่านั้นขึ้นมา
ขณะที่กำลังเก็บอยู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังจอแจมาจากข้างนอก
วันนี้ประตูใหญ่ปิดสนิท ไม่ได้เปิด เพราะเป็นตอนเช้า เพิ่งจะตื่นนอน ซูหมิงก็รีบไปเก็บเกี่ยว เลยยังไม่ได้เปิดประตู
เมื่อได้ยินเสียงจากข้างนอก ซูหมิงก็รู้สึกแปลกใจ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น? มีคนมาทะเลาะกันที่หน้าประตูบ้านเขาเหรอ?
คนเมืองสมัยนี้ใจร้อนเกินไป อารมณ์ร้อนรน ทำไมต้องทะเลาะกันด้วย?? มีอะไรก็พูดกันดีๆ ไม่ได้เหรอ? ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ไปทำนากันสิ ทำนาตอนพระอาทิตย์ขึ้น พักผ่อนตอนพระอาทิตย์ตก สัมผัสกับกลิ่นอายของธรรมชาติ เมื่อสบายใจแล้ว ก็จะไม่ทะเลาะกัน นี่ช่างสวยงามเหลือเกิน
ในขณะนั้นที่หน้าประตู
มีรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มไปหมด คนที่ลงมาจากรถต่างก็จ้องตากันเขม็ง เพราะล้วนเป็นคนรู้จักกันทั้งสิ้น ต่างก็เป็นประธานกรรมการบริษัทที่มีหน้ามีตาในเมืองตงไห่
“เหล่าจาง นายมาทำไม?”
“หุ้นบริษัทของผม 51% ถูกหนุ่มคนหนึ่งกว้านซื้อไป ที่อยู่ก็ระบุว่าเป็นที่นี่”
“เชี่ย! นายก็โดนด้วยเหรอ? คนคนนั้นชื่อซูหมิงใช่ไหม??”
“ใช่! อย่าบอกนะว่านายก็เหมือนกัน?”
“ใช่!”
“เชี่ย ผมก็ด้วย!”
“ผมก็ด้วย!”
“ผมก็ด้วย!”
พอคุยกันไปมา คนที่เหลือก็เริ่มเข้ามารวมกลุ่มด้วย หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน ทุกคนก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
ให้ตายเถอะ!
นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่??
บริษัทมากมายขนาดนี้ถูกชายหนุ่มคนเดียวซื้อกิจการไปพร้อมๆ กัน? แถมยังเป็นหุ้น 51% ทั้งหมดเลยด้วย?
[จบตอน]