บทที่ 130 เมืองโบราณที่ถูกชาวเน็ตสาปส่งจะฟื้นคืนชีพงั้นหรือ

บทที่ 130 เมืองโบราณที่ถูกชาวเน็ตสาปส่งจะฟื้นคืนชีพงั้นหรือ

หัวข้อ: เมืองโบราณที่ถูกชาวเน็ตสาปส่งจะฟื้นคืนชีพ?

เมื่อเห็นหัวข้อข่าวที่ติดอันดับเก้าในหมวดหมู่การท่องเที่ยวและวัฒนธรรมของซินเหลียงเน็ต ใบหน้าของเจิ้งอี้ก็ดำคล้ำลง

ในเมื่อเขาดึงตัวผู้ค้าของเถาหยวนไปหมดแล้ว แล้วเถาหยวนจะเอาอะไรมาฟื้นคืนชีพ?

เจิ้งอี้ไม่เชื่อ เขาจึงคลิกเข้าไปในหัวข้อนั้น อยากจะดูให้รู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

บล็อกเกอร์ท่องเที่ยวคนหนึ่งที่มีชื่อเล่นว่า "นักเดินทางแบกเป้" โพสต์ข้อความว่า: เพิ่งกลับมาจากเหอโข่วครับ ได้เซ็นสัญญาเก็บความลับไว้ เลยพูดอะไรมากไม่ได้ แต่! เมืองโบราณเถาหยวน... ขอรีวิวด้วยคำเดียว 'สุดยอด!' จะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 กันยายน เพื่อนๆ ที่สนใจไปดูกันได้ รับรองว่าจะไม่ผิดหวัง

ข้างล่างเป็นภาพที่บล็อกเกอร์ถ่ายหน้าประตูใหญ่ของเมืองโบราณ เบื้องหลังเป็นเมืองโบราณที่ปกคลุมไปด้วยม่านหมอก มีเงาคนเคลื่อนไหววูบวาบ ทำให้ยิ่งดููลึกลับ

บล็อกเกอร์สายกินอีกคนชื่อ "พี่ชายหมูน้อย" ก็โพสต์ข้อความเช่นกัน: วันนี้ได้รับเชิญไปที่แห่งหนึ่ง ตลอดเวลาห้ามถ่ายทำ แต่ฉันขอเอาโชคด้านความรักสามปีข้างหน้าของฉันเป็นประกันเลยว่า นี่คือสวนสนุกที่น่าสนใจที่สุดที่ฉันเคยเที่ยวในประเทศช่วงไม่กี่ปีมานี้ สำหรับประสบการณ์ส่วนตัวของฉันแล้ว น่าสนใจกว่าดิสนีย์แลนด์และยูนิเวอร์แซลสตูดิโอเสียอีก จะเปิดอย่างเป็นทางการวันที่ 6 กันยายน ฉันจะไปอีกครั้งแน่นอน

ภาพที่แนบมากับโพสต์คือภาพพี่ชายหมูน้อยกำลังถือชามใบใหญ่ที่ใหญ่กว่าหน้าของเขา ในชามเป็นบะหมี่เย็นใส่เนื้อวัว ผักยำ ไส้กรอก และไข่พะโล้ แถมยังมีเกล็ดน้ำแข็งโรยหน้าอีกด้วย

ในฤดูร้อนอันร้อนระอุ แค่ได้เห็นชามบะหมี่เย็นชามนี้ก็รู้สึกเย็นสดชื่นขึ้นมาทันที

ที่สำคัญที่สุดคือ ใต้ภาพยังมีข้อความอีกหนึ่งประโยค: บะหมี่เย็นใส่เครื่องชามใหญ่ ชามนี้ราคา 20 หยวน ทุกคนว่าคุ้มไหม

เจิ้งอี้เลื่อนดูโทรศัพท์อย่างหงุดหงิด เนื้อหาที่เห็นล้วนเป็นคำชมและการประชาสัมพันธ์เมืองโบราณเถาหยวนอย่างเป็นเอกฉันท์

เขาปิดซินเหลียงเน็ตอย่างหัวเสีย แล้วเปิดโต้วอินต่อ

ครั้งนี้ไม่ต้องให้เขาค้นหา บิ๊กดาต้าก็ส่งเนื้อหาเกี่ยวกับเมืองโบราณมาให้เขาตรงหน้า

สตรีมเมอร์สายนอกสถานที่คนหนึ่งกำลังเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์: "ทุกท่านครับ เมืองโบราณเถาหยวน ก็คือเมืองโบราณที่เคยดังในเน็ตว่าเป็นเมืองร้างนั่นแหละครับ วันนี้ผมไปมาแล้ว แต่น่าเสียดายที่เซ็นสัญญาเก็บความลับไว้ ถ่ายทำไม่ได้ บอกรายละเอียดไม่ได้ว่าข้างในเป็นยังไง แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมรับประกันด้วยเกียรติของผมเลยว่า มันน่าสนใจมากจริงๆ ถ้าใครสนใจ วันที่ 6 กันยายน ซึ่งเป็นวันสารทจีน ไปลองดูกันได้นะครับ โดยเฉพาะตอนกลางคืน จะได้อรรถรสยิ่งกว่าเดิม..."

บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น?

เจิ้งอี้สบถในใจอย่างหงุดหงิด เขาปัดหน้าจอไปเรื่อยๆ แล้วก็เผลอคลิกเข้าไปในห้องถ่ายทอดสดของสตรีมเมอร์ที่ชื่อชิงซานจวิน

ในภาพ ชายคนหนึ่งสวมเสื้อยืดลายดอกสีน้ำเงินกำลังบรรยายประสบการณ์ของวันนี้ด้วยท่าทางออกรสออกชาติอยู่หน้ากล้อง

“ขอบคุณพี่หยางสำหรับซูเปอร์คาร์สุดหรูนะครับ ขอบคุณพี่ลี่ลี่สำหรับป้ายไฟแฟนคลับร้อยป้าย เอาล่ะๆ หยุดส่งของขวัญก่อน ให้ผมพูดต่อก่อน”

“ผมเพิ่งกลับมานี่แหละ ใช่ครับ เพิ่งกลับมาจากเมืองโบราณเหอโข่วในตำนานนั่นแหละ”

“ผมรู้ว่าพวกคุณอยากจะถามอะไร แต่ช่วยไม่ได้ครับ เซ็นสัญญาเก็บความลับไว้แล้ว บอกรายละเอียดมากไม่ได้ วิดีโอก็ห้ามถ่าย ใครอยากไปสัมผัสประสบการณ์ ก็ต้องรอถึงวันที่ 6 กันยายน ที่จะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ”

“แต่ผมสปอยล์ล่วงหน้าได้เลยว่า นี่น่าจะเป็นสวนสนุกที่น่าสนใจที่สุดที่ผมเคยเล่นมาในรอบสามสิบกว่าปีนี้เลย มีทั้งประสบการณ์อินเทอร์แอกทีฟต่างๆ มีทั้งการผจญภัยแปลกๆ สนุกสุดๆ ไปเลย!”

“ไม่ใช่ฉากปลอมๆ แบบในโรงถ่ายภาพยนตร์นะ ทุกอย่างเป็นของจริงหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งของจริง”

“ตอนแรกที่ผมเข้าไป ผมก็คิดว่า นี่มันก็แค่เกมอินเทอร์แอกทีฟแนวหนีออกจากห้องปิดตายไม่ใช่เหรอ โดยเฉพาะตอนที่ NPC ออกมา มันดูไม่สมจริงเลย เข้าถึงอารมณ์ยากมาก แต่พอเล่นไปเล่นมา ผมก็อินไปกับมันโดยไม่รู้ตัว แต่ที่ว่ามันทำให้ผมอินเข้าไปได้ยังไงนั้น เพราะมีสัญญาเก็บความลับอยู่ เลยบอกไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ พวกคุณอย่ามาด่าผมนะ”

ช่องแสดงความคิดเห็นในห้องถ่ายทอดสดระเบิดขึ้นมาทันที

ยิ่งห้ามด่า ก็ยิ่งต้องด่าให้หนักกว่าเดิม

บ้างก็ด่าสตรีมเมอร์ว่าเป็นพวกชอบพูดจาเป็นปริศนา

บ้างก็ด่าสตรีมเมอร์ว่ารับเงินมาช่วยฟอกขาวให้เมืองโบราณ

ยังมีคนด่าเขาว่าเป็นสุนัขรับใช้ของนายทุน อยากจะหลอกเพื่อนๆ ในห้องแชทให้ไปติดกับดัก เพื่อช่วยนายทุนกอบโกยผลประโยชน์

ชิงซานจวินรู้ว่าคอมเมนต์พวกนั้นกำลังเล่นมุกอยู่ ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร หัวเราะฮ่าๆ แล้วพูดว่า “ผมรู้ว่าพวกคุณไม่เชื่อที่ผมพูดหรอก ที่จริงก่อนที่ผมจะไปวันนี้ ผมก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าเมืองโบราณนั่นจะเล่นแร่แปรธาตุอะไรได้ ผมไปดูด้วยความคิดที่จะไปดูเรื่องตลกๆ ด้วยซ้ำ ผลคือ... เฮ้อ ผมอยากจะบอกพวกคุณจริงๆ นะ แต่เซ็นสัญญาไว้แล้ว พูดมากไม่ได้”

หลังจากโดนคอมเมนต์ถล่มอีกระลอก เขาก็ดูเหมือนจะนึกออกว่าจะแสดงความคิดเห็นอย่างไรดี เขาจึงทุบโต๊ะแล้วพูดว่า “เดี๋ยวก่อน ผมนึกออกแล้วว่าจะพูดแบบอ้อมๆ ยังไง ประสบการณ์แบบนั้นมันเหมือนกับว่า คุณเดินเข้าไปในร้านอาหารพื้นบ้าน แล้วฟังเจ้าของร้านที่เป็นคนแก่บอกว่าที่นี่มีเซียนสิงสถิตอยู่ เดินเหินพูดจาต้องระวังหน่อย คุณก็คิดว่าเขาพูดจาไร้สาระ แต่พอหันกลับไป เซียนก็มาแล้ว”

แค่สองสามประโยค ก็ทำให้ทิศทางของคอมเมนต์เปลี่ยนไปในทันที

ชาวเน็ตเริ่มซักถามว่าหลังจากเจอเซียนแล้วจะเป็นอย่างไรต่อ

ชิงซานจวินดูเหมือนจะพูดติดลม เขาเตรียมจะเล่าต่อ แต่ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากวีแชทในโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นสองสามครั้ง

หลังจากดูแล้ว ชิงซานจวินก็ยิ้มกว้าง โบกมือให้กล้องแล้วพูดว่า “ไม่ได้แล้ว ไม่ได้แล้ว บริษัทเถาหยวนส่งข้อความมาหาผม ไม่ให้ผมพูดต่อแล้ว ถ้าอยากรู้รายละเอียด วันที่ 6 กันยายน ไปสัมผัสประสบการณ์ด้วยตัวเองที่เมืองโบราณเหอโข่วได้เลย”

ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด คอมเมนต์ก็เกิดการถล่มระลอกใหม่ขึ้นมาอีก

แต่ในบรรดาคอมเมนต์ที่ด่าสตรีมเมอร์จำนวนมาก มีคอมเมนต์หนึ่งถามถึงราคาสินค้าในเมืองโบราณ

ชิงซานจวินมองเห็นอย่างแม่นยำ แล้วก็พูดต่อไปตามหัวข้อนั้น “วันนี้ ผมกับผู้ช่วยไปกันสองคน ตอนเที่ยงกินข้าวที่ร้านอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองโบราณ ชื่อร้านจุ้ยเซียนโหลว อยู่ใจกลางเมืองเลยครับ เราสองคนสั่งอาหารสามอย่าง อย่างแรกคือหมูกรอบราดซอสที่ต้องสั่งทุกครั้งที่ไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อย่างที่สองคือหมูสามชั้นผัดผักกาดดองกับเลือดหมู อย่างที่สามคือผัดสามสหาย แค่อาหารสามอย่างนี้ พวกคุณทายสิว่าเท่าไหร่?”

คอมเมนต์เริ่มเดาราคากันทันที

บ้างก็ว่า 100 บ้างก็ว่า 300

ยังมีคอมเมนต์หนึ่งบอกว่าแหล่งท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะขายของแพง โดยเฉพาะชื่อร้านจุ้ยเซียนโหลว ฟังดูก็รู้ว่าแพง เลยทายว่า 1,000

ชิงซานจวินหัวเราะเหอะๆ ปล่อยให้คอมเมนต์ขึ้นไปสักนาที แล้วจึงค่อยๆ ตอบอย่างช้าๆ ว่า “หมูกรอบราดซอส 28 หยวน, หมูสามชั้นผัดผักกาดดองกับเลือดหมู 18 หยวน, ผัดสามสหาย 10 หยวน ทั้งหมด 56 หยวนครับ”

“ที่สำคัญที่สุดคือ ปริมาณเยอะจนน่าตกใจ พวกคุณก็รู้จักผู้ช่วยผมดี เขาเป็นคนตัวอ้วนน้ำหนัก 115 กิโลกรัม ผลคือเราสองคนที่เป็นผู้ชายตัวใหญ่ๆ กินอาหารสามอย่างยังไม่หมดเลย หมูกรอบราดซอสเราสองคนกินหมดเกลี้ยง ส่วนเมนูหมูสามชั้นผัดผักกาดดองกับเลือดหมูแทบไม่ได้แตะเลย แค่กินผักกาดดองไปไม่กี่คำ ผัดสามสหายนี่กินไปครึ่งเดียว ส่วนข้าวสวย เจ้าของร้านเห็นว่าเราสองคนน่าจะกินเก่ง เลยยกมาให้เป็นกะละมัง สุดท้ายก็ห่อกลับทั้งหมด มื้อเย็นก็ไม่ต้องเสียเงินแล้ว”

คราวนี้คอมเมนต์ก็ระเบิดอีกครั้ง:

เชี่ย? จริงดิ?

อาหารสามอย่าง 56 หยวน? แถมยังอยู่ในแหล่งท่องเที่ยวอีก???

ไม่เชื่ออ่ะ นอกจากนายจะลงวิดีโอ

ยินดีด้วยกับสตรีมเมอร์ที่ขายของสำเร็จ

ในขณะนั้นเอง คอมเมนต์ระดับสูงสีทองอร่ามก็ลอยผ่านไป พร้อมกับมีเสียงประกาศอัตโนมัติในห้องถ่ายทอดสด: เจิ้งอี้ส่งคอมเมนต์ระดับสูงมูลค่า 1,000 โต้วปี้ คุณกล้าสาบานไหมว่าคุณไม่ได้เงินมาโฆษณาเท็จ?

สีหน้าของชิงซานจวินเคร่งขรึมขึ้นทันที เขาชูสามนิ้วขึ้นต่อหน้ากล้อง

“ผม ชิงซานจวิน ขอสาบานด้วยสุขภาพของตัวผมเอง พ่อแม่ของผม และลูกในอนาคตของผม! ครั้งนี้บริษัทเถาหยวนเชิญผมกับผู้ช่วยไป แค่จ่ายค่าตั๋วรถไฟความเร็วสูงไปกลับกับค่าเดินทางในเมืองให้เราสองคนเท่านั้น ไม่มีค่าใช้จ่ายอื่นใดๆ ทั้งสิ้น มื้อเที่ยงนั่นเราสองคนก็จ่ายเงินกินกันเอง ทุกคำพูดที่ผมพูดในไลฟ์สดเมื่อกี้เป็นความจริงทั้งหมด ขอตั้งสัตย์ปฏิญาณเป็นพยาน”

พอคำสาบานนี้ถูกเปล่งออกมา คอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดก็กลมเกลียวกันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทุกคนต่างเร่งให้ชิงซานจวินเล่าเรื่องเมืองโบราณต่อ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะส่งข้อความเสียงในวีแชทไปในห้องถ่ายทอดสดโดยตรง “ท่านประธานซุน ผมกำลังไลฟ์สดอยู่ครับ เพื่อนๆ ในห้องไลฟ์ของผมอยากรู้เรื่องค่าตั๋ว ผมพูดได้เลยไหมครับ? ตอนที่พวกท่านเปิดให้บริการวันที่ 6 กันยายน จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงกะทันหันใช่ไหมครับ?”

หลังจากส่งข้อความเสียงเสร็จ ชิงซานจวินก็วางโทรศัพท์ไว้ข้างไมโครโฟน แล้วแนะนำว่า “เมื่อกี้ที่ผมส่งวีแชทไป คือผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์และการต่างประเทศของบริษัทเถาหยวนครับ...”

ยังไม่ทันจะพูดจบ เสียงแจ้งเตือนวีแชทในโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ชิงซานจวินกดเปิดโดยตรง ข้างในมีเสียงของซุนหยางดังออกมา “พูดได้ครับ เมืองโบราณเถาหยวนไม่มีค่าตั๋ว หลังจากเปิดให้บริการวันที่ 6 กันยายน นักท่องเที่ยวทุกคนเข้าชมฟรีครับ กิจกรรมความบันเทิงและประสบการณ์อินเทอร์แอกทีฟทั้งหมดในเมืองโบราณก็ฟรีเช่นกัน ไม่เก็บเงิน แต่แน่นอนว่าถ้าไปกินข้าวซื้อชานมอะไรพวกนี้ ก็ต้องจ่ายเงินตามปกติ แต่ราคาสมเหตุสมผลแน่นอนครับ”

คราวนี้ไม่ต้องให้ชิงซานจวินเล่าต่อ ทุกคนในห้องถ่ายทอดสดก็ได้ยินกันหมดแล้ว

ข่าวนี้เปรียบเสมือนก้อนหินที่โยนลงไปในน้ำนิ่ง ก่อให้เกิดระลอกคลื่นมหาศาล คอมเมนต์ไม่สนใจเรื่องเมืองโบราณอีกต่อไปแล้ว ต่างพากันขอลิงก์ประกวดตั้งชื่อ เห็นได้ชัดว่าถูกดึงดูดด้วยเงินรางวัล 660,000 หยวนนั่น

เจิ้งอี้ไม่มีอารมณ์จะดูต่อแล้ว รู้สึกปวดหัวขึ้นมานิดๆ

เขาออกจากห้องถ่ายทอดสดโดยตรง แล้วถือโอกาสตรวจดูข่าวเกี่ยวกับเทศกาลอีสปอร์ตเหลียนเฉิง

ผลคือข่าวที่พูดถึงมีเพียงน้อยนิด กระแสก็พอมีอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่การพูดคุยกันในหมู่ผู้เล่น ไม่ได้แพร่หลายออกไปในวงกว้างเลยสักนิด สตรีมเมอร์เกมบางคนที่เข้าร่วมการแข่งขันยังแทบไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ผลลัพธ์ด้านการประชาสัมพันธ์จึงเทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวของเมืองโบราณเถาหยวน

[จบตอน]